Autor Wątek: Asmarański  (Przeczytany 2005 razy)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Asmarański
« dnia: 23 lis 2014, 11:17:03 »
Kolejny nóblang w moim wykonaniu. Stworzony na potrzeby conworldu, z całą masą bezsensownych pomysłów.

Alfabet składa się z 41 liter:
A a - /a/
Æ æ - /æ/
Á á - /'a/
À à - /,a/
B b - /b/
C c - /ʦ̑/
D d - /d/
E e - /ɛ/
É é - /'ɛ/
È è - /,ɛ/
∃ ə - /ɞ/ (mogłem, podobnie jak przy æ, użyć œ, ale przy ręcznym pisaniu nie zauważałem różnicy)
F f - /f/
G g - /g/
H h - /x/
I i - /i/
Í í - /'i/
Ì ì - /,i/
Ī ī - /j/ (zamiast litery "J". Dlaczego? Bo mogę.)
K k - /k/
L l - /l/
M m - /m/
N n - /n/
O o - /ɔ/
Ó ó - /'ɔ/
Ò ò - /,ɔ/
P p - /p/
R r - /r/
S s - /s/
Š š - /ɕ/
T t - /t/
U u - /u/
Ú ú - /'u/
Ù ù - /,u/
V v - /v/
W w - /ɫ̥/
Y y - /ɨ/
Ý ý - /'ɨ/
Ỳ ỳ - /,ɨ/
Z z - /z/
Ž ž - /ʑ/
ʃ - /|/ (pauza. Bo nigdy wcześniej nie miałem okazji jej użyć.)


Akcent jest iloczasowy, tj. akcentowana samogłoska jest lekko wydłużana. Akcent pada najczęściej na ostatnią samogłoskę w wyrazie.
Samogłoski z akutem (á, ó, ú, é, ý, í) wymuszają przesunięcie na nie akcentu bez względu na ich pozycję w wyrazie, zaś samogłoski z grafisem (à, ò, ù, è, ỳ, ì) otrzymują akcent dodatkowy, niezależny od tego padającego na ostatnią samogłoskę.
(img)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #1 dnia: 23 lis 2014, 11:17:55 »
Rzeczowniki odmienia się przez liczby (pojedyncza, podwójna, mnoga) i przypadki.
Liczby
Liczba pojedyncza - bez modyfikacji: šmiec /ɕmi'eʦ̑/ - śmiech.
Gdy rzeczownik zaczyna się spółgłoską:
Liczba podwójna przyjmuje prefiks "a", zaś liczba mnoga - prefiks "o".
samīæž /samj'æʑ/ - samochód.
asamīæž /asamj'æʑ/ - dwa samochody.
osamīæž /ɔsamj'æʑ/ - samochody.

Gdy rzeczownik zaczyna się samogłoską "E":
Samogłoska "E" łączy się z prefiksem, tworząc odpowiednio dla l. podwójnej "æ", a dla l. mnogiej "ə".
eko /ɛk'ɔ/ - echo
æko /æk'ɔ/ - dwa echa
əko /ɞk'ɔ/ - echa

Gdy rzeczownik zaczyna się tą samą samogłoską, jaka jest w prefiksie:
Pojawia się tam akcent dodatkowy.
alkar /alk'ar/ - więzienie.
àlkar /,alk'ar/ - dwa więzienia
orna /ɔrn'a/ - urna
òrna /,ɔrn'a/ - urny

Gdy rzeczownik zaczyna się dowolną inną samogłoską:
Samogłoska ta jest zastępowana prefiksem.
ilʃba /il|b'a/ - łódź
alʃba /al|b'a/ - dwie łodzie
olʃba /ol|b'a/ - łodzie

Przypadki
Tworzone przez postfiksy.
Nominatiwum (mianownik): brak postfiksa. samīæž - samochód.
Genetiwum (dopełniacz): -a. samīæža - (coś należy do) samochodu
Datiwum (celownik, dopełnienie dalsze): -di. samīæždi - (zrobiłem coś) samochodowi
Akuzatiwum (biernik, dopełnienie bliższe): -y. samīæžy - (maluję) samochód.
Instrumentalum (narzędnik): -e. samīæže - (jadę) samochodem.
Ablatiwum (ablatyw): -fre. samīæžfre - (odchodzę od) samochodu.
Alatiwum (allatyw): -fro. samīæžfro - (podchodzę do) samochodu.

Jeśli przed Instrumentalum znajduje się "a" lub "o", samogłoski łączą się odpowiednio w "æ" i "ə":
orna - urna
ornæ - (używam) urny
W pozostałych sytuacjach, jeśli przed dowolnym prefiksem zaczynającym się samogłoską (Genetiwum, Akuzatiwum, Instrumentalum) pojawia się inna samogłoska, są rozdzielane spółgłoską ī.

ilʃba - łódź
ilʃbaīa - (coś należy do) łodzi.
(img)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #2 dnia: 23 lis 2014, 11:27:30 »
Czasownik odmienia się przez osobę i czas.

