Autor Wątek: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]  (Przeczytany 185 razy)

Offline Borlach

  • Moderator
  • Pomożesze: 138
  • Wiadomości: 466
  • Country: ir
  • Conlangi: ajdyniriański
Jak wiecie już od dawna nosiłem się z ideą wielkiej kampanii w CK2, a potem w EU4, w której odbudowałbym zoroastryjskie imperium perskie. Poprzednie dwie próby szlag trafił - w sejwa z pierwszej kampanii w CK2 straciłem gdy gra przestała ze mną współpracować, drugiej kampanii natomiast, tym razem w EU4 z modem MEIOU and Taxes, nie mogę kontynuować z powodu niestabilności moda. Nadszedł więc czas na trzecią próbę, tym razem na najnowszej wersji cekacza, wraz ze wszystkimi bodaj dlckami, w tym Jade Dragon.

Będę grał dynastią Bawandydów, którzy są chyba najbardziej klimatyczną z możliwych dynastii do odbudowania Imperium Perskiego. Ich założycielem był Farrukhzad, brat Rostama Farrokhzāda, głównodowodzącego sasanidzkich armii, który zginął bohaterską śmiercią z rąk arabskich najeźdźców podczas bitwy pod Al-Qadisiyyą. Bitwy która przypieczętowała los imperium. Dziejową sprawiedliwością więc będzie jeśli to Bawandydzi odbudują Persję i rozpalą na powrót Święte Ognie, mszcząc tym samym brata swego protoplasty.

Główne cele kampanii są takie:
  • 1. Odtworzyć Imperium Perskie.
  • 2. Odtworzyć zniszczone struktury kapłańskie kleru zoroastryjskiego, oraz przywrócić urząd Maobadan-Moabad - Arcykapłana/Arcymaga.
  • 3. Ogłosić się Saoshyantem - Zbawicielem.
Mam też 3 cele dodatkowe:
  • 4. Zdobyć Mekkę i Medynę.
  • 5. Zdobyć Konstantynopol.
  • 6. Osadzić dynastię Bawandydów na cesarskim tronie Chin.
Muszę wypełnić co najmniej jeden z tych 3 celów dodatkowych, chociaż najchętniej spełniłbym wszystkie 3 xD A kampanię chcę przeprowadzić od najwcześniejszego startu (rok 769) aż do końca gry (1453). Potem chciałbym zrobić cz. 2, konwertując sejwa do EU4.

Zależy mi przede wszystkim na przyjemnej rozgrywce oraz pewnej fabule, historii i stanie świata, a nie na jakiejś pro-skilsowej-grze (bo nie mam skilsów XDDD). Nie będę więc grał na ironmenie, mam też trochę zmienione ustawienia gry. Będę się za to starał nie używać kodów, a przynajmniej nie za często (chciałem w ogóle nie używać, ale wczoraj w nocy nie dałem rady i się złamałem :<). Raporty chcę wstawiać w miarę regularnie, najlepiej co 3 władców. I pierwszy raport, z rządów 3 pierwszych władców oraz 2 pierwszych lat rządów 4 chcę wstawić jeszcze dziś! xD
Niestety nie będzie on miał wielu skrinów, bo dopiero teraz ogarnąłem, że w CK2 nie robi się screenshotów przyciskiem <PrtSc> tylko F10 i F11. A te kilka jakie mam póki co są w większości z telefonu więc jakość nie jest najwyższa. 
« Ostatnia zmiana: 2 kwi 2018, 16:13:14 wysłana przez Borlach »

Offline Борівой

  • Форумовъйь Гноітель Фраеровъ
  • Moderator
  • Pomożesze: 715
  • Wiadomości: 2989
  • Country: gr
  • Conlangi: andolú ézihu, sibbisca tonna
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #1 dnia: 2 kwi 2018, 16:21:06 »
Dawaj więcej :)

Offline Borlach

  • Moderator
  • Pomożesze: 138
  • Wiadomości: 466
  • Country: ir
  • Conlangi: ajdyniriański
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #2 dnia: 3 kwi 2018, 00:37:09 »
Dla ułatwienia będę chronologicznie opisywał okresy panowania kolejnych władców z Dynastii Bawandydów, oraz to co się podczas nich ciekawego wydarzyło, poczynając od naszego pierwszego bohatera:

