Autor Wątek: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii  (Przeczytany 101693 razy)

Offline Drukarz

  • Wiadomości: 228
  • ślōnski gorol
Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #210 dnia: Listopad 03, 2013, 12:45:48 »
Cytuj
gynekolog jak przez "gy" jak "gyros"

Po to zaszła u nas IV palatalizacja, żeby się właśnie tego gy (oraz ky) pozbyć, bo nasi przodkowie uznali je za niewygodne do wymawiania. To, że gyros wymawiamy przez „y”, a nie „i”, to tylko efekt tego, że ta potrawa przyszła do nas stosunkowo niedawno - teraz zapożyczeń się jakoś specjalnie nie przerabia/adaptuje.
 

Offline Feles

PP/OKPZK
« Odpowiedź #211 dnia: Grudzień 06, 2013, 15:18:18 »
Projekt, nad którym spędziłem całe pół godziny, a który nazywa się

PP/OKPZK

 czyli

Polski Prawopis / Ortografja, Który Powinien Zadowolić Każdego¹

 a na który składają się następujące znaki dla samogłosek:

/a ɛ i ɔ u ɨ/ ‹a e i o u y

 oraz spółgłosek:

/m p b f v w/ ‹m p b f w ŭ
/n t d t͡s d͡z s z r l/ ‹n t d c dz s z r l
/t͡ʃ d͡ʒ ʃ ʒ/ ‹cz dż sz ż
/ɲ t͡ɕ d͡ʑ ɕ ʑ j/ ‹ń ć dź ś ź j / n(i) c(i) dz(i) s(i) z(i) j
/k ɡ x/ ‹k g ch

 uzupełniony o następujące rozszerzenia:

ą›, używane dla oddania końcowowyrazowego /ɔw̃/ oraz połączeń wymawianych /ɔ/ lub /ɔ̃/ + nosowa
› /d/, używane przed /z ʑ ʒ/, np. nieoḏzowny /ɲɛɔd.ˈzɔvnɨ/
› /d/, używane przed /z ʑ ʒ/, lub opcjonalnie element głosek /d͡z d͡ʑ d͡ʒ/, np. ḍżem /d͡ʒɛm/ lub /d.ʒɛm/
ę›, używane dla oddania końcowowyrazowego /ɛ/ lub /ɛɰ̃/ oraz połączeń wymawianych /ɛ/ lub /ɛ̃/ + nosowa
i›, używane przed samogłoską, oznaczające palatalizację poprzedniej spółgłoski lub opcjonalnie półsamogłoskę /i̯/, np. ‹pies› /pʲɛs/ lub /pi̯ɛs/
ï› /i/, używane przed samogłoską, np. klïent /ˈkli.ɛnt/
ı› /i/, używane po /s z ts dz n/, np. sınus /ˈsinus/
› /r/, używane przed /z/, np. zamaṛzać /zaˈmar.zat͡ɕ/
`› na oznaczenie akcentu wyrazowego na daną samogłoskę, np. pòszliby /ˈpɔʃlibɨ/

 tudzież rozszerzony o następujące uzupełnienia:

ã› /a/ + nosowa lub opcjonalnie jak ‹ą›, np. włãczać /ˈvwant͡ʃatɕ/ lub /ˈvwɔnt͡ʃatɕ/ &c.
ä› /a/ lub /ɛ/, np. dzisiäj /ˈd͡ʑiɕaj/ lub /ˈd͡ʑiɕɛj/
ą̈› /a/ + nosowa lub opcjonalnie jak ‹ę›, np. orą̈żada /ɔranˈʒada/ lub /ɔrɛnˈʒada/ &c.
å› /a/ lub /ɔ/, np. udråżniać /uˈdraʒɲat͡ɕ/ lub /uˈdrɔʒɲat͡ɕ/
é› /ɛ/ lub /i/, np. dwadziéścia /dvaˈdʑɛɕtɕa/ lub /dvaˈdʑiɕtɕa/
ë› /ɛ/ lub /ɨ/, np. dërektor /dɨˈrɛktɔr/ lub /dɛˈrɛktɔr/
ə› /ɨ/ lub opcjonalnie nic, np. orəginał /ɔrɨˈɡinaw/ lub /ɔrˈɡinaw/
h› /x/ lub opcjonalnie² /ɦ/, /h/ &c.
ł› /w/ lub opcjonalnie² /ɫ/, /ʟ/ &c.
ö› /ɔ/ lub /ɨ/, np. kupöwać /kuˈpɔvat͡ɕ/ lub /kuˈpɨvat͡ɕ/
ǫ̈› jak ‹ą› lub opcjonalnie jak ‹ę›, np. tǫ̈ /tɔw̃/ lub /tɛ/ &c.
ó› /u/ lub opcjonalnie² /o/, /ʊ/ &c.
rz› /ʒ/ lub opcjonalnie² /rʲ/, /r̝/ &c.
ŧ› /t/ lub /d/, np. standarŧy /stanˈdartɨ/ lub /stanˈdardɨ/
ʇ› na oznaczenie mlasku zębowego, np. ʇ ʇ /ǀ ǀ/
ü› /i/ lub opcjonalnie /y/, /u/ &c., np. deżawǜ /dɛʒaˈwy/
ˆ› na oznaczenie akcentu wyrazowego na daną samogłoskę lub opcjonalnie na sylabę przedostatnią, np. cztêrysta /ˈt͡ʃtɛrɨsta/ lub /t͡ʃtɛˈrɨsta/


