Tarykański - Historia wersji

Hapana Mtu o 17:11, 3 maj 2015

2015-05-03T17:11:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19:11, 3 maj 2015
Linia 2:		Linia 2:
	\|kolor=DarkOliveGreen		\|kolor=DarkOliveGreen
	\|nazwa=język tarykański		\|nazwa=język tarykański
	\|nazwa własna=~~Бахас~~ тарыкане		\|nazwa własna="Гладен тарыкане
	\|twórca=[[User:Hapana Mtu\|Hapana Mtu]]		\|twórca=[[User:Hapana Mtu\|Hapana Mtu]]
	\|rok=2003?		\|rok=2003?
Linia 10:		Linia 10:
	[[Grafika:Zamekwćintrze.png\|thumb\|right\|300px\|Zamek królewski w Tintrze (obecne Hasom Aszosi), rok 2766.]]		[[Grafika:Zamekwćintrze.png\|thumb\|right\|300px\|Zamek królewski w Tintrze (obecne Hasom Aszosi), rok 2766.]]
	[[Grafika:Ćintr.png\|thumb\|right\|300px\|Widok na stolicę od strony Gangreny, rok 2766.]]		[[Grafika:Ćintr.png\|thumb\|right\|300px\|Widok na stolicę od strony Gangreny, rok 2766.]]
	'''Język tarykański''' (nazwa własna ''~~Бахас~~ тарыкане'') - pół [[nooblang]] używany w [[Odprysk\|świecie Odprysku]] przez Tarykańczyków. Drugi obok [[wajtulski\|wajtulskiego]] urzędowy język Wajtulii Nadgangreńskiej, wcześniej do przełomu XXVIII i XXIX wieku urzędowy język Królestwa Tarykanii.		'''Język tarykański''' (nazwa własna ''Гладен тарыкане'') - pół [[nooblang]] używany w [[Odprysk\|świecie Odprysku]] przez Tarykańczyków. Drugi obok [[wajtulski\|wajtulskiego]] urzędowy język Wajtulii Nadgangreńskiej, wcześniej do przełomu XXVIII i XXIX wieku urzędowy język Królestwa Tarykanii.

	==Alfabet==		==Alfabet==
Linia 870:		Linia 870:
	Prefiksem negacji jest ''ха'', np. ''нітахка'' 'proszę; dziękuję', ''ні'''ха'''тахка'' 'nie proszę; nie dziękuję'.		Prefiksem negacji jest ''ха'', np. ''нітахка'' 'proszę; dziękuję', ''ні'''ха'''тахка'' 'nie proszę; nie dziękuję'.
	=====Inkorporacja=====		=====Inkorporacja=====
	Jest stosunkowo rzadkim zjawiskiem. Polega na wpleceniu do wnętrza czasownika na pozycję bezpośrednio przed rdzeniem pojedynczej frazy okolicznikowej lub dopełnieniowej, przy czym przy inkorporacji dopełnienia bliższego można pominąć wykładnik biernika. W zapisie inkorporowanej frazy zachowuje się wielkie litery, pomija się natomiast spacje. Przykład: ''нігладевр іаКатет ндеңЕрценеж ~~меБахас~~ тарыкане'' = ''ні'''іаКатет'''гладевр ндеңЕрценеж ~~меБахас~~ тарыкане'' = ''ні'''Катет'''гладевр ндеңЕрценеж ~~меБахас~~ тарыкане'' = ''ні'''ндеңЕрценеж'''гладевр іаКатет ~~меБахас~~ тарыкане'' = ''ні'''~~меБахастарыкане~~'''гладевр іаКатет ндеңЕрценеж'' 'w przyszłości będę umieć powiedzieć to słowo po tarykańsku'.		Jest stosunkowo rzadkim zjawiskiem. Polega na wpleceniu do wnętrza czasownika na pozycję bezpośrednio przed rdzeniem pojedynczej frazy okolicznikowej lub dopełnieniowej, przy czym przy inkorporacji dopełnienia bliższego można pominąć wykładnik biernika. W zapisie inkorporowanej frazy zachowuje się wielkie litery, pomija się natomiast spacje. Przykład: ''нігладевр іаКатет ндеңЕрценеж меГладен тарыкане'' = ''ні'''іаКатет'''гладевр ндеңЕрценеж меГладен тарыкане'' = ''ні'''Катет'''гладевр ндеңЕрценеж меГладен тарыкане'' = ''ні'''ндеңЕрценеж'''гладевр іаКатет меГладен тарыкане'' = ''ні'''меГладентарыкане'''гладевр іаКатет ндеңЕрценеж'' 'w przyszłości będę umieć powiedzieć to słowo po tarykańsku'.
	=====Rdzeń=====		=====Rdzeń=====
	Stanowi jądro czasownika. Rdzenie zaczynające się od sekwencji ''бж'' mają po samogłoskach oboczną postać ''жж'', stąd np. czasownik o rdzeniu ''='''бж'''елц='' 'patrzyć, widzieć' ma w formie słownikowej postać ''ы'''жж'''елца''. W praktyce w formach osobowych czasownika dominuje postać z ''жж'', gdyż forma z ''бж'' może pojawić się tylko po inkorporacji do czasownika frazy zakończonej spółgłoską (np. ''нілаПрыцет'''бж'''елца'' 'patrzę na ten kwiat'), imiesłowy natomiast (oprócz imiesłowu czasownikowego) zaczynają się od '''бж''' (choć mogą przejść do ''жж'' pod wpływem sandhi).		Stanowi jądro czasownika. Rdzenie zaczynające się od sekwencji ''бж'' mają po samogłoskach oboczną postać ''жж'', stąd np. czasownik o rdzeniu ''='''бж'''елц='' 'patrzyć, widzieć' ma w formie słownikowej postać ''ы'''жж'''елца''. W praktyce w formach osobowych czasownika dominuje postać z ''жж'', gdyż forma z ''бж'' może pojawić się tylko po inkorporacji do czasownika frazy zakończonej spółgłoską (np. ''нілаПрыцет'''бж'''елца'' 'patrzę na ten kwiat'), imiesłowy natomiast (oprócz imiesłowu czasownikowego) zaczynają się od '''бж''' (choć mogą przejść do ''жж'' pod wpływem sandhi).

