Najdziwniejsze polskie nazwiska

Zaczęty przez Ainigmos, Kwiecień 14, 2023, 19:12:12

Poprzedni wątek - Następny wątek

dziablonk

W powiecie jest wieś Kałmuki, notowana dopiero od 1827, bardzo możliwe, że to przezwiskowe na 'dzikusów , prostaków', w 1813 roku przechodził tamtędy 2. pułk kałmucki (gwałty, rozboje, mordy, pożary)
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

Świętopełk Kowalski

Cytat: dziablonk w Sierpień 20, 2026, 03:42:42W powiecie jest wieś Kałmuki, notowana dopiero od 1827, bardzo możliwe, że to przezwiskowe na 'dzikusów , prostaków', w 1813 roku przechodził tamtędy 2. pułk kałmucki (gwałty, rozboje, mordy, pożary)

No ale to raczej nie dopiero od 1813 roku chłopi mieli nazwiska?

dziablonk

Z nazwiskami jest tak, że mogą mieć i długą, i krótką metrykę
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

Świętopełk Kowalski

Grupa (tak jak mają na nazwisko Zaksiążkowane)

Skąd pochodzi? Ktoś coś może wie?

dziablonk

od Dżoany Krupy ;D (niem. Graupe 'krupa, kasza' ze słow.), też Grupiński / Krupiński
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •  

dziablonk

#66
Schejbal / Scheybal - rodzina artystyczna z Nowego Sącza. Wg tradycji rodzinnej nazwisko pochodzi od architektów szkockich, którzy przez Czechy zawędrowali do Galicji w XIX w. Nie byłoby to nic dziwnego, bo wielu zniemczonych Czechów jako urzędnicy austriaccy osiadło w zaborze austriackim.
Bardzo charakterystyczne dla czeszczyzny praskiej jest to śródgłosowe -ej- pochodzące z długiego í*, w czeskim istnieje wyraz šíbal (lit. šibal)  'psotnik, figlarz'. Ale i ten szkocki wątek nie jest tu zupełnie od parady, gdyż może to być adaptacja na gruncie czeskim bardzo szkockiego nazwiska Sibald. :P 

*wg czeskiej gramatyki historycznej -ej- ma pochodzić z dyftongizacji długiego ý, zob.; sęk w tym, że czeskie ý (y) oraz í (i) zmieszały się ze sobą w wymowie.
Słuch fonologiczny współczesnego Słowianina kształtuje pisownia, w przeszłości granice między poszczególnymi fonemami były bardziej płynne.
◇ ъŭ ◊ ō ů ŭ † å ° ъ ь ľ ŕ ô ď ť ſ ß á ŕ ê é ṷ
  •