Twórczość w użyciu > Nauka conlangów

Język Wysoki

(1/2) > >>

Ghoster:
Начиты Высокого
[nɘˈʨitɘ vᶹɘsoˈkoɰo]
'Lekcje Wysokiego'
Wskrzeszam go.

Вхот
[fᶹxot]
'Wstęp'
- Ой, Сашá, качь живщя?;
[oj - sɘˈɕa - kaʨ ˈʑivᶹɕa];
'Hej, Sasza, jak leci?'.

- Ахравó, сенму замóрь!;
[aχɘˈvᶹo, ˈsʲɛnmʊ zɘˈmorʲ];
'Okropnie, mój syn został zabity!'.

- Дѣй, качь?!;
[ʣʲæj - kaʨ];
'Kiedy, jak?!'.

- Предняе, Руське-то заморьли́!;
[prʲɛˈdnʲajɛ - ˈrʊsʲkʲɛto zɘmarʲˈlʲi];
'Wczoraj, to Ruscy go zabili!'.

Тoбѣ бло зь ними нѥ кажавить, то-б-щь нѥвó нѥ пазло!;
[ˈtobʲæ bɫo zʲ ˈnʲimʲi nʲɛ kɘˈʑavᶹiʦʲ - topɕ nʲjɛˈvᶹo nʲjɛ ˈpazɫo];
'Mogłeś z nimi nie kolaborować, to by się nic nie stało!'.

- Ѥзь нужо уш иди́!;
[jɛzʲ ˈnʊʑo ʊɕ iˈʣʲi];
'Muszę już iść!'.

- К ажєгó дня-е!;
[k aʑɛˈɰo ˈdnʲajɛ];
'Do jutra!'.

CookieMonster93:
Fajnie :-) Podoba mi się ortografia, nie jest przekombinowana. :-) A ta różnica między [ʲɛ] a [ʲjɛ] to właściwie skąd?

Ghoster:

--- Cytat: CookieMonster93 ---Fajnie :-) Podoba mi się ortografia, nie jest przekombinowana. :-) A ta różnica między [ʲɛ] a [ʲjɛ] to właściwie skąd?
--- Koniec cytatu ---
[ʲj] to po prostu wymowa silnie emfatyczna, zachowała się w ledwie kilku wyrazach (w tym w "нѥ"), prócz tego "ѥ" używa się na początku wyrazów oraz po spógłoskach wargowych.

Начит пѥрéв
[nɘˈʨit pʲjɛˈrʲɛvᶹ]
'Lekcja Pierwsza'
Wysoki jest językiem, który powstał wśród ludów wędrujących od dzisiejszej Bułgarii przez morze czarne aż po Gruzję a nawet Czeczenię, tak by nie było wątpliwości.

Najpierw podstawowe zwroty Wysokiego:
"Осьлёчьдень" [aˈsʲlʲoʥːɛnʲ] 'Dzień dobry';
"Выбачи́л" [vᶹɘbɘˈʨiɫ] 'Przepraszam';
"Зжабрё" [zʑɘˈbrʲo] 'Proszę';
"Мазьлява" [mɘˈzʲlʲavᶹa] 'Dziękuję';
"Выѥбá, бѥсыв Руськый" [vᶹɘjɛˈba - ˈbʲjɛsɘvᶹ ˈrʊsʲkɘj] 'Spierdalaj, jebany Rusku'.

Zaimki osobowe na dobry początek:

"Ѥзь" [jɛzʲ] 'Ja';
"Ты" [tɘ] 'Ty';
"То" [to] 'On';
"Та" [ta] 'Ona';
"Мы" [mɘ] 'My';
"Вы" [vᶹɘ] 'Wy';
"Ти" [ʦʲi] 'Oni';
"Тe" [ʦʲɛ] 'One'.

W wysokim raczej nie ma czasownika "być" (jest co prawda forma "ѥсь", ale używa się jej w szczególnych sytuacjach), zatem przedstawiając kogoś używa się partykuły "ж":

"Ѥзe-ж Сирги" [ˈjɛzʲɛɕ ˈsʲirgʲi] 'Nazywam się Siergiej';
"Ты-ж Сашá" [tɘɕ sɘˈɕa] 'Nazywasz się Sasza';
"Та-ж Аделина" [taʑ aʣʲɛˈlʲina] 'To Adelina';
"Ти-ж Руське" [ʦʲiʑ ˈrʊsʲkʲɛ] 'To Rosjanie'.

Warto dodać, że partykuła "ж" jest w wysokim niesamowicie wręcz produktywna:

"Що" [ɕʨo] Co;
"Що-ж" [ɕʨoʑ] Coś;
"Кдо" [gdo] Kto;
"Кдо-ж" [gdoʑ] Ktoś;
"Зьлящó" [zʲlʲaˈɕʨo] Dlaczego;
"Зьлящó-ж" [zʲlʲaˈɕʨoʑ] Dlatego;
"Дѣй" [ʣʲæj] Gdzie;
"Дѣ-ж" [ʣʲæʑ] Gdzieś;
"Качь" [kaʨ] Jak;
"Такá-ж" [tɘˈkaʑ] Tak.

Ghoster:
Начит другый - Действишкуты в нукайным часе
[nɘˈʨit ˈdrʊɰɘj - ʣʲɛjstfᶹiˈɕkʊtɘ vᶹ nʊˈkajnɘm ˈʨasʲɛ]
'Lekcja druga - Czasowniki w czasie teraźniejszym'
W wysokim występują tylko dwie koniugacje.

Koniugacja 1:
Należą do niej czasowniki z tematem na -е, -я bądź -ю.

Ѥзь-ёТы-ёшьТо/Та-тМы-емВы-итеТи/Тe-ѭ
A poniżej odmiana kilku czasowników:

Речеть (mówić)Помрéть (umrzeć)Видеть (umieć)Сиврють (kochać)Боятьщя (bać się)ѤзьРечёПомрёВидёСиврёБоёщиТыРечёшьПомрёшьВидёшьСиврёшьБоёшьщяТо/ТаРечетПомрéтВидетСиврютБоятщяМыРечемПомрéмВидемСивремБоемщяВыРечитеПомритеВидитеСивритеБоитещиТи/ТeРечѭПомрѭВидѭСиврѭБоѭщи
Koniugacja 2:
Należą do niej czasowniki z tematem na -и bądź -а.

Ѥзь-яТы-ишьТо/Та-ятМы-имВы-итеТи/Тe-ѭ
I kilka przykładów:

Сабарать (rozmawiać)Игратьщя (bawić się)Месмать (rozumieć)Убежáть (uciekać)ѤзьСабаряИграящиМесмаяУбежая́ТыСабаришьИграишьщяМесмаишьУбежаи́шьТо/ТаСабарятИграятщяМесмаятУбежая́тМыСабаримИграимщяМесмаимУбежаи́мВыСабаритеИграитещиМесмаитеУбежаитеТи/ТeСабарѭИграѭщиМесмаѭУбежаѭ

Henryk Pruthenia:
Czemu час to czas. Ja bym szukał bardziej coś z wrzemieniem wspólnego...

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

Idź do wersji pełnej