Przedstawiam Wam "Oficjalną" Polską Cyrylicę, w skrócie OPC. Jest to alfabet, który używam rzadko, wzorowany na rosyjskiej przedreformowej pisowni. Stosuję go, gdy chcę napisać coś ważnego etc. Jest to pismo używane ozdobnie.
Аа - a
Бб - b
Вв - w
Гг - g
Дд - d
Ђђ - dź, dzi (jeśli po tym następuje samogłoska)
Ее - je, ie
Ёё - jo, io, jó, ió
Жж - ż
Ѕѕ - dz
Зз - z
Ҙҙ - ź
Ии - i, y
Іі - i (stosowane przed samogłoskami oraz й), y
Її - ji
Йй - j
Кк - k
Лл - ł (przed spółgłoskami, przed samogłoskami niejotowanymi), l (przed samogłoskami jotowanymi)
Љљ - l
Мм - m
Нн - n
Њњ - ń, ni (jeśli po tym następuje samogłoska)
Оо - o, ó
Пп - p
Рр - r, rz (przed samogłoskami jotowanymi i znakiem miękkim)
Сс - s
Ҫҫ - ś
Тт - t
Ћћ - ć, ci (jeśli po tym następuje samogłoska)
Уу - u
Ўў - u (tylko te, które są wymawiane jak [w] np. аўто)
Фф - f
Хх - ch
Ҳҳ - h
Цц - c
Чч - cz
Џџ - dż
Шш - sz
Щщ - szcz, ść (przed jotowanymi oraz znakiem miękkim)
Ъъ - znak twardy, niewymawiany, pisany na końcu wyrazów zakończonych spółgłoską twardą, jeśli występuje przed samogłoską jotowaną to jest ona wymawiana z "j" niezmiękczając poprzedzającej spółgłoski
Ыы - y
Ьь - znak miękki, niewymawiany, pisany na końcu wyrazów zakończonych spółgłoską miękką, jeśli występuje przed samogłoską jotowaną to jest ona wymawiana z "j" zmiękczając poprzedzającą spółgłoskę. Wraz z "р" tworzy "rz" w wygłosie, bądź przed spółgłoskami
Ээ - e
Юю - ju, iu
Яя - ja, ia
Ѧѧ - ę
Ѫѫ - ą
Ѩѩ - ję, ię
Ѭѭ - ją, ią
Ѯѯ - ks
Ѱѱ - ps
UWAGI
Wyrazy kończące się na -ia, przyjmujące w dopełniaczu -ii są pisane normalnie z samogłoską jotowaną, ale z poprzedzającym je znakiem twardym. Wyjątkiem są znaki "љ", "њ", po których nie stosuje się znaku twardego.
Znaku twardego też nie pisze się przed "ї".
Znak twardy jest używany w tym przypadki po "ц", "т", "д", "р", "п", "б". Po innych spółgłoskach jest już używany znak miękki.
Przed niektórymi samogłoskami jotowanymi w wyrazach pochodzenia obcego znak miękki/twardy (zależnie od spółgłoski) także jest używany, np:
радъё - radio
бъёлёгъя
Po "ђ", "ҙ", "й", "љ", "њ", "ҫ" i "ћ" nie pisze się znaku miękkiego w wygłsie. Jest on za to używany po "ж", "ш", "ч" i "џ", mimo tego, że te spółgłoski są twarde (winą jest to, że są one historycznie miękkie).
Przymiotniki w rodzaju męskim w mianowniku, oraz w bierniku, gdy ten pokrywa się z mianownikiem, dostaję wygłosowe "й", oczywiście niewymawiane.
Po "ж", "ѕ", "ц", "ч", "џ" i "ш" pisze się "е" mimo tego, że są one twarde. Nie jest po nich nigdy używane "э"
Увага!
Не есть то цырылица ужывана презэ мне нацођењ, вѩцъ прошѧ сѩ не чепяћ, же погматвана чы ма веле непотребныхъ знаковъ.
Ђѧкуѩ за увагѧ.
[...........]
Cytat: Ghoster w Wrzesień 04, 2011, 17:24:59
Ten temat, z racji tego "oficjalnego" w tytule, zmieni się pewnie w zbiór cyrylic polskich użytkowników tego forum.
Chodzi o to, że używam tej cyrylicy w bardziej oficjalnych rzeczach. Czyli gdy robię notatki z jakąś datą (zapowiedź sprawdzianu, kartkówki). A więc używane bardzo rzadko toto jest :D
Cytat: Ghoster w Wrzesień 04, 2011, 17:24:59
A moim zdaniem ta cyrylica jest po prostu brzydka.
Jak to mówi moja mama, o gustach się nie dyskutuje :-P
Przy okazji, bardziej od spamu, prosiłbym o coś konstruktywnego.
Ale przynajmniej wygląda jak cyrylica :P Poza tymi ruskimi dziwadłami typu я czy ю jako "ju" zmiast "jo". No i wiadomo, ё.
Cytat: Henryk Pruthenia w Wrzesień 04, 2011, 17:18:23wzorowany na rosyjskiej przedreformowej pisowni.
ja tu widzę głównie vukopis.
Cytat: Canis w Wrzesień 04, 2011, 17:32:02
Ale przynajmniej wygląda jak cyrylica :P Poza tymi ruskimi dziwadłami typu я czy ю jako "ju" zmiast "jo". No i wiadomo, ё.
Jeśli chodzi o "ю", to ten znak mi się bardzo podoba, więc go nie wywalę. A co do ё myślałem trochę o tym, i sądzę, że znak oznaczający "ie", "je", "io", "jo", "ió", "jó" to mała przesada. Choć... :D Hehe
Cytat: varpho w Wrzesień 04, 2011, 17:33:37
Cytat: Henryk Pruthenia w Wrzesień 04, 2011, 17:18:23wzorowany na rosyjskiej przedreformowej pisowni.
ja tu widzę głównie vukopis.
?
Te znaki są używane przeze mnei tylko z jednego powodu - jest to mniej znaków niż дз (dwuznak) czy дзь (aż trójznak!).
Są one przyjęte z mojej "zwykłej cyrylicy". Choć, tu mógłbym na nie szczać...
Ja też wkrótce opublikuję moją cyrylicę, opartą na ukrajinśkiej.
Cytat: Mścisław Ruthenia w Wrzesień 04, 2011, 19:04:13
Ja też wkrótce opublikuję moją cyrylicę, opartą na ukrajinśkiej.
z і dla ó? :)
Nie no, aż tak źle nie jest. Napisałem "opartą", ó to jest "oy".
Ђиҫь, преписуѭць едэнъ вершь, зналазлэмъ таки ото квятэкъ моей цырылицы:
«ззяяны»
^^
Aha:
I od jakiegoś czasu zapisuję słowo «jest» jako «есть»
Tak, dlatego... :P
Cytat: Henryk Pruthenia w Październik 04, 2011, 23:39:06
Aha:
I od jakiegoś czasu zapisuję słowo «jest» jako «есть»
Tak, dlatego... :P
Znaczy, że głodny jesteś?
Cytat: Silmethúlë w Październik 05, 2011, 00:09:56
Cytat: Henryk Pruthenia w Październik 04, 2011, 23:39:06
Aha:
I od jakiegoś czasu zapisuję słowo «jest» jako «есть»
Tak, dlatego... :P
Znaczy, że głodny jesteś?
«есть» vs «еҫћ»
Nie ^^
Chodzi mi o to, że jak już piszę z jerami, to forma «естъ» mi prosta jakoś nie pasuje... Tyle :D
Piszesz też «пишеть» itp.? :-P
Nie.
Wyjątkowy wyjątek. Nie pasował mi jer twardy... Tyle.
CytatНе естъ то цырылица ужывана презэ мне нацођењ, вѩцъ прошѧ сѩ не черяћ, же погматвана чы ма веле непотребныхъ знаковъ.
Ђѧкуѩ за увагѧ.
Вхат.
* чепяћ
п i р są blisko siebie na klawiaturze.
Ҳымнъ Пољски
Еще Пољска не згинѧла,
Кеды мы жыемы/жіемы,
Цо намъ обца премоць взѩла,
Шаблѭ одберемы.
Маршь, маршь Дѫбровскій,
Зъ земи влоскей до Пољски,
За Твоїмъ преводэмъ
Злѫчымъ/злѫчимъ сѩ зъ народэмъ.
Прейђемъ Вислѧ, прейђемъ
Вартѧ,
Бѧђемъ Поляками,
Далъ намъ рпикладъ Бонапартэ,
Якъ звыћѧжаћ мамы.
Маршь, маршь Дѫбровскій,
Зъ земи влоскей до Пољски,
За Твоїмъ преводэмъ
Злѫчымъ/злѫчімъ сѩ зъ народэмъ.
Czasami też myślę, czy by przyimki pisać bez jeru.
Окэй, врповађилэмъ парѧ речи:
Еры ужывамъ завше в выглосе по сполглоскахъ, за выѭткемь «й» оразъ мамы зыписываные примётники въ такъ званэй форме длугей:
-ый, -ій
-ая, -яя
-эе, -ее
Л. мн.
-ые, -іе
-и. -ы
Hmmm, ma ktoś pomysł na zamienniki dotychczasowego "ś" i "ź"?
Bo trochę te ogonki psują krój cyrylicy... która zawsze dla mnie była dość równa, i nie miała ogonków i innych krzoków.
Nie wiem czego użyć. Z jednej strony, na prawdę nie chcę dyftongów, a swoich znaczków używać nie będę, bo nie ma jak tego zapisać.
Też "ć" i "dź" nienajlepiej wyglądają, ale te znaki używam tak długo, że się aż przyzwyczaiłem, więc aż tak nie wadzą.
Ale "ś" i "ź" (te ostatnio makabrycznie oddaje się na piśmie, w szczególności małe) to inasza inność.
Mielibyście jakieś zamienniki?
Czemu nie morfologicznie jako "s z" + jotowanie?
CytatHmmm, ma ktoś pomysł na zamienniki dotychczasowego "ś" i "ź"?
