Językotwórstwo (conlanging) i światy > Conlangi: a posteriori

Jeluiety [jeɾɥøtɨ]

<< < (2/2)

Toivo:
Ciekawe, daje radę. Czekam na więcej rozwoju z przykładami i gramatykę.

Feles:
W gramatyce niewiele jest ciekawostek.

Wśród czasowników zanikła odmiana przez osoby prawie wszystkich czasowników. Wyjątek stanowi wspomniany czasownik jes z odrębną formą osoby pierwszej sou (regularnie byłaby to forma wspólna liczby mnogiej).

Nieregularną liczbę mnogą ma czasownik au (mieć):
[h‿ɔʊ] he au[nu aɥøy̯] nu awiei[tu ɔʊ] tu au[u aɥøy̯] u awiei[ɾ‿ɔʊ] le au[ɾi aɥøy̯] li awiei
Do czasowników regularnych należy już wymieniony wad (iść). Innym przykładem jest creidi (wierzyć):
[hə kɾeɪdi] he creidi[nu kɾeɪdjoʊ] nu creidiou[tu kreɪdi] tu creidi[u kɾeɪdjoʊ] u creidiou[ɾə kɾeɪdi] le creidi[ɾi kɾeɪdjoʊ] li creidiou
Czas przyszły

Przyszły jest tworzony od bezokolicznika, podobnie, jak w innych romańskich, jednak tu również relikt koniugacji występuje jedynie w liczbie mnogiej. W liczbie pojedynczej mamy sam dawny bezokolicznik:
[h‿aɥɒ˞] he awiar[nu aɥɒ˞ɾoʊ] nu awiarlou[tu aɥɒ˞] tu awiar[u aɥɒ˞ɾoʊ] u awiarlou[ɾ‿aɥɒ˞] le awiar[ɾi aɥɒ˞ɾoʊ] li awiarlouego volo habere > /əɡə wol awi̯er/ > /əɡə awi̯ɑ˞ (wol)/ > /hə aɥɒ˞/
nos volumus habere > /no wolum awi̯er/ > /nu awiɑ˞ (wo)lũ/ > /nu aɥɒ˞ɾoʊ/

Końcówka -lou to pozostałość dawnego velle/volo, obecnego czasownika woł (pl wolou), którego czas przyszły brzmi wieł (pl wiolou < wieł-wolou).

Wyjątkowo czas przyszły od jes brzmi jar (pl jeriei), częściowo przypominając odmianę au.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[*] Poprzednia strona

Nie udało się pochwalić
Pochwalanie...
Idź do wersji pełnej