1. Emir Sorkhab
(769-777)
Spoiler for Hiden:
(img)
Sorkhab urodził się najprawdopodobniej w 700 AD, a więc jedynie 46 lat po ostatecznym upadku oraz podboju Imperium Sasanidów przez arabskich najeźdźców, jego pradziadkiem był natomiast Farrukhzad, założyciel rodu. Ziemie Bawandydów - Tabarestan oraz Gilan, długo pozostawały rubieżami, nawet po podboju tych ziem przez Arabów, oddzielone od reszty świata przez wysokie i strome góry Elbruz. Prawie nie sięgała tam władza Kalifa ni żadnego imama, a Zoroastrianie żyli we względnym spokoju. Sorkhabowi sytuacja taka w zupełności wystarczyła, nie szukał on większych wpływów na dworze czy poszerzenia swoich włości, skupiając się raczej na zarządzaniu przechodzącą przez Tabarestan odnogą Jedwabnego Szlaku, oraz czerpania z niej dużych zysków.

Sielanka skończyła się w 771. Tysiące mieszkańców Tabarestanu było świadkami strasznego wydarzenia - z nieba zamiast deszczu zaczęła padać krew, co zostało bezsprzecznie uznane za zły omen. Istotnie, na dalsze wydarzenia nie trzeba było długo czekać, tego samego roku bowiem do Alamutu, gdzie siedzibę miał Sorkhab, dotarli posłowie. Emir, słynący również jako dobry dowódca, został powołany przez Kalifa na stanowisko generała i wyruszył do Indii na jedną z wielu muzułmańskich kampanii wojennych. W 772 jego armia w Bitwie pod Mansurą pokonała wojska Królestwa Pratihary, a Sorkhab pod koniec tego roku powrócił do Alamutu, zastając swe ziemie grabione przez tureckich najeźdźców z północnych stepów. Dwukrotnie, w 773 oraz 774 napadali oni tereny Bawandydów i dwukrotnie Sorkhab musiał wysyłać przeciw nim wojsko. W rezultacie doświadczeń z kampanii indyjskiej Sorkhab powołał własną kompanię najemników, widząc w tym dochodowy interes.

W 775 doszło do buntu - posłuszeństwo Sorkhabowi wypowiedział Szejk Jahandar z Qwiviru. Wojna domowa trwała rok, a buntownik został ostatecznie pokonany w 776. Niestety, rok później, w wieku 77 lat Sorkhab zmarł, z powodu raka. Jego następcą został syn i najstarsze dziecko zarazem, Shervin.

2. Sułtan Shervin "Śmiały"
(777-800)
Spoiler for Hiden:
(img)
Shervin przejął władzę wkrótce po jego śmierci ojca, jednak jego polityka była zupełnie inna od ojcowskiej. Podczas gdy Sorkhabowi wystarczała pozycja emira i swoje zaciszne wybrzeże Morza Kaspijskiego, Shervin okazał się władcą znacznie bardziej energicznym. Już w pierwszych latach panowania rozpoczął działania mające na celu poszerzenie ziem i wypływów jego oraz całego Rodu Bawandydów, przygotowania zajmowały praktycznie cały okres między 777 a 780, lecz zostały przerwane gdy Kalif po raz kolejny mianował przywódcę Rody Bawandydów na generała. Tym razem jednak wojna toczyła się bliżej, na terenie obecnego Afganistanu i Pakistanu, a była to inwazja Kalifatu przeciw Dynastii Zunbil. Jeszcze tego samego roku Shervin w wielkiej Bitwie pod Zamindawarem brawurowym atakiem rozgromił wojska Zunistów oraz zdobył ich stolicę, czym zaskarbił sobie miano "Śmiały" (the Bold). Przydomek który jak się okaże doskonale podsumowywał jego charakter i rządy. W 781 umarł Kalif Al-Mansur a Shervin został odwołany ze stanowiska generalskiego i powrócił do domu. Jednak jego dokonania podczas wojny w Zabulistanie przysporzyły mu wielką sławę i niemałą sympatie na dworze, w tym sympatie następcy Al-Mansura.

