Polskie Forum Językowe

Językotwórstwo (conlanging) i światy => Conlangi: a posteriori => Wątek zaczęty przez: Siemoród w Lipiec 19, 2016, 23:46:06

Tytuł: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Lipiec 19, 2016, 23:46:06
Muszę troszkę pospamić ibo telko co zezdał jeśm azbukę dla mojego nowosłowiańskiego.

Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ
(https://pp.vk.me/c626419/v626419936/177fd/iv2JbXXeSCY.jpg)
Cel języka to zasadniczo odwzorowanie języka prasłowiańskiego w rekonstrukcji z przyjętymi pewnymi (niestety, czysto subjektywnymi) założeniami. To nie kolejny mieżdusłowiański czy słowio, ale podejście do prasłowiańskiego w taki sposób, aby można było cokolwiek w niem napisać.

Założenia są trochę brutalne:
- będzie odwzorowany po III palatalizacyi, a znaczy trochę zlewając na nowogrodzkie кѣлъ (cały) czy хѣръ (szary).
- cyrylica trochę sztucznawa, miks starocerkiewnej i pewnych swoich ustaleń
- wszelkie wątpliwości co do dwóch czy więcej form są rozstrzygane przez dopuszczenie obu (bo i w normalnych językach jest mnóztwo braci-bliźniaków) lub wyłącznie jednego (w szczególności w przypadku końcówek)
- tak, cyrylica się mieści w Unikodzie, ale nie we wszystkich czcionkach, przez co wygląda kiepsko na forum. W zamian będę dłuższe teksty wklejał w postaci obrazków z normalną czcionką, gdzie wszystkie znaki wyglądają jak powinny
- wszelkie konstrukcye gramatyczne powinny być możliwie ogólnosłowiańskie

Na początek alfabet - cyrylica i pomocniczo łacinka. Można niby wziąć tu głagolicę, ale są w niej jawne braki (ja-jać i je-e). Będzie więc docelowo cyrylica i ewentualnie łacinka. Ewentualnie.

Poza tym co oczywiste będzie tak:
В в - V, ale nie takie polskie <w>, a coś jak rosyjskie, mniej взрывное (jak to zapisać IPą? ʋ?)
Є є - czytane [ε]. I tak - jest tu ta cała zabawa z pisownią joty.
Ѕ ѕ - oczywiście dz
И и - coś, co w łacince PSa się pisze <i> jak w žiti czy <ji> jak w pojiti
Ї ї* - niby to, co wyżej, ale bez akcentu czyli jak <jь> w jьti czy jьgrati
Ꙉ ꙉ - dwa wesoła kwadracika, czyli dzierw w miejscu *dj i czytany [dj:]
Л҄ л҄ - oczywiście *lj, czytane miękko [lj] (ważne: nie ma tu żadnych зємлꙗ, piszemy зєм҄ꙗ)
Н҄ н҄ - podobnie jak wyżej - *nj czyli [ɲ]
Р҄ р҄ - *rj, czyli [rj]
С҄ с҄ - tu się zastanawiam czy jakiejś zrzytniej koppy nie wprowadzić. Jest to *ś czyli [ɕ]
Ћ ћ - *tj, czytane [tj:]. Mam nadzieję, że nikt tego z dzierwem nie pomyli
Ѹ ѹ - jak archaicznie to po całości, [u] rzecz jasna, nie bawimy się w dyftongi (choć czy taka pisownia tego nie sugeruje?)
Ѡ ѡ - jak dokładniej rozgryzę gdzie to pisali, bo chyba nie na chybił-trafił
Ѿ ѿ - ot-, jak ѿрєћи, czyli odrzec
Ѽ ѽ - piękna omega dla ochów, o-ów i ojów
Щ щ - šč
Џ џ - dż, co to się je rzadko używa, ale jest we wszelkich dżdżach, jeżdżeniu, móżdżkach i innych dżdżownicach
Ꙑ ꙑ - tak, nie będzie żadnego Ы. Wymowa to [ɨ], być może nieco k' [ɯ] przesunięta, ale nie wiem. W każdem razie nie polskie przesunięte do szwy, a bardziej rosyjskie
Ѣ ѣ - jaciek - wymowa to [æ]
Ꙓ ꙓ - jotowany jać, rzecz jasna telko w początku słów i rdzeni
Ꙗ ꙗ - ja
Ѥ ѥ - je
Ѧ ѧ, Ѩ ѩ, Ѫ ѫ, Ѭ ѭ - komplet jęsów
I na dokładkę być może Ѯ ѯ, Ѱ ѱ, Ѳ ѳ Ѵ ѵ, Ѷ ѷ w zapożyczeniach greckich (a może i innych?)
Cholerka, ponad 50 bukiew.

