Językotwórstwo (conlanging) i światy > Conworldy i althisty

Wieści z AARów

<< < (2/4) > >>

Henryk Pruthenia:
Vol. 2.


W Nowym Jorku sytuacja jest prawie tak gorąca...


...jak w słonecznej Kalifornii.


Na gruzach dawnej Komuny Francuskiej Władze Carskie reorganizują Państwo Francuskie. Ojczyzna Rewolucyj została wreszcie ujarzmiona!


Państwo Tureckie zostało removed.


Cesarstwo Qing posiada dość duże problemy natury egzystencjonalno-atomowej.


Dzielna Mongolska Kawaleria szarżuje na czołgi Zjednoczonych Syndykatów Ameryki na północnoamerykańskiej prerii! Da się? Da się!


Sytuacja Syndykatów jest nie do pozazdroszczenia. Niedługo zostaną otwarte nowe fronty na Wschodnim Wybrzeżu.

Henryk Pruthenia:
Vol. 3
Okej, chciałbym Wam szybko streścić mojego AARa.

Przed Wojną
1. AAR był robiony w grze HoI4, na modyfikacji Kaisserreich (moim zdaniem lepiej obmyślonym niż podstawka). Założenia tej modyfikacji są takie: Cesarstwo Niemieckie wygrało I Wojnę Światową, bolszewicy w Rosji upadli, ale Rosja jest słaba i podzielona. We Francji i Wielkiej Brytanii doszło do rewolucji, i rządy uciekły do kolonii. Rosja nie ma dostępy do Morza Czarnego, Władywostok dostał się w ręce Japońskie. W Ameryce dochodzi do wielkich konfliktów wewnętrznych.
2. Rosja w 1936 była słabym i podzielonym krajem. Rządzona była przez rząd Kareńskiego, który tego samego roku został zamordowany. Zaistniałą sytuację przejmują kręgi monarchistyczne z Dymitrem Romanowem na czele. Udało się wkrótce objąć władzę przez samego Dymitra, który został koronowany na nowego Cara Wszechrusi, Dymitriusza III.
3. Sytuacja w nowym państwie była jednak niepewna. Dość silni byli bolszewicy, wiele dawnych ziem był utraconych. Gospodarka była trawiona kryzysem. Wkrótce jednak udało się za pomocą reform udrożnić system gospodarczy i Państwo Rosyjskie zaczęło coraz lepiej sobie radzić z produkcją, w tym też wojenną.
4. Pierwszym celem były Państwo Kazachskie oraz Turkmenistan. Państwa te zaczęły toczyć między sobą wojnę, a Cesarstwo wykorzystało tę sytuację i najechało oba te państwa. Niestety, zainterweniował Chanat Mongolski pod przywództwem Romana von Ungern-Sternberga, który przez wielu Mongołów był uznany za reinkarnację Wielkiego Dżyngis-Chana. Udało mu się zdobyć już Ujgurię, Klikę Ma oraz Tybet, teraz postanowił ruszyć z pomocą Turkmenistanowi (Państwo Kazaskie zdążyło skapitulować). Choć jego atak był zaskoczeniem, wojska rosyjskie obstawiały granicę z Mongolią, więc pierwsza fala została dość szybko zatrzymana. Mimo to, w rękach mongolskim był Irkuck, a także dość duże obszary poludniowo-wschodniej Syberii. Cesarstwo Rosyjskie miało też napięte relacji z Kozakami Dońskimi, w wyniku tego i z nimi doszło do wojny. Cała południowa granica Rosji, na całej jej rozciągłości, stała się jednym wielkim frontem.
Przewaga Rosjan jednak była przytłaczająca, mimo pewnych braków w zaopatrzeniu, I Armii Pancernej pod dowództwem A. Markowa udało się przełamać opór Dońskich Kozaków i wkroczyć to Jekaterynodar, a także stoczyć bitwy z tamtejszymi plemionami Kaukazu.
Uspokojenie sytuacji w Dońszczyźnie pozwoliło przerzucić wojska na wschód: Turkmenistan i jego stolica Buchara skapitulowały. Udało się też odbić Irkuck, a także wkroczyć do Tuwy i ruszać na stolicę Chanatu. Wojna trwała jeszcze niestety parę miesięcy, długo trwały walki o przeprawy Ujgurii.
Doszło też do zamachu stanu na Romana von Ungern-Sternberga, który został zamordowany, ciało pochowano w nieoznaczonym miejscu, a nowy rząd Mongolii rozpoczął z Rosją pertraktacje pokojowe. W wyniku nich Carstwo Rosyjskie odzyskało kontrolę nad Koleją Transsyberyjską, Tuwą, i Urkuciem, a Chanat Mongolski stał się państwem satelickim.
