Językoznawstwo > Nauka natlangów

Курс літоўскае мовы ў японскіх значкаў.

<< < (8/8)

Wedyowisz:

--- Cytuj ---Kontrast? W sensie, że się inaczej wymawia? Oczywiście, że tak. Co zaś do twoich przykładów - пятак pisze się przez "ja" i po rosyjsku, więc najwidoczniej owa sylaba nie wynika tu z jakania jeno ma podłoże etymologiczne?
--- Koniec cytatu ---

Sorry, zapomniałem o tym poście. Chodziło mi o to czy jesteś zupełnie pewien że w tej pozycji różnica między е i я nie jest tylko etymologiczna. Jak brzmi to nieakcentowane e? Jak normalne [e] czy takie „popadające w i” [tj. [ɪ]) jak rosyjskie? Czy jeszcze inaczej?

Пявун — rusycyzm czy nie, taki sam wzorzec obowiązuje w innych wyrazach (choćby пярун).

W dialektach wszędzie jest tak samo, czy jakanie bywa szersze?

Może brzmię podejrzliwie, ale jest to ciekawe ze względu na złożoność tej redukcji samogłosek i odwrotność wobec rosyjskiego, w którym samogłoska 2 pozycje przed akcentem jest bodajże jeszcze bardziej zredukowana niż ta w sylabie przedakcentowej. Nie mówię, że taki system nie mógł się wykształcić, w końcu może być akcent poboczny na co 2 sylabie który zapobiegł zmieszaniu w tej pozycji.

Ліцьвін:
Tak, "е" to zawsze je. (oczywiście pomijając "e" po л) Cyrylica jest fonetyczna więc zawsze się pisze я gdy słychać "ja". Być może w tym słowie jest jakiś wyjątek skoro na lingvoforum tak napisali? Jakanie różni się oczywiście w zależności od dialektów, tak samo jak akanie. Najbardziej różni się w gwarach północnych połockich i witebskich. Tam я przechodzi w і, a а w coś zredukowanego, takie jakby bardzo krótkie ы. Wialikaja tamże będzie Wilikaja, wada stanie się w'da. Po litewsku jest trochę o północno-wschodnich dialektach ale mało. Jeśli umiesz rosyjski to tam jest o wiele więcej wyjaśnione północno-wschodnie gwary, gwara połocka, gwara witebsko-mohylewska.
Tu masz mapkę akania i jakania w zależności od regjonu:
Spoiler[close]

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[*] Poprzednia strona

Nie udało się pochwalić
Pochwalanie...
Idź do wersji pełnej