Tak, pominąłem jery, bo ich wymowy nieśm pewien.

Az buki wiedzie:
(https://pp.vk.me/c631427/v631427936/424b4/lhQG-G6SLIY.jpg)
(Cyryl z Metodym się w grobie przewracają)
Pisownia joty (chyba największy problem wszystkich cyrylic) jeszcze:
Trzeci - трєтии,
który - къторꙑи,
i - ї,
znanie (wiedza) - знаньѥ
(nie rozróżniamy jak rosyjski -ие/-ье)
Wiem, że logiczniej mogło by być nieco inaczej, ale tak przyjąłem, pewne drobne odejściа od regularności prawopisu.

Jeśli się nrawi to wrzucę dłuższy tekst.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Lipiec 21, 2016, 14:11:33
Bajeczka na popołudnie:
(https://pp.vk.me/c630222/v630222936/4c3c3/TlD8DR--tQc.jpg)
(wersya pierwotna, być może coś zmienię, na przykład oznaczenia akcentów, które póki co nie mówią o toniczności a są kopją tych cerkiewnych).

Aha - i akcenty to oczywiście rzecz dodatkowa, tylko pomagająca w nauce języka i opcyonalna. Być może przy dłuższych tekstach nie będę ich w ogóle zaznaczał.
Tekst tu:
Spoiler
[close]

Wymowa jerów (co do której wciąż się waham)
Ъ - pod akcentem [ə]*, bez akcentu [ɤ]
Ь - pod akcentem [i ], bez akcentu [i̯]
*jakkolwiek dziwnie może nie wyglądać szwa pod akcentem.

Dźwięki takie jak jać, i, y, nosówki, a i wszystkie l- i r-dyftongi są naturalnie długie. I co ważne - i oraz ь nie zmiękczają poprzedzającej je głoski - czytamy twardo jak po serbsku. Chyba wyczerpałem limit fonetycznych taoizmów..

Jak będę miał trochę czasu to dorobię djalogi z IPą.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Obcy w Lipiec 27, 2016, 22:21:00
A jednak wykryłem błąd! vьlny?? Przecież przy tym paradygmacie akcentowania chodzi o falę, a nie o wełnę. Nawet w litewskim jest vilna (wełna) i vilnis (fala).
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Lipiec 27, 2016, 22:53:46
A jednak wykryłem błąd! vьlny?? Przecież przy tym paradygmacie akcentowania chodzi o falę, a nie o wełnę. Nawet w litewskim jest vilna (wełna) i vilnis (fala).
Rzeczonej owcy brakowało wełny, nie fali - prawda. Bo to jeszcze w ogóle paradygmat a, a nie c jak fala. A już chciałem nagranie wrzucać...

Ale cieszę się, że jest jakieś zainteresowanie.

Jeśli są jakiekolwiek pytania to chętnie odpowiem. Bo jest tu trochę

I chyba przez á będę niniejszym oznaczał akut i neoakut, a а̀ cyrkumfleks.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 16, 2016, 13:26:10
A jednak nie tak - á to będzie cyrkumfleks, natomiast а̀ - akut i neoakut. Akceptowalne?
Wymowa samogłosek:

bez joty - z jotą - IPA (dla bez joty)
А а - Ꙗ ꙗ - [а]
Є є - Ѥ ѥ - [ε]
И и - Ї ї - [(j)i] / [j] (przypominam, że <ji> to jest zawsze <и>)
Ѹ ѹ - Ю ю - [u ]
Ѣ ѣ - Ꙓ ꙓ - [æ]
Ѧ ѧ - Ѩ ѩ - [ẽ]
Ѫ ѫ - Ѭ ѭ - [ɔ̃]

