Twórczość w użyciu > Tłumaczenia

Nüvĕvensťĕ Projekt Jeronåim

(1/3) > >>

Towarzysz Mauzer:
Dans ją Márajen danac, wå tų náš Jezous porodene; tøre dan dųpali jég; tréte dan afstørjal káméne, wådų, zémą: to wéšé náš Jezus afstørjal. Ták tų krég wå gancen weltje afstørji. Kyirjálejs.
(drzewiańska modlitwa z listu urzędnika Mithoffa do sędziego Schradera, 1691,  za: Rost, P.,  Sprachreste der Draväno-Polaben, Lipsk 1907, s. 48)

1. djál Bokåw Náčųtka

1 U náčųtka Bog sådé nebo a zémą. 2 Oun zémja baš u nérąde a paržnicje: tåma baš nád warchåm prézmjára wåd, a Duch Bože ljátáš nád wådáme.
3 Tågde Bog réčé: «Nech sa wårda swecja!» Oun wårdá sa swecja. 4 Bog widące, až swecja ją dobra, wydelé jų wés tåme. 5 Oun ékyé Bog swecą dan, a tåmų noc. Oun ták pérdé wéčer a jutro – pare dan.
 6 Oun posljád Bog réčé: «Nech wårda sådjáne dek medze wådáme a nech wån wydéle jane wåde wés tørech!» 7 Mające tų dek wézdjálan, Bog wydelé wådy pod dekåm wés wåd nád dekåm; oun kågde ták wårdá sa 8 Bog ékyé tų dek nebo. Oun ták pérdé wéčer a jutro – tøre dan.
 9 Oun posljád Bog réčé:  «Nech sa sådą wådy wéspod nebésa kå janome mjástu a nech sa dá znát suchja ljųdo!» Oun kågde ták wårdá sa, 10 Bog ékyé to suchja ljųdo zémja, a wél wåd moré. Bog widące, až wåna bašta dobra, 11 réčé: «Nech zémja dá grøne plante: zélje dojące zjárna, dráwe wowecowe rodące ná zémje po kokyoste wowoca så zjárnáme». Oun ták wårdá sa. 12 Zémja dá grøne plante: zélje dojące ziárna po sojaj kokyoste a dųbe rodące wowoca, wå torech bachą zjárna po jéch kokyoste. Oun Bog widé, až bachą dobre.
13 Oun ták pérdé wéčer a jutro – tréte dan.
14 Oun posljád Bog réčé: «Nech sa wårdáją gjázde, swetące ná deke nébisa, aby wézdelâly sų dan wés noci, aby uznájmâly sų tide, dane a liáta; 15 aby byle giozdáme swetącime ná deke nébisa a aby swétile sų ná deke nébisa a aby swétile sų nád zémą».  Oun wårdá sa ták. 16 Bog sådé dåwa wélkye tjála swetące: wąkše, aby rádile ją dan, a manajše, aby rádile ją noc, oun gjázde. 17 Oun položé je Bog ná deke nébisa, aby swétile sų nád zémą; 18  aby rádile sų dan a noc oun wézdelâly sų dan wés noci. Oun Bog widé, až bachą dobre. 19 Oun ták pérdé wéčer a jutro – čétjárte dan.
20 Posljád Bog réčé: «Nech urodzą wåde wéle duše žiwe, påténce nád zémą, pod dekem nébisa!» 21 Oun sådé Bog wélrybe wélkye a wéšákų dušą žiwų a chjodųcų, kákų urodišą wåde po jéch kokyoste: oun wéšákya påténce po jéch kokyoste. Oun Bog widé, až bachą dobre.
22 Oun poblågyoslowi je táme slowesime: «Bųdté plodne a rozradzajté sa, aby nápunjále jéste wåde morskye, a nech påténce są rozradzają ná zémje». 23 Oun ták pérdé wéčer a jutro – pjųte dan.
24 Posljád Bog réčé: «Nech urode zémja dušą žiwų: kárwy, a plåzy, a diwe sljáde po jéch kokyoste!» Oun wårdá sa ták. 25 Bog sådé diwe sljáde po jéch kokyoste, a kárwy, a wéšákya zémne plåzy, po soje kokyoste. Oun Bog widé, až bachą dobre. 26 Oun réčé: «Nech sådjáme člåwâká ná nášé božą a podobų. Oun nech ráde ryby morskye, a  påténce wetrowe, a kárwy, a diwe sljáde, a wéšą zémą, a wéšákya plåzy, plåžące są po zémje!»
27 Sådé pérto Bog člåwâká ná sojé božą,  ná božą podobų jég sådé: sådé kyarla a ženų.
28 Posljád  poblågyoslowi jech a réčé: «Bųdté plodne a rozradzajté sa, aby  nápunjále jéste  zémą a sådâli jų poddana; aby rádile ryby morskye, a  påténce wjátrowe, a wéšákya sljáde, plåžące są po zémje». 29 Oun Bog réčé : «Je dáją wám wéšákų plantų, bréngájącą zjárna po wéšéj zémje a wéšákya dųbe, torech wowoca má wå sébe sémą: pér wás cą byt jed. 30 Oun pér wéšé polne sljáde a pér wéšé påténce wå wjetre, a pér wéš, co chjode po zémje a má dušą žiwų, jim wéšá grøna zélja cą byt jed». Oun wårdá sa ták. 31 Oun Bog widé, až wéš, co sådé, bachą wélkye dobre.  Oun ták pérdé wéčer a jutro – séste dan.

Wiem, że pisownia jest kontrowersyna. Ponieważ jednak zapis jest wciąż fonetyczny, przejście na jakąkolwiek inną nie jest problemem. W wielu miejscach mogą być niedopatrzenia, bo bez słownika w wersji tekstowej do przeszukiwania ciężko się skupić na stuprocentowej poprawności gramatycznej.

Objaśnienie do kontrowersyjnej ortografii: é /i/, á /o/, o /ü/, ø /ö/, å /kasz. ô/, a/e w ostatniej sylabie /ɤ/ə/, a/e gdzie indziej /a/e/, â/ê w ostatniej sylabie /a/e/, â/ê gdzie indziej /ɤ/ə/, i /aj/, u /au/, y /åj/, ou /u/, š/č/ž /s/ts/z/, ą/ų /ã/wąskie õ/. Akcent pada na ostatnią sylabę, w której nie ma /ɤ/ə/.

Zagadka: co/kto to jest Jeronåim i co tu robi? ;)

Mścisław Bożydar:
powodzenia
<zieeeew>

Dynozaur:
Jeronåim = Hieronim, oczywiście.

Co do tekstu, będę musiał ochłonąć i na "zimno" go przeanalizować, w tym momencie jest to dla mnie niemożliwe...

Ale już mam pewne uwagi, co do pisowni. I chyba jednak wolałbym, żeby literacki nowowendzki był mazurzący... To bezpieczniejszy warjant.

Vilène:

--- Cytat: Towarzysz Mauzer w Styczeń 22, 2012, 19:47:36 ---Zagadka: co/kto to jest Jeronåim i co tu robi? ;)

--- Koniec cytatu ---
Jeronåim to św. Hieronim, autor Wulgaty, który tu najwyraźniej patronuje projektowi przerabiania Biblii na wersję w amatorskiej rekonstrukcji połabskiego…

Dynozaur:
Trochę ten język za czysty, by być połabskim...

Rzuca się w oczy np. "e" zamiast "un".

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

There was an error while thanking
Thanking...
Idź do wersji pełnej