Po powrocie, Shervin przeniusł stolicę z Alamutu do Firuzkuhu oraz ponownie zaczął poszerzać swoją domenę, wypowiadając wojnę oraz podporządkowując sobie wielu mniejszych możnowładców regionu, w tym wchodząc w duży konflikt o Tabriz z jefnym z większych wasali w kalifacie, miasto to bowiem zajmowało bardzo ważną pozycję na Jedwabnym Szlaku. W 783 wszedł również w konflikt z jednym ze swych wasali, Vandadem Hormazdem, władającym Gurganem, pochodzącym z Rodu Karen - innym wielkim i starożytnym rodem perskim. Posiadając dowody na spisek Vandada, Shervin rozkazał jego aresztowanie - nie udało się to jednak a Ród Karen wszczął rebelię. Zostali jednak robić do 784, a Vandad pojmany. W 785 Kalif raz jeszcze postawił Shervina na czele swoich armii, tym razem wysyłając go aż do Medyny, jednego ze świętych miast Islamu, które zostało opanowane i stanowiło siedzibę rebelii przeciw władzy Abbasydów. Rebelia została szybko zdławiona, co jedynie umocniło pozycję Bawandydów w Kalifacie oraz sympatie Kalifa, który zaoferował Shervinowi pozycję w swojej radzie.

Do 786 roku Bawandydom udało się skonsolidować władzę na północy Kalifatu oraz zdobyć wystarczająco dużą siłę i wpływy by przybrać tytuł Sułtana (stworzenie Królestwa Daylamu). W ciągu kilka następnych lat Bawandydom udało się przejąć całkowitą kontrolę nad Shirvanem, Azerbejdżanem oraz częścią Armenii a Shervin został nawet mianowany Wielkim Wezyrem. W 789 młodsza siostra Shervina, Darya, poślubiła jego najstarszego syna, Shahryara.

Szczęśliwa passa skończyła się jednak wkrótce potem, gdy wojska bizantyjskie przekroczyły granice i wkroczyły do Azerbejdżanu, niosąc przed sobą złote krzyże a za sobą śmierć i zniszczenie. Bizancjum, będące od kilkunastu lat w ciągłej ofensywie, zdążyło już podbić Gruzję oraz prawie całkowicie zająć Armenię - następnym krokiem Cesarstwa była święta wojna o Azrebejdżan, będący pod kontrolą Bawandydów. Wojna była krwawa, lecz niezbyt długa - wojska muzułmańskie okazały się całkowicie niezdolne do zatrzymania pochodu Bizantyjczyków. Zamiast poczekać i połączyć swe siły z wojskami oraz najemnikami Bawandidów oraz resztą oddziałów arabskich, armie Kalifatu ruszyły prosto na wroga, falami, i falami były rozbijane. Azerbejdżan został stracony.

W tym samym czasie uszu władcy w Firuzkuh doszły słuchy o dwóch doniosłych wydarzeniach. W Europie rozpoczęła się era Wikingów, natomiast w odległych Chinach od wielu lat trwała wojna między Cesarstwem Tang a hordami Dżurdżenów, jednak w ogromnej bitwie wojska barbarzyńców zostały zrogromione a ich wódz zabity. W tym momencie, obawiając się kolejnej inwazji Bizancjum, jeden z doradców Shervina zaproponował, że pojedzie z poselstwem do Chin - Bawandydzi mają niewiele do stracenia na takim posunięciu, a tonący brzytwy się chwyta. I faktycznie, poselstwo wyruszyło z Tabarestanu i wróciło po ponad roku z listem od samego Generała-Gubernatora Zachodniego Protektoratu, ślącym pozdrowienia Shervinowi. Zachęcony takim obrotem spraw, w 796 władca Daylamu samemu postanowił wyruszyć w podróż do Chin by osobiście złożyć hołd Cesarzowi, który jak wieść gminna niesie żywił osobistą sympatie do ludów irańskich. W końcu przez podbojem Iran i Chiny łączyły przyjazne stosunki, a ostatni przedstawiciele Rodu Sasanidów uciekli właśnie do Chin, gdzie służyli w cesarskiej armii jako generałowie walcząc z muzułmanami.   

