Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.


Wiadomości - Hapana Mtu

Strony: [1]
1
Lingwistyka ogólna / Odp: Najciekawsze lingwobzdury
« dnia: Marzec 04, 2019, 19:13:18 »
Paranauka w książkach
Ewolucyjne sygnały alarmowe - czyli pozycja o tym, jak pewne głoski w językach wpływają na rozwój ekonomiczny, historię, socjologię, politykę, psychologię i ogólnie na wszystko. Jak język ma te głoski - to użytkownicy będą bogaci, szczęśliwi i prosporujący, jak ich nie ma - to będzie bida, nędza i upadek Rzymu. A że żadna sensowna definicja tych głosek nie pada... No cóż...

Zarys etnogenezy języka polskiego - dr Andrzej Ruszkowski, entomolog, wziął się za etymologię. Startuje to od wielkiego potopu, a potem jest tylko lepiej. Ale zobaczcie w linku, bo relacjonowanie tych bzdur drugi raz zwyczajnie mnie przerasta.

Bzdury z artów naukowych
"Język rosyjski charakteryzuje się ogromnym, niespotykanym chyba w żadnym ze znanych nam języków, bogactwem zjawisk tzw. homonimii graficznej, czyli homografii, przejawiającej się w relacjach pomiędzy jednostkami wyrazowymi o identycznej pisowni, lecz różnej wymowie i znaczeniu[...]".
Autorem cytatu jest prof. zw. dr hab. Jerzy Kaliszan. Turcy i Arabowie skręcają się ze śmiechu. Dobrze, że pan profesor asekuracyjnie dodał "chyba", ale i tak spore fopa.

O pisowni i przejawach adaptacji fleksyjnej wyrazu goji - dr hab. Mirosława Mycawka przez kilka stron rozważa, dlaczego jagody godzi piszę się <goji>, nie <goi>, wyciągając analogie do <jidysz> i <nadziei>, przy czym ani słowem nie zająkuje się, że <j> w tym nijak nie wyraża fonemu /j/, a to chyba najistotniejsza informacja.
The following users thanked this post: spitygniew, Toyatl, Icefał

2
Lingwistyka ogólna / Odp: Humor, ciekawostki i WTF lingwistyczne
« dnia: Styczeń 23, 2019, 14:32:21 »
W nazwiskach polskich używa się przedrostka Woj.
Kuba Woj Ewódzki? Jarosław Woj Podkarpackie?
The following users thanked this post: Toyatl, Kazimierz

3
Inspiracje / Podpisy waszych języków
« dnia: Lipiec 14, 2014, 23:05:53 »
Przez podpis conlangu rozumiem taką charakterystyczną literę, głoskę, sekwencję liter lub głosek albo inną cechę fonetyki lub/i pisowni, którą można wskazać jako szczególnie dla niego charakterystyczną i automatycznie kojarzącą się z tym językiem (przynajmniej w subiektywnym odczuciu twórcy). Poniżej wrzucam kilka podpisów charakterystycznych dla moich własnych (po)tworów.

Tarykański - ң [n] - W ten sposób ortografia tarykańska oznacza protetyczne /n/ wskakujące pomiędzy niektóre morfemy. W wymowie litera ta nie różni się od н, jednak dzięki niej łatwiej odróżnić granice między morfemami i rozpoznać rdzenie zaczynające się od samogłosek, np. zapis ыңерца automatycznie sygnalizuje podział ың-ерц-а i rdzeń =ерц=, podczas gdy *ынерца dzieliłoby się na *ы-нерц-а ze rdzeniem *=нерц=. Litera została wprowadzona do języka bardzo dawno, a o stopniu jej zakorzenienia dobitnie świadczy to, że jest jedyną literą z diakrytyką, która przetrwała ostatnie reformy wymowy i ortografii.