Te bez jotowańców:
Оо - [ɔ]
Ꙑ ꙑ - [ɨ]
Ъ ъ - [ʌ]
Ь ь - [ɪ]

I te greckie dziwadła:
Ѡ ѡ - [ɔ], w wersyi literackiej
Ѳ ѳ - [t], w wersyi literackiej [θ]
Ѷ ѷ - [i ], w wersyi literackiej [y]
Ѵ ѵ - [ʋ] przed samogłoską, [w] przed spółgłoską
(chociaż chyba nie będę rozróżniał dwóch iżyc - wsio to będzie ѵ - Кѵпръ, аѵто-, Сѵрїꙗ)

I się jeszcze zastanawiam czy nie wywalić vukowego џ i dać w jej miejsce (choć nieznaną językom słowiańskim) bukiew җ.

I tekścik z IPĄ:
oryginał z akcentami:
Spoiler
[close]
bez akcentów:
Spoiler
[close]
IPA:
Spoiler
[close]

Aha - i jedna zmiana w ortografji - nie piszemy znaku palatalizacyi przed samogłoską jotowaną, a piszemy jedynie przed niejotowanym, np. кон҄ь, кон҄и, ale конѩ - tu jest domyślna palataliazcya, nie ma żadnej wątpliwości.

Pytania?
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Toyatl w Sierpień 16, 2016, 16:22:13
Po co tu jotowana jaćka? Masz zamiar wprowadzić opozycję jotowana-niejotowana w nagłosie i/lub po samogłosce? Jeśli nie, to wydaje się zbędna.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 16, 2016, 17:35:15
Tak - jotowany jaciek występuje jedynie w nagłosie i po przedrostkach:
(https://pp.vk.me/c626219/v626219936/23e2a/gkeVa3FAmOs.jpg)
Fakt - jest to może i redundantne, ale tak samo redundantnym są jotowane jusy (za wyjątkiem scs. паѫкъ nosówki bez joty nie występują po samogłosce)
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Obcy w Sierpień 16, 2016, 23:02:08
Teraz tak patrzę i mi coś nie pasują przymiotniki w pierwszej części bajki. Jeśli mamy się trzymać gramatyki, to powinny być one raczej nieokreślone (jakiś ciężki wóz, jakiś wielki towar), a ta końcówka "-yjь" się wzięła konkretnie z SCS-a, niekoniecznie z prasłowiańszczyzny…
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 16, 2016, 23:26:37
Teraz tak patrzę i mi coś nie pasują przymiotniki w pierwszej części bajki. Jeśli mamy się trzymać gramatyki, to powinny być one raczej nieokreślone (jakiś ciężki wóz, jakiś wielki towar), a ta końcówka "-yjь" się wzięła konkretnie z SCS-a, niekoniecznie z prasłowiańszczyzny…
Z tą całą nieokreślonością to faktycznie prawda. Chociaż ciekawe jak to się ma z liczebnikami (bo o ile są w scs-ie въторъ, дроугъ, чєтврьтъ, to niby jest też jakieś трєти??).

A co do końcówki - sam nie jestem z tego dumny, ale coś takiego wybrałem, bo  choć -ъjь i -ьjь można zapisać jako -ъї i -ьї według mojej konwencji (to ї to też nie jest coś, z czego jestem dumny, ale inaczej mamy zbyt dużo homografów jak мої/мои czy поити/поїти), to nie wygląda to najlepiej - być może z powodu takiego, że się zbyt przyzwyczaiłem do -ꙑи/-ии. Niby jeszcze można -ьи i -ъи, ale to końcówka w костьи (Gpl kość), a dla przymiotnika wygląda kiepskowato. I raczej nie przekonam się też do й.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзъıкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 18, 2016, 21:59:46
doppel, ale trudno

Czas na czas i inne związane z tym rzeczy. Trochę pogłówkowałem i mogę przedstawić nowosłowiańskie terminy związane z mierzeniem czasu.