 ¹) tak, wiem, że to niemożliwe; tak, to jest żart
 ²) dotyczy kultywatorów hipsterstwa fonetycznego, przewlekłej odmiany retroskryptywizmu, rzadkich wad wymowy oraz niektórych gwar
anarchokomunizm jedyną drogą do zbawienia ludzkości
 

Offline CookieMonster93

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #212 dnia: Grudzień 06, 2013, 23:15:14 »
Fajoskie, chociaż te rozszerzenia wydają mi się zbędne, a dierezę nad i «ï» można by w sumie użyć także zamiast «ı» np. cïs, sïnus, zïdentyfikować. W dialektach nowofundlandzkich nieprzewidywalne (tj. nie związane z przedrostkami) dwuznaki czytane osobno oddzielałem apostrofem: S'ingapur, mar'znąć. Chociaż w sumie niezbyt mi się takie rozwiązanie podobało ;p

Edit: i duży plus za słowo „prawopis”. Bardzo lubię to słowo.
English C1/2 Nederlands B2/C1 中文 B1 Čeština A2/B1
 

Offline Norris

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #213 dnia: Kwiecień 10, 2014, 21:20:23 »
Powracam do pomysłu.
Inna propozycja - w celu zwiększenia zastosowania litery "v" rozszerzenie o spójnik "v" i przedrostki "v-, ve- vy", np. vejście, vyjście - wzorem niemeckiego von, vor- i ver-.
Do listy słów dochodzi jeszcze "vielki" (a także viele, vięcej) - z uwagi na podobieństwo do niemieckiego viel, a także vójt (niem. Vogt).
Nazwa litery - zamiast "fał" raczej "we" lub "we pojedyńcze".

Lista wyrazów na litery Q, V, W i X:
Spoiler
[close]
Tqr: Pozwoliłem sobie zwinąć listę. Na przyszłość nie wrzucaj takich długich list.
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 11, 2014, 23:59:59 wysłana przez Norris »
 

Offline Pluur

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #214 dnia: Kwiecień 10, 2014, 21:36:03 »
O___________O
 

Offline Widsið

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #215 dnia: Kwiecień 11, 2014, 00:48:21 »
Straszny pomysł, szczerze mówiąc. Po niemiecku pisownia przez v oznacza w przytoczonych przez ciebie słowach /f/, a nie /v/, i ma to tam uzasadnienie w tradycji literackiej, nawet jeśli współcześnie nie bardzo to już widać. Po co wprowadzać sztuczne rozróżnienie między v i w, skoro ich wymowa pozostaje taka sama? Na tej samej zasadzie, po co qu zamiast kw (a nie np. kv, jeśli już trzeba zmieniać), skoro to nadal /kv kf/?
 

Offline Feles

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #216 dnia: Kwiecień 11, 2014, 14:44:28 »
Cytuj
Powracam do pomysłu.
Nie.
anarchokomunizm jedyną drogą do zbawienia ludzkości
 

Offline tgz

  • Wiadomości: 24
Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #217 dnia: Maj 19, 2014, 18:40:18 »
Cześć. Teoretycznie jestem tutaj nowy, ale od pewnego czasu przeglądam forum ;). Ostatnio wpadłem na pomysł alternatywnej ortografii dla języka polskiego, która rozwiązałaby parę problemów i nieścisłości. Jako że widziałem tu już gorsze tragedie, pozwólcie, że pokażę efekty mojej „pracy”.

