Kyon > Kyon

Éxan Khshāyarvan Aydīnirani (Wielkie Imperium Ajdyniriańskie)

<< < (2/35) > >>

Pluur:

--- Cytuj ---No to umowa stoi, ładuję materiały na wierzchowce i w drogę. Ale oprócz metali byłbym jeszcze zainteresowany oleskimi wyrobami hutniczymi.
--- Koniec cytatu ---
I dobrze! Umowa podpisana.


--- Cytuj ---ie widzę przeszkód, za godziwy zarobek i w ramach przyjaźni ajdyniriańsko-oleskiej czemu nie :D  Żebyś nie brał kota w worku mój następny post będzie właśnie o architekturze.
--- Koniec cytatu ---
Zobaczymy, co twe architekty będą miały do zaoferowania ;D


--- Cytuj ---W sumie w początkowym zamierzeniu to miała być tylko taka ciekawostka, ale mogę zrobić z tego coś poważniejszego.
--- Koniec cytatu ---
Tak, bo my na Kyonie wchodzimy właśnie w erę odkryć geograficznych i tym podobnych.


--- Cytuj ---Spoko, ale przodkowie Kavelów musieli by się odłączyć od reszty rodziny bardzo dawno temu, wcześniej niż reszta, a góry musiałyby ich oddzielić, doprowadzając do ewolucji kaveliańskiego w niemal całkowitej izolacji od reszty rodziny.
--- Koniec cytatu ---
Jestem za, dodamy do tego, że ci moi przyjęli podczas wędrówki języki otaczających ich ludów, zostawiając jakieś strzępki mitów, słów i opowieści o wielkiej ojczyźnie za górami - które będą traktowane jak nasze opowieści o Janosiku.

Borlach:
Skoro już o ojczyźnie za górami jesteśmy - mam pomysł odnośnie ajdyniriańskiej mitologii, konkretniej na temat pradawnej ojczyzny mojego ludu. Jeśli nie masz nic przeciwko, chciałem umieścić ją gdzieś w górach oddzielających Ajdynir od Olsenii. Dlatego nazwałem je Górami Pochodzenia. Nie zdradzając zbyt wiele, przodkowie mojego ludy zamieszkiwali te góry i wyżyny położone po ich wschodniej stronie (może nawet te wchodzące w skład obecnej Olsenii), lecz musieli opuścić je tysiące lat temu, jeszcze przed przybyciem twojego ludu.
Tak przynajmniej twierdzą pradawne legendy.   

Pluur:
Spokojnie, bierz owe góry - jednak co do terenów Olsenii - możesz próbować ludy tam umieścić, jednak z tego co pamiętam są to bardzo wysokie góry (coś jak ziemskie Himalaje, czy nawet wyższe), ale spokojnie możesz coś tam naskrobać ;D

Borlach:
Architektura
Czyli o ajdyniriańskich budowlach słów kilka

Ajdyniriańska tradycja architektoniczna jest rozwijana od co najmniej 3 i pół tysiąca lat, czyli od powstania Imperium, a niektórzy twierdzą że swe źródło posiada jeszcze wcześniej, w Ayńadhanaz Vaedjorxa - legendarnej i mitycznej praojczyźnie Ajdyniriańczyków. W związku z tym z biegiem czasu rozwinęły się liczne odmiany architektury regionalnej, wiele z nich różni się znacząco od dominującego stylu, nazywanego architekturą imperialną.

Generalnie jednak ajdyniriańska architektura jest bardzo charakterystyczna, trudno ją pomylić z innymi tradycjami budowlanymi. W wielkim uproszczeniu, jest to miks architektury indyjskiej i perskiej, z elementami mezopotamskiej i arabskiej. Głównym materiałem używanym do wnoszenia budowli jest ociosany i obrobiony kamień. Z racji powszechnego występowania i wielu rodzai tego materiału na ziemiach Imperium, użycie cegieł jest marginalne a drewno jest jedynie materiałem pomocniczym.

