Autor Wątek: Staronordyjski  (Przeczytany 6482 razy)

Silmethúlë

  • Gość
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #30 dnia: 1 mar 2018, 15:48:00 »
Pooglądaj Jacksona Crawforda. On te rzeczy naprawdę nieźle tłumaczy. Zarówno zapis, jak i procesy fonetyczne w odmianie. ;-)

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 861
  • Wiadomości: 4916
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #31 dnia: 1 mar 2018, 19:00:24 »
Czyli to po prostu zapis etymologiczny?

Offline Widsið

  • Adgarios totias
  • Administrator
  • Pomożesze: 1021
  • Wiadomości: 2744
  • Country: se
  • Conlangi: burgundzki, drawski, nowantyjski
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #32 dnia: 1 mar 2018, 20:11:31 »
Jeśli chodzi o e i æ, to tu różnica jest w barwie, æ oznacza dźwięk bardziej otwarty, a e - przymknięty. Obecnie konsekwentnie trzyma się tego tylko islandzki, w norweskim doszło do pozycyjnych ograniczeń, a w szwedzkim w zasadzie do obniżenia e w zamkniętych sylabach (stąd częste ä).

Warianty o oznaczają różne stadia rozwoju tego samego dźwięku: ǫ /ɔ/ > œ /œ/ > /ø/. To bywa istotne, bo różne języki zatrzymały się z tym rozwojem na różnym etapie, przez co trochę inaczej się normalizuje teksty z różnych regionów. Por. skjǫldr > no. skjold, fa. skjøldur /-œ-/, sz. sköld /ø/.

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 861
  • Wiadomości: 4916
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #33 dnia: 1 mar 2018, 21:11:29 »
O, dzięki, to wiele tłumaczy!
Mam jeszcze jedno pytanie, jak rozwinął się współczesny iloczas w norweskim?
Na ile jest to wspólne z dawnym iloczasem a staronordyckim, a na ile z budową sylaby?

Offline Widsið

  • Adgarios totias
  • Administrator
  • Pomożesze: 1021
  • Wiadomości: 2744
  • Country: se
  • Conlangi: burgundzki, drawski, nowantyjski
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #34 dnia: 1 mar 2018, 21:30:49 »
Współczesny iloczas w skandynawskim ze staronordyckim nie ma nic wspólnego, jego pozostałością są jamvekt i jamning, zjawiska dialektalne podchodzące pod harmonię samogłosek, związane w pewnym stopniu z historycznym ciężarem sylaby. Obecna długość samogłosek również jest zależna od sylaby - jej budowy, jednak w sensie już bardziej synchronicznym. Długie pojawiły się w wygłosie sylaby oraz gdy po nich był już zbudowany z pojedynczej spółgłoski wygłos wyrazu. Fonemiczność iloczasu wzięła się z redukcji geminat.

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 861
  • Wiadomości: 4916
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #35 dnia: 1 mar 2018, 23:27:41 »
Dzięki, dzięki, i jeszcze raz takk!

Silmethúlë

  • Gość
Odp: Staronordyjski
« Odpowiedź #36 dnia: 13 mar 2018, 22:31:42 »
Znów poreklamuję Crawforda – wrzucił niemal godzinny filmik, z porównaniem współczesnych skandynawskich z Old West Norsem i Old East Norsem z ok. XII wieku. Mówi jak się uprościły odmiany w każdym ustandaryzowanym języku, jak przebiegły palatalizacje, itd. Wspomina o kilku ciekawostkach z dialektów (m.in. formy l. mnogiej cz. teraźniejszego w elfdalskim, bardziej egzotyczna wymowa na rubieżach Norwegii…). W sumie nic zaawansowanego, ale ładnie pokazane w jednym miejscu podstawowe różnice wraz z wymową (czy jego imitacją tejże, która, szczególnie w przypadku duńskiego, szwedzkiego i farerskiego może być daleka od natywnej, ale obrazuje zmiany w omawianych językach).

Old Norse and the Modern Scandinavian Languages