Polskie Forum Językowe

Językotwórstwo (conlanging) i światy => Inspiracje => Wątek zaczęty przez: Noqa w Styczeń 05, 2013, 00:24:29

Tytuł: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 05, 2013, 00:24:29
Kolejność uczestników:
1. Noqa
2. Widsið
3. spitygniew
4. Drukarz
5. Henryk Pruthenia
6. Towarzysz Mauzer
7. Pluur
8. MrVassil

Zasady zostały podane w poprzednim wątku, każdy uczestnik ma trzy dni na opracowanie zmian w języku i zastosowanie ich dla dwóch tekstów. Pracujemy na transkrypcji fonologicznej, bo jest obiektywna i najlepiej oddaje zachodzące zmiany. Obok niej można dodać zapisy fonetyczne czy ewentualnie ortograficzny.
Zmiany powinny być dość skromne, ale też proszę się nie bać odrobiny zabawy. No i dotykać się można wszystkiego, zmieniać fonologię, leksykę (tu jeden warunek: wprowadzane słowa, o ile nie są zapożyczeniami, należy wyprowadzać z proto-sekaskiego), składnię, endonim, zapis, itd.



Proto-sekaski

Język sekaski, endonim /sihem sekasat/

Fonologia:

Samogłoski: jest pięć fonemów, dwa z nich ulegają silnej alofonii:

/i/ - [i]
/u/ - [u] *
/ę/ - [e] *
/e/ - zwykle [ɛ], ale po labialnych oraz /k/ i /q/, a także przed /w/ realizowane jako [ɔ]. Dodatkowo w szybkiej mowie często redukowane do [ə]
/a/ - zwykle [a], w otoczeniu takim jak powyżej zaokrąglane do [ɶ]

Występuje też ton wysoki (na pojedynczych sylabach), oznaczany przez á, który zazwyczaj pojawia się tylko w czasownikach.

Spółgłoski:

zwarte: p, pʰ *, t, tʰ *, k, q *
nosowe: m, n
frykatywy: f, s, h
reszta: l, j, w

Gwiazdkami oznaczyłem fonemy markowane. (rzadkie i mające tendencję do bycia upraszczanymi)
Fonotaktyka jest prosta, poza nielicznymi wyjątkami (i tylko w nagłosie) zbitki spółgłoskowe są zabronione.
Akcent na przedostatnią sylabę, chyba, że występuje ton wysoki. To tak bardzo nie moja działka, chcecie mieć ciekawą akcentuację to sobie wyprodukujecie.

Morfologia, składnia:

Panuje szyk OVS oraz NA (tzn. przymiotnik po rzeczowniku opisywanym, dotyczy to też posiadania), podmiot jest obowiązkowy. Szyk zmienia się przy zaimkach, zaimek oznaczający podmiot zawsze stoi przed czasownikiem. Zatem „Alę widzi kot”, ale „Alę ja widzę”, „Ala widzi mnie” i „Mnie ty widzisz”. Czasowniki odmieniają się przez TAMy przez dodanie końcówki. Końcówki się nie nakładają. Rzeczowniki nie odmieniają się przez liczbę, ani przez przypadki.

Ja mu
Ty les
On/ona li
My (ekskluzywna) pew
My (inkluzywna) tala
Wy taję
Oni/one na

TAMy:  (dwie formy – dla kończących się na samogłoskę/na spółgłoskę)
habitualny – f/af
dokonany przeszły – we/ew
niedokonany przeszły – ki/aki
przyszły – qę/eqę
przypuszczający – s/us
rozkazujący – le/e (/le/ tylko po /e/, inaczej po prostu /e/ po samogłosce, co jest jedyną sytuacją, gdzie język dopuszcza złożenie samogłosek.)

