Autor Wątek: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski  (Przeczytany 221031 razy)

Offline Todsmer

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #720 dnia: Styczeń 03, 2013, 00:28:50 »
Ja zazwyczaj piszę "okazał się być" albo w ogóle nie tłumaczę (opuszczam).
 

Offline Pingǐno

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #721 dnia: Styczeń 03, 2013, 19:59:01 »
Ej,
jak piszecie gdzie(-)nie(-)gdzie? :P
 

Offline CookieMonster93

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #722 dnia: Styczeń 03, 2013, 20:04:34 »
English C1/2 Nederlands B2/C1 中文 B1 Čeština A2/B1
 

Offline Pingǐno

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #723 dnia: Styczeń 04, 2013, 10:52:48 »
 

Offline zabojad

  • Ostatni wyznawca feleszyzmu
  • Wiadomości: 347
  • Pochwalisze: 7 razy
  • 吾生也有涯,而知也無涯
  • Konlangi: Proto-pirkirski
Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #724 dnia: Styczeń 04, 2013, 18:02:14 »
Mówię "dwoma rękoma". Jestem taki alternatywny...
Feles [*]
Requiem aeternam dona eis, Domine, et lux perpetua luceat eis. Requiescant in pace. Amen.
 

Offline CookieMonster93

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #725 dnia: Styczeń 19, 2013, 13:54:46 »
Ja łapię się coraz częściej na tym, że miejscownik u mnie jest równy z celownikiem (na komu? na czemu? zamiast na kim? na czym?)
np. przy psu, na kotu itd. :P (W wyrazach mających celownik z końcówką -u)
English C1/2 Nederlands B2/C1 中文 B1 Čeština A2/B1
 

Offline elslovako

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #726 dnia: Styczeń 19, 2013, 14:50:28 »
Zauważyłem, że "ć" i "dź" prawie zawsze wymawiam jako /c/ i /ɟ/, ale "ś" i "ź" już jako normatywne "ɕ" i "ʑ"
 

Offline Pluur

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #727 dnia: Styczeń 19, 2013, 14:53:26 »
W nagłosie też?
/cma/ lub /ɟɛɲ/?
 

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #728 dnia: Styczeń 19, 2013, 15:02:09 »
Zauważyłem, że "ć" i "dź" prawie zawsze wymawiam jako /c/ i /ɟ/, ale "ś" i "ź" już jako normatywne "ɕ" i "ʑ"

A w zbitkach ść, źdź? Znam jedną osobę, która tak mówi, ale ona wymawia też /ś/, /ź/ jako [ç], [ʝ] i to jest związane z tym, że wychowywała się w Niemczech.
 

Offline elslovako

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #729 dnia: Styczeń 19, 2013, 15:27:49 »
W nagłosie się czasami zdarza, w zbitkach "ść" i "źdź" już normalnie jako /ɕt͡ɕ/ i /ʑd͡ʑ/
 

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #730 dnia: Styczeń 19, 2013, 15:58:49 »
W nagłosie też?
/cma/ lub /ɟɛɲ/?

Pluur, tak na przyszłość: [cma], [ɟɛɲ] jeśli już. Ukośniki się stosuje do zapisu fonemicznego.
 

Offline Ghoster

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #731 dnia: Styczeń 19, 2013, 17:56:56 »
[...........]
« Ostatnia zmiana: Listopad 01, 2020, 11:56:54 wysłana przez Ghoster »
 

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #732 dnia: Styczeń 20, 2013, 01:33:09 »
Nagranie or didn't happen'.

Jeśli chodzi o tą osobę, którą znam, to mogę spróbować nagrać, ale to dopiero jak będzie okazja, czyli nic nie gwarantuję. Z tego co pamiętam, to faktycznie wymawia ona /ś/, /ź/ jako [ç], [ʝ] i zdaje się, że również /ć/, /dź/ jako [c], [ɟ]. Co chyba nie jest takie dziwne biorąc pod uwagę, że dla niej pierwszym językiem był niemiecki, który ma nie ma [ɕ] a ma [ç].
 

Offline Ghoster

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #733 dnia: Styczeń 20, 2013, 03:23:39 »
[...........]
« Ostatnia zmiana: Listopad 01, 2020, 11:55:14 wysłana przez Ghoster »
 

Offline elslovako

Odp: Co mówicie, a mówić nie powinniście, czyli zmutowany polski
« Odpowiedź #734 dnia: Styczeń 20, 2013, 11:15:08 »
Nie napisałem że wymawiam "ź" jako /ʝ/, tylko w niektórych pozycjach (fixed), najczęściej w wygłosie "ć" jako /c/ (np. [mɔʒɛʃ mi tɔ dac], ale już np. [ceɰ̃t͡ɕiva] czy jakkolwiek inaczej zapisuje się w naszym pięknym, ojczystym języku "ę")