Autor Wątek: Alternativ orthographi for Englisc  (Przeczytany 1543 razy)

Offline Siemoród

  • Слава Словѣномъ!
  • Wiadomości: 539
    • Zobacz profil
Alternativ orthographi for Englisc
« dnia: Styczeń 13, 2017, 22:52:10 »
Gûd ēvening!

W moje poczucié æstetyki ostatnio uderzyła orthographia angielskiégo języka, totéż postanowiłem się y za nią wziąć. Ortografja jest możliwie zbliżona do wymowy, ale zarazem jawnie odwołuje się do pisowni rekonstruowanej dla staroangielskigo. Grafemy i jak je czytać (podle RP):
a - /ɑ(:), ə/
ā - /eɪ/
ä - /æ, a/
au - /ɔ:/
ai - /ɛ/
e - /ɛ, ə, ɪ, i/
ē - /i:/
eu - /ju:/
i - /i, ɪ, ə/
ī - /aɪ/
o - /ɒ, ɔ/
ō - /u:/
ô - /ʌ/
ou - /əʊ/
u - /ʌ/
ū - /aʊ/
û - /ʊ/
ü - /jʊ/
y - /ɪ, j/

s - /s, z/
þ - /ð, θ/
c - /k, ʧ/
sc - /sk, ʃ/
g - /g, ʤ/

Modlitwa Pańska:
Spoiler
[close]

Inny tekścik:
Spoiler
[close]

Wersya niedokończona, bo starałem się zrobić coś maksymalnie logicznego, ale zarazem etymologicznego i estetycznego. Nie jestem dumny z tych umlautów, ale nie wiem jak je zastąpić. W zapożyczeniach greko-łacińskich stosuje się dwuznaki ph, th, ch. Zastanawiam się, czy może by nie notować przydechu.

Questions?

Kajam się, jeśli popełnich błędy w transkrypcji (a zapewne je popełniłem).
« Ostatnia zmiana: Styczeń 13, 2017, 23:15:33 wysłana przez Siemoród »
Єи, Словѣнє, ѥщє наша
Словѣнъ мълва живєть
Пока нашє вѣрьноѥ сьрдьцє
За нашь народъ бьѥть!

Offline Widsið

  • Adgarios totias
  • Wiadomości: 2 744
    • Zobacz profil
Odp: Alternativ orthographi for Englisc
« Odpowiedź #1 dnia: Styczeń 14, 2017, 02:39:41 »
Jaki sens ma różnicowanie /ɪ/ < /y/ od /ɪ/ < /i/? Podobnie z /ʌ/ i /eɪ/.

Cytuj
Nie jestem dumny z tych umlautów, ale nie wiem jak je zastąpić.
Gdyby nie to, że stosujesz z jakiegoś powodu ā dla /eɪ/, powielając kuriozum angielskiej ortografii, które przypomina, że etymologia raczej przeszkadza, niż pomaga w stworzeniu praktycznego zapisu, dałoby się to zrobić stosunkowo łatwo:

a /æ/
ā /ɑ(:)/
yu /jʊ/

W zasadzie jest sporo niekonsekwencji i pisownia pozostaje odległa od wymowy. Znowu jest pamięciówa, kiedy ten sam dźwięk zapisać jako <ô> a kiedy jako <u>, nieoczywiste synchronicznie będzie także zapisywanie dyftongów raz przez samogłoskę z makronem - który to zapis sugeruje długą samogłoskę i zresztą jest tak użyty w jednym przypadku (<ō>) i prawie w drugim (<ē>) - a raz przez dwuznak. Opierając się zatem na twoich propozycjach, nie wiedziałbym, jak przeczytać <daili> czy <dai> - sugerujesz bowiem, że <ai> należy czytać nieco z francuska, jak /ɛ/, co nie jest zgodne z faktyczną wymową tego słowa. <e> nie jest u ciebie nieme, nie wiem więc, co robi na końcu w <länguige>. Dodatkowo, w into nie ma /u:/ nawet w pozycji akcentowanej, akcent pada bowiem na pierwszą sylabę