Głównym założeniem jest wyeliminowanie dwuznaków i większa jednoznaczność w odczytywaniu tekstu (w drugim wariancie – również w zapisywaniu). Zmiękczenia zapisywałoby się za pomocą cyrkumfleksu nad następującą po spółgłosce samogłoską. W przypadku gdy takowa nie występuje (a zmiękczenie powoduje przejście w spółgłoskę średniojęzykową) cyrkumfleks zapisywany jest nad nią samą. Zachowane są niektóre etymologiczne reguły ortografii (zróżnicowanie h, ch, u i ó oraz ż, rz), lecz uproszczona wersja od nich odchodzi.

Wariant pierwszy
Alfabet (opisy podawane, jeśli istnieją różnice między moim tworem, a standardową ortografią):
Aa
Ââ — (ia)
Àà — (ą)
Ầầ — (ią)
Bb
Cc
Ĉĉ — (ć)
Čč - (cz)
Dd
Ee
Êê — (ie)
Èè — (ę)
Ềề — (ię)
Ff
Gg
Hh
Iı — (y), warto zauważyć, że kropka nad małą literą nie jest zapisywana
Îî — (i), litera używana tak jak inne posiadające daszek; jeśli dźwięk nie zmiękcza żadnej spółgłoski, zapisuje się „yı”
Jj — (dz)
Ĵĵ — (dź)
J̌ǰ — (dż)
Kk
Ll
Łł
Mm
Nn
N̂n̂ — (ń)
Oo
Ôô — (io)
Óó — (ó)
Ốố — (ió)
Pp
Rr
Řř — (rz)
Ss
Ŝŝ — (ś)
Šš — (sz)
Tt
Uu
Ûû — (iu)
Vv — (w)
Ww — (u), używane tylko, gdy w wymowie oddałoby [ł], np. „Ewropa”, dla zapisu standardowego „Europa”
Xx — (ch)
Yy — (j), wykorzystywane, gdy nie zachodzi palatalizacja, a chcemy zaznaczyć [j], chociażby w końcówkach „-cya” (-cja)
Zz
Ẑẑ — (ź)
Žž — (ż)


Wariant drugi
Główną różnicą jest to, że cyrkumfleks umieszcza się nad samogłoskami po prostu zawsze oddając (ia) bądź (ja), nieważne czy zmiękcza to spółgłoskę, czy nie. Jeśli wpłynęłoby to na zmianę wymowy c,j,n, s albo z, a chcemy tego uniknąć, zostaje użyć literę „y”. Słowo „jestem” należałoby zapisać więc „êstem”, lecz „abstrakcja” – „abstrakcya”. Ponadto, zachodzą pewne zmiany w samym alfabecie:
à i ầ → ò i ồ
ł → w
ó i ố → u i û
ř → ž
x → h


Jako tekst przykładowy, zapiszę fragment inwokacji z „Pana Tadeusza”:

Lîtvo! Oyčızno moya! Tı yesteŝ yak zdrovê,
Yıle Cề třeba cenîĉ, ten tılko sề dovê,
Kto Cề stracîł. Jîŝ pềknoŝĉ Tvà v całey ozdobê
Vîjè yı opîsujè, bo tèsknề po Tobê.


Lîtvo! Oyčızno moâ! Tı êsteŝ âk zdrovê,
Île Cề tžeba cenîĉ, ten tılko sề dovê,
Kto Cề stracîw. Jîŝ pềknoŝĉ Tvò v cawey ozdobê
Vîjè î opîsujè, bo tèsknề po Tobê.


Co sądzicie o mojej propozycji? :) Liczę na krytykę.
(Co sàjîcê o moyey propozıcyı? Lîčè na krıtıkè.)
(Co sòjîcê o moêy propozıcyı? Lîčè na krıtıkè.)
« Ostatnia zmiana: Maj 19, 2014, 20:15:14 wysłana przez tgz »
 

Offline Ghoster

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #218 dnia: Maj 19, 2014, 18:49:10 »
[...........]
« Ostatnia zmiana: Październik 27, 2020, 10:26:55 wysłana przez Ghoster »
 

Offline Noqa

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #219 dnia: Maj 19, 2014, 18:50:30 »
Koszmarna diakrytykoza.
At him he yelled and yelped, tackling with taunting and dauntings; he tied and tacked him tightly and tautly, and killed him and quelled him and quenched him.
 

Offline tgz

  • Wiadomości: 24
Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #220 dnia: Maj 19, 2014, 18:53:22 »
Heh, dziękuję XD. Trochę mnie boli, że musiałem użyć znaków z wietnamskiego alfabetu, które i tak oznaczają zupełnie inne dźwięki. Myślę, że przynajmniej drugą wersję można by przełożyć na cyrylicę, lecz trzeba by było zaprzęgnąć mały i wielki jus, co wyglądałoby dziwnie. No i zostaje kwestia [jo] – ë jest raczej specyficzne tylko dla języka rosyjskiego.
« Ostatnia zmiana: Maj 19, 2014, 19:02:28 wysłana przez tgz »
 

Offline Todsmer

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #221 dnia: Maj 19, 2014, 19:09:07 »
Przede wszystkim - stosujesz te same diakrytyki na oznaczenie różnych modyfikacji. Po drugie - podmieniasz jeden diakrytyk drugim, co tak naprawdę nic nie daje, a nawet jest gorzej - ogonki są pod literą, co zmniejsza diakrytykozę.