5. W 37 doszło do II Wojny Secesyjnej w USA. Stany podzieliły się na Zjednoczone Syndykaty Ameryki z stolicą w Chicago, CSA, USA pod dyktaturą MacArthura oraz ostatnią ostoję demokracji - Stany Pacyficzne. Cesarstwo Rosyjskie postanowiło zainterweniować w wojnę po stronie rządu centralnego, ale okazało się, że to był nietrafiony wybór - Wojska Syndykatów wzięły w okrążenie większą część wojsk USA na zachodzie, zanim te zdążyły się ewakuować. Cesarstwo Rosyjskie zdecydowało więc poprzeć Konfederatów, którzy byli mimo wszystko w gorszej pozycji, niż uprzemysłowione Syndykaty. Wojska Rosyjskie zdołały w wielu miejscach uratować sytuację, a także poprowadziły ofensywę na północ, w stronę Detroit i Chicago. W pewnym momencie osiągnęły pułap Wielkich Jezior, odbito też Waszyngton (który potem przechodził z rąk do rąk). W ostatecznych rozrachunku jednak Syndykaty na zachodnim froncie zepchnęły CSA do morza, odbiły Waszyngton, a wojska rosyjskie, choć pomyślnie prowadziły kontrofensywę na północy, w obliczy nadchodzącej klęski przebiły się daleko na północ stanu Michigan, skąd przedostały się do sąsiedniej Kanady (rząd Brytyjski właśnie tu się udał po rewolucji na Wyspach) skąd wrócił do domu. Syndykaty zdominowały cały obszar USA, za wyjątkiem Stanów Pacyficznych, które utrzymały niezależność. Syndykaty zaczęły program szybkich reform państwowych - w Nowym Jorku zapanował syndykalizm.
6. Po drodze doszło też w Hiszpanii do wylewu króla, w wyniku czego niestabilny kraj pogrążył się w chaosie. Bojówkarze różnych maści walczyli między sobą, w końcu wygrały siły syndykalistyczne, a Hiszpanię objęły rządy czerwonego terroru.
7. Austro-Węgry po Weltkriegu choć większe, były podzielone. Zwiększyła się autonomia poszczególnych krajów składających się na Monarchie Habsburgów. Władze Austriackie zdecydowały się jednak na zmianę położenia, i pogłębienie integracji państwa. Przeciwstawiły się temu Węgry, którym wypowiedziano wojnę. Austria, Bohemia, Galicja i Lodomeria oraz Iliria ruszyły na przeciwko Węgrom. Mimo to, Węgrom udało się przeorganizować i zastopować postępy austriackie, zajęto zachodnią Galicję, oblężono Kraków. Interweniowały Wojska Rosyjskie po stronie węgierskiej. Wspomogło to oczywiście ich położenie na froncie, udało się nawet zdobyć rosyjskim dywizjom Wiedeń, z którego musieli się niestety później wycofać, ze względu na zagrożenie okrążenia. Wojska Rosyjskie zdecydowały się zamknąć temat Galicji, zdobyto więc Kraków, a potem Lwów. Mimo to na zachodnich Węgrzech sytuacja wyglądała źle, Budapeszt stał się miastem frontowym, Austriacy podejmowali parę prób szturmu. Wojskom Rosyjskim udało się zabezpieczyć front na tym odcinku, lecz rozpoczęły się problemy w Galicji. Sytuacja była patowa.
Rząd Węgierski więc podjął się negocjacji z rządem Królestwa Serbii, które to było przewodniczącym Paktu Belgradzkiego (nota bene wymierzonego w Bułgarię, sojusznika C. Rosyjskiego). Do tego bloku należały również Grecja oraz Rumunia.
Rząd Węgierski zdecydował się na cesje i przystąpił do Paktu Belgradzkiego. Rozpoczęła się zażarta wojna, która skończyła się upadkiem Cesarstwa Austriackiego. Wiedeń szturmowały połączone siły węgiersko-serbskie, tym czasem wojska rosyjskie zajęły Pragę.
W wyniku wojny Galicja została przydzielona do Polski (Kraków), Ukrainy (Lwów) i Rumunii (ten południowy skrawek), Czechy stały się niezależnym Królestwem, Iliria przyłączona do Kr. Serbii, a Austria weszła w unię personalną z Węgrami. Panowanie Austriaków nad Bałkanami stało się przeszłością.