1. Dni tygodnia - Дьнє тогодьнє
понєдѣлъкъ
въторъкъ
сєрда
чєтвьртъкъ
пѧтъкъ
собота
нєдѣлꙗ

Wybrałem poniedziałek i wtorek zamiast poniedzielnika i wtórnika chyba jedynie z powodu podobieństwa do cztwartku i piątku, jednego przyrostka mniej i faktu, że te poniedzielnik i wtórnik to chyba jedynie w SCS-ie były (skąd przeszły do bułgarskiego, macedońskiego i rosyjskiego).

Swoją drogą północnosłowiańskie za wyjątkiem polskiego i rosyjskiego zmasakrowały nazwy dni tygodnia.

Odmiana rzeczownika тъдьнь (wzorowana na staropolskiej):
Им.тъдьньтадьнитидьнє
Орд.тогодьнєтѣмадьнѹтѣхъдьнъ
Дат.томѹдьнитоюдьньматѣмъдьньмъ
Вин.тъдьньтадьнитъıдьни
Мѣс.томьдьнитѣмадьнѹтѣхъдьньхъ
Тв.тѣмьдьньмьтоюдьньматѣмидьньми
Зъв.тъдьнитадьнитидьнє
(jeśli kogoś interesują nazwy przypadków - имєнител҄ьнъ, ордитєл҄ьнъ, датєл҄ьнъ, винитєл҄ьнъ, мѣстьнъ, творитєл҄ьнъ, зъватєл҄ьнъ).

2. Pory roku i miesiące - Вєрмєна года ї мѣсѧци
(https://pp.vk.me/c626219/v626219936/24a2e/hpVWByqH9W8.jpg)
Mali Nowosłowianie w szkołach uczą się następujących miesięcy: сѣчьн҄ь, лютъıи, бєрзьн҄ь, квѣтьн҄ь, травьн҄ь, чьрвьн҄ь, липьн҄ь, сьрпьн҄ь, вєрсьн҄ь, листопадъ, стѹдьн҄ь, грѹдьн҄ь.

Takie coś mi wyszło ze zmieszania miesięcy polskich, czeskich, ruskich, starobułgarskich i chorwackich. Tak, wiem, że listopad i studzień mogłyby być miesiąc później, ale nie mogłem niczego dobrać na październik.

I tak - 10 miesięcy ma końcówkę -ьnjь, jeden jest przymiotnikiem, a drugi to zwykły rzeczownik. Wciąż lepiej niż łacińskie.

I квѣтьн҄ь a nie цвѣтьн҄ь, bo jednak jest to forma starsza i występujące w sporej części Słowiańszczyzny. Zrzytni argument, prawda, ale mimo wszystko taka III palatalizacya będzie w nowosłowiańskich (znaczy: jak w zachodniosłowiańskich).

3. Jednostki czasu - Ѥдиницѧ вєрменє
въторина - sekunda
мижина - minuta
чєтвьрть - kwadrans
година - godzina
дьнь - dzień
тъдьнь - tydzień
годъ - rok
лѣта - lata
вѣкъ - wiek
тъıсѧћьлѣтьѥ - tysiąclecie

4. Pory dnia - Вєрмєна дьнє
зорꙗ - świt
ѹтро - ranek
полъдьнь - południe
пополъдьнь - popołudnie
вєчєръ - wieczór
сѫморкъ - zmierzch
ноћь - noc
полъноћь - północ

5. Data i godzina - Рокъ ї вєрмѧ
Która godzina? - Къѥ ѥсть вєрмѧ? Къꙗ година?
Jest ósma. - Ѥсть осмаꙗ.
Jest kwadrans po ósmej. Ѥсть чєтвьрть послѣ осмъıи.
Jest za kwadrans ósma. Ѥсть чєтвьрть пєрдъ осмоѭ.
Jest ósma trzydzieści. - Ѥсть осмаꙗ ї трьѥ дєсѧтє.
Jest wpół do ósmej. - Ѥсть полъ до осмъıи.

