Autor Wątek: Język protowroblicki  (Przeczytany 1162 razy)

Offline ToJam

  • Wiadomości: 17
Język protowroblicki
« dnia: Styczeń 29, 2014, 14:25:35 »

Język protowroblicki
[/b]

Język protowroblicki jest językiem początkowym (pierwotnym) dla całej rodziny języków.


Alfabet:

Spoiler
[close]

Z dużej litery piszemy pierwszy wyraz zdania,i imiona męskie i Bzigƕo (Bóg),

Sylaby:
CC(C)V

C – dowolna spółgłoska,
V – dowolna samogłoska,
W nawiasie zbiory głosek lub elementy opcjonalne

Dwie takie takie same litery nie mogą być w jednej sylabie z wyjątkiem: ll, mm.

Wyjątek stanowi nazwa języka: protowroblicki

Czasowniki:
         
Bezokolicznik:
Końcówka: (C)CbV, (C)CdV, (C)CfV, (C)CgV, (C)CkV, (C)ClV, (C)CnV, (C)CpV

C – dowolna spółgłoska,
V – dowolna samogłoska,
W nawiasie zbiory głosek lub elementy opcjonalne

Czas przeszły   
Słowo poprzedzające: drobra

Czas zaprzeszły   
Słowo poprzedzające: drigso

Czas przyszły   
Słowo poprzedzające: kwocfe   

Czas zaprzyszły
Słowo poprzedzające:  krigdu

Czas boski:
Słowo poprzedzające: blibli

Czas przeszły - drobra bfirdi (pisałem)   
Czas zaprzeszły - drigso bfirdi (napisałem)

Czas przyszły - kwocfe bfidri (napiszę)
Czas zaprzyszły - krigdu bfirdi (zamierzam napisać)

Czas boski odnosi się wyłącznie blibli  bzigƕo (wierzyć Bóga) i tylko to występuje tym czasie.

blibli - wiara
Bzigƕo - Bóg

Odmiana czasownika:

Liczba pojedyncza:
Końcówka→
osoba↓
(C)CbV(C)CfV(C)CgV(C)CkV(C)ClV(C)CnV(C)CpV
bla(ja)(C)CdV(C)CsV(C)CrV(C)CtV(C)CcV(C)CmV(C)CrV
pla (ty)(C)CdV(C)CsV(C)CrV(C)CtV(C)CcV(C)CmV(C)CrV
ksa/csa/wza (on/ona/ono)(C)CdbV(C)CfsV(C)CgrV(C)CktV(C)ClcV(C)CnmV
[td(]C)CprV[/td]
[/tr]
[/table]

Liczba podwójna, mnoga, za mnoga:

Końcówka→
osoba↓
(C)CbV(C)CfV(C)CgV(C)CkV(C)ClV(C)CnV(C)CpV
bli(my)(C)CdV(C)CsV(C)CrV(C)CtV(C)CcV(C)CmV(C)CrV
plu (wy)(C)CdV(C)CsV(C)CrV(C)CtV(C)CcV(C)CmV(C)CrV
wse/cku (oni/one)(C)CdbV(C)CfsV(C)CgrV(C)CktVClcV(C)CnmV(C)CprV

wyjątek:
Pritsupki - pracować
bzen (bezokolicznik)pritsupki
blapritsupko
pritsuplibla
ksa/csa/wzapritlsupla
blipritsupke
pritsupsibla
wse//ckupritsupka

Liczba podwójna - przed czasownikiem słowo: gso

mnoga - przed czasownikiem słowo: bro

za mnoga (zapożyczona z jednego z tutejszych contlangów)- przed czasownikiem słowo: wke

liczba ułomna - przed bezokolicznikiem słowo: wkenke

liczbę za mnogą używa się jak się mówi, że czegoś jest za dużo.

liczba ułomna odnosi się do połowy czegoś (połowa mnie, połowa nas itp).


Rzeczownik:

Zawsze kończy się na samogłoskę.

Rodzaj:
Martwy – dto – odnosi się do budowli, przedmiotów i reszty,
Uduchowiony – zco – odnosi się do zwierząt,
Człowieczy żeński – nso – odnosi się do kobiet i dzieci,
Człowieczy męski – gwasdo – odnosi się do mężczyzn.