II Weltkrieg
1. Tym czasem w roku 1938 na Zachodzie doszło do wybuchu wojny między Cesarstwem Niemieckim a Komuną Francuską. Sytuacja na froncie, mimo początkowych sukcesów Francji we Flandrii, szybko przemieniła się w wojnę pozycyjną. C. Niemieckie zdecydowało się więc na manewr przez Holandię, i wypowiedziało temu państwu wojnę. Szybko udało się podbić Holandię, lecz nie udało się zaskoczyć Francuzów. Tym czasem, Cesarstwo Rosyjskie, które ustabilizowało dość mocno swoją pozycję, zdecydowało się wykorzystać sytuację i zażądać zwrotu Ukrainy, Białorusi, Państwa Bałtyckiego oraz Gruzji, Azerbejdżanu, Armenii na swoją cześć, w zamian za spokój na wschodniej flance.
Cesarz niemiecki, Wilhelm II zdecydował się odrzucić tę propozycję. Gdyby znał jej następstwa, może historia potoczyła by się inaczej...
2. Atak Rosyjski został przeprowadzony na całej linii frontu. Wojska Rosyjskie wkroczyły szybko do Tallinna, opanowana została Estonia, z marszu został zdobyty Krym, a także pewna część Donbasu. Jednak wojska Ukraińskie, Litewskie oraz Białoruskie z pomocą Niemiecką zatrzymały pierwszą falę uderzeniową. Udało się wyprzeć część Wojsk Rosyjskich z Łotwy, a także opóźniono marsz na Kijów. Wojna zmieniła się i na tym odcinku w wojnę pozycyjną
3. Jednak Wojska C. Niemiec musiały osłabić swoją zachodnią flankę, co wykorzystali Kommunardzi. Ruszyła wielka ofensywa w Belgii, a także udało się przełamać linię Renu na południu. Do III Międzynarodówki przystąpiły Syndykaty Ameryki, a także Iberia, która ruszyła na Portugalię. Dzięki temu wojska III Międzynarodówki przystąpiły do ofensywy. Cała operacja, choć padło wiele ofiar, pozwoliła wziąć w okrążenie dużą część wojsk niemieckich w Bawarii. Droga na Berlin została otwarta.
4. Tym czasem na Ukrainie udało się przełamać linie obronne w Chorsonezie. Wojska Rosyjskie ruszyły z południa na Kijów, rząd ewakuował się do Lwowa, w Donbasie doszło do okrążenia wojsk niemiecko-ukraińskich, zginęło około 200 tys. Niemców i ukraińców.
Na północy odbito Rygę, Państwo Bałtyckie skapitulowało. Wojska Carskie ruszyły też na Finlandię.
Doszło też do ofensywy białoruskiej, zdobyto Mińsk, a także Wilno. Mimo wszystko wojska ukraińskie nie zostały jeszcze w pełni odcięte od Niemiec (Polska pozostawała neutralna). Wojska Rosyjskie ruszyły na Lwów i Kowno. Ukraina i Litwa skapitulowały.
W tym samym czasie padł Berlin. Cesarstwo Niemieckie skapitulowało, Kajzer zbiegł do Niemieckiej Afryki. Do Rosji trafiła Białoruś (dla Lićwina ciekawostka - skapitulowała ostatnia), Litwa, Ukraina, Państwo Bałtyckie i Finlandia.
Jednocześnie po drodze doszło do pomyślnego zdobycia Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii.
5. W tym samym mniej więcej czasie trwała ofensywa Państw Arabskich i Iranu przeciwko Turcji. Doszło też do powstania arabskiego w Lewiancie. Mimo przewagi Arabów, Otomanowie skupili się najpierw na Państwie Perskim, Teheran zdobyto, i władzę nad Iranem przejął marionetkowy rząd. Arabowie zostali wyparci z Lewiantu, i front zatrzymał się na Półwyspie Synajskim.
6. Ze względu na to, że III Międzynarodówka zdecydowała się zanieść swoją rewolucję dalej i planowała prędzej czy później atak na Rosję, Bałkany i resztę wolnego świata, C. Rosyjskie zdecydowało się zaatakować Kr. Polskie, które potajemnie zaczęło negocjować z Francją. Wojna trwała krótko, zdobyto Warszawę, Łódź, Kraków. Wojska Polskie skapitulowały po dwóch miesiącach walk.