Mam. Ligaturki "сь" i "зь" w prywatnym obszarze Unikodu. Ta pierwsza przypominałaby wyglądem "ɕ", ta druga yyy..."る". Do tego pozbyć się Karadżyciowego cierwa na rzecz ligaturki "ть" przypominającej "Ь̅", no, jakby "T", zamiast którego poprzeczki jest miękki znak.
Cytat: Fēlēs w Kwiecień 24, 2012, 23:33:54
Czemu nie morfologicznie jako "s z" + jotowanie?
Tak jest przed samogłoskami, a spółgłoski?
Nad "ɕ" myślałem nawet, ale hmmm. Nie ma nic do pary... ;/
Jakies jeszcze pomysły, Dynozaur?
Cytat: Henryk Pruthenia w Kwiecień 25, 2012, 16:22:37
Cytat: Fēlēs w Kwiecień 24, 2012, 23:33:54
Czemu nie morfologicznie jako "s z" + jotowanie?
Tak jest przed samogłoskami, a spółgłoski?
Jer? Ew. nic przed miękkimi?
Czytaj uważniej:
Nie chcę jerów przy с i з
Mamy земя, ale jakby było "weźmy"?
Nie chcę za dużo jerów w środku słowa...
Cytat: Henryk Pruthenia w Kwiecień 25, 2012, 16:22:37Jakies jeszcze pomysły, Dynozaur?
Konsekwentne używanie jotowańców i jerów miękkich.
Nie uznaję innego zapisu głosek miękkich w cyrylicy. Żadnych vukoznaków ani sowietoznaków.
CytatNad "ɕ" myślałem nawet, ale hmmm. Nie ma nic do pary... ;/
Jak nie ma, jak można samemu stworzyć w jakimś FontForge, względnie na kartce papieru.
CytatNie uznaję innego zapisu głosek miękkich w cyrylicy. Żadnych vukoznaków ani sowietoznaków.
Ale sprawa jest bardziej złożona. O ile ћерв to faktycznie wukoznak, to ђерв już nie. Ten ostatni pierwotnie oznaczał w serbskiej cerkiewnej cyrylicy i "ć" i "dź", Wilk Karadżyc jedynie lekko zmodyfikował ђервa, żeby pisać, jak się czyta, jednocześnie odwołując się do tradycji. Co nie przeszkodziło popom palić jego słowników; aczkolwiek poszło bardziej o "j", a więc się należało.
Hmmm.
Ale mi głównie chodziło o szybkie pisanie. Bo pisanie tego, co teraz robi za "ź" jest naprawdę trudne, i zawsze się majdnę przy tym.
I jery także by przeszkadzały z zaznaczaniem miękkości w wygłosie, bo chciałbym, by mój zapis był jak najbardziej skomplikowan, a nie taki łatwoprzyswjalny, jeżeli oczywista chodzi o tę "przedreformową" moją cyrylicę.
Co śmieszne, moja "przedreformowa", jest młodsza niż "poreformowa"... :D
Ja sobie radzę tak
(http://i45.tinypic.com/400av.jpg)
(osa - osi, bazar - bazie, koty - kocie, rada - Madzia, mała - malarz, rana - Wania, idzie - idę, dupa - dąb)
Ależ powtarzam któryś setny raz, ja chcę tylko znaczki dla "ś" i "ź". W tych samych pozycjach, co występują w polskim. Racja, u mnie "dź" i "ć" są tam, gdzie fonetycznie jest /ć/ i /dź/, inaczej niż w obowiązującym prawopisie, ale "ś" z świruniem na dole i "ź" z tem samem już dokładnie w tych samych miejscach co w polszczyźnie.
I póki co mam:
(оса - оси/осій, базар/базаръ - базе, коты - коће, рада - Мађа, мала/малая - малярь/маляр̆, рана - Ваня, иђе - идѧ, дупа - дѫб/дѫбъ)
Cytat: Towarzysz Mauzer w Kwiecień 25, 2012, 20:09:28
O ile ћерв to faktycznie wukoznak, to ђерв już nie. Ten ostatni pierwotnie oznaczał w serbskiej cerkiewnej cyrylicy i "ć" i "dź", Wilk Karadżyc jedynie lekko zmodyfikował ђервa, żeby pisać, jak się czyta, jednocześnie odwołując się do tradycji.
ciekawe...
Cytat: Towarzysz Mauzer w Kwiecień 25, 2012, 20:09:28
Co nie przeszkodziło popom palić jego słowników; aczkolwiek poszło bardziej o "j", a więc się należało.
heretycka litera [
ponoć kiedyś w ten sposób papiści zarzucali protestanckiej Biblii Gdańskiej użycie joty]. ;)
ale i tak jej w cyrylicy nie lubię.
Cytat: Henryk Pruthenia w Wrzesień 04, 2011, 17:18:23
Przymiotniki w rodzaju męskim w mianowniku, oraz w bierniku, gdy ten pokrywa się z mianownikiem, dostaję wygłosowe "й", oczywiście niewymawiane.
A przymiotniki w rodzaju żeńskim dostają wygłosowe nieme "я" :D