Osoby tworzone są przez prefiksy.
1. os. l. poj. īa: i-
2. os. l. poj. "tʃi: ti-
3. os. l. poj. on, ana, ono: o-
1. os. l. mn. mi: oī-
2. os. l. mn. wi: oti-
3. os. l. mn. ini: e-

Pierwsza samogłoska w odmienionym czasowniku jest zawsze częścią prefiksu. Tworzy się w nim tryby przypuszczający (pierwsza samogłoska otrzymuje akcent poboczny) i rozkazujący (akcent przeniesiony).

īæž /j'æʑ/ - jechać
tiīæž /tij'æʑ/ - jedziesz
tìīæž /t,ij'æʑ/ - jechałbyś
tíīæž /t'ijæʑ/ - masz jechać

W ramach odmiany przez czas odróżnia się również aspekt czasu przeszłego. Odmiana następuje przez postfiks.
Plusperfekt (zaprzeszły): -po (iīæžpo - ja byłem jechałem)
Paster (przeszły dk.): -em (iīæžem - ja jechałem)
Perfekt (przeszły ndk.): -ed (iīæžed - ja pojechałem)
Terazer (teraźniejszy): brak (iīæž - ja jadę)
Futurer (przyszły): -i (iīæži - ja pojadę)
(img)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #3 dnia: 23 lis 2014, 11:31:16 »
Zaimki dzierżawcze są zaimkami osobowymi w Genetiwum.

Osobaz. os.z.  dzierż.
1. os. l. poj.īaīaīa
2. os. l. poj.tʃitʃiīa
3. os. l. poj.on, ana, onoona, anaīa, onoīa
1. os. l. mn.mimiīa
2. os. l. mn.wiwiīa
3. os. l. mn.ini, ineiniīa, ineīa
(img)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #4 dnia: 23 lis 2014, 11:45:41 »
Zdania są tworzone w SVO:

Tʃi tišilem īakoīy pater.

Tʃi(podmiot "ty") tišilem(orzeczenie šil - jeść, 2. os. l. poj. cz. Paster) īakoīy(dopełnienie īako - jabłko, przyp. Akuzatiwum) pater(okolicznik pater - wczoraj)

Ty zjadłeś jabłko wczoraj.

W stronie biernej orzeczenie przyjmuje nieakcentowany postfiks "-ny", zaś wykonawca czynności (nie podmiot!) pojawia się po orzeczeniu w mianowniku. Między orzeczeniem a wykonawcą pojawia się przyimek "pež" - "przez". Brak akcentu na "-ny" wymusza pojawienie się znaku akcentu przeniesionego (akut).

Tʃi tišilémny pež īako pater.

Tʃi(podmiot "ty") tišilémny(orzeczenie šil - jeść, 2. os. l. poj. cz. Paster, str. bierna) pež(przyimek pež - przez) īako(dopełnienie īako - jabłko, przyp. Nominatiwum) pater(okolicznik pater - wczoraj)
Ty zostałeś zjedzony przez jabłko wczoraj.
(img)

Offline Lukas

  • Pomożesze: 21
  • Wiadomości: 145
  • Country: pl
  • Conlangi: sandyjski
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #5 dnia: 23 lis 2014, 17:48:43 »
Ten język jest słowiański. Tak mi jakoś zalatuje.

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #6 dnia: 24 lis 2014, 10:06:48 »
Bo taki był plan. Stwierdziłem jednak, że troszkę za mało "szumu", a za dużo płynności jak na typowy słowiański.
(img)

Offline ShookTea

  • Pomożesze: 75
  • Wiadomości: 159
  • Country: pl
Odp: Asmarański
« Odpowiedź #7 dnia: 4 gru 2014, 18:06:30 »
Ot, przykładowe zdanie, które miałem ostatnio okazję spłodzić. W <> podane, jak by się to czytało po polsku.

"Kždy politik prid ona kadit hiʃi poštfro, dla poznaky kírer lip hiʃer, on óstalit ona motzy hradi Europa Universalis - tercer lip kwarter." - Internètakter, kogo nažwaīy īa net ipanama.

<Kźdyy politiik priid onaa kadiit hi-ii pośtfroo dlaa poznakyy kiirer liip hi-eer, oon oostalit onaa motzyy hradii Europaa Universaliis - terceer liip kwarteer." - interneetakteer, kogoo naźwajyy jaa neet ipanamaa>

"Każdy polityk przed kandydaturą na wysokie stanowisko, na przykład posła lub wyżej, musi udowodnić swoją umiejętność gry Europa Universalis - trzeciej lub czwartej." - Internauta, którego nazwiska nie pomnę.
(img)