Ogólnie - dupy nie urywa, a i nie ma tu nic oryginalnego (prócz zapisywania jotowańców), po prostu podstawiłeś własne znaki pod obecne - czyli tak naprawdę nic się nie zmieniło.
 

Offline tgz

  • Wiadomości: 24
Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #222 dnia: Maj 19, 2014, 19:20:08 »
Dzięki, zgadzam się; nie eksperymentowałem dużo z polskim językiem. Mówiąc szczerze, to do ę i ą najchętniej użyłbym ogonków, jednak nie można by było zapisać wtedy tego ią i ię w systemie unicode. Te same diakrytyki dla różnych modyfikacji – mógłbyś wyjaśnić bliżej o co Ci chodzi? Jest tylko grawis (nosowość), cyrkumfleks (jotyzacja) i kreska (do „ó zamkniętego”).
 

Offline Todsmer

Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #223 dnia: Maj 19, 2014, 19:35:44 »
Dzięki, zgadzam się; nie eksperymentowałem dużo z polskim językiem. Mówiąc szczerze, to do ę i ą najchętniej użyłbym ogonków, jednak nie można by było zapisać wtedy tego ią i ię w systemie unicode.
Da się, słowo klucz „combining diacritics”.

Cytuj
Te same diakrytyki dla różnych modyfikacji – mógłbyś wyjaśnić bliżej o co Ci chodzi? Jest tylko grawis (nosowość), cyrkumfleks (jotyzacja) i kreska (do „ó zamkniętego”).
Głównie chodzi mi o cyrkumfleks - raz zapisujesz palatalizację na spółgłosce palatalizowanej, raz na samogłosce po, jeszcze innym razem (drugi wariant) zapisujesz w ten sposób prejotację.
 

Offline Qrczak

  • Wiadomości: 34
    • Sylabica
Odp: Alternatywne sposoby zapisu języka polskiego - temat własnych ortografii
« Odpowiedź #224 dnia: Maj 20, 2014, 11:33:37 »
Głównie chodzi mi o cyrkumfleks - raz zapisujesz palatalizację na spółgłosce palatalizowanej, raz na samogłosce po, jeszcze innym razem (drugi wariant) zapisujesz w ten sposób prejotację.
Bałagan jest nie większy niż w obecnej ortografii (trzy sposoby zapisu miękkości) albo w większości cyrylic (ten sam zapis w zależności od kontekstu oznacza zmiękczenie albo prejotację).



Robiłem coś podobnego jako transliterację swojej cyrylicy (niemal bezkontekstową, z wyjątkiem ь, й ↔ j):

Літво! Ойчізно моя! ти естэсь як здрове.
Иле тѧ треба ценіть, тэн тилько сѧ дове,
Кто тѧ стратіл. Дісь пѧкносьть твѫ́ в цялэй оздобе
Віѕѧ и опісуѧ, бо тѫскнѧ по тобе.

Li̦tvo! Ojči̦zno moa̦! ti e̦stesj a̦k zdrove̦.
Ile̦ tø̦ tre̦ba ce̦ni̦tj, ten tiljko sø̦ dove̦,
Kto tø̦ strati̦l. Di̦sj pø̦knosjtj tvǿ v ca̦lej ozdobe̦
Vi̦ʒø̦ i opi̦suø̦, bo tøsknø̦ po tobe̦.

Efekt mi się nie spodobał. W zasadzie jedyną zaletą względem mojej kanonicznej pisowni, gdzie miękkość jest konsekwentnie zaznaczana pod spółgłoską, jest trochę mniejszy alfabet (bo w moim ujęciu samogłosek jest o 3 mniej niż zmiękczalnych spółgłosek):

L̦itvo! Ojčizno moja! ti jesteș jak zdrov̦e.
Il̦e țø tr̦eba cen̦iț, ten til̦ko șø dov̦e,
Kto țø strațil. D̦iș p̒øknoșț tvǿ v calej ozdob̦e
V̦iʒø i op̒isujø, bo tøskn̦ø po tob̦e.
« Ostatnia zmiana: Maj 21, 2014, 10:08:04 wysłana przez Qrczak »