Część następna dziś wieczorem. Mam nadzieję...

Borlach:

--- Cytuj ---C. Rosyjskie zdecydowało się zaatakować Kr. Polskie, które potajemnie zaczęło negocjować z Francja. Wojna trwała krótko, zdobyto Warszawę, Łódź, Kraków. Wojska Polskie skapitulowały po dwóch miesiącach walk
--- Koniec cytatu ---
Nic innego jak wierutne kłamstwa i carska propaganda!

Ale generalnie czyta się świetnie, czekam na więcej. Tylko nad niepowodzeniem Iranu ubolewam mocno xd

Henryk Pruthenia:
Dziś wieczorem będzie zakończenie, wojna się kończy w grudniu 44, a jesteśmy jakoś w 40, więc będzie duuużo do czytania.
Persja swoją pozytywną rolę jeszcze odegra :)

Henryk Pruthenia:
Vol. 4
Okej, chciałbym Wam szybko streścić mojego AARa.

II Weltkrieg Vol. II
7. Tak jak wspominałem w poprzednim poście III Międzynarodówka zdecydowała się poprowadzić swoją rewolucję dalej. Po szybkim przegrupowaniu, Zachodnioeruopejska Machina Wojenna skierowała swoje działa przeciwko Paktowi Belgradzkiemu. Obejmował on wtedy obszar całych Bałkanów, a także Austrię, Węgry oraz Czechy. Wbrew oczekiwaniom Syndykalistów, państwa PB zorganizowały zdecydowaną obronę, a na niektórych obszarach udało się wyprzeć wojska syndykalistyczne.
8. Rozpędzająca się gospodarka C. Rosyjskiego potrzebowała surowców i dostępu do południowych oceanów, by w razie blokady wojennej móc korzystać z dalekowschodnich szlaków handlowych i zaopatrzyć się w potrzebne surowce, takie jak stal czy guma. W Sztabie Dymitriusza II zdecydowana więc siłą przebić się w stronę Zatoki Arabskiej i Morza Śródziemnego przez Państwo Ottomanów. Państwo Tureckie prowadziło wciąż wojnę z Królestwem Egiptu, a sytuacja na froncie pozostawała patowa. Front utknął na Półwyspie Syjamskim i nie poruszył się w żadną ze stron. Ze strony C. Rosyjskiego ruszyły przygotowania do wielkiej ofensywy. Armia została rozdzielona pomiędzy cztery fronty: Bułgarski (pozostawiony samym Bułgarom, z lekkim tylko wsparciem ze strony lotnictwa), Trebizondzki (siły zgromadzone w Gruzji i Armenii, głównym ich celem było zdobycie Anatolii i Syrii), Bagdadzki (Armenia i Azerbejdżan, celem było osiągnięcie Zatoki Perskiej), oraz Perski (celem było zdobycie Persji, a także, tak przy okazji Afganistanu).
Do sztabu w Istambule zaczęły szybko napływać informacje na temat gromadzących się wojsk i sprzętu, przez co odwołano część wojsk z Synaju, co zostało zaraz wykorzystane przez Egipt. W momencie, gdy C. Rosyjskie wypowiedziały wojnę P. Tureckiemu, Egipcjanie byli już w Jerozolimie (gdzie, dodajmy, utknęli na dość długo).
Turcy, choć mieli dość dużo wiadomości na temat zbliżającego się ataku, byli do niego całkowicie nieprzygotowani. Nie dziwota - główne ćwiczenia W. Rosyjskich miały miejsce daleko na Północy, żołnierzy rosyjscy też byli zaprawieni w boju na wielu, wielu frontach. Należy też pamiętać o zdecydowanej przewadze liczebnej wojsk rosyjskich. Wszystko to razem pozwoliło na szybki marsz na Ottomanów. Większość tureckich zgrupowań zostało rozbitych w pierwszych dniach wojny, wiele zostało okrążonych i unicestwionych. Wojska Rosyjskie szybko osiągnęły Mosul, a na zachodzie Trebizond. Co ciekawe, wojska perskie stawiały dość zażarty opór, a sam Teheran został zdobyty później niż Ankara.
Jednocześnie wojska Bułgarskie zdobyły szturmem Istanbuł, a także wkroczyły do Anatolii. Dla Wojsk Rosyjskich dużo większym problemem niż armia turecka były odległości, pustynie, i górzystość całego obszaru. Opóźniało to bardzo marsz, jednak de facto, za wyjątkiem małych starć pod Adaną, i także dalej Antalją Wojska Carskie parły cały czas do przodu. W momencie, w którym zdobyto Ankarę, padł też Bagdad, a niedługo później Basra. Armia Rosyjska spotkała się na zachodzie z Armią Bułgarską, a na południu z Egipcjanami. Ottomanie, utrzymujący jeszcze pustynie Arabii przy braku możliwej pomocy skądkolwiek zdecydowali się skapitulować.
Pierwszego stycznia '44 podpisano w Istanbule, od teraz znanym już jako Carogród, pokój z P. Tureckim. W wyniku którego:
1) Cieśniny Czarnomorskie oraz część europejska Turcji została podzielona między Rosję i Bułgarię.
2) Cypr, a także wschodnie wybrzeże Morza Egejskiego oraz wyspy Kreta, Rodos i inne zostały przyłączone do Grecji.
3) Iran i Afganistan przeszły pod kuratelę rosyjską
4) Powstało zależne od Rosji Królestwo Kurdystanu, które obejmowało obszar mniej więcej naszego Iraku
5) Królestwo Nadżdu rozszerzyło się na północ.
6) Powstało niezależne Królestwo Lewiantu.
7) Trebizodn i Armenia Zachodnia zostały włączone bezpośrednio do Rosji.
8) Doszło do transferów ludnościowych pomiędzy krajami. Przede wszystkim dotyczyło to Kurdystanu, Lewiantu i Persji, a także Bułgarii, Grecji i Turcji.
9) Turcja mimo wszystko pozostała państwem niezależnym, jednak o ograniczonej powierzchni i możliwość rozwoju armii.


