Autor Wątek: Kurs etnolektu wilamowskiego  (Przeczytany 225 razy)

Offline Terrus

  • Wiadomości: 7
  • Pochwalisze: 8 razy
  • Konlangi: liczne kąłęgi, w tym: bornholmski, čau, rybiniecki
Kurs etnolektu wilamowskiego
« dnia: Maj 26, 2021, 23:21:19 »
Skiöekumt!
Tutaj będzie kurs etnolektu wilamowskiego ;)
Wilamowski to mała mowa zachodniogermańska, ma ok. 20 rodzimomówców, używa się jej w Wilamowicach niedaleko Bielska Białej. W większości wilamowsczzyzny używają starsi, jednak etnolekt się odradza, używają go młodsi, są też prężne działania rewitalizacyjne.
Wilamowski powstał z średnio-wysoko-niemieckiego, ma jednak duże wpływy polskie.
PFJ, przestań mi tu Cióry prześladować ;]
 

Offline Terrus

  • Wiadomości: 7
  • Pochwalisze: 8 razy
  • Konlangi: liczne kąłęgi, w tym: bornholmski, čau, rybiniecki
Odp: Kurs etnolektu wilamowskiego
« Odpowiedź #1 dnia: Maj 26, 2021, 23:24:07 »
DY LEKCJA 1
S'ȧbc

Alfabet wilamowski
S'wymysiöeryśy ȧbc


Aa /ɒ/ - wymawiane jak coś między polskim "a", a "o", ale bliżej "o".

Ȧȧ /a/ - wymawiane jak polskie "a"

Bb /b/ - wymawiane jak polskie "b"

Cc /t͡s/- wymawiane jak polskie "c"

Ćć /t͡ɕ/ - wymawiane jak polskie "ć"

Dd /d/ - wymawiane jak polskie "d"
Ee /ɛ, e/ - wymawiane jak polskie "e", czasem jak lekko podwyższone polskie "e"

Ff /f/ - wymawiane jak polskie "f"

Gg /g/ - wymawiane jak polskie "g"

Hh /h~x~ç/ - wymawiane zgrubsza jak polskie "ch" - możecie "h" z reguły wymawiać jak polskie "ch", ale dobrze na początku wyrazu mówić je niczym angielskie "h", np. wil. hund - pies, a na końcu wyrazu je wymawiać jako niemieckie "ch" w ich (polskie "ch" w Chiny), np. wil. głyklih - szczęśliwy.

Ii /i, ɪ/ - wymawiane jak polskie "i", w niektórych przypadkach delikatnie obniżone "i", jak w ang. "bit"

Jj /j/ - wymawiane jak polskie "j"

Kk /k/ - wymawiane jak polskie "k"

Ll /l/ - wymawiane jak polskie "l"

Łł /w/ - wymawiane jak polskie "ł"

Mm /m/ - wymawiane jak polskie "m"

Nn /n/ - wymawiane jak polskie "n"

Ńń /ɲ/ - wymawiane jak polskie "ń"

Oo /ɔ, o/ - wymawiane jak polskie "o", czasem jak coś między pl. "o" a "u"

Öö /ø/ - wymawiane jak niemieckie "ö" - lekko podwyższone "e" z okrągłą buzią

Pp /p/ - wymawiane jak polskie "p"

Rr /r/ - wymawiane jak polskie "r"

Ss /s/ - wymawiane jak polskie "s"

Śś /ɕ/ - wymawiane jak polskie "ś"

Tt /t/ - wymawiane jak polskie "t"

Uu /u/ - wymawiane jak polskie "u"

Üü /y, ʏ/ - wymawiane jak niemieckie "ü" - czasem jak "i" z zaokrągloną buzią, a czasem jak coś między niem. ö a tymże "i" z okrągłą buzią.

Ww /v/ - wymawiane jak polskie "w"

Yy /ɘ̟~ə/ - mniej więcej jak polskie "y", ale gdy nie akcentowane, to wymawiane jako szwa - buzia szeroko otwarta, ale nie zaokrąglona, i język jak do "y"

Zz /z/ - wymawiane jak polskie "z"

Źź /ʑ/ - wymawiane jak polskie "ź"

Żż /z̠/ - wymawiane jak polskie "ż"



Dwuznaki

dź /d͡ʑ/

kj /c/ - wymawiane jak słowackie ť; jak t, ale dotykamy tyłem języka podniebienia; brzmi jak coś między tj a kj.

-ik /ic/ - wymawiane jakby to było ikj

gj /ɟ/ - wymawiane jak słowackie ď; jak d, ale dotykamy tyłem języka podniebienia; brzmi jak coś między dj a gj.

ng /ŋ/ - wymawiane jak angielskie "ng" w "doing" - jakbyście chcieli powiedzieć "n", ale macie język jak do "g"

oü [œʏ̯] - wymawiane jak: polskie "e" z okrągłą buzią, a po nim coś pomiędzy niem. ö a ü. Jak powiecie [ɔj] lub [ɔy̯], tragedii nie będzie ;)

ej [ei̯] - wymawiane jak leciutko podwyższone polskie e + mniej więcej "j"

Trójznak

iöe [ʏ̯øœ̯] - wymawiane jak: coś pomiędzy niem. ö a ü, potem niem. ö, a na końcu polskie "e" z okrągłą buzią. I jak chcecie to wymówić tak wzorcowo, to trzeba te 3 dźwięki wymówić płynnie. Można też wymówić je w szybszej/mniej eleganckiej mowie jako długie ö ([øː])



Ćwiczenie: Wymów słowa:

dy mȧkja (dziewczyna)

skiöekumt (witaj)

wymysiöeryś (wilamowski)

der büw (chłopiec)

mejglih (może)

dy śül (szkoła)

s’bihła (książka)

der noma (imię)

maha (robić)

gejwer (idziemy)

s’ȧbc (alfabet, czytane jakby ȧbece)
« Ostatnia zmiana: Maj 27, 2021, 08:21:32 wysłana przez Terrus »
PFJ, przestań mi tu Cióry prześladować ;]