Który dzisiaj? - Къıи ѥсть рокъ?
Dzisiaj jest pierwszy lipca. - Дьньсь ѥсть пьрвъıи липьнꙗ.
Dzisiaj jest ostatni dzień grudnia. - Дьньсь ѥсть послѣдьн҄ии дьнь грѹдьнꙗ.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Obcy w Sierpień 19, 2016, 08:12:17
No wreszcie coś na kształt rozmówek :D

Poza tym w kilku językach (np. kaszubski, czeski, chorwacki o miesiąc wstecz) "październik" to rujeń, chociaż z drugiej strony to właśnie raczej w październiku opada z drzew najwięcej liści, a podane miesiące są najbardziej podobne do ukraińskich (nawet i mają квітень, a nie oczekiwane *цвітень) – już widzę tę radość banderowców :)

I czemu wybrałeś wariant soboty bez nosówki? Tylko zachodni Słowianie mają bez nosówki, a reszta ma z nosówką.

EDIT: Polski zgwałcił "środę", a rosyjski "czwartek", "piątek" i "niedzielę". Kaszubski ma "strzodę", ale moim zdaniem takie coś jest mniejszym złem niż polska "środa".
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Widsið w Sierpień 19, 2016, 10:52:20
(np. kaszubski (...) "październik" to rujeń
Nikt tak nie mówi, to niepotrzebny chorwatyzm. Gdzieś już to było poruszane tutaj wcześniej. Kaszubi mówią pazdzérznik albo pajicznik.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 19, 2016, 12:06:08
No wreszcie coś na kształt rozmówek :D

Poza tym w kilku językach (np. kaszubski, czeski, chorwacki o miesiąc wstecz) "październik" to rujeń, chociaż z drugiej strony to właśnie raczej w październiku opada z drzew najwięcej liści, a podane miesiące są najbardziej podobne do ukraińskich (nawet i mają квітень, a nie oczekiwane *цвітень) – już widzę tę radość banderowców :)

I czemu wybrałeś wariant soboty bez nosówki? Tylko zachodni Słowianie mają bez nosówki, a reszta ma z nosówką.

EDIT: Polski zgwałcił "środę", a rosyjski "czwartek", "piątek" i "niedzielę". Kaszubski ma "strzodę", ale moim zdaniem takie coś jest mniejszym złem niż polska "środa".
A ten kwiecień to nie polonizm? Bo kwiat to po ichniemu цвіт. I byłyby też podobne do polskich, gdybyśmy zamiast marca i maja mieli brzezień i trawień. Sieczeń jest ztąd, bo znany jest zarówno na Rusi jak i na Bałkanach, a nawet był w staropolskiem. A żadnego kołowozu, prosińca czy innych chorwatyzmów li  sorbizmów nie ma, bo ja mam jedno proste założenie - wybierać formę najpowszechniejszą, a w wypadku większych problemów tę starszą (np. гвѣзда, nie ѕвѣзда).

Jest ciekawe, do jakiego języka najbardziej będzie zbliżony nowosłowiański, ale w żadnem wypadku nie będzie to działanie celowe.

Bo собота jest starsza niż сѫбота, poza tym w SCS-ie chyba były obie słowie. Zresztą to jako jedyny niesłowiański dzień tygodnia mi najmniej przeszkadza - w razie czego można dopuścić i jedno, i drugie.

Prawda - o ostatnich dniach tygodnia zapomniałem. Jednak пятница, четверг czy zrzytnie бб (jeśli chcą być świętsi od papieża to powinno być albo сѫбота/субота albo соббота, pozostałe formy są nieetymologiczne)  w суббота to i tak mniejszy gwałt niż úterý na wtorek czy prawie nieodmenne pondělí). A środa nie jest taka zgwałcona, to po prostu Czesi i Kaszubi zmieniali sr'> str', zkąd mają takie na przykład strzebro.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Obcy w Sierpień 19, 2016, 12:43:25
W ukraińskim jeszcze "październik" jest inaczej – coś typu żółcień, a czeskie pondělí rzeczywiście ciekawe – wywalono e i utworzono na podstawie kolektywu -ьje, a nie końcówki -ъкъ i procesy fonetyczne spowodowały prawie-nieodmienność :)

Co do kaszubskiego "października", to wszędzie w oficjalnych dokumentach napisanych po kaszubsku wciskają tego rujana, odkąd Rada Języka Kaszubskiego wydała uchwałę w w sprawie terminologii medialnej dotyczącej określeń miesięcy, dni, pór roku, stron świata i czasu – nie wiem, co się akurat podoba normatywistom w tej formie.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Widsið w Sierpień 19, 2016, 15:03:57
Oficjalny kaszubski conlang ma niewiele wspólnego ze stanem faktycznym i przyczyni się pewnie ostatecznie do klęski tego języka, niestety.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Sierpień 23, 2016, 16:26:57
No to czas na deklinacyę!