Krakirski - ë [e] - Znak modyfikujący brzmienie spółgłosek z przypisaną samogłoską. Do spółki z q nadający językowi tolkienelfowaty wygląd. Do spółki z apostrofem robiący cuda z wymową. W dodatku powtarzający się w tekstach z niemiłosierną częstotliwością.
* Widzę, że lubujesz się w dodawaniu "udziwnionych" diakrytyków do alfabetu łacińskiego. Nic w tym złego, ma to nawet swój urok, ale niestety trochę rozprasza czytającego. Pijotrfieczerst.

Starohiundajski - ч [k] - Hiundajowie i Krakirzy w Odprysku po trochu robią za Rzymian i Greków. I o ile nie da się powiedzieć, że Krakiria = Grecja, a Hiundajja = Rzym albo odwrotnie, to tu mamy ewidentną inspirację Rzymem i c [k]. I podobnie jak w łacince wymowa c pożeglowała sobie z czasem od [k] przez [ʧ] aż po m. in. [ʦ], [s] i [θ], tak i w odprysku ч dość szybko przeszło w [ʧ]. Sam pomysł przypisania łacińskiego <c> do cyrylickiego <ч> jest zresztą dużo starszy niż j. hiundajski i pierwotnie miał być elementem italiańskiej cyrylicy.
* Ласчiатемi чантаре. Перчһе' не соно фiеро. Соно ун iталiано. Ун iталiано веро. Hapana Mtu

Wajtulski - ҩ [ɥ] - Litera charakterystyczna ortografii wajtulskiej. Co znamienne, wraz ze wzrostem wpływów wajtulskich w Tarykanii, przedostała się do grafii tarykańskiej.

Rowański - ę [ɛ̃] - Ogonek rowański jest wyznacznikiem panującej w tym języki specyficznej harmonii - działającej do tyłu i sygnalizowanej tylko raz (zlezlezlezlę [ɹɛ̃ɹɛ̃ɹɛ̃ɹɛ̃]), a w razie konieczności wyłączanej dierezą ([zlezlëzlezlę [ɹɛɹɛɹɛ̃ɹɛ̃]).
* Uh, nie za dużo tych nosówek? Toivo

Apentulski - ȝ [ʭ̪̗] - Litera ta zapisuje szczęk zębowy, najbardziej charakterystyczny spośród kilku dźwięków zmyślonych na potrzeby tego języka. (Dobór symbolu IPA dokonany przez Felesa.)
* [...]bo to /Ȝ/ kojarzy mi się chyba tylko i wyłącznie z zębowym szczękiem[...] Ghoster

Vajtulski - ӛ [ə] - W języku vajtulskim obok siebie występowały dwie samogłoski zredukowane - tylna ә [ʌ] i przednia ӛ [ə] - tworzące parę wymieniającą się zgodnie z zasadą harmonii. Przednia zgodnie z odwieczną logiką zarezerowaną dla takich przypadków dostała do ozdoby umlaut. I tak narodził się potwór.
*Ortografia okropna. Od szwy z dwoma kropkami aż oczy bolą. Toivo

Goszabadzki - өөь [ø̌ː] - Cechą specyficzną fonologii goszabadzkiej jest współwystępowanie iloczasu ortograficznie sygnalizowanego przez podwojenie samogłoski oraz tonów na piśmie wprowadzanych dodatkowymi znakami. Do tego samych samogłosek jest dość dużo i czasem mają dziwny zapis. Wszystko to do kupy potrafi w porywach powołać do życia trójznak, przy którym nawet najgorsze ortografie cyrylickie wydają się całkiem przyjazne.

Kartuski - ա́ [ˈa] - Akut w roli znacznika akcentu. Kiedyś przy nauce alfabetu ormiańskiego wydało mi się, że fajnie wyglądałby używając w takim czy innym celu akutu. Nadal tak uważam.

I jeszcze cytat ogólny:
* A na gwałtach na cyrylicy się nie znam, nie dorównam na pewno mistrzowi. Zabojad
The following users thanked this post: zabojad, Kazimierz, 커래얟쓰

Strony: [1]