Odwołania do rekonstruowanej pisowni staroangielskiej są może optyczne, ale to tyle - pisownia rekonstruowana jest bardzo konsekwentna i faktycznie dobrze oddaje wymowę, bo i temu ma służyć zapis normatywny. Obawiam się jednak, że trudno byłoby ją przyłożyć do współczesnej wymowy. Próbując podejść praktycznie do reformy angielskiej ortografii, zacząłbym metodą małych kroków, np. rozróżniając w pisowni słabe końcówki czasownikowe -/d/ i -/id/, znajdując sposób na oddanie nieakcentowanej wymowy różnych słów funkcyjnych, bo w takiej wymowie najczęściej się one pojawiają (idąc za twoją propozycją, zapisałbym who jako <hû>, a nie <hō>, czy usuwając litery, które nic nie oznaczają (np. read < gerǣden - ponownie idąc za twoją propozycją - <red>, albo will <wil>, trespasses <trespases>). Metody etymologizujące zostawiłbym historykom - obecna ortografia również jest etymologizująca, a twój pomysł ma punkt wyjścia nie w faktycznej wymowie, a właśnie w obecnej ortografii, z drobnymi smaczkami ze staroangielskich rekonstrukcji.
« Ostatnia zmiana: Styczeń 14, 2017, 02:42:14 wysłana przez Widsið »

Offline Siemoród

  • Слава Словѣномъ!
  • Wiadomości: 539
    • Zobacz profil
Odp: Alternativ orthographi for Englisc
« Odpowiedź #2 dnia: Styczeń 14, 2017, 10:04:39 »
Jaki sens ma różnicowanie /ɪ/ < /y/ od /ɪ/ < /i/? Podobnie z /ʌ/ i /eɪ/.
<y> wcale nie oznacza staroangielskiego <y>, a /ɪ/ po /k/ i /g/ jak w cyng (king) czy gyft (gift), dlatego np. kid i child to cyd & cīld

W zasadzie jest sporo niekonsekwencji i pisownia pozostaje odległa od wymowy. Znowu jest pamięciówa, kiedy ten sam dźwięk zapisać jako <ô> a kiedy jako <u>, nieoczywiste synchronicznie będzie także zapisywanie dyftongów raz przez samogłoskę z makronem - który to zapis sugeruje długą samogłoskę i zresztą jest tak użyty w jednym przypadku (<ō>) i prawie w drugim (<ē>) - a raz przez dwuznak. Opierając się zatem na twoich propozycjach, nie wiedziałbym, jak przeczytać <daili> czy <dai> - sugerujesz bowiem, że <ai> należy czytać nieco z francuska, jak /ɛ/, co nie jest zgodne z faktyczną wymową tego słowa. <e> nie jest u ciebie nieme, nie wiem więc, co robi na końcu w <länguige>. Dodatkowo, w into nie ma /u:/ nawet w pozycji akcentowanej, akcent pada bowiem na pierwszą sylabę
Co do zapisu - mogą być błędy, anglistą nie jestem

Rozróżnienie <ô> i <u> pojawiło się dlatego, bo <cum> w modlitwie wyglądało naprawdę źle.

Z tym <ai> faktycznie sknociłem, zasugerowałem się against, gdzie /ɪ/ się wywaliło chyba z powodu grupy spółgłoskowej. Teraz myślę, że powinno być dai i daili, czyli <ai> czytane <eɪ>. Chociaż może będzie agānst, agān i day, dayli - rozważę to.

Końcowe <e> w <länguige> faktycznie jest nieme. O ile starałem się unikać niemych <e>, o tyle zostawiłem je w takich wyrazach jak ēvening (z powodu tego, że owo <e> wypadło, ale było) czy länguige (bo <e> palatalizuje drugie <g> do /ʤ/).