Fajerwerków nie ma, bo to standardowa odmiana prasłowiańska. Jedyne co, to zebrana do kupy i przeanalizowana pod każdym kątem.

Tak - na dzisiaj rzeczownik.

Deklinacja I1, temat na -o-, вьлкъ (wilk):
Spoiler
[close]
Deklinacya wszech męzkich na -ъ oprócz paru w deklinacyi II.

Deklinacja I2, temat na -jo-, кон҄ь (koń):
Spoiler
[close]
Deklinacya produktywna - tu lądują wsze męzkie na -ь, prócz paru wymienionych przy deklinacyi IV1.

Z deklinacji I2 trochę się wyróżniają rzeczowniki zakończone na -ьць za sprawą wołacza na -ьчє zamiast oczekiwanego *-ьцѹ:
Spoiler
[close]

Deklinacja II, temat na -u-, съıнъ (syn):
Spoiler
[close]
Deklinacya nieproduktywna. Zachowawsze się u-tematy to: съıнъ (syn), волъ (wół), вьрхъ (wierzch, górna część), мєдъ (miód), полъ (pół; płeć), лєдъ (lód), дългъ (dług), дѫбъ (dąb), носъ (nos), търгъ (targ), домъ (dom), бєргъ (brzeg).

Deklinacja IV1, temat na -i-, гость (gość):
Spoiler
[close]
Deklinacya również nieproduktywna. Zachowawsze się męzkie i-tematy to: голѫбь (gołąb), ѥжь (jeż), господь (pan), лосось (łosoś), мєдвѣдь (niedźwiedź), ногъть (paznokieć), огн҄ь (ogień), олбѫдь (łabędź), пѫть (droga), звѣрь (źwierzę), ръıсь (ryś), зѧть (zięć), ѫгль (węgiel), ѫгор҄ь (węgorz), ѫпъıрь (wąpierz).

Deklinacja V2, temat na -en-, камъı (kamień):
Spoiler
[close]
Deklinacya oczywiście nieproduktywna. Zawierają się w niej: камъı (kamień), коръı (korzeń), полмъı (płomień), сьрхъı (dop. сьршєнє) (szerszeń), стрѹмъı (strumień), грєбъı (grzebień), рємъı (rzemyk), крємъı (krzemień), ѩчьмъı (jęczmień).

Podobną odmianę wykazują jeszcze dwa rzeczowniki - дьнь (dzień) i ѥлєнь (jeleń)
Spoiler
[close]
Jedyna różnica jest jak widać w końcówce -нь w mianowniku zamiast -ъı.

Pewne anomalje w odmienie wykazuje też олкъть (łokieć), jeszcze jedna pozostałość odmiany spółgłoskowej
Spoiler
[close]
Oraz liczebnik dziesięć (dwie alternatywne formie w mianowniku):
Spoiler
[close]

Deklinacja I1, temat na -o-, лѣто (lato):
Spoiler
[close]
Powszechna deklinacya dla nijakich.

Deklinacja I2, temat na -jo-, полѥ (pole):
Spoiler
[close]
Powszechna deklinacya dla nijakich miękkotematowych.

Deklinacja V2, temat na -en-, имѧ (imię):
Spoiler
[close]
Nieprodyktywna; parę rzeczowników: имѧ (imię), сѣмѧ (nasiono), знамѧ (znamię), вєрмѧ (czas), бєрмѧ (brzemię, ciężar), плємѧ (plemię), стрємѧ (strzemię), въıмѧ (wymię).

Deklinacja V4, temat na -ent-, тєлѧ (cielę):
Spoiler
[close]
Deklinacya produktywna za sprawą przyrostka zdrobniającego (jak i po polsku źrebię, kocię, foczę...)

