Narzecze wysokopolskie

Zaczęty przez Feles, Wrzesień 17, 2011, 14:10:35

Poprzedni wątek - Następny wątek

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ

dziablonk

#2641
postrzegalnia - obserwatorium
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ

Ainigmos

Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja

Ainigmos

Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
  •  

dziablonk

#2644
Nigdzie tego nie znalazłem.
U Arcta - dalekowidz.
W Słowniku podręcznym wyrazów obcych i rzadkich w języku polskim używanych Xaw. F. A. E. Łukaszewskiego z 1847 r. ciekawe propozycje przy haśle "perspektywa" na str.236:
- na szkło, przez które widać przedmioty w dalekiej odległości: dalowidnik (Ciupak zużył to na 'telewizor', ale dla mnie lepszy w tym sensie światowid :P ), dalowidzka (ta może na 'lornetkę'?)
- widok daleko przed sobą, widok przestronny i otwarty: dalowidnia
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

Ainigmos

#2645
Cytat: dziablonk w Maj 04, 2025, 22:39:34Nigdzie tego nie znalazłem.
Wzmiankę o dalowidzie udało mi się znaleść w dwóch źródłach literackich z xix wieku:
polskim przekładzie Dickensa powieści "Oliwer Twist"
i
Józefa Pelczara kazaniu o św. Janie Kantym (w drugim akapicie).
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja

dziablonk

Masz rację: poszukałem tego wyrazu właśnie w miejscowniku (tj. dalowidzie) i znalazłem takie 2 pierwsze propozycje:
O WPŁYWIE JAKOŚCI POWIETRZA ATMOSFERYCZNEGO na zdrowie i życie człowieka dr Wojciecha Urbańskiego z 1883 (str. 46-47):
CytatPo takim dżdżu, gdy chmury się usuną, śpieszy czemprędzej astronom do teleskopu dla robienia na niebie obserwacyj w oczyszczonej atmosferze, zanim parowanie wody deszczowej tak dalece postąpi, iż dla ciągłego ruchu cząstek powietrza, obrazy ciał niebieskich w dalowidzie utracą znowu wyraźne swe kontury.
Też Kurjer Warszawski z kwietnia 1836 (str. 3):
CytatDziennik filozoficzny Edymburski zawiera wykaz narzędzi astronomicznych, które Herszel zabrał z sobą na przylądek Dobrej Nadziei, ale nic nie wspomina o dalowidzie, którego soczewka miała mieć 24 stóp w przecięciu, iakto znajduiemy w piśmie niemieckim w Hamburgu wydanem.

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

Ainigmos

Mój:
polonizm - polizna (od rdzenia pol + -izna)
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
  •  

Świętopełk Kowalski

Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 09:22:00Mój:
polonizm - polizna (od rdzenia pol + -izna)

Nie może polskosłów? Analogicznie bohemizm - czechosłów, germanizm - niemcosłów, itp.

Ainigmos

#2649
Cytat: Świętopełk Kowalski w Maj 06, 2025, 12:12:15
Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 09:22:00Mój:
polonizm - polizna (od rdzenia pol + -izna)
Nie może polskosłów?  Analogicznie bohemizm - czechosłów, germanizm - niemcosłów, itp.
Nie za bardzo, ponieważ chodzi mi o polonizm (poliznę) w szerokim znaczeniu, które obejmuje nie tylko polskie słowa, ale i również przedmioty, dzieła, zwyczaje i rozwiązania czyli wszelkie pochodne polskiej kultury; podobnie: czechizna i niemczyzna, itp.
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
  •  

dziablonk

Skoro w podstawie Polonia, czyli Polska, to może polszcz-ak (jak w s-polszcz-enie) albo, ja wiem, polsk-oń. Polizna trochę za krótka, kojarzyć się może z czymś zostawionym na polu, albo w ogóle... z czymkolwiek.  ::)
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

CookieMonster93

Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 17:15:45
Cytat: Świętopełk Kowalski w Maj 06, 2025, 12:12:15
Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 09:22:00Mój:
polonizm - polizna (od rdzenia pol + -izna)
Nie może polskosłów?  Analogicznie bohemizm - czechosłów, germanizm - niemcosłów, itp.
Nie za bardzo, ponieważ chodzi mi o polonizm (poliznę) w szerokim znaczeniu, które obejmuje nie tylko polskie słowa, ale i również przedmioty, dzieła, zwyczaje i rozwiązania czyli wszelkie pochodne polskiej kultury; podobnie: czechizna i niemczyzna, itp.

Można też pokombinować coś ze swój, własny, nasz, rodzimy, ale mam brak weny
English C2 // Nederlands B2 // 中文 B1 // Čeština B1
  •  

Ainigmos

#2652
Tak sobie myślę: a gdyby ukuć obocznik wyrazu polszczyzna, który nadal dla polskiego słuchu tchnąłby eufonią, taki jak polskizna (od Polska + -izna), jako że, przeciwnie do polizny, zachowuje oczywisty związek z Polską i wszystkim, co do niej przynależne, a nie z jakimś polem, aby nie uwieloznaczniać polszczyzny o znaczeniu ,,polski system językowy", która stałaby się hiponimem (podmianem) polskizny?
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
  •  

dziablonk

Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ

Świętopełk Kowalski

Cytat: CookieMonster93 w Maj 07, 2025, 08:03:07
Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 17:15:45
Cytat: Świętopełk Kowalski w Maj 06, 2025, 12:12:15
Cytat: Ainigmos w Maj 06, 2025, 09:22:00Mój:
polonizm - polizna (od rdzenia pol + -izna)
Nie może polskosłów?  Analogicznie bohemizm - czechosłów, germanizm - niemcosłów, itp.
Nie za bardzo, ponieważ chodzi mi o polonizm (poliznę) w szerokim znaczeniu, które obejmuje nie tylko polskie słowa, ale i również przedmioty, dzieła, zwyczaje i rozwiązania czyli wszelkie pochodne polskiej kultury; podobnie: czechizna i niemczyzna, itp.

Można też pokombinować coś ze swój, własny, nasz, rodzimy, ale mam brak weny

polskorodzimy? polskorodny? polskoswojski?

aronoł