Pytania różne a rozmaite

[Τόλας]

Nigdy nie spotkałem się z takim zjawiskiem w języku naturalnym, ale ja mało wiem. Tłumaczyłbym sobie to w ten sposób, że akcent cofa się z ostatniej sylaby na przedostatnią, wskutek czego ostatnia sylaba traci długą samogłoskę, ale liczba mór pozostaje taka sama w całym słowie, co powoduje wzdłużenie spółgłoski. Ale czy tak się kiedykolwiek gdziekolwiek stało, nie wiem.

Podbijam pytanie.

[Ainigmos]

Czy w językach słowiańskich istnieje forma intensywna czasownika jak w językach semickich, np. w akadzkim šitappurum "ciągle pisać" względem šaparum "pisać"? Czy polski czasownik rozpisywać lub rozpisać zalicza się do takowej formy? 

[dziablonk]

Może wy-pis-ywa-ć?   Z takich sufiksowych, to może rozcap-ierz-yć od rozcap-ić, miąć - mięt-os-ić / mięt-ol-ić; gładz-ić - głas-k-ać (chociaż wg Otrębskiego gładzić x łaskać)

[Ainigmos]

Czy polskie zdanie złożone z czasownika w postaci zrostu, np.: "Zmartwychwstał (od z+martwych+wstać)" świadczy o tym, że w polszczyźnie mogą zachodzić skromne tendencje polisyntetyczne? 

[Shikari]

Napotkałem już u którejś z kolei osoby w wieku 40+ z Niemiec, Turcji i Indii wypowiadanie angielskiego "we" (zaimku pierwszej osoby liczby mnogiej) w formie "vi" zamiast "łi".

Nie wiem, czy akurat zbiegiem okoliczności trafiłem na takie osoby z taką wymową, czy może ludzie z tych krajów mają rzeczywiście jakieś obiektywne przeszkody w wymawianiu angielskiego "w"? Nie pamiętam natomiast jak wypowiadali angielskie słowa takie jak "with", bo raczej nie przypominam sobie, aby mówili "vif" albo "vit", więc albo wypowiadali te słowa w zbliżonej do wymaganej formie, albo będąc świadomi swojej nieperfekcji używali jakiegoś zamiennika, na przykład spójnika "and".

Stąd też do Was zapytanie: zauważyliście podobne zjawisko lub wiecie czym może ono być spowodowane? Czy możliwe jest, że ktoś ich źle nauczył na początku, na przykład osłuchali się złej wymowy od nauczyciela w podstawówce i ten rodzaj wymowy został im aż do dorosłości?

W związku z tym, że jest to forum dla conlangerów, mam też pytanie lekko nawiązujące do wcześniejszej poruszonej kwestii: co uważacie na temat celowego pomijania niektórych fonemów w conlangu, wiedząc, że wiele osób z różnych krajów nie będzie w stanie ich poprawnie wypowiedzieć?

[Todsmer]

Po prostu w ich języku rodzimym nie ma fonemu /w/ albo fonotaktyki nie pozwalają na użycie go w miejscu, gdzie występuje w angielskim.

[Shikari]

Mam kilka ciekawych pytań z cyklu "hit czy kit?". Oczywiście można odpowiedzieć na wybrane z nich. Mogą być krótkie odpowiedzi, choć dłuższe są mile widziane.

1. Oddzielna forma fleksyjna rzeczownika dla liczby generycznej. Tu na forum spotkałem się z pojęciem "liczby absolutnej" przy okazji Języka idei. Załóżmy, że gdyby była ona używana w języku polskim, to oprócz pojedynczego wilka, dwóch wilków, mielibyśmy również wszystkie wilkowie, gatunek wilkowia, wilkowie są wrogowiem owcowia (oczywiście można byłoby też pójść w stronę stworzenia oddzielnej generycznej formy czasownika) — HOT or NOT?

Dla poniższych pytań można udzielić osobnej odpowiedzi dla języków naturalnych i osobnej dla języków sklecionych.

2. Brak rozróżnienia form rzeczownika dla liczby pojedynczej i mnogiej, występuje choćby w niektórych językach wschodnioazjatyckich — HOT or NOT?

3. Zaimek osobowy trzeciej osoby neutralny płciowo, taki jak angielskie ,,they" w liczbie pojedynczej lub mnogiej — HOT or NOT?

4. Jeden zaimek osobowy dla trzeciej osoby liczby pojedynczej (niezależnie od przypadku i od rodzaju/płci), taki jak występuje w niektórych językach wschodnioazjatyckich — HOT or NOT?