Deklinacja V5, temat na -es-, слово (słowo):
Spoiler
[close]
Rzeczowniki tej deklinacyi: дєрво (drzewo), коло (koło), чѹдо (czudo), лицє (dop. личєсє) (lico), нєбо (niebo), слово (słowo), тѣло (ciało)

Deklinacja III1, temat na -ā-, жєна (żona; kobieta):
Spoiler
[close]
Normalny żeński a-temat. Końcówka mianownika mnożyny -асъ jest tradycyjna i nieco archaiczna, alternatywną końcówką jest -ахъ.

Deklinacja III2, temat na -jā-, дѹша (dusza):
Spoiler
[close]
To co wyżej tylko miękkie.

Deklinacja III3, temat na -ī-, богъıни (bogini):
Spoiler
[close]
Poza przyrostkiem -ъıни (-yni) deklinacja nieproduktywna, ale zawiera także свѧтъıни (świątynia), пѹстъıни (pustynia), ꙗскъıни (jaskinia), олди (łódź), олни (łania), тъıсѧти (tysiąc; forma alternatywna: тъıсѫти).

Deklinacja IV2, temat na -i-, кость (kość):
Spoiler
[close]
Żeńskie tematy na -ь, całkiem produktywne.

Deklinacja V1a, temat na -ū-, кръı (krew):
Spoiler
[close]
Nieproduktywna. Pozostały: ꙗзъбѹкъı (abecadło), бръı (brew), бѹкъı (litera), цьркъı (kościół; cerkiew), мъркъı (marchew), любъı (miłość), кръı (krew), свєкръı (świekra).

Deklinacja V1b, temat na -jū-, бъчи (beczka):
Spoiler
[close]
Rzadka odmiana poprzedniej. Pozostały: бъчи (beczka), гѫжи (tłum, gąszcz), лъıжи (narty), крѹши (gruszka).

Deklinacja V3, temat na -er-, мати (mać, matka):
Spoiler
[close]
Dwa rzeczowniki - мати (dop. матєрє) i дъћи (dop. дъћєрє).

Oczywiście mamy takie rzeczowniki jak sługa, ale tu końcówki są identyczne jak przy żenie.

Ale byłoby nudno, gdyby to było wszystko. Dlatego:

1. Końcówka -тєл҄ь (-ciel) na przykładzie przyjaciela:
Spoiler
[close]
W liczbie mnogiej rzeczownik przechodzi z jo-tematu do o-tematu.

2. Końcówka -ар҄ь (-arz) na przykładzie rybaka:
Spoiler
[close]
To samo co przy przyjacielu - jo-temat przechodzi w o-temat

3. Końcówka инъ (-in) na przykładzie Słowianina:
Spoiler
[close]
We wszystkich liczbach zachowuje się jak o-temat, ale w liczbie mnogiej wypada -in-.

Rzeczowniki nieregularne:
a) чєловѣкъ - чєловѣка - людьѥ
Spoiler
[close]
W liczbie pojedynczej i podwójnej męzki o-temat чєловѣкъ, w liczbie mnogiej męzki i-temat людьѥ.

b) годъ - лѣтѣ - лѣта
Spoiler
[close]
W liczbie pojedynczej męzki o-temat годъ, w liczbie podwójnej i mnogiej nijaki o-temat лѣта.

c) око - очи - очєса
Spoiler
[close]
W liczbie pojedynczej i mnogiej nijaki es-temat око (dop. очєсє), w liczbie podwójnej nijaki jo-temat очи (очѹ, очєма).

d) ѹхо - ѹши - ѹшєса
Spoiler
[close]
W liczbie pojedynczej i mnogiej nijaki es-temat ѹхо (dop. ѹшєсє), w liczbie podwójnej nijaki jo-temat ѹши (ѹшѹ, ѹшєма).