Wyniki Pokoju Carogrodzkiego.

Główną przyczyną, dla której Turcja nie stała się niezależnym państwem było to, że w obliczu zbliżającej się wojny z Kommunardami C. Rosyjskie nie chciało wydłużać na południu linii brzegowej, co mogłoby narazić kraj na atak na Anatolię.

9. Zaraz po zakończeniu Wojny Tureckiej wojska rosyjskie zabezpieczyły Cieśniny Czarnomorskie, a także rozpoczęła się wielka operacja przerzutu armii na zachód. Na Nizinę Środkowoeuropejską

Wygląd Europy w przeddzień wojny C. Rosyjskiego z III Międzynarodówką.

Jako ciekawostkę, chciałem też napomknąć, że rozważano atak nie na III Międzynarodówkę, ale na Pakt Belgradzki. Miałoby to wyszarpać jak najwięcej ziemi od Międzynarodówki, co pozwoliłoby na dalszą mobilizację i militaryzację kraju, a potem atak na III Międzynarodówkę. Ze względu głównie na to, że wojna w Turcji przeciągła się, a Pakt Belgradzki poradził sobie niespodziewanie dobrze, C. Rosyjskie zdecydowało się zawiązać z P. Belgradzkim sojusz i przystąpić do wojny.


Eurazja na początku 1941.

10. Należy też pamiętać o losach Ententy. Przystąpienie Syndykatów Ameryki do wojny przeciwko Kaiserowi i Entencie doprowadziło do upadku Królestwa Kanady, a inwazja lądowa, a także bunty plemion saharskich doprowadziły do upadku Królestwo Francji. Portugalczycy musieli zbiec do Angoli, a jedynym ich sojusznikiem pozostało RPA. Austrolazja pod wpływem niepokoi wewnętrznej zsunęła się w chaos, z którego obronną ręką wyszli syndykaliści.

11. Pierwsze dni wojny Rosyjsko-Francuskiej wypadały korzystnie na rzecz. C. Rosyjskiego. Francuzi nie spodziewali się tak szybkiego ataku ze strony Rosji i tak szybkiej mobilizacji po wojnie z Turcją. Najpewniej też przeceniali dość mocno swoje siły. Doszło do okrążenia części oddziałów w Prusiech, a następnie zdobyto z marszu Gdańsk i Poznań. Następnie ofensywa ruszyła w stronę Wrocławia i Szczecina.

