Autor Wątek: Sesja I (8973-9023)  (Przeczytany 155 razy)

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 759
  • Wiadomości: 4359
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Sesja I (8973-9023)
« dnia: 31 gru 2017, 14:52:25 »
Sesja I
(8973-9023)
Otwieram uroczyście Sesję I! Tu będziemy opisywali to co się będzie działo w naszych państwach do roku 9023 (a więc już mamy X Tysiąclecie!). Sesja zakończy się 28 lutego 2018 roku.

Zaczynamy!

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 759
  • Wiadomości: 4359
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Sesja I (8973-9023)
« Odpowiedź #1 dnia: 20 sty 2018, 00:05:40 »
Dewia i Państwo Thewów
Sytuacja u schyłku IX Tysiąclecia
Państwo Thewów ma czasy swej sławy daleko za sobą. Wielkie, zbiurokratyzowane imperium, zdobyło swego czasu cały znany sobie świat. Wszystkie bez mała ludy Wielkiej Dewii uklękły przed władzą Llartlanlō I Wielkiego i złożyły mu trybut, choć nie zdołał zdobyć Małej Dewii, gdyż jego przeprawa przez morze się nie udała ze względu na wraży sabotaż. Ale kiedy to było! Tysiąc już lat temu! A co się stało przez ten czas?

Siedemnaście Miast
Poczucie bezpieczeństwa oraz wszechdominacja nad całym znanym sobie światem doprowadziła do rozleniwienia aparatu państwowego i powolnej decentralizacji państwa. Wielkie ośrodki miejskie, przez które przechodziła większość szlaków handlowych, zyskiwały coraz większą moc i siłę. Z czasem władza centralna była taką tylko z nazwy - o wszystkim decydowano na poziomie lokalnym, a Królowie pełni rolę coraz bardziej nominalną. Zachowano wciąż układ kastowy.Około dwustu lat temu wyłonił się system Siedemnastu Miast, które de facto współrządziły całym Państwem Thewów. Jednocześnie na wschodzie niezależność uzyskały pomniejsze niethewańskie ludy.

Wiele się zmieniło wraz z przybyciem Neszów  i rozpoczęciem kolonizacji południa Wielkiej Dewii i Marii. Ludy Lelegijskie (żółty) a także Dwerganowie (brzydki brązowy sraczkowy) zaczęły pod ich wpływem organizować się w państwa, a także, szerzej wykorzystywać w swojej gospodarce koło i wozy. Ludy wschodniej Dewii przejęły od Neszów wiele technologicznych rozwiązań, w wyniku czego pierwszy raz w historii zaczęły technologicznie i po części gospodarczo (bardziej jakościowo, niż ilościowo jednak) przewyższać Państwo Thewów. W takich to okolicznościach jednemu z nominalnych thewańskich królów, Ljellējowi Kālējowi (Ljellēj Nauczyciel) udało się podporządkować obszar wokół Wielkiego Miasta - stolicy Pańśtwa Thewów, i zdobyć wpływy na pozostałe Szesnaście Miast.

Obecnie
(img)
Obecnie na południu Dewii i na Marii rozwija się osadnictwo neszyjskie. Około 300 lat temu doszło do emigracji dużej ilości Dwerganów na Marię, gdzie założyli Państwo Gmurganów. Jednocześnie, na południu Marii wciąż istnieje lelegijskie państwo Otakana, bardzo słabe, uzależnione od Neszów (dzięki którym w ogóle udało im się zatrzymać napór Dwerganów). Dodatkowo, licząc od zachodu, istniały państwa Dwerganów w Gwamrze, Krudmarze, Lurdzie (najbardziej na zachód). Istnieje tez jedno państwo Lelegów - Dadaleja.

Największym graczem w regionie w ostatnich czasach jednak zostało Państwo Minów. Silne, scentralizowane państwo, szeroko używające konnicę, a także broń prochową - nowość na Dewii. Choć ich siedziby nie zajmują zbyt wielkiego obszaru, to część ludów mieszkających blisko Państwa Thewów składa trybut im, a nie właśnie Thewom. Od wielu lat trwają kampanie przeciwko Thewom, ale nigdy nie było to nic więcej niż potyczki o uznanie poszczególnych trybutariuszy za swoją sferę wpływów.

(img)
Wpływy Państwa Minów

Rozwój wydarzeń
Wielki Chan Minijski Dago II w roku 8978 zdecydował się na wyruszenie przeciwko ludowi Kaugenów, dawnych trybutariuszy, który w ostatnim czasie zdecydowali się jednak pod zwierzchnictwo Thewów. Aby przykładnie ich ukarać, wyruszył on na zachód i w latach 8981-8984 pokonał Thewów i ich sprzymierzeńców. Udało mu się też znacząco poszerzyć swoją domenę na północ.
(img)

Niestety, w latach 8985-8995 na ziemię Minów i dużą część wschodniej Wielkiej Dewii spadła wielka susza, w wyniku której wielu trybutariuszy zbuntowało się, doszło też do niepokojów w samym państwie Minów. Dago II został zamordowany przez swojego stryja, Munę I, który to też przejął władzę. W roku 8994 Thewowie zdecydowali się wyprzeć Minów z przygranicznych terytoriów. co się im udało. Muna I został zamordowany i władzę przejął jego syn, Muna II. Na Państwo Minów jednak spadło następne nieszczęście - wielkie trzęsienie ziemi, po którym doszło do wybuchu epidemii. Wielu Minów ruszyło w ucieczkę na zachód, Muna II w tym czasie przebywał na zachodzie wraz ze swoim wojskiem, gdzie udało mu się w walnej bitwie zadać potężny cios Thewom a także zapuścić się w głąb ich terytorium. Po tej udanej kampanii udało mu się zhołdować pięć Wielkich Miast, dodatkowo najbardziej wysunięte miasto na północ ogłosiło niepodległość. Miasta zachowały pewną niezależność, ale przedstawiciele wielkich rodów musieli oddać swoje dzieci jako zabezpieczenie. 
(img)

Wracając po udanej kampanii Mun II napotykał wielu minijskich uciekinierów, którzy uciekali z opanowanej epidemią Wschodniej Dewii. Zdecydował się on nadawać im ziemię pod rolę na terenie Thewii, nie tylko ze względu na epidemię, ale także, co najważniejsze, ze względu na większą urodzajność gleb. W roku 9018 obrał jedno z thewańskich miast za swoją stolicę i nadał jej nazwę Oko Niebios.

Sama sytuacja w Thewii zaczęła się szybko zmieniać, ustanowienie minijskiej władzy na północy, secesja i całkowite zerwanie więzi ze Stolicą, doprowadziło do zamordowania Salo VII - króla Thewów, co jeszcze bardziej pogrążyło kraj w chaosie. Coraz większą rolę zaczęły odgrywać rody kupieckie z Mano, zachodniego miasta, w którym skutki wojen na wschodzie były nieodczuwalny. Czarę goryczy przelało porwanie Salo VIII - następce Salo VII. Oddział minijskich sprzymierzeńców w czasie z jednego rajdów pokonał Thewów, a także wziął w niewolę Salo VIII - młodego króla. Sprzymierzeńcy sprowadzili Salo do Oka Niebios, gdzie nadano mu prześmiewcze imię Kan Da (Ten, co robi kupę), zmuszono go do jego publicznego przyjęcia (przed swoimi żołnierzami), a następnie wypuszczono go dalej do swoich krewniaków.

Co się tyczy innych państw, na południu mamy dalszy rozwój gospodarki, wschód Wielkiej Dewii niepokoją jednak epidemie.