Hapana Mtu: /* Zobacz też */

2015-03-22T21:09:02Z

Zobacz też

← poprzednia wersja		Wersja z 23:09, 22 mar 2015
Linia 1067:		Linia 1067:
	*[[Użytkownik:Hapana Mtu/Ortografie tarykańskie\|Alternatywne możliwości zapisu języka]]		*[[Użytkownik:Hapana Mtu/Ortografie tarykańskie\|Alternatywne możliwości zapisu języka]]

			{{Szablon:Języki Odprysku}}
	[[Kategoria:Odprysk]]		[[Kategoria:Odprysk]]
	[[Kategoria:Języki sztuczne a priori]]		[[Kategoria:Języki sztuczne a priori]]
	[[Kategoria:Nooblangi]]		[[Kategoria:Nooblangi]]
	[[Kategoria:Artykuły wyróżnione]]		[[Kategoria:Artykuły wyróżnione]]

Hapana Mtu: /* Śniekrickie */

2015-03-07T21:50:38Z

Śniekrickie

← poprzednia wersja		Wersja z 23:50, 7 mar 2015
Linia 981:		Linia 981:
	====Śniekrickie====		====Śniekrickie====
	Do tej grupy należą głównie zapożyczenia z języka honkiskiego. Dotyczą one głównie terminów związanych z magią, jak np. ''Ліпсын, Ліпс'' 'magia' <- ''Липиси<sup>н</sup>'', ''Жыбых'' 'peleryna' <- ''Жү<sup>н</sup>бүқ'', ''Пніжб'' 'uczeń czarnoksiężnika' <- ''пәниӝъ<sup>н</sup>б'', ''Цеп'' 'zły omen' <- ''тӧ<sup>н</sup>сьп'', ''Ыбыніх'' 'amulet ochronny' <- ''абу'', ''Пазг'' 'chochlik' <- ''пъзга''; przykłady niemagiczne: ''Чажжет'' 'ser kozi' <- ''чаҙиҙь'', ''Ыш'' 'chata' <- ''ыфа'' 'dom'. Pożyczki z innych języków sniekrickich zdarzają się rzadko, np. ''Хысыж'' 'różowa muszla znad zatoki Brezji' <- snobeckie ''хућўш'', ''Вадіз'' 'watażka' <- [[gażachski\|gażachskie]] ''гвъђүз'' 'wódz'. <br>		Do tej grupy należą głównie zapożyczenia z języka honkiskiego. Dotyczą one głównie terminów związanych z magią, jak np. ''Ліпсын, Ліпс'' 'magia' <- ''Липиси<sup>н</sup>'', ''Жыбых'' 'peleryna' <- ''Жү<sup>н</sup>бүқ'', ''Пніжб'' 'uczeń czarnoksiężnika' <- ''пәниӝъ<sup>н</sup>б'', ''Цеп'' 'zły omen' <- ''тӧ<sup>н</sup>сьп'', ''Ыбыніх'' 'amulet ochronny' <- ''абу'', ''Пазг'' 'chochlik' <- ''пъзга''; przykłady niemagiczne: ''Чажжет'' 'ser kozi' <- ''чаҙиҙь'', ''Ыш'' 'chata' <- ''ыфа'' 'dom'. Pożyczki z innych języków sniekrickich zdarzają się rzadko, np. ''Хысыж'' 'różowa muszla znad zatoki Brezji' <- snobeckie ''хућўш'', ''Вадіз'' 'watażka' <- [[gażachski\|gażachskie]] ''гвъђүз'' 'wódz'. <br>
	'''Uwaga!''' Zapis ''V<sup>н</sup>'' oznacza w ortografii honkiskiej samogłoskę nosową, w ~~pozostałych językach śniekrickich~~ uprościł się on do diakrytyki.		'''Uwaga!''' Zapis ''V<sup>н</sup>'' oznacza w ortografii honkiskiej samogłoskę nosową, w snobeckim uprościł się on do diakrytyki.