W styczniu '41 Wojska Carskie osiągnęły linię Odry.

12. Niestety, szybka mobilizacja wojska miała też swoje złe strony. Zaczęło bardzo mocno doskwierać braki w sprzęcie, co bardzo źle wpłynęło na siłę przebicia Wojsk Carskich. Mimo dojścia do linii Łaby w czerwcu, a także przebicia w stronę Komuny Batawskiej, a także Turyngii, ofensywa była coraz bardziej wstrzymywana.

Sytuacja w czerwcu '41 roku.

13. Jednocześnie b. pogorszyła się sytuacja na froncie bałkańskim. Anglicy wraz z Francuzami przeprowadzili udany atak, który to doprowadził do zdobycia dużej części wybrzeży Kr. Serbii, a także prawie całej Grecji. Armia Rosyjska ruszyła z odsieczą w sile 150 dywizji. Było to niestety głównie słabo wyszkolone i źle zaopatrzone dywizje, które jednak spełniły swoją rolę - zatrzymały postępujący marsz III Międzynarodówki na południu.

Sytuacja na Bałkanach

Doszło tez do desantu w Greckiej Anatolii, który jednak został powstrzymany przez. W. Carskie. Walki o ten region jednak trwały dużo dłużej - następne niezliczone desanty mające odciążyć część sił powtarzały się regularnie.

14. W roku 41 Cesarz Wszechrusi, Dymitriusz II zmarł. Władzę, przynajmniej nominalnie, przejął jego syn, Paweł II Romanow. Realną władzę objęła rada regencyjna, której najmocniejsza pozycję otrzymała Cerkiew Prawosławna i A. Denikin.

Paweł II Romanow, człowiek, który pewnego dnia będzie rządził najpotężniejszym państwem świata.

15. Sytuacja na froncie zachodnim i południowym ustabilizowała się, na niekorzyść C. Rosyjskiego. Przesunięcie frontu o parę kilometrów wiązało się zawsze z dużą operacją logistyczną, a także wielkimi ofiarami w sprzęcie i ludziach. Zdecydowano się więc na bardzo ryzykowny krok - desant na Anglię. Przygotowania ruszyły we wrześniu '41 roku.

Plany desantów na Wyspy Brytyjskie

Oryginalne plany zakładały odciągające uwagę ataki na wybrzeże wschodniej Anglii, też w okolicach Londynu, a główny atak miał zostać przeprowadzony w kierunki Szkocji. Jednak, wbrew oczekiwaniom, atak na południową Anglię powiódł się, a w ręce rosyjskie wpadło parę portów niedaleko Londynu. Rozpoczął się wielki desant na Anglię

Wojska Rosyjskie zdecydowały się od razu szturmować Londyn.


Po dwóch tygodniach duża część Anglii została opanowana przez Wojska Rosyjskie.

Sam fakt przeprowadzenia desantu na jedną z głównych sił III Międzynarodówki przez C. Rosyjskie, które dopiero niedawno odbudowało się, może wydawać się wielu dziwnym. Należy jednak pamiętać, że Anglia uległa wielkim zniszczeniom w czasie wojny domowej i rewolucji, a także flota brytyjska została zdmuchnięta przez flotę niemiecką. W wyniku tego, flota rosyjska choć mała, przeszła okres międzywojenny w nienaruszonym stanie, a także zostało nieco rozbudowana o łodzie podwodne.

Do końca roku obszar Brytanii został całkowicie opanowany.

15. C. Rosyjskie wraz z upadkiem Brytanii zdecydowało się przeprowadzić kolejną ofensywę. Udało się zdobyć dużą część Batawii, a Niemcy zostały przedzielone linią ukośną wpół.


Niemcy w '42.

16. W Rosji rozpoczęto prace nad bronię, która powinna odmienić oblicza wojny.
Ale o tym, a także dalszych losach wojny, kiedy indziej.

Pamiętajcie, że jeżeli jakoś to skomentujecie, szybciej opublikują następną część - bo będę miał większy motyw, by to kontynuować.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona

Nie udało się pochwalić
Pochwalanie...
Idź do wersji pełnej