A zamiast <ä> myślałem o <æ>, ale ænd nie wygląda dobrze.

Odwołania do rekonstruowanej pisowni staroangielskiej są może optyczne, ale to tyle - pisownia rekonstruowana jest bardzo konsekwentna i faktycznie dobrze oddaje wymowę, bo i temu ma służyć zapis normatywny. Obawiam się jednak, że trudno byłoby ją przyłożyć do współczesnej wymowy. Próbując podejść praktycznie do reformy angielskiej ortografii, zacząłbym metodą małych kroków, np. rozróżniając w pisowni słabe końcówki czasownikowe -/d/ i -/id/, znajdując sposób na oddanie nieakcentowanej wymowy różnych słów funkcyjnych, bo w takiej wymowie najczęściej się one pojawiają (idąc za twoją propozycją, zapisałbym who jako <hû>, a nie <hō>, czy usuwając litery, które nic nie oznaczają (np. read < gerǣden - ponownie idąc za twoją propozycją - <red>, albo will <wil>, trespasses <trespases>). Metody etymologizujące zostawiłbym historykom - obecna ortografia również jest etymologizująca, a twój pomysł ma punkt wyjścia nie w faktycznej wymowie, a właśnie w obecnej ortografii, z drobnymi smaczkami ze staroangielskich rekonstrukcji.
Faktycznie nad jeminacją się zastawiam i mam wątpliwości czy by tego też nie sfonetyzować.
Єи, Словѣнє, ѥщє наша
Словѣнъ мълва живєть
Пока нашє вѣрьноѥ сьрдьцє
За нашь народъ бьѥть!

Offline Widsið

  • Adgarios totias
  • Wiadomości: 2 744
    • Zobacz profil
Odp: Alternativ orthographi for Englisc
« Odpowiedź #3 dnia: Styczeń 14, 2017, 12:06:41 »
Jaki sens ma różnicowanie /ɪ/ < /y/ od /ɪ/ < /i/? Podobnie z /ʌ/ i /eɪ/.
<y> wcale nie oznacza staroangielskiego <y>, a /ɪ/ po /k/ i /g/ jak w cyng (king) czy gyft (gift), dlatego np. kid i child to cyd & cīld
Zrozumiałem, co ono oznacza - pytałem o sens tego rozwiązania.

Offline Siemoród

  • Слава Словѣномъ!
  • Wiadomości: 539
    • Zobacz profil
Odp: Alternativ orthographi for Englisc
« Odpowiedź #4 dnia: Styczeń 14, 2017, 13:15:17 »
Jaki sens ma różnicowanie /ɪ/ < /y/ od /ɪ/ < /i/? Podobnie z /ʌ/ i /eɪ/.
<y> wcale nie oznacza staroangielskiego <y>, a /ɪ/ po /k/ i /g/ jak w cyng (king) czy gyft (gift), dlatego np. kid i child to cyd & cīld
Zrozumiałem, co ono oznacza - pytałem o sens tego rozwiązania.
Sens jest taki, że w odróżnieniu od obecnego prawopisu, tutaj nie trzeba się zastanawiać, kiedy <gi> to /ʤɪ/, a kiedy /gɪ/. Wiem, że dla Anglika to nie jest żaden problem, ale trochę logiki w ortografji nie zaszkodzi.
Єи, Словѣнє, ѥщє наша
Словѣнъ мълва живєть
Пока нашє вѣрьноѥ сьрдьцє
За нашь народъ бьѥть!

Offline Widsið

  • Adgarios totias
  • Wiadomości: 2 744
    • Zobacz profil
Odp: Alternativ orthographi for Englisc
« Odpowiedź #5 dnia: Styczeń 14, 2017, 14:10:12 »
A nie byłoby logiczniejsze po prostu oznaczyć dwa różne dźwięki odrębnymi grafemami, zamiast warunkować wymowę danego znaku tym, co za nim stoi? Angielski do /ʤ/ ma <j> a do [k] - <k>.