Przymiotnik bądź imiesłów tworzy się przez dodanie końcówki -jat/at (jw.)
Posiadanie (genityw) wyraża się poprzez partykułę /fah/ „od”, którą umieszcza się przed posiadaczem, a po posiadanym. Np. „syn fah ojca” to "syn ojca". (pomocniczo używam tu form odmienionych)

Zdanie podporządkowane tworzy się przy pomocy dwóch partykuł oznaczających „który”: /kif/, który opisuje podmiot oraz /hu/, które opisuje objekt bądź inną część zdania. Panuje right-branching, przy czym wyjątkowo kloza podporządkowana opisująca objekt może (ale nie musi) stać przed nim. Tzn. np. „hu ma piękne włosy Anię potrącił samochód”.

Tekst 1.

Cytuj
fɔm pɶmɶ slikɶki kɶniwa lafɔjat, tenɛ qujakɶt hɛwɛm sip li tʰá, hɛ sɛna pʰelima li wiki. tajajat, situ puhɔ́wɛ nata, hu fekɔwɛ, sejap li slik. wan kɔmitʰɔw kɶniwa lafɔjat, li memukɔw situ, tenɛ napil sip pʰelefɶt tasif. fɔm muq fɶh pɶmɶ skɔlɛkɔw situ uf li li sínɔw. kɶla pʰinɛ latʰeqé?


Spoiler
[close]

Tekst 2.

Cytuj
sal juqih pɔnɶkat fɶh mu lɛs fiwɔw?
sɛjap li lɛs nejɔw?
pɔh mu jakɶlus, tʰu lɛs mu fekɔs.
kɶnat tʰu mu jakɶl. sal mu lɛs memuk, tenɛ hamɶt pʰunaja fɶh lɛs watʰaf? minejat sip lɛs lɛpɶɔ.

Spoiler
[close]



A teraz moje zmiany. Proszę je numerować, to pozwoli potem łatwiej o nich rozmawiać.

Noqa

Fonologia:
1. dla V={ę, e, a}:  [VwV], [Vw] >
2. [VtV] > [VɾV]
3. Jeśli stoją obok siebie dwie takie same samogłoski, to pierwsza z nich zanika, jeśli daje to odpowiednie, łatwe artykulacyjnie złożenie. Zwykle zwarta+frykatyw/aproksymant, frykatyw+aproksymant/nosowa (wyjątkiem są sytuacje sVkV oraz sVtV)

np. /kilita/ > /klita/, /sakar/ > /skar/, /fuluke/ > /fluke/, /kelese/ > /klese/ (zmiana zachodzi na sylabie najbardziej w lewo)
(uwaga: zmiana 1. dominuje, zatem /sekewe/ > /seko/. Nie powstają formy /sekwe/, /skewe/, ani /sko/)

Morfologia/leksyka
4. /li li/ > /lil/

Teksty po zmianach:

1.
Cytuj
fɔm pɶmɶ slikɶki kɶniwa lafɔjat, tenɛ qujakɶt hom sip li tʰá, hɛ sɛna pʰelima li wiki. tjajat, siɾu puhó naɾa, hu feko, sejap li slik. wan kɔmitʰo kɶniwa lafɔjat, li memuko siɾu, tenɛ napil sip pʰlefɶt tasif. fɔm muq fɶh pɶmɶ sklɛko siɾu uf lil síno. kla pʰinɛ latʰeqé?

2.
Cytuj
sal juqih pɔnɶkat fɶh mu lɛs fiwo?
sɛjap li lɛs nejo?
pɔh mu jakɶlus, tʰu lɛs mu fekɔs.
kɶnat tʰu mu jakɶl. sal mu lɛs memuk, tenɛ hmɶt pʰunja fɶh lɛs watʰaf? minejat sip lɛs lɛpɶɔ.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Drukarz w Styczeń 05, 2013, 15:35:42
Chyba za bardzo skrócony ten opis, części wgl nie rozumiem. Co to są TAMy, zwłaszcza habitualny (skąd to słowo btw. ?), samogłoski i spółgłoski strasznie pomieszałeś, zrób lepiej porządną tabelkę. Morfologia i składnia - jeszcze raz, więcej przykładów, powytłuszczaj to co jest ważne, taki ciąg tekstu jest nie do przeczytania, a co dopiero do zrozumienia. Przerób trochę jeśli chodzi o prezencję tego wszystkiego i będzie git.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 06, 2013, 01:25:33
TAM (http://en.wikipedia.org/wiki/Tense–Aspect–Mood)
Aspekt habitualny (http://en.wikipedia.org/wiki/Habitual_aspect)
Right-branching (http://en.wikipedia.org/wiki/Right-branching)

Do rozpisanie sobie spółgłosek czy samogłosek w tabelkę wystarczy kartka papieru i długopis, każdy może sobie zrobić taką, jaką lubi.