	====Wajtulskie====		====Wajtulskie====

Hapana Mtu: /* Rozkaz */ + 1 do fleksyjności

2015-01-31T19:30:37Z

Rozkaz: + 1 do fleksyjności

← poprzednia wersja		Wersja z 21:30, 31 sty 2015
Linia 899:		Linia 899:

	=====Rozkaz=====		=====Rozkaz=====
	Wykładnikiem rozkazu jest ''р'', a po sufiksach modalnych ''ыр'', np. ''мнаіхчыда'' 'kochasz mnie', ''¡мнаіхчыда'''р'''!'' 'kochaj mnie!'; ''мнахапретапрыдрыгр'' 'nie musisz próbować chcieć wrócić', ''¡мнахапретапрыдрыгр'''ыр'''!'' 'nie bądź zmuszony próbować zechcieć wrócić!'.		Wykładnikiem rozkazu jest ''-р'', a po sufiksach modalnych ''-ыр'', np. ''мнаіхчыда'' 'kochasz mnie', ''¡мнаіхчыда'''р'''!'' 'kochaj mnie!'; ''мнахапретапрыдрыгр'' 'nie musisz próbować chcieć wrócić', ''¡мнахапретапрыдрыгр'''ыр'''!'' 'nie bądź zmuszony próbować zechcieć wrócić!'.
			<br>Czasownik ''=р='' ~ ''=с='' 'być' ma też alternatywny sposób tworzenia rozkazu polegający na podwojeniu spółgłoski rdzeniowej. Takie podwojenie jest synonimiczne z użyciem wykładnika ''-р'' i może z nim współistnieć, np. ''ыра'' 'jest', ''¡ыра'''р'''~ы'''рр'''а'''р'''~ы'''рр'''а!'' 'niech będzie!'; ''мнасе'' 'będziesz' ''¡мнасе'''р'''~мна'''сс'''е'''р'''~мна'''сс'''е!'' 'bądź!'.

	====Imiesłowy====		====Imiesłowy====

Hapana Mtu: /* Spółgłoski */

2015-01-01T03:31:12Z

Spółgłoski

← poprzednia wersja		Wersja z 05:31, 1 sty 2015
Linia 379:		Linia 379:
	\|{{IPA\|}}		\|{{IPA\|}}
	\|{{IPA\|ʦ}} ({{IPA\|ʣ}})		\|{{IPA\|ʦ}} ({{IPA\|ʣ}})
	\|{{IPA\|ʧ}}		\|{{IPA\|ʧ}} ({{IPA\|ʤ}})
	\|{{IPA\|}}		\|{{IPA\|}}
	\|{{IPA\|}}		\|{{IPA\|}}
Linia 423:		Linia 423:
	\|{{IPA\|}}		\|{{IPA\|}}
	\|}		\|}
	Niektóre spółgłoski mogą pełnić funkcję ośrodka sylaby, np. ''Пндет'' [pn̩dət] 'sen', ''Ресл'' [rəθl̩] 'kura'.		Niektóre spółgłoski mogą pełnić funkcję ośrodka sylaby, np. ''Пндет'' [pn̩dət] 'sen', ''Ресл'' [rəθl̩] 'kura'.<br>
			Rzadkie sekwencje fonemów /cj/ i /ɟj/ bywają w potocznej wymowie upraszczane do [ʧ] i [ʤ], np. ''тіауел'' [cjæwɵl~ʧawɵl] 'oczywiście', ''Діан'' [ɟjæn~ʤan] 'śmieć'.

	==Gramatyka==		==Gramatyka==

Hapana Mtu: /* Zaimki osobowe */

2014-09-19T16:49:30Z

Zaimki osobowe

← poprzednia wersja		Wersja z 18:49, 19 wrz 2014
Linia 669:		Linia 669:
	\|-		\|-
	\|}		\|}
			Funkcjonują też zestawienia zaimków osobowych o znaczeniu generalizującym daną płeć: ''ҩн га'' 'one, ach, te kobiety' i ''іан га'' 'oni, ach, ci mężczyźni'.

	====Zaimki wskazujące====		====Zaimki wskazujące====

Hapana Mtu: /* Alfabet */

2014-07-20T18:25:53Z

Alfabet

← poprzednia wersja		Wersja z 20:25, 20 lip 2014
Linia 240:		Linia 240:
	\|- align=center		\|- align=center
	\|В в		\|В в
	\|~~B b~~		\|V v
	\|Ве		\|Ве
	\|{{IPA\|v}}		\|{{IPA\|v}}
	\|~~Был~~		\|Выл
	\|{{IPA\|vʊl}}		\|{{IPA\|vʊl}}
	\|cukier		\|cukier

Hapana Mtu o 18:23, 20 lip 2014

2014-07-20T18:23:17Z

Podgląd zmian

Hapana Mtu: /* System liczb prostych */

2014-07-20T15:58:26Z

System liczb prostych

← poprzednia wersja		Wersja z 17:58, 20 lip 2014
Linia 656:		Linia 656:
	Tarykańskie '''liczebniki główne''' dzielą się na trzy systemy. Ich cechą wspólną jest brak ustalonych zasad co do łącznej i rozdzielnej pisowni. Wyrazy określane przez liczebniki wyższe niż jeden przybierają formę liczby mnogiej. Liczebniki zwykle występują po wyrazie, którego dotyczą, np. ''Пыженна бы'' 'dwa krety'. Przeniesienie ich przed dany wyraz służy ich podkreśleniu i wymaga użycia przyimka ''те'', przez gramatyki tarykańskie klasyfikowanego jako przyimek dzierżawczo-ilościowy, np. ''бы те Пыженна'' 'dwa krety, akurat dwa krety'.		Tarykańskie '''liczebniki główne''' dzielą się na trzy systemy. Ich cechą wspólną jest brak ustalonych zasad co do łącznej i rozdzielnej pisowni. Wyrazy określane przez liczebniki wyższe niż jeden przybierają formę liczby mnogiej. Liczebniki zwykle występują po wyrazie, którego dotyczą, np. ''Пыженна бы'' 'dwa krety'. Przeniesienie ich przed dany wyraz służy ich podkreśleniu i wymaga użycia przyimka ''те'', przez gramatyki tarykańskie klasyfikowanego jako przyimek dzierżawczo-ilościowy, np. ''бы те Пыженна'' 'dwa krety, akurat dwa krety'.
	====System liczb prostych====		====System liczb prostych====
	System ten został opracowany przez tarykańską Królewską Akademię Nauk (obecnie Nowowyspiarską Akademię Nauk). Składa się z dwudziestu jeden liczebników podstawowych o jednolitej budowie spółgłoska+''ы'' (historyczne ''у''). System został zaprojektowany tak, by jednym zestawem liczebników można było "obsługiwać" różne systemy liczbowe (dalej zwane podsystemami). Do najpopularniejszych podsystemów należą dwójkowy, trójkowy, ósemkowy, dziesiętny, dwunastkowy, szesnastkowy i dwudziestkojedynkowy, przy czym popularność tego ostatniego wiąże się z panującym wśród naukowców przesądem o szczęśliwych właściwościach liczby 21. Każdy z grupy podstawowych liczebników może zostać użyty jako podstawa dla podsystemu, kolejne potęgi tejże podstawy zapisywane są wedle specjalnych wzorów, dla pierwszych sześciu potęg są to: P^1=мыL, P^2=мыLL, P^3=мыгуL, P^4=мыгугуL, P^5=мыгҩL, P^6=мыгҩгуL, gdzie P to podstawa podsystemu, a L to nazwa właściwego liczebnika. Najwyższą potęgą dla której opracowano wzór jest potęga sto pierwsza (P^101=мугргугаугуL). Dodatkową zaletą systemu jest możliwość używania liter jako liczebników - wystarczy pominąć w zapisie samogłoskę ''ы''. Mimo swych licznych zalet system ten używany jest praktycznie tylko przez naukowców. Organizowane są też zawody w przeliczaniu liczb na różne podsystemy. <br>Poniżej znajduje się spis liczebników prostych i tabela z przykładowym zapisem liczb w wybranych podsystemach.		System ten został opracowany przez tarykańską Królewską Akademię Nauk (obecnie Nowowyspiarską Akademię Nauk). Składa się z dwudziestu jeden liczebników podstawowych o jednolitej budowie spółgłoska+''ы'' (historyczne ''у''). System został zaprojektowany tak, by jednym zestawem liczebników można było "obsługiwać" różne systemy liczbowe (dalej zwane podsystemami). Do najpopularniejszych podsystemów należą dwójkowy, trójkowy, ósemkowy, dziesiętny, dwunastkowy, szesnastkowy i dwudziestkojedynkowy, przy czym popularność tego ostatniego wiąże się z panującym wśród naukowców przesądem o szczęśliwych właściwościach liczby 21. Każdy z grupy podstawowych liczebników może zostać użyty jako podstawa dla podsystemu, kolejne potęgi tejże podstawy zapisywane są wedle specjalnych wzorów, dla pierwszych sześciu potęg są to: P^1=мыL, P^2=мыLL, P^3=мыгуL, P^4=мыгугуL, P^5=мыгҩL, P^6=мыгҩгуL (w pisowni nowowyspiarskiej: P^1=муL, P^2=муLL, P^3=мугуL, P^4=мугугуL, P^5=мугјуL, P^6=мугјугуL), gdzie P to podstawa podsystemu, a L to nazwa właściwego liczebnika. Najwyższą potęgą dla której opracowano wzór jest potęga sto pierwsza (P^101=мугргугаугуL). Dodatkową zaletą systemu jest możliwość używania liter jako liczebników - wystarczy pominąć w zapisie samogłoskę ''ы''. Mimo swych licznych zalet system ten używany jest praktycznie tylko przez naukowców. Organizowane są też zawody w przeliczaniu liczb na różne podsystemy. <br>Poniżej znajduje się spis liczebników prostych (pisownia ogólna / pisownia nowowyspiarska) i tabela z przykładowym zapisem liczb w wybranych podsystemach.
	# мы		# мы / му
	# бы		# бы / бу
	# ду		# ду
	# тҩ		# тҩ / тіу
	# ні		# ні / ніу
	# зу		# зу
	# шу		# шу
	# жу		# жу
	# цу		# цу
	# лы		# лы / лу
	# пы		# пы / пу
	# ку		# ку
	# ры		# ры / ру
	# ту		# ту
	# цшу		# цшу
	# у		# у / ўу
	# сы		# сы / су
	# ны		# ны / ну
	# хы		# хы / ху
	# і		# ҩ / ју
	# чу		# чу
	{\|class="wikitable" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0"		{\|class="wikitable" style="background: #f9f9f9; border: 1px #aaaaaa solid; border-collapse: collapse; font-size: 95%;" border="1" cellpadding="4" cellspacing="0"

