Język bendyjski

Z Conlanger
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język bendyjski (bend. náke zu mbéndi [nɐ:kɛ dzuˈmbæ:ndi] język Bendii) - wymarły język używany w obecnym Walemorze, spokrewniony z językiem autochtonów wysp Sateńskich.

Dźwięki

Występują spółgłoski ejektywne, iniektywne, a także drżący dźwięk "ʙ". Dźwięcznym odpowiednikiem szczelinowych są spółgłoski zwarto-szczelinowe. Dodatkowo cechuje się akcentem iloczasowym.

Spółgłoski

  • m n ( m n )
  • mb nd ( mb nd )
  • p t k q ( p t k q )
  • pʼ tʼ kʼ qʼ ( pp tt kk qq )
  • ɓ ɗ ( b d )
  • ʙ ʀ ( v r )
  • s ʃ ( s š )
  • dz dʒ ( z ž )
  • w l j ( w l j )

Samogłoski

Występuje sześć samogłosek w parach krótka - długa. Iloczas jest na stałe powiązany z akcentem.

Samogłoski krótkie

  • ɪ ʊ ( i u )
  • ə ( y )
  • ɛ ʌ ( e o )
  • a ( a )

Samogłoski długie

  • i: u: ( í ú )
  • ɵ: ( ý )
  • æ: ɤ: ( é ó )
  • ɐ: ( á )

Zapis

Pismo bendyjskie - tabela

Język bendyjski używał własnego alfabetu. Alfabet zapisywał wszystkie dźwięki spółgłoskowe z pomocą oddzielnych znaków, a samogłoski jako znaki diakrytyczne ponad spółgłoską. Samogłoski nagłosowe lub po rozziewie posiadają własne podpórki.

Rzeczownik

Rzeczownik jest nieodmienny. Posiada tylko jedną formę. Istnieje jednak kategoria żywotności, która się ujawnia przy łączeniu z przyimkami.

Liczba

Nie istnieje kategoria liczby. Mnogość oddaje się zazwyczaj z pomocą odpowiednich przymiotników czy liczebników.

Zaimek osobowy

Osoba sg pl
1. mbá
2. ék dái
3. óm

Trzecia osoba

Zaimek trzeciej osoby łączy się z różnymi przyimkami zależnie od tego, czy zastępuje rzeczownik żywotny, czy nieżywotny.

Znaczenie Żyw. Nżyw.
Nom. óm
Gen. zu óm
Dat. tin óm ti óm
Acc. óm um óm
Abl. im óm zu óm

Czasownik

Czasownik, podobnie jak rzeczownik, nie odmienia się. Czas poznajemy z kontekstu, bądź w przypadku informacji nowej z pomocą odpowiedników okoliczników.

Przyimek

Przyimek to niesamodzielna część mowy, która łączy się z rzeczownikiem, tworząc wyrażenia przyimkowe; bądź czasownikiem, zmieniając jego znaczenie.