Język Twekrów

Z Conlanger
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język Twekrów, język twekierski - starożytny język używany w przeszłości przez Twekrów na wyspie Makit. Znany jest z nielicznych inskrypcji, prawdopodobnych zapożyczeń do języka narukińskiego oraz nazw własnych (tak imion, hydronimów, jak i z toponimii). Zapisywany był za pomocą pisma miteńskiego. Znaczenie większości zapisów pozostaje nieznane. Był to język aglutynacyjny.

Dźwięki

Samogłoski

  • i u~ʊ~o? (i u)
  • ɛ ɔ? (e o)
  • a (a)

Samogłoski /o/ i /u/

Nie jest do końca pewne, czy w języku twekierskim istniała samogłoska /ɔ/. Znaki CO i CU często występują zamiennie w tych samych słowach. W narukińskich zapożyczeniach (przede wszystkich w nazwach własnych) konsekwentnie rozróżnia się te samogłoski, przez co najprawdopodobniej samogłoska /o/ występowała tylko w słowach zapożyczonych, a dźwięk /u/ był bardziej otwarty.

Spółgłoski

  • m n (m n)
  • p t k (p t k)
  • s~z¹ (s)
  • ʋ l r j (v l r j)
  • ¹dźwięk [z] występuje jako alofon /s/ między samogłoskami.

Budowa sylaby

Ogólna możliwa struktura sylaby to CRV(CR), z zastrzeżeniem, że wygłosowe -CR może występować tylko w wygłosie słowa (historycznie była tu sylaba otwarta, ale doszło do redukcji samogłoski). W wśródgłosie mogą występować tylko sylaby otwarte.

Zapis

Język był zapisywany za pomocą znaków pisma miteńskiego. Ze względu na inną strukturę sylaby, dla twekierskich zbitek używano znaków o wartościach sylab otwartych, i tak mra "my" było zazwyczaj zapisywane jako MA-RA (zgodność "samogłosek").

Gramatyka

Zaimki

Osoba Sg Pl
1. ka mra
2. ra sit
3. i itri

Rzeczownik

Rzeczownik odmienia się przez rodzaje, dwa przypadki, trzy liczby.

Budowa Rzeczownika

Temat Rodzaj Przypadek Liczba
sva- -na- -te -ma-
"dziecko" r. ż. akk. du
svanatema "Dwóm córkom"

Rodzaj

Rzeczowniki określające ludzi oraz zwierzęta mogą przyjąć jeden z trzech rodzajów:

  • neutralny - niezaznaczony - używany, gdy informacja o płci jest zbędna, są to zazwyczaj nazwy grup zawodowych, klas, gatunków;
  • męski - re - dla mężczyzn;
  • żeński - na - dla kobiet.

Przypadek

Występują dwa przypadki:

  • mianownik - niezaznaczony - funkcja podmiotu, orzecznika, a także lokatywna, łączy się z częścią przyimków.
  • biernik - te - funkcja dopełnienia bliższego i dalszego, a także allatyw, łączy się z częścią przyimków.

Liczba

Występują trzy liczby:

  • pojedyncza - niezaznaczana - dla przedmiotów i ludzi występujących pojedynczo, lub dla nazw zbiorowości;
  • podwójna - ma - dla przedmiotów i ludzi występujących w parach.
  • mnoga- kr - dla osób i przedmiotów występujących w większej liczbie, także dla części zbiorowości.

Przymiotnik

Przymiotnik zgadza się co do rodzaju z rzeczownikiem.

Czasownik

Czasownik odmienia się za pomocą sufiksów nadających czasownikowi aspekt, czas oraz rodzaj.

Aspekt

Występują czy rodzaje aspektu w języku twekierskim:

  • niedokonany - niezaznaczany - dla czynności, które były wykonywane dłużej, lub nie zostały zakończone sukcesem; używany także, kiedy informacja o aspekcie jest zbędna;
  • dokonany - ki - używany dla czynności, która została zakończona, lub była krótka;
  • powtarzalny - tre - używany dla czynności stałych, powtarzających się przez długi czas, a także dla określonego przedziału czasowego.

Czas

Występuje pięć czasów w języku twekierskim:

  • teraźniejszy - niezaznaczany - dla czynności powtarzających się, lub trwających w czasie mówienia;
  • przeszły - va - dla czynności, które odbyły się w przeszłości;
  • zaprzeszły - pra - dla czynności, które odbyły się przed określoną sytuacją w przeszłości;
  • przyszły - vla - dla czynności, które odbędą się w przyszłości;
  • przedprzyszły - si - dla czynności, które odbędą się w przyszłości przed innym opisywanym zdarzeniem.

Rodzaj

Czasowniki, których podmiotami są ludzie lub zwierzęta, mogą przyjąć jeden z trzech rodzajów:

  • neutralny - niezaznaczony - używany, gdy informacja o płci jest zbędna, są to zazwyczaj nazwy grup zawodowych, klas, gatunków;
  • męski - re - dla mężczyzn;
  • żeński - na - dla kobiet.

Składnia

Szyk zdania to VSO, przydawki występują po określonych rzeczownikach.

Inskrypcje

  • Svanatema (SA-VA-NA-TE-MA) "Dwóm córkom"
  • Tla Kraseterete sukrere, trurete kvare ni Kusitrute. Mekra kamure Kasvare. (TA-LA-KA-RA-SA-TE-RE-TE-SO-KE-RE-RE | TO-RU-RE-TE-KA-VA-RE-NI-KU-SI-TU-RU-TE | ME-KA-RA-KA-MU-RE-KA-SA-VA-RE) "Do Starego Krasetere, wielkiego człowieka z Kusitru. W Mekrze jest Kasvare."
  • Mu sutukisi mi, takivla likra mrate rare (MO-SU-TU-KI-SI-MI | TA-KI-VA-LA-LI-KA-RA-MA-RA-TE-RA-RE) "Jeżeli nie spadnie deszcz, głód zabierze nas wszystkich."

Słownik

  • tve - Twekr
  • sva - dziecko
  • svana - córka
  • svare - syn
  • tla + ACC - do + GEN
  • sukre - stary
  • kva - wielki
  • tru - człowiek
  • ni + ACC - od + GEN, z + GEN
  • kam, kamu - być
  • mu - jeżeli
  • sut, sutu - padać (o deszczu)
  • su - deszcz
  • mi - nie
  • likra - głód
  • ta - wziąć, zabrać
  • ra - wszystko