Hapana Mtu o 03:36, 6 lip 2014

2014-07-06T03:36:20Z

← poprzednia wersja		Wersja z 05:36, 6 lip 2014
Linia 130:		Linia 130:
	\|cebula		\|cebula
	\|udźwięczniane do [ʣ] w sąsiedztwie dźwięcznych obstruentów		\|udźwięczniane do [ʣ] w sąsiedztwie dźwięcznych obstruentów
			\|- align=center
			\|Цш цш
			\|Xş xş
			\|Цше
			\|{{IPA\|ʧ}}, {{IPA\|ʧʷ}}
			\|Цшых
			\|{{IPA\|ʧɨχ}}
			\|grot
			\|dwuznak, w słowniku nieuznawany za osobną literę
	\|- align=center		\|- align=center
	\|С с		\|С с
Linia 156:		Linia 165:
	\|{{IPA\|ɨglada}}		\|{{IPA\|ɨglada}}
	\|mówić		\|mówić
	\|wymawiane [ŋ] w pozycji interwokalicznej i w nagłosie przed samogłoską;<br>~~ponadto dwuznak~~ '''нг''' ~~(z obocznym wariantem~~ '''гн'''~~) wymawia się zawsze jak [ŋ]~~		\|wymawiane [ŋ] w pozycji interwokalicznej i w nagłosie przed samogłoską
			\|- align=center
			\|Гн гн нг
			\|Gn gn ng
			\|Гне
			\|{{IPA\|ŋ}}
			\|Гнеш
			\|{{IPA\|ŋəʃ}}
			\|lustro
			\|dwuznak, w słowniku nieuznawany za osobną literę;<br> <small>pisownia '''гн''' pojawia się na początku morfemu i w pozycji po spółgłosce przed samogłoską, kiedy indziej pojawia się '''нг'''</small>
	\|- align=center		\|- align=center
	\|Х х		\|Х х
Linia 177:		Linia 195:
	\|- align=center		\|- align=center
	\|Ч ч		\|Ч ч
	\|~~Ç ç~~		\|C c
	\|Че		\|Че
	\|{{IPA\|s}}, {{IPA\|sʷ}}		\|{{IPA\|s}}, {{IPA\|sʷ}}
Linia 183:		Linia 201:
	\|{{IPA\|sant kɨʦaj}}		\|{{IPA\|sant kɨʦaj}}
	\|kangur		\|kangur
	\|
	~~\|- align=center~~
	~~\|Ӵ ӵ~~
	~~\|C c~~
	~~\|Ӵе~~
	~~\|{{IPA\|ʧ}}, {{IPA\|ʧʷ}}~~
	~~\|Ӵых~~
	~~\|{{IPA\|ʧɨχ}}~~
	~~\|grot~~
	\|		\|
	\|- align=center		\|- align=center
Linia 257:		Linia 266:
	\|/ɨ/ realizowane jako [ʏ]		\|/ɨ/ realizowane jako [ʏ]
	\|}		\|}
	Przy literowaniu słowa jeśli dwie takie same litery oznaczające spółgłoski stoją koło siebie, zmienia się ich schemat z CeCe na eCCe, np. wyraz ''уііа'' 'ogony' literuje się ''уе-еііе-а'', a nie ''уе-іе-іе-а''. Podobnie zachowują się połączenia spółgłosek ''пш'' i ''бж'', np. ''ууепше'' 'zły' należy literować ''еууе-е-епше-е'' nie ''уе-уе-е-пе-ше-е''. Połączenie ''ст'' ~ ''ԍ'' może być literowane zarówno jako ''сете'', jak i ''есте'', przy czym sposób literowania sugeruje sposób zapisu (z ligaturą bądź osobno).		Przy literowaniu słowa jeśli dwie takie same litery oznaczające spółgłoski stoją koło siebie, zmienia się ich schemat z CeCe na eCCe, np. wyraz ''уііа'' 'ogony' literuje się ''уе-еііе-а'', a nie ''уе-іе-іе-а''. Podobnie zachowują się połączenia spółgłosek ''пш'' i ''бж'', np. ''ууепше'' 'zły' należy literować ''еууе-е-епше-е'' nie ''уе-уе-е-пе-ше-е''. Połączenie ''ст'' ~ ''ԍ'' może być literowane zarówno jako ''сете'', jak i ''есте'', przy czym sposób literowania sugeruje sposób zapisu (z ligaturą bądź osobno). Dwuznak ''цш'' literuje się bądź jako ''ецше'' /əʧʧə/, bądź jako ''цше'' /ʧə/, bądź jako ''це ше''. Dwuznak ''гн'' lub ''нг'' literuje się jako ''енге'' /əŋŋə/ dla obu pisowni lub z jako odpowiednio ''ге не'' i ''не ге''.

	Jeśli spółgłoska zapisywana dwuznakiem jest podwojona, nie zaznacza się tego na piśmie, np. liczba mnoga od ''Ніні'' /ɲɨɲ/ 'mgła' to Нініа /ɲɨɲɲa/ 'mgły'. W wypadku spółgłosek posiadających pojedynczą literę podwojenie jest zapisywane, np. ''~~Ӵаддет~~'' /ʧaddət/ 'narkotyk'.		Jeśli spółgłoska zapisywana dwuznakiem jest podwojona, nie zaznacza się tego na piśmie, np. liczba mnoga od ''Ніні'' /ɲɨɲ/ 'mgła' to Нініа /ɲɨɲɲa/ 'mgły'. W wypadku spółgłosek posiadających pojedynczą literę podwojenie jest zapisywane, np. ''Цшаддет'' /ʧaddət/ 'narkotyk'.

