Polskie Forum Językowe

Językotwórstwo (conlanging) i światy => Conlangi: a priori => Wątek zaczęty przez: Ghoster w Sierpień 31, 2011, 20:52:58

Tytuł: Język Kirpydżyjski
Wiadomość wysłana przez: Ghoster w Sierpień 31, 2011, 20:52:58
Witajcie; to mój pierwszy (całkowicie a priori, i chociaż w planie przypominać miał gruziński to strasznie się to zmieniło) konlang izolujący o nazwie kirpʏʤᶣ aθʼɐlp. Uwaga; jest całkowicie izolujący, ponieważ nie ma w nim żadnych przedrostków, wrostków czy przyrostków (ewentualnie za takowe można uznać /ɬe/ w obiatywie, ale w planie to miało być po prostu fonetyczne rozróżnienie obiatywu od osoby trzeciej - nie wrostek). Jeszcze zastanawiam się czym zapisywać ten język (najprawdopodobniej będzie to cyrylica, głównie ze względu na miękkie (labializowano-patalizowane) głoski, które mogę łatwo zapisać za pomocą miękkiego znaku).
Dużo nie ma, zacznijmy od fonetyki.

(http://i53.tinypic.com/5x4tfp.png)
Jak widać samogłoski są w miarę regularne. Dzielą się one na dwie grupy, twardą [ʏ u o] oraz miękką [i e ɐ a], jeszcze pracuję nad harmonią samogłoskową.

(http://i55.tinypic.com/opv2ah.png)
Zwarte językowe mają swoje miękkie formy (labializowano-patalizowane) prócz [ɢ], które całkowicie zmienia swoje brzmienie przy takiej przemianie. Nie ma dźwięcznym wargowych, a zębowe mogą być ejektywne (tak, ejektywne szczelinowe). [ɴ] występuje tylko na końcu słów, w towarzystwie innych spółgłosek zmienia się w [n], [l] występuje przed samogłoskami miękkimi a [ɫ] przed samogłoskami twardymi.

Gramatyka:
W Kirpydżyjskim występują cztery przypadki; mianownik, dopełniacz, biernik i oblikus, który pełni funkcję każdego innego przypadku prócz pozostałych trzech. Ograniczają się one jednak jedynie do zaimków, a poniżej prezentuję dwie tabele; zaimków w mianowniku i w pozostałych trzech przypadkach.

(http://i55.tinypic.com/fc1e2p.png)

(http://i54.tinypic.com/24zagkz.png)

Tłumaczenia innym razem, czekam na jakieś komentarze. xd
Tytuł: Odp: Język Kirpydżyjski
Wiadomość wysłana przez: Henryk Pruthenia w Sierpień 31, 2011, 21:53:24
Mam nadzieję, że pisząc cyrylicę, będziesz się inspirował językami kaukazu :D
Uwiebliam te I :D
Tytuł: Odp: Język Kirpydżyjski
Wiadomość wysłana przez: spitygniew w Wrzesień 01, 2011, 15:04:13
Mile łechta mój zmysł esteyyczny przez podobieństwo z kaukaskimi.

Ejektywne spiranty są w arabskim, więc tu nic dziwnego, ale za to czepłbym się braku dźwięcznych wargowych, raczej zdarza się sytuacja odwrotna.
Tytuł: Odp: Język Kirpydżyjski
Wiadomość wysłana przez: Ghoster w Wrzesień 01, 2011, 19:51:54
Mam nadzieję, że pisząc cyrylicę, będziesz się inspirował językami kaukazu :D
A i proszę cię bardzo.
Kirpydżyjski w cyrylicy
[close]

Uwiebliam te I :D
Też mi się to podoba w kaukaskich, szkoda, że nie używa się tak pałeczki w słowiańskich. xd

Ejektywne spiranty są w arabskim, więc tu nic dziwnego, ale za to czepłbym się braku dźwięcznych wargowych, raczej zdarza się sytuacja odwrotna.
Mógłbyś podać jakieś przykłady? Jedyne języki jakie kojarzę z ejektywami to kaukaskie (przede wszystkim gruziński i czeczeński), Tygrynię (miałem się uczyć Gyyzu, ale to chyba nigdy nie wyjdzie) oraz indiańskie. A co do braku dźwięcznych wargowych; cha, teraz jedyną literą wystającą w górę spoza linii innych liter jest pałeczka!

Coś więcej na temat języka; jako iż jest izolujący to o znaczeniu słowa zazwyczaj decyduje jego pozycja w słowie lub następujący (nigdy poprzedzający!) determiner. Szyk zdania oznajmującego to VSO, szyk zdania pytającego to OVS + partykuła pytająca (jak z chińskim 吗). Determinery mogą się na siebie stopniowo nakładać, jako iż za ich pomocą tworzy się nawet liczbę mnogą ("pięć psów" będzie brzmiało zatem "кьиp дaп" - "pies pięć"), o ile kolejność determinerów może być praktycznie dowolna, to jednak partykuła pytająca jest zawsze ostatnia wśród tych opisujących podmiot (czyli w zdaniu pytającym nie jest za samym końcu zdania jak bodajże w chińskim). A teraz kilka słów ze słownika.

Гым – Tak – [gim]
Чикьым – Nie – [ʧikᶣɐm]
Киp – Pies – [kir]
Џьopтopдьүт – Mężczyzna – [ʤᶣortordᶣʏt]
Шaвlүл – Kobieta – [ɬafʼʏl]
Ҭlapӷlиж – Ojciec – [θʼarʀiɮ]