Ważne jest wszystko. Rzeczy nieistotnych nie dodawałem, bo to skrócony opis. Jeśli czegoś nie rozumiesz, pytaj, chętnie ci odpowiem.
Najwięcej zaś można się dowiedzieć po prostu analizując dwa dane teksty.

Aha - zachęcam do komentarzy :) Np. czy nikogo nie razi wertykalny system samogłoskowy, zastanawiałem się na ile sensowna jest zastosowana przeze mnie alofonia.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Pluur w Styczeń 09, 2013, 15:57:57
Wszystko fajnie tylko - co dalej? Czemu kolejni uczestnicy nie robią dalej?
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 09, 2013, 16:00:04
Widsidh obiecywał, że zrobi swoją część lada moment, więc poczekajmy jeszcze chwilę ;-)
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Widsið w Styczeń 09, 2013, 16:21:55
Moja porcja zmian!

Fonologia
5. V1jV2, V1wV2 > V1ː
6. i-przegłos: samogłoski w sylabie poprzedzającej sylabę z [i] ulegają następującym przemianom:
ɶ > æ
ɔ > ɤ
a > ɐ
e > i
u > ɨ
Dodatkowo, samo [i] zostaje usunięte, jeśli stoi w wygłosie.
7. Udźwięcznienie nieaspirowanych zwartych które mają aspirowany odpowiednik:
p > b
t > d
8. Odaspirowanie aspirowanych zwartych:
pʰ > p
tʰ > t

Morfologia
9. Uproszczenie partykuły genitywalnej fah do sufiksu -a [ɶ], dostawianego do słowa określającego to, co przynależne (dom-a babcia = "dom babci")

Teksty:

Cytuj
fɔm bɶmɶ slikæk kæniː lafɔːd, denɛ quːkɶd hom sib li tá, hɛ sɛna pilma li wiki. djaːt, siɾu puhó naɾa, hu feko, seːb li slik. wan kɤmto kæniː lafɔːd, li memuko siɾu, denɛ nɐbil sib plefɶd dɐsif. fɔm muqɶ bɶmɶ sklɛko siɾu uf lil síno. kla pinɛ lateqé?

Cytuj

sal jɨqih bɔnɶkadɶ mu lɛs fiː?
sɛːb li lɛs neː?
bɔh mu jakɶlus, tu lɛs mu fekɔs.
kɶnad tu mu jakɶl. sal mu lɛs memuk, denɛ hmɶd punjaɶ lɛs wataf? mineːd sib lɛs lɛbɶɔ.

Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 10, 2013, 21:55:40
Zaszalałeś :) Niby proste zmiany, a poważnie zmieniły język. Choć spodziewałem się, że pierwszy atak nastąpii na alofonię.

Zabawne zresztą, że ten język praktycznie utracił [w] i [j], mając przy tym prostą względnie fonologię.
Czy teraz jest już 10 fonemicznych samogłosek?

Czekamy na spitego, czas do 12-13.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: spitygniew w Styczeń 11, 2013, 14:58:03
W weekend raczej nie zdołam go opisać, więc będzie raczej w poniedziełek rano, wybaczcie.

EDIT: Wybaczcie klejną zwłokę, ale przyznacie, że lepiej opisać dzien później a porządnie, dlatego będzie jutro, ale już na pewno, A jak nie, to moge dostać warna...
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: spitygniew w Styczeń 15, 2013, 15:51:00
Dobra, czas na mnie. Zanim przedstawię moje zmiany, chcę zauważyć, że poprzednicy troche zjebali, bo po zmianach Widsitha system FONOLOGICZNY samogłosek przedstawia się następująco:

i               u         
  e         ɤo
    ɛ        ɔ
     æ  ɐ
       a ɶ

+ odpowiedniki długie (w sumie 22 fonemy wokaliczne!!!)
Ale jak znam życie gdyby był Kwadracik, wszedłby i powiedział, że w jakimś języku papuaskim tak jest, więc niech tam. Tylko zepsuło mi to troche zabawę, bo nie misałem wyboru, tylko musiałem uporządkować tego potworka.