	===Zapis głosek palatalnych===		===Zapis głosek palatalnych===
Linia 662:		Linia 671:
	# ры		# ры
	# ту		# ту
	# ӵу		# цшу
	# у		# у
	# сы		# сы
Linia 709:		Linia 718:
	\|мыжужу ніжу шу / 1x8x8+5x8+7 / 157		\|мыжужу ніжу шу / 1x8x8+5x8+7 / 157
	\|мылылы мылы мы / 1x10x10+1x10+1 / 111		\|мылылы мылы мы / 1x10x10+1x10+1 / 111
	\|зуу ӵу / 6x16+15 / 6F		\|зуу цшу / 6x16+15 / 6F
	\|нічу зу / 5x21+6 / 56		\|нічу зу / 5x21+6 / 56
	\|}		\|}
Linia 919:		Linia 928:
	Do tej grupy należą niemal wyłącznie zapożyczenia tamteńskie z okresu formowania się Tarykanii, wiele słów z tej grupy związanych jest z melioracją i uprawą roślin. Przykłady: ''Есдерт'' 'krużganek' <-''ezdortə'' 'podwórko', ''Снахл'' 'starorzecze' <- ''zennaklani'', ''ніалуе'' 'stromy' <- ''diləvəs''. Również wiele nazw geograficznych w Tarykanii jest pochodzenia tamteńskiego, np. ''Сбыпх'' 'dopływ Gangreny' <- ''zbepoki'', ''Тінтр'' 'nazwa stolicy Tarykanii do XXVIII wieku' <- ''*tinitəra''. Jednym z nielicznych słów pochodzenia ówskiego jest ''Тбыч'' 'twos, rodzaj słodkawego napoju' <- ''твос''.		Do tej grupy należą niemal wyłącznie zapożyczenia tamteńskie z okresu formowania się Tarykanii, wiele słów z tej grupy związanych jest z melioracją i uprawą roślin. Przykłady: ''Есдерт'' 'krużganek' <-''ezdortə'' 'podwórko', ''Снахл'' 'starorzecze' <- ''zennaklani'', ''ніалуе'' 'stromy' <- ''diləvəs''. Również wiele nazw geograficznych w Tarykanii jest pochodzenia tamteńskiego, np. ''Сбыпх'' 'dopływ Gangreny' <- ''zbepoki'', ''Тінтр'' 'nazwa stolicy Tarykanii do XXVIII wieku' <- ''*tinitəra''. Jednym z nielicznych słów pochodzenia ówskiego jest ''Тбыч'' 'twos, rodzaj słodkawego napoju' <- ''твос''.
	====Pratyckie====		====Pratyckie====
	Są to zapożyczenia z języków bliskich tarykańskiemu, stąd często trudno wskazać je spośród leksyki rodzimej. Najstarsze z nich pochodzą z czasów przed opuszczeniem Puszczy Poziomkowej, większość jednak pochodzi z czasów późniejszych. Warto też zauważyć, że wpływ tarykańskiego na inne języki pratyckie był silniejszy, niż wpływ odwrotny. Do ewidentnych pożyczek pratyckich należą m. in. a) niwskie: ''Чыжру'' 'rodzaj dzidy' <- ''чізара'', ''Децу'' 'hańba' <- ''децон'' b) hojskie: ''Нігад'' 'czerwona tkanina' <- ''тегада'', ''Быбытіш'' 'bękart' <- ''биби атиш'' 'bękart, dosł. ojcowski chwast' b/c) hojskie lub koszylijskie: ''Бакеті'' 'imię męskie' <- ''Бакит'' 'imię męskie, dosł. góra' c) koszylijskie: ''~~Тіеӵуд~~'' 'przydupas' <- ''теджунт'' d) aerieńskie: ''Ҩгц'' 'imię żeńskie' <- ''Југец'' 'imię żeńskie, dosł. krokus', ''~~Ніӵу~~'' 'mistyk aeriański' <- ''тіджо'' e) jasyrskie: ''Паҩд'' 'pogoda' <- ''пығонт'' 'powietrze', ''Бычтех'' 'robota, męcząca praca' <- ''бычток'' 'praca'.		Są to zapożyczenia z języków bliskich tarykańskiemu, stąd często trudno wskazać je spośród leksyki rodzimej. Najstarsze z nich pochodzą z czasów przed opuszczeniem Puszczy Poziomkowej, większość jednak pochodzi z czasów późniejszych. Warto też zauważyć, że wpływ tarykańskiego na inne języki pratyckie był silniejszy, niż wpływ odwrotny. Do ewidentnych pożyczek pratyckich należą m. in. a) niwskie: ''Чыжру'' 'rodzaj dzidy' <- ''чізара'', ''Децу'' 'hańba' <- ''децон'' b) hojskie: ''Нігад'' 'czerwona tkanina' <- ''тегада'', ''Быбытіш'' 'bękart' <- ''биби атиш'' 'bękart, dosł. ojcowski chwast' b/c) hojskie lub koszylijskie: ''Бакеті'' 'imię męskie' <- ''Бакит'' 'imię męskie, dosł. góra' c) koszylijskie: ''Тіецшуд'' 'przydupas' <- ''теджунт'' d) aerieńskie: ''Ҩгц'' 'imię żeńskie' <- ''Југец'' 'imię żeńskie, dosł. krokus', ''Ніцшу'' 'mistyk aeriański' <- ''тіджо'' e) jasyrskie: ''Паҩд'' 'pogoda' <- ''пығонт'' 'powietrze', ''Бычтех'' 'robota, męcząca praca' <- ''бычток'' 'praca'.