Bodaj najbardziej charakterystyczną cechą architektury ajdyniriańskiej są wszechobecne kopuły, we wszelakich kształtach, rozmiarach i kolorach. Jest to coś tak nieodłącznego dla tego typu architektonicznego, jak kolumny dla budownictwa grecko-rzymskiego. Kopuły wieńczą pałace, świątynie, wieże czy nawet często domy, zazwyczaj pomalowane są na różne kolory - od błękitów, przez czerwienie, aż do odcieni złotego i białego - a w budowlach bardziej reprezentacyjnych i państwowych, obłożone są złotem czy lapis lazuli. Ajdyniriańscy budowniczowie potrafią wytwarzać niezwykle lekki, lecz wytrzymały zarazem, rodzaj cementu, który jest powszechnie wykorzystywany. Pozwala on na wznoszenie niewiarygodnie wielkich i wspaniałych kopuł, bez ryzyka zawalenia się ich pod własnym ciężarem.

Powszechne jest również zastosowanie łuków i wysokich wież, które razem z kopułami stanowią element typowy dla tego stylu architektonicznego, a także wielkich tarasów. Jako, że rzeźbiarstwo stoi na bardzo wysokim poziomie a cechuje się niesamowitym realizmem, wszystkie główne budynki udekorowane są posągami przedstawiającymi Bogów, Imperatorów, żołnierzy, czy sceny mitologiczne, ozdobione są również wymyślnymi i kunsztownymi płaskorzeźbami i reliefami. Reliefy mogą przedstwiać wszystko, chociaż najpopularniejsze motywy to sceny propagandowe, przedstawiające nieustanne sukcesy Imperium i jego zwycięstwa, sceny mitologiczne i sceny erotyczne. W miastach główne arterie komunikacyjne poprowadzone są prosto i przecinając się pod kątem prostym, prowadząc do centralnego placu miasta, wokół którego zgrupowana jest większość budynków administracyjnych, reprezentacyjnych i tych użyteczności publicznej (łaźnie, świątynie, biblioteki, pałace zarządców miasta i władców, teatry czy sądy). Boczne uliczki są jednak istnym labiryntem, skręcając nagle to w jedną to w drugą stronę, przecinając się i rozwidlając bez żadnego widocznego porządku. Wszechobecne są stragany i targowiska, gdyż w Imperium kwitnie drobny handel. W miastach istnieje kanalizacja, popularne są również fontanny, z których można pić. Zapewnia to dostęp do świeżej wody, a w suchym klimacie panującym w większości Imperium jest to kluczowa sprawa.

Inną rzeczą cechującą ajdyniriańską architekturę są ogrody. Niemal każdy pałac posiada ogromny kompleks ogrodowy, a ogrody (tak jak biblioteki) posiadają specjalne miejsce w kulturze tego narodu. Większość miast osiada również ogrody publiczne, gdzie mieszkańcy mogą przewiadywać w cieniu drzew i wśród kwiatów.

Cechą typową natomiast dla architektury imperialnej jest jej monumentalizm. Wynika to z tego, iż służy ona państwowej propagandzie i ma w swoim zamierzeniu pokazywać potęgę i chwałę kraju i władcy. Kopuły stylu imperialnego są największymi i zdecydowanie najbardziej imponującymi kopułami ajdyniriańskiej architektury.

Przykłady
 

Pałac w Ezhid, jednym z miast na północnym wybrzeżu


Przykład ajdyniriańskiego budownictwa - Djyazhoar


Panorama na miasto Ḱivarā, wschodni Ajdynir


Pałac Imperatora


Widok z portu na Jazyôd


Miejskie ogrody Bhaťipuru


Widok z na Jezioro Szmaragdowe - Djyazhoar


W tle świątynia Ishār, Djyazhoar


Przykład architektury obronnej


Boczne uliczki miasta                 

Pluur:
Ogordy, reliefy, rzeźby - jak najbardziej, co do kopuł.. W Olsenii jest nieco inna estetyka - cenione są smukłe i wysokie budynki, które zbliżone są do naszego gotyku, niźli Persji. Ale, myślę, że architekci i tak się przydadzą, więc zapraszam ich serdecznie!

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona

Nie udało się pochwalić
Pochwalanie...
Idź do wersji pełnej