A więc:

Fonologia
ɶ > ɑ
e: o: > ei ou
e > ɛ
o > ɔ
ɔ: > o:
ɔ > ɑ
ɛ: > e:
ɛ > æ
ɤ ɐ > ə
ɐ: > a:
ɤ: > ʉ:

Także system teraz wygląda tak:

i          u
ɛ   ə   ɔ
  æ
    a  ɑ

i:     ʉ:    u:
  e:      o:
     a: ɑ:

tj dj > c  ɟ
q w sąsiedztwie sam. przednich > k (po powyższych zmianach wokalicznych)
h w nagłosie i śródgłosie > w (w sąsiedztwie tylko sam. tylnych), j (w pozost. przypadkach)
zanik tonów wysokich

Morfologia
- zanik końcówki habitualnej
- pojawia się rodzajnik określony po rzeczowniku (nie wiem jaki, bo nie podano zaimków wskazujących - chyba że li?)
- zaimki osobowe agensa zlewają się z czasownikiem, tworząc następujące przodówki:
mu-   bo-
læ-    tla-
ø-      na-
(lil cały czas się zachowuje)

Teksty:

Cytuj
fɑm bɑmɑ li slikæk kæniː lafoud li, dɛnæ quːkɑd wɑm sib ta, wæ sæna pilma wiki.  ɟaːt, siɾu puwo naɾa, wu fɛk, seib slik. wan kəmtɔ kæniː lafɔud, mɛmukɛ siɾu li, dɛnæ nəbil sib plɛfɑd li dəsif. fæm muqɑ li bɑmɑ sklækɔ siɾu li uf lil sinɔ. kla pinæ latækæ?
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 15, 2013, 22:21:31
Język chyba jednak nie miał aż 22 fonemów, ale rzeczywiście po Widsidhie strasznie się to rozrosło.
Wszystko, co nie było podanę (piję do zaimków wskazujących) można sobie do woli tworzyć, byle wyjść z formy w proto-sekaskim. Więc możesz je wymyślić, jak uważasz :)

Jak będę miał czas i ogarnę wiki to zrobię strone i powrzucam tłumaczenia razem w zestawieniu. Ew. ktoś może to zrobić, bardziej oblatany w wiki. Podoba mi się rozwój morfologii, mam cichą nadzieję, że zacznie ona też dotyczyć zaimków pacjensa, tworząc oryginalny system uzgadniania i agensa, i pacjensa.

EDIT: Czekamy na drukarza.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Widsið w Styczeń 16, 2013, 21:39:21
Nie byłoby ich tak dużo wcale, problemem raczej byłaby nierówna dystrybucja długich, bo pojawiły się przed przegłosem, więc długie æ:, ɤ:, ɐ: i ɨ: nie istniały :) Swoją drogą, nie uwzględniłeś ɨ.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Drukarz w Styczeń 17, 2013, 22:34:35
Postaram się opublikować zmiany w ciągu weekendu, a jakbym nie zdążył, to w poniedziałek/wtorek. I co z tym /ɨ/ ?
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Styczeń 21, 2013, 17:02:41
Jeśli spitygniew się nie odezwie to potraktuj jak ci pasuje.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Drukarz w Styczeń 22, 2013, 22:18:02
Przyszła pora na moje zmiany:

ɨ > y
ei > ej
ou > oʊ
ɑ > ɒ
æ > e
ə > ɘ > ø
ʉ: > ʏ:

Samogłoski

  Przednie 
   
  Centralne 
   
  Tylne 
i i: y
u u:
ʏ:
ʊ
e e: ø
o:
ɛ
ɔ
a a:
ɒ ɒ:



Spółgłoski

ɾ > r
q > k
ni > ɲi
sC > ʃC
kC (w nagłosie) > gC

Zbitki spółgłoskowe rozdzielamy przy użyciu /i/, a dyftongi (poza /oʊ/) przy użyciu /c/



Rzeczowniki

Odmieniają się przez liczbę: /ler/ po rzeczowniku oznacza liczbę mnogą.