	====Kuńskie i nowohiundajskie====		====Kuńskie i nowohiundajskie====
	Wśród zapożyczeń kuńskich dominują wyrazy pochodzenia karskiego, mrosjkiego i korsaryjskiego, wynika to z intensywnych kontaktów handlowych jak i (za wyjątkiem Korsarii) z bliskości geograficznej. Najczęstsze obszary zapożyczeń to handel oraz żegluga morska. Do słów pochodzenia kuńskiego należą m. in. a) mrojskie ''Шабаі'' 'latarnia morska' <- ''Шабја'', ''Ырнг'' 'srebrna moneta' <- ''арген'' 'srebrny', ''Ушутіеп'' 'tawerna portowa' <- ''Ошьтеф'' b) korsaryjskie ''Ыхштух'' 'bójka' <- ''өчешточ'', ''Шенш'' 'pałac' <- ''шонш'', ''Іаншлес'' 'handlarz' <- ''яншлес'' c) karskie ''Сеірах'' 'kapitan' <- ''сарах'', ''~~Жубыӵ~~'' 'nocnik' <- ''Зюбехе'', ''Елбжыпатіеж'' 'bunt marynarzy' <- ''елвӀіпарт''. Języki kuńskie, zwłaszcza korsaryjski, często służą za pośredników przy zapożyczaniu słów z dalszych stron, np. ''Прыхн'' 'handlarz niewolników' pochodzi od kors. ''прохен'', które pochodzi ze wschodniej Gluristy. Wyrazy nowohiundajskie są w języku tarykańskim dość rzadkie, a ich tematyką również jest często handel i żegluga. Nowohiundajskiego pochodzenia są m. in. ''Пызы'' 'żagiel' <- ''пюзи'', ''Ежу'' 'łapówka [potocznie]' <- ''ьжу'', ''Засх'' 'balast' <- ''засах''.		Wśród zapożyczeń kuńskich dominują wyrazy pochodzenia karskiego, mrosjkiego i korsaryjskiego, wynika to z intensywnych kontaktów handlowych jak i (za wyjątkiem Korsarii) z bliskości geograficznej. Najczęstsze obszary zapożyczeń to handel oraz żegluga morska. Do słów pochodzenia kuńskiego należą m. in. a) mrojskie ''Шабаі'' 'latarnia morska' <- ''Шабја'', ''Ырнг'' 'srebrna moneta' <- ''арген'' 'srebrny', ''Ушутіеп'' 'tawerna portowa' <- ''Ошьтеф'' b) korsaryjskie ''Ыхштух'' 'bójka' <- ''өчешточ'', ''Шенш'' 'pałac' <- ''шонш'', ''Іаншлес'' 'handlarz' <- ''яншлес'' c) karskie ''Сеірах'' 'kapitan' <- ''сарах'', ''Жубыцш'' 'nocnik' <- ''Зюбехе'', ''Елбжыпатіеж'' 'bunt marynarzy' <- ''елвӀіпарт''. Języki kuńskie, zwłaszcza korsaryjski, często służą za pośredników przy zapożyczaniu słów z dalszych stron, np. ''Прыхн'' 'handlarz niewolników' pochodzi od kors. ''прохен'', które pochodzi ze wschodniej Gluristy. Wyrazy nowohiundajskie są w języku tarykańskim dość rzadkie, a ich tematyką również jest często handel i żegluga. Nowohiundajskiego pochodzenia są m. in. ''Пызы'' 'żagiel' <- ''пюзи'', ''Ежу'' 'łapówka [potocznie]' <- ''ьжу'', ''Засх'' 'balast' <- ''засах''.

	====Śniekrickie====		====Śniekrickie====
Linia 981:		Linia 990:
	¡ніачу, куе улаже!		¡ніачу, куе улаже!
	===''Ҩдіт - [[Conlangerski_basz#Część_II\|Judyta]]''===		===''Ҩдіт - [[Conlangerski_basz#Część_II\|Judyta]]''===
	діызеба Уакабы зангареңет Ҩдіт. уантыра Ніалла зангаре, жаніуе даде ҩн ~~іаӴыхыж~~ кубуе, ~~іаӴыхыж~~ ыіде куе, уаыдаінабр іаНыі ытас Прат. ыра Харц даде Ҩдіт себале, хажжера ҩн прыДыр.		діызеба Уакабы зангареңет Ҩдіт. уантыра Ніалла зангаре, жаніуе даде ҩн іаЦшыхыж кубуе, іаЦшыхыж ыіде куе, уаыдаінабр іаНыі ытас Прат. ыра Харц даде Ҩдіт себале, хажжера ҩн прыДыр.
	===''Ікатрын - Katiusza'' (zwrotki I i II)===		===''Ікатрын - Katiusza'' (zwrotki I i II)===
	[http://pl.wikipedia.org/wiki/Katiusza_%28utw%C3%B3r%29 Oryginał]		[http://pl.wikipedia.org/wiki/Katiusza_%28utw%C3%B3r%29 Oryginał]