Spoiler for Hiden:
(img)
Spoiler for Hiden:
(img)
Spoiler for Hiden:
(img)

Podróż trwała ponad 3 lata, podczas których Shervin dotarł aż do chińskiej stolicy. Tam, pod tak długiej drodze, czekało go jednak jedynie upokorzenie i rozczarowanie - Cesarz odmówił przyjęcia hołdu osobiście, wysyłając jedynie jednego ze swoich biurokratów z poleceniem pokłonu wizerunkowi Cesarza. Shervin zmuszony był połknąć swą dumę i pokłonić się wizerunkowi, lecz zaraz potem zawrócił z pałacu i wyruszył prosto do domu, dokąd jednak przyprowadził niesamowite pamiątki z wyprawy (artefakty), w tym piękny i egzotyczny chiński strój ceremonialny oraz ogromny gobelin Dynastii Tang, przedstawiający zwycięskie armie Chin oraz unoszącego się nad nimi smoka.

Pozycja i wpływy Bawandydów w Kalifacie rosły, co przestało się podobać dworowi oraz samemu Kalifowi - Bawandydzi wciąż byli przecież niewiernymi dhimmi. Niedługo po powrocie Shervina Kalif zadecydował o odebraniu mu niektórych tytułów ziemskich, na co ten nie miał zamiaru pozwolić. Wybuchł bunt oraz wojna, którą zakończono podpisując biały pokój - Shervin stracił na prestiżu lecz zachował swoje ziemie. Wkrótce potem jednak zmarł z powodu choroby.       

3. Shah Shahryar
(800-815)
Spoiler for Hiden:
(img)
Shahryar przejął władzę po ojcu w roku 800, nie wiedział jednak że nie udana próba osłabienia Bawandydów jest jedynie początkiem. Wkrótce potem rozpoczęły się prześladowania Zaratusztrian, odbieranie tytułów i ziem nie-muzułmańskim wasalom, terror religijny. W tej sytuacji Shahryar uciekł się do podstępu - oficjalnie przyjął wiarę w Allaha, lecz w ukryciu wciąż wyznawał wiarę swych przodków oraz założył tajny zakon (The Loyal Magi) mający za zadanie szerzyć w podziemiu religię Zoroastra. Aby oddalić od siebie wszelkie podejrzenia wkrótce po oficjalnym przejściu na Islam udał się na pielgrzymkę do Mekki. Zaczął być również znany jako uczony, w tym jeden z pierwszych zwolenników Mutazylizmu.W ciągu następnych 10 lat natomiast Shahryar został Wielkim Qadim, czyli naczelnym sędzią i interpretatorem szarijatu na abbasydzkim dworze.

Mając Islam za swoja osłonę Shahryar zaczął jeszcze bardziej poszerzać swoje wpływy, kierując wzrok na południe, w stronę centralnego Iranu. Wkrótce przejął kontrolę nad Rejem, Luristanem a nawet Isfahanem. W tym samym czasie Kalifat wypowiedział wojnę Bizancjum, chcąc odbić stracony wcześniej Azerbejdżan. Była to idealna okazja by dołączyć do walki, licząc że Kalif doceni lojalność i trud i przywróci stracone niegdyś ojcowskie ziemie. I faktycznie, pod długiej wojnie Bizancjum zostało pokonane i wypchnięte z Azerbejdżanu, a dzięki wykorzystaniu swoich wpływów na dworze Kalif zwrócił Bawandidom ich dawne ziemie.

Rok 806 przyniósł dwa doniosłe wydarzenia. Pierwszym była wielka schizma na łonie Islamu oraz powstanie Szyizmu. Wybuchło ogromne powstanie w Mezopotamii które szybko rozprzestrzeniło się po głównych dzielnicach Kalifatu, szybko i sprawnie zajmując Bagdad. Powstańcy ci, z malutkim chłopcem jako swoim tokenem i liderem, głosili że jest on potomkiem Alego ibn Abi Taliba i że jako potomkowi Alego to jemu należy się władza nad Kalifatem. W ciągu jednego roku powstańcy przejęli kontrolę nad Mezopotamią, a w bitwie z nimi zginął sam sunnicki Kalif Al-Mahdi. Od tej pory istniały 3 różne kalifaty - kalifat sunnicki, czyli Kalifat Abbasydów, kalifat szyicki w Mezopotamii, czyli Kalifat Khaireddin oraz Kalifat Umajjadów w Hiszpanii. Shahryar wykorzystał tą sytuację i w sekrecie zaproponował zaręczyny młodego kalifa szyickiego z własną córką (wszyscy myśleli że Bawandydzi prawilnie nawrócili się na islam). Propozycja została przyjęta, a pakt o nieagresji oraz sojusz podpisane.