EDIT: poprawich
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Борівой w Sierpień 23, 2016, 17:14:36
Cytuj
кость (wilk)
No chyba nie :)
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Obcy w Sierpień 23, 2016, 18:32:51
Ciągnąc za Todsmerem:
Cytuj
вьлкъ (imię)

Chyba też coś nie tak :)
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Październik 25, 2016, 18:13:44
Къѥ вєрмѧ? Вєрмѧ єѯѡнѵмъ! Зємѩ Єѵрѡпъı ї нє толико оноѩ:
Spoiler
[close]
Наибол҄ьшєи горди въ Пол҄ьсцѣ:
Spoiler
[close]
Нѣкоторъıихъ назъвъ нѣсмь ѹвѣрєнъ, ꙗко жє їз рити они възѧти бѣшѧ. Ѥдьнако мъıшлѭ, жє вѧтьшина їз нихъ съдѣлана бѣ добрѣ. Чьто дѹмаѥтє об овомь?

Ї да, надѣѭ сѧ, жє вьс҄є мѧ орзѹмѣѥтє ї могѫ нъıнѣ пьсати прасловѣньскъı.

Слава!
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Toyatl w Październik 25, 2016, 20:24:27
Cytuj
Francja - Фрѧѕи
Możesz wytłumaczyć, skąd to „dz" zamiast spodziewanego (przeze mnie) „c"?

A właściwie ciekawe, czy znane jest słowo, jakim Słowianie nazywali Franków we wczesnym średniowieczu? Kronikarz Anonim z XII wieku został przecież nazwany Gallem, nie F-cośtamcośtamem. (pytanie OT - można nie odpowiadać)

Cytuj
Rosja - Вєлика Рѹсь
Cytuj
Ukraina - Мала Рѹсь
Określenia Wielka Ruś i Mała Ruś są wytworem carskiej propagandy państwowej z XVIII i XIX wieku. Wcześniej to były po prostu odpowiednio Wielkie Księstwo Moskiewskie (Moscovia) i Ruś Kijowska / Księstwo Kijowskie.

Cytuj
Lublin - Любълинъ
Kwestia istnienia tego śródgłosowego jera jest raczej dyskusyjna.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Siemoród w Październik 25, 2016, 20:59:30
Cytuj
Francja - Фрѧѕи
Możesz wytłumaczyć, skąd to „dz" zamiast spodziewanego (przeze mnie) „c"?

A właściwie ciekawe, czy znane jest słowo, jakim Słowianie nazywali Franków we wczesnym średniowieczu? Kronikarz Anonim z XII wieku został przecież nazwany Gallem, nie F-cośtamcośtamem. (pytanie OT - można nie odpowiadać)

Cytuj
Rosja - Вєлика Рѹсь
Cytuj
Ukraina - Мала Рѹсь
Określenia Wielka Ruś i Mała Ruś są wytworem carskiej propagandy państwowej z XVIII i XIX wieku. Wcześniej to były po prostu odpowiednio Wielkie Księstwo Moskiewskie (Moscovia) i Ruś Kijowska / Księstwo Kijowskie.

Cytuj
Lublin - Любълинъ
Kwestia istnienia tego śródgłosowego jera jest raczej dyskusyjna.
Фрязи to staroruskie określenie bodaj Włochów, ale wywodzi się raczej od Francuzów (takie przenoszenie nazw z jednych ludów na drugie było ongiś dosyć częste). I dz, a nie z dlatego, bo przymiotnik to фражскій, nie zaś фразскій.

Nie ma nic typu Рѡсїꙗ, ani Ѹкраина, bo te też są tworem sztucznym. No, Ukraina trochę normalniejszym, ale Россия to rak swego czasu (w ogóle skąd podwójne s? od русский? przecież to nonsens).

Tak - jest sporne. Jak 30% powyższych nazw.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Борівой w Październik 25, 2016, 22:33:25
w ogóle skąd podwójne s? od русский?
ZTCW to z greki.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Toyatl w Październik 26, 2016, 13:34:06
Cytuj
Nie ma nic typu Рѡсїꙗ, ani Ѹкраина, bo te też są tworem sztucznym.
Nazwy „Wielka Ruś" i „Mała Ruś" też są, jakby nie patrzeć, tworami sztucznymi.  :-)

Cytuj
(w ogóle skąd podwójne s? od русский? przecież to nonsens).
Mnie się wydawa, iże to jeminacyja estetyczna. Dawnym szlachetnie urodzonym Polakom i Litwinom wydawało się, że podwojