Język mokucki

Z Conlanger
Skocz do: nawigacja, szukaj

Język mokucki (mõkutu ŋoroko /mɔ̰ˈkutu ŋɔˈɹɔkɔ/) – język należący do grupy języków taryckich, charakteryzujący się dużym rozdrobnieniem dialektalnym. Jest blisko spokrewniony z językiem taleńskim.
Mokucki jest językiem izolująco-fleksyjnym z elementami aglutynacji. Cechą szczególną większości dialektów jest występowanie dużej liczby fonemów spółgłoskowych, a także samogłosek skrzypiących. Artykuł przedstawia standard Aþwaŋaranu, rozpowszechniony jako język urzędowy.

Fonologia

Samogłoski

/a ɛ i ə ɔ u/ <a e i ə o u>
/a̰ ɛ̰ ḭ ə̰ ɔ̰ ṵ/ <ã ẽ ĩ ə̃ õ ũ>

Spółgłoski

  • nosowe: /m n ŋ ŋʷ/ <m n ŋ ŋw>
  • zwarte: /p t c k kʷ ʔ/ <p t c k kw ʔ>
  • szczelinowe: /f ɸ θ θʷ s ç h/ <f fw þ þw s ç h>
  • afrykaty: /t͡θ c͡ç ʔ͡h/ <tþ cç hh>
  • ejektywne: /pʼ tʼ cʼ kʼ fʼ θʼ sʼ çʼ/ <ṕ ť ć ḱ f́ þ́ ś ḉ>
  • aproksymanty: /ɹ ɹʷ ɫ j w/ <r rw l j w>