Innym doniosłym wydarzeniem była druga inwazja Dżurdżenów na Chiny, która rozpoczęła się niedługo po śmierci Shervina "Śmiałego". Tym razem jednak jej rozstrzygnięcie było zupełnie inne niż poprzednie - w 806 roku dżurdżeńskie hordy zdobyły stolicę Chin. Dynastia Tang przestała istnieć, ostatni jej przedstawiciel - ten sam który 8 lat wcześniej odmówił audiencji ojcu Shahryara, został zabity a na Smoczym Tronie zasiadł barbarzyńca - Ašïnghid Jingzu, Dżurdżen na domiar złego wyznający islam sunnicki. W Chinach rozpoczął się czas Dynastii Xia. Populacja nie była jednak z tego faktu zadowolona, rozpoczęła się również era niepokojów wewnętrznych.           
Spoiler for Hiden:
(img)

Okres panowania Shahryara był również czasem niepokojów wewnętrznych - dwóch z jego trzech braci, Sorkhab oraz Shervin, zbuntowało się przeciw niemu. Co rusz wybuchały również rewolty chłopów oraz innych niepokornych wasali, niezadowolonych z pozycji Bawandydów. Prześladowani Zoroastrianie często byli zmuszeni porzucić swą wiarę lub uciekać z Kalifatu, pomimo faktu że wielu znalazło schronienie na bawandydzkim dworze w Firuzkuh. Islam poszerzał swe wpływy w Persji, lecz nie tylko on, gdyż pośród chłopstwa oraz części arystokracji popularność zaczął zyskiwać Mazdakizm - zoroastryjska herezja, korzystająca ze słabnącej pozycji ortodoksji.
W tym samym czasie Shahryar, jako przywódca Lojalnych Magów, zaczął potajemnie nawracać wiele wpływowych osób w Kalifacie, w tym wasali i członków rady na Zoroastryzm, poszerzając grono swojej tajnej organizacji.

Korzystając z coraz większego zamętu w Kalifacie, Lojalni Magowie zdobyli wystarczającą siłę by wyjść z ukrycia. W 809 Shahryar oraz wiele innych wpływowych osobistości, jak choćby Sułtan Egiptu oficjalnie przyznało się do swojej zoroastryjskiej wiary. Nikt nie mógł jednak nic z tym zrobić, szalała bowiem druga wojna między szyitami a sunnitami. W 810 Kalif Al-Mahdi II zginął w tajemniczych okolicznościach, najprawdopodobniej na zlecenie regenta sprawującego rządy nad szyickim kalifatem w imię młodego potomka Alego. Władzę nad kalifatem sunnickim przejął niepełnoletni syn Al-Mahdiego, Muhammad II.
     
Widząc w tym swoją szansę, wielu z wasali, głównie należących do Lojalnych Magów (lecz nie tylko) ogłosiło niepodległość - wybuchła wojna domowa, w wyniku której jeszcze tego samego roku Bawandydzi, Muhallabidzi (Egipt) oraz kilka innych odłączyło się od Kalifatu. Shahryar koronował się na w pełni niezależnego i niepodległego Shaha. Przystąpił również do Zakonu Hermetycznego. I chociaż stan jego zdrowia ustawicznie się pogarszał, stan jego umysły do ostatnich dni podostawał nienaruszony. Końcowe 4 lata panowania Shahryar spędził przykuty do łoża, lecz mimo to zdążył wypowiedzieć świętą wojnę o Dihistan i odbić te ziemie z muzułmańskich rąk, przekazując ją Rodowi Karen - obłaskawiając potencjalnie niebezpiecznych wasali.     