Odmiana rzeczownika :

rodzaj→
Przypadek↓
dtozconsogwasdo
1. zbe (mianownik) - kto? co?- (C)CCi- (C)CCe- (C)CCo- (C)CCu
2. zce - kogo? czego? co? w kogo? w co? dokąd?na końcu mianownika dodaje się: dcina końcu mianownika dodaje się: dcena końcu mianownika dodaje się: dcona końcu mianownika dodaje się: dcu
3. zde - bez kogo? bez czego?na końcu mianownika dodaje się: dpina końcu mianownika dodaje się: dpena końcu mianownika dodaje się: dpona końcu mianownika dodaje się: dpu
4. zfe - jak kto? Jak co?na końcu mianownika dodaje się: drina końcu mianownika dodaje się: drena końcu mianownika dodaje się: drona końcu mianownika dodaje się: dru
5. zge - od czego? od kogo? od strony czego? od strony kogo?  od kogo? od czego? skąd?na końcu mianownika dodaje się: dsina końcu mianownika dodaje się: dsena końcu mianownika dodaje się: dsona końcu mianownika dodaje się: dsu
6. zhe - ku czemu? ku komu?, w stronę czego? w stronę kogo? w kogo? w co? dokąd?na końcu mianownika dodaje się: dtina końcu mianownika dodaje się: dtena końcu mianownika dodaje się: dtona końcu mianownika dodaje się: dtu
7. zke - z czym? z kim? w kogo? w co? dokąd?na końcu mianownika dodaje się: dwina końcu mianownika dodaje się: dwena końcu mianownika dodaje się: dwona końcu mianownika dodaje się: dwu
8. zle - w czym? z kim? gdzie? z czego? z powierzchni czego? na kim? na czym? gdzie?  znad (od) kogo? czego? skąd?na końcu mianownika dodaje się: dzina końcu mianownika dodaje się: dzena końcu mianownika dodaje się: dzona końcu mianownika dodaje się: dzu
9. zme - jak? którędy?na końcu mianownika dodaje się: bcina końcu mianownika dodaje się: bcena końcu mianownika dodaje się: bcona końcu mianownika dodaje się: bcu
10. zne - z powodu czego? z powodu kogo? dla czego? dla kogo? po co?, o co?na końcu mianownika dodaje się: bdina końcu mianownika dodaje się: bdena końcu mianownika dodaje się: bdiona końcu mianownika dodaje się: bdu
11. zpe - na kogo? na co?na końcu mianownika dodaje się: dbina końcu mianownika dodaje się: dbena końcu mianownika dodaje się: dbona końcu mianownika dodaje się: dbu
12. zre - jak? kim? czym?na końcu mianownika dodaje się: bgina końcu mianownika dodaje się: bgena końcu mianownika dodaje się: bgona końcu mianownika dodaje się: bgu
13. zse - z powodu czego?, dla czego?, po co?, o co?na końcu mianownika dodaje się: bfina końcu mianownika dodaje się: bfena końcu mianownika dodaje się: bfona końcu mianownika dodaje się: bfu
14. zte - czyj?na końcu mianownika dodaje się: plina końcu mianownika dodaje się: plina końcu mianownika dodaje się: plina końcu mianownika dodaje się: plu
15. zwe - pozostałena końcu mianownika dodaje się: cfina końcu mianownika dodaje się: cfena końcu mianownika dodaje się: cfona końcu mianownika dodaje się: cfu

Jest jeszcze przypadek wrotyommo  odpowiadający Polskiemu wołaczowi Powstaje poprzez wstawienie przed mianownikiem słówka bnitnä.

W mianowniku ostatnia sylaba nie może zawierać litery b i d.


Osoba + orzeczenie (czasownik) + okolicznik/i (określenie/-nia orzeczenia) +podmiot (rzeczownik) +   +  przydawka/ki (określenie podmiotu) + dopełnienie (określenie/-nia osoby i podmiotu) +  przydawka/ki (określenie dopełnienia).     

Osoba jest obowiązkowa w zdaniu i może pełnić rolę podmiotu. Niema podmiotu domyślnego.

Zdanie pytające powstaje poprzez dodanie po osobie wyrazu słowa pytającego

Zdanie przeczące poprzez dodanie słowa: brde przed osobą (w znaczeniu nie ta osoba) i/lub brde przed orzeczeniem (zaprzecza orzeczeniu).

Zdanie potwierdzające poprzez dodanie słowa: smnimi przed osobą (w znaczeniu tak osoba (np. ty)...

W języku protowrobickim zawsze podaje się rta (imię) + mmaku (imię ojca lub imę męża dla zamężnych kobiet z końcówką pru lub cwu dla imienia męża) i ewentualnie pritlilkowlimnu (nazwisko)
« Ostatnia zmiana: Marzec 25, 2014, 15:37:48 wysłana przez ToJam »