Językotwórstwo (conlanging) i światy > Inspiracje

Antysłowiański, czyli przeciwieństwo międzysłowiańskiego

<< < (2/3) > >>

Pluur:
Rozwój samogłosek długich w jakiś śmieszny sposób, oraz krótkie i/y/u w szwę!
Nosówki z dialektów bułgarsko-macedońskich.
Trzy-cztery różne 'i' (pomieszanie systemu czeskiego z rusińskim - ze szwą i długościami chyba z 7 by mogło wyjść xd).
Tony rozróżniające znaczenie.
Brak (chyba) drugiej paletyzacji, vide nowogrodzki.
Całkowite sprowadzenie do [w] *l oraz *v.
Wszystkie samogłoski w nagłosie poprzedzone spółgłoską?

Torkan:
Może w ogóle niech fleksja liczby podwójnej wyprze i zastąpi liczbę mnogą? Poza tym:
- cerkiewnosłowiańskie konstrukcje składniowe (dativus absolutus, accusativus duplex, formy z imiesłowami)
- atematyczna koniugacja czasowników wiedzieć, dać, mieć, jeść (zachowała się współcześnie chyba tylko w ukraińskim i białoruskim)
- zanik kategorii żywotności
- końcówka -u jako dopełniacz l.poj. we wszystkich rzeczownikach męskich 
- szyk SOV (współcześnie domyślny w dolnołużyckim)
- przymiotnik po rzeczowniku (obecne w wielu słowiańskich, ale stylistycznie chyba w żadnym nie jest domyślne)
- brak długiej formy przymiotników
- brak przestawki
- brak ubezdźwięcznień (współcześnie w literackim ukraińskim, nie wiem, czy gdzieś jeszcze)
- r'>ż (tylko w polskim i kaszubskim)
- zachowanie nosówek

Siemoród:
połączmy ŕ>ř>ž z ž>r (znane gwarom słowieńsko-kajkawskim i częściowo sztokawskim, elementy w literackim słowieńskim i sch.) xDDDDDDDD


--- Cytuj ---Całkowite sprowadzenie do [w] *l oraz *v.
--- Koniec cytatu ---
Całkowite znane obydwu łużyckim, częściowe znane małożmudzkiemu, małoruskiemu i słowieńskiemu, niespecjalnie to rzadkie


--- Cytuj ---- szyk SOV (współcześnie domyślny w dolnołużyckim)
--- Koniec cytatu ---
A to nie jest tak, że dolnołużycki ma ten szyk tylko tam, gdzie ma go niemiecki, czyli w zdaniach podrzędnych? W zdaniach głównych chyba jest SVO.


--- Cytuj ---- zachowanie nosówek
--- Koniec cytatu ---
to, ale jako osobnych fonemów xD

Jeszcze wymyśliłem:
- zlanie *ę i *ě w /æ/
- przejście *ǫ w /o/, ale *o w /ɔ/
- przechowanie *ky, gy, xy (co w sumie ma tylko małoruski)
- wyłącznie -u w dopełniaczu męzkich, a przy tym wyłącznie -ovi w celowniku
- rozwój samogłosek zależny od długości (choć z drugiej strony rozróżnienie jakościowe o:ó to my każdy żywy zachodniosłowiański xD)
- zanik *x w wielu miejscach (wiele gwar sch. w ogóle nie ma tego fonemu, macedoński też się w dużym stopniu pozbył)
- dativus possesivus
- liczebniki 21-99 na wzór niemiecki tj. jeden i dwadzieścia (znane czeskiemu i łużyckim)

Onoma:
Prasłowiańskie *ъ *ь *a *o oddane jako /æ ɑ ɔ y/?

Dynozaur:
Co powiecie na przemianę liczby podwójnej w paukalis (używany z liczebnikami 2,3,4)? Coś takiego, jak się stało w ruskim, tylko że z zachowaniem także form przypadków zależnych (przynajmniej Dat/Ins), kontrastujących z pluralem.

Poza tem wiecie, że są w Słowenji djalekta, w których /j/ zamieniło się w /dž/ lub /ž/? xDDDDDDD Ale to już chyba zbytnie zło.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona

Nie udało się pochwalić
Pochwalanie...
Idź do wersji pełnej