Niedługo przed śmiercią ukończył pisanie książki, na którą poświęcił ponad dekadę, noszącą tytuł "Do moich potomków, Shah Shahryar" ("To my descendants, Shah Shahryar").
Shah Shahryar zmarł w 815, przykuty do łoża i wyczerpany po walce z długotrwałą chorobą.
4. Shah Shahram
(815-?)
Spoiler for Hiden:
(img)
Władzę przejął po nim syn, Shahram, który od samego początku swych rządów musiał zmierzyć się z wyzwaniami. Jednym z jego pierwszych decyzji było zaatakowanie Qomu, jednego z ostatnich irańskich miast pod abbasydzkim panowaniem, który był również stolicą rozbitego kalifatu. Jego wojska szybko ruszyły pod mury miasta i rozpoczęły oblężenie. Jednak już w 816 Kalif Khaireddin z szyickiego kalifatu, ten sam któremu Shahryar obiecał siostrę Shahrama, wypowiedział mu wojnę o Chuzestan. Wojska bawandydzkie, zmęczone oblężeniem Qomu, nie były w stanie stawić czoło ponad 10 tysięcznej armii szyickiej - nawet nie próbowały. Chuzestan został stracony i dostał się pod szyickie panowanie, Persowie zdobyli jednak Qom.
 
Tego samego roku dotarły także wieści z Chin, mówiące o coraz gorszej sytuacji wewnętrznej Państwa Środka oraz szerzącej się tam straszliwej zarazie.
Spoiler for Hiden:
(img)

Co ciekawe w 817, rok po zajęciu przez szyitów Chuzestanu, Kalif Khaireddin wysłał propozycję realizacji umowy zawartej przed laty, a więc ożenku z siostrą Shahrama. Nie mając wielkiego wyboru, oraz pragnąc pokoju na południowej granicy, propozycja została przyjęta a pakt o nieagresji podpisany. Nie został jednak zawarty żaden sojusz. W tym samym roku szyici podbili zoroastryjskie państwo Dynastii Tamimi, zdobywając tym samym Fars. 
Spoiler for Hiden:
(img)

W tym momencie kończy się opowieść. Czy Shah Shahram poprowadzi Bawandydów ku chwale? Czy może jednak powstanie niepodległego zoroastryjskiego królestwa będzie jedynie krótkotrwałym wybrykiem historii?
Na koniec aktualna mapa polityczna świata:
Spoiler for Hiden:
(img)

Offline Borlach

  • Moderator
  • Pomożesze: 138
  • Wiadomości: 466
  • Country: ir
  • Conlangi: ajdyniriański
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #3 dnia: 4 kwi 2018, 17:38:27 »
Jakieś komentarze? XD

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 826
  • Wiadomości: 4691
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #4 dnia: 4 kwi 2018, 18:43:36 »
Ano, jest!
Miłoby też było spoźrzeć na mapę religijną, no i trzeba powiedzieć, że pisać umiesz, co Ci mówiłem, a także ładnie Ci poszło - szybko wyszedłeś na niepodległość.Ciekaw jeśm dalszych losów :P

Offline マシオ

  • Хай жыве сьмерць!
  • Pomożesze: 78
  • Wiadomości: 306
  • Country: by
  • 人生はパロディー
    • Мая старонка
  • Conlangi: Лейтаўскі
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #5 dnia: 4 kwi 2018, 18:53:59 »
Pryznaję się bez bicia. Ja w każdym aarze oglądam tylko mapy :x Także więcej map proszę. xd Szkoda, że ci się Grecja tak wżyna, obyś dziadów wygonił z powrotem do Europy. xd Wgl fajnie, że dajesz linki do wiki to można się coś dowiedzieć jak się czyta.
(img)
Litewski = Białoruski

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderator
  • Pomożesze: 826
  • Wiadomości: 4691
  • Country: ru
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Conlangi: Ziemli, Zapadni, Nešši, Nesdotir, Slawlangi
Odp: Bāzesāzi-ye Ērānshahr - Bāvandiyān [Kampania CK2 - 769]
« Odpowiedź #6 dnia: 4 kwi 2018, 19:22:25 »
E, akurat fajniej się czyta. Pewno dlatego, że już kojarzę te poszczególne obszary Iranu, i wiem o co chodzi. Ale fajnie, powiem, bardzo fajnie. Egipt zmienił religię, no ciekawie, ciekawie. Ciekawe, co się stanie, jak przyjdą Turki i Mongołowie!