Końcówka genitywna

C-ɒ / V-ɟɒ



Dla trybu rozkazującego już nie jest dopuszczone złożenie spółgłosek - lɔ (po samogłosce) / ɔ (po spółgłosce)



Zaczyna się pojawiać:

Deklinacja (narazie tylko dla zaimków):

ja    ty    on/ona/ono    my    wy    oni   
Mianownikmulelibotlana
Biernikmu'ale'ali'abo'atla'ana'a
Celownikmu'eple'epli'epbo'eptla'epna'ep

Celownika używa się również tam, gdzie w polskim jest miejscownik oraz narzędnik.
Apostrof to zwarcie krtaniowe /ʔ/



Cytuj
Fɒm bɒmɒ ʃlikek keɲiː lafoʊd, dɛne kuːkɒd wɒm sib li'ep ta, we sena pilma wiki.  ɟaːt, siru puwɔ nara, wu fɛk, sejb ʃlik. Wan kømtɔ keɲiː lafoʊd, mɛmukɛ siru li'ep, dɛne nøbil sib plɛfɒd li døsif. Fem mukɒ li bɒmɒ ʃklekɔ siru li uf li'a li sinɔ. Gla pine lateke?

Cytuj
Sal jøkih bonɒkadɒ mu lefiː?
se:b li lenej?
bɒh mujakɒlus, tu les mufɛkɔs.
kɒnad tu mujakɒl. Sal mu lemɛmuk, dɛne wimɒd punja-ɟɒ ler les wataf? Leminejd sib les lebɒlɔ.

Możliwe, że cośtam się nie zgadza - jak coś to piszcie, poprawię/wyjaśnię.

Spoiler
[close]
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Henryk Pruthenia w Styczeń 23, 2013, 21:53:20
Zmiany fonetyczne:
Akcent pada na pierwszą sylabę, bądź na samogłoskę długą. Dyftongi są traktowane jako samogłoski długie.
ʏ:, i: > i:
ej > aɪ
oʊ. u: > ɤ
ɒ:, o:, a: > a
a, ɔ, ɒ > ʷo (prelabjalizacja spółgłosek)
e: > æ
ø, ɛ > jə
Nieakcentowane o > a
Powstanie labjalizowanech wargowech
h, k przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > ʃ
h, ' > s,
t przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > s
d przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > d͡z
g przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > ʒ
l przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > ʝ
w przed æ, y, aɪ, i, i:, j  > j
lʷ > w

Gramatyka:
Deklinacja:
M: -
M. l. mn. -er, -ʝer (po samogłosce)

D. -ʷa, -ɟʷa (po samogłosce)
D. l.mn. -erʷa, -ʝerʷa (po samogłosce)

C. -sep
C. l.mn. -ærp, -ʝærp

B. -sʷa
B. l.mn. -ersʷa, -ʝersʷa (po samogłosce)


Cytuj
ˈfʷom ˈbʷomʷa ˈʃʝiʃek ˈʃeɲiː waˈfɤd, ˈd͡zjəne ˈkɤkʷad ˈwom ˈsib ˈʝisep ˈtʷo, ˈwe ˈsenʷa ˈpilmʷa ˈwiʃi. ˈɟat, ˈsiru ˈpuwa ˈnʷorʷa, ˈwu ˈfjək, ˈsaɪb ˈʃʝik. ˈwon ˈʒjəmtʷa ʃeˈɲiː waˈfɤd, ˈmjəmuʃjə ˈsiru ˈʝisep, ˈd͡zjəne ˈnjəbil ˈsib ˈpʝəfʷad ˈʝi ˈd͡zjəsif. ˈFem ˈmukʷa ʝi ˈbʷomʷa ˈʃkʝekʷa ˈsiru ˈʝi ˈuf ˈʝisʷa ˈʝi ˈsinʷa. ˈGwo ˈpine ˈwoseʃe?

Cytuj
ˈSʷol ˈijəʃis ˈbʷonʷakʷadʷa ˈmu ˈʝefiː?
ˈsæb ˈʝi ʝeˈnaɪ?
ˈbʷos ˈmujakʷalus, ˈtu ˈʝes, muˈfjəkʷas.
ˈkʷonʷad ˈtu ˈmujakʷal. ˈSʷol ˈmu ʝeˈmjəmuk, ˈd͡zjəne ˈwimʷad ˈpunjaʝerʷa ˈʝes ˈwotʷaf? ˈʝeminaɪd ˈsib ˈles ˈʝebʷawa.

Nowy układ samogłosek:
i i: y         u
  e        ɤ o
         ə
      æ
       a

Nowy układ spółgłosek:
m mʷ n nʷ ɲ
t d tʷ dʷ c ɟ cʷ ɟʷ k g kʷ gʷ
dz
f fʷ s sʷ ʃ ʒ ʝ
ɾ ɾʷ j w
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Towarzysz Mauzer w Luty 01, 2013, 14:38:17
OK, przepraszam za zwłokę, ale miałem w tym tygodniu trzy egzaminy pod rząd i nie myślałem, że będę się tyle uczył. Tak czy owak, przedstawiam zmiany.

Zmiany fonetyczne
a) samogłoskowe
i:, y > i;
y > i;
‘e > i; e > ə;
‘ɤ > u; ɤ > ə;
‘o > u; o > ə;
æ > a;
ucieczka akcentu z ə do przodu; pozostałe ə́ > a
przesunięcia akcentowe w związku ze zmianami morfologicznymi
unikanie hiatusu (wstawne w > v, j; analogie) – międzywyrazowo nie jest fonologiczne

b) spółgłoskowe
Cʷ > Cv, W[=wargówka]v > W; C[bezdźw.]v > Cf;
ɟ, ʝ, ɲ > j;
Cji > Ci, #ji > i; Cji > C ə, #ə > ə;
l > ɾ;
w > v;
dz > z;
elizja bezdźwięcznych na końcu wyrazu;
rotacyzm bezdźwięcznych między samogłoskami (w końcówkach fleksyjnych pojawia się przez analogię)

Skrót zmian morfologicznych
- zanik kategorii określoności rzeczownika;
- wypracowanie trzech klas rzeczownikowych - osobowych, żywotnych i nieżywotnych - które po radykalnym uproszczeniu fonologii pozwalają łatwiej orientować się w stosunkach składniowych;
- zanik odmiany czasownika przez osoby - powrót do oznaczania podmiotu zaimkiem osobowym;
- wykształcenie systemu dwóch czasów z wyraźnie oznaczanym czasem przeszłym;
- zanik kategorii aspektu;
- degradacja trybu rozkazującego i przypuszczającego do kategorii oznaczanej partykułą;

Skrót zmian składniowych
- zanik partykuły pytajnej - oznaczanie pytań rosnącą intonacją na czasowniku kończącym zdanie;
- nowe spójniki zdaniowe: sfəm – wyznacznik zd. temporalnego (*us + fem), sə – wyznacznik zd. przyczynowego (*us + we);

Nowy system fonologiczny

i - u
ə
a

f v m
t d ɾ n
s z ʃ ʒ
c j
k g

[ɾ zapisywane dalej jako r]

Deklinacja rzeczownika

I klasa – osoby [etym. zaimek 3. sg. "i"]
sg.
N. -j / -i
G. -jaj
D. -jaj
A. -raj
pl.
N. -(ə)ri
G. -(ə)jari
D. -(ə)jari
A. -(ə)raj

II klasa – byty poruszające się, a nie-osoby [etym. PSek. wyznacznik nieokreśloności „minę”]
sg.
N. -(ə)m
G. -jam
D. -jam
A. -ram
pl.
N. -(ə)m
G. -(ə)jam
D. -(ə)jam
A. -(ə)ram

III klasa – byty nieruchome [etym.: wyznacznik określoności „r”]
sg.
N. -(ə)r
G. -jar
D. -jar
A. -rar
pl.
N. -jər
G. -jər
D. -jər
A. -(ə)rar

Deklinacja zaimków
   1. os.   2. os.   3 os.
N. sg.   mu   ri   i
G. sg.   muj   rij   ij
D. sg.   muj   rij   ij
A. sg.   murə   rirə   irə
N. pl.   bu   trə   nə
G. pl.   buj   traj   naj
D. pl.   bu   tra   na
A. pl.   burə   trarə   narə

[zaimek 3. os. + m = zaimek wskazujący dalszy; odnosi się do przedmiotów położonych dalej, a gdy może odnosić się do dwóch spośród członów zdania nadrzędnego, odnosi się do dopełnienia – podczas gdy zaimek wskazujący bliższy – do podmiotu]

Koniugacja czasownika
a) czas teraźniejszy:
temat niezmodyfikowany (+ zanik odmiany przez osoby – oznaczanie podmiotu zaimkiem osobowym)

b) czas przeszły:
zasadniczo temat przeszły l. pojedynczej = ac + temat teraźniejszy, ale zachodzą asymilacje:
ac + (W[=wargówka], n) > ajW; *acn > ajn
*acd > act;
*ac(s, z, ʃ, ʒ) > aʃ;
*acc, *acj, *ack, *acg > ac

zasadniczo temat przeszły l. mnogiej = cir + temat teraźniejszy, ale zachodzą asymilacje:
   cir + ʃ, ʒ, c, j > ciʒ;
   cir + [bezdźwięczna] > cir + [dźwięczna]


c) partykuły modalne, stawiane przed czasownikiem w cz. teraźniejszym:
przypuszczająca – us
rozkazująca – ər

Słowotwórstwo: -ud- przymiotnik

Składnia
ki – wyznacznik zd. podrzędnego podmiotowego
vu – wyznacznik zd. podrzędnego dopełnieniowego
sfəm – wyznacznik zd. temporalnego (etym.: us + fem)
sə – wyznacznik zd. przyczynowego (etym.: us + we)
zən – wyznacznik zd. celowego (etym.: us + dzjəne)

Cytuj
Fúm búmajaj áʃi ʃíjij várud, zən kúkfad vúmrar síb i tfú, sə ím sínva pírma ajví. Sfəm nvúrvaj actajá, síruram i ajpúva, vú ájfə, sájb im ʃí. Sfəm áʒəmtfa ʃəjíj várud, ajmámurə sírum írə, zən nábirrər sib páradjaj im zári. Fúm búma múkfajar aʃkíkfa síru u írəm i aʃín. Gvú pínə vúrərə?
Spoiler
[close]

Cytuj
- Ijə́ri búnvarar múj rí acíri?
- U sáb írə ajnáj?
- Sfəm mu uzjákfal, rírə tusfəkfá!
Kfúnvad mu tujákfal. Múrə rí mámurə, zən vímad púnjajərar ríj vútfa? Mínarar síb ríj əríbava!
Spoiler
[close]
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Pluur w Luty 02, 2013, 01:24:04
Przepraszam was bardzo, ale niestety nie będę mógł wziąć udziału w tym, bowiem internet :<
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Artaxes w Luty 02, 2013, 13:52:02
Mogę Cię zastąpić w tej grze :-) . Gra jest kusząca, więc zaryzykuję powrót na forum dla takich okazji.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Pingǐno w Luty 02, 2013, 14:00:31
O, Artaxes. o.O
---
(Ja wezmę udział w następnej edycji /me flies away)
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Noqa w Luty 02, 2013, 15:56:54
Zgoda, ale poczekajmy jeszcze na MrVassila.
Tytuł: Odp: Stąpanina wywiedna I - język sekaski
Wiadomość wysłana przez: Canis w Listopad 10, 2018, 22:51:07
Zgoda, ale poczekajmy jeszcze na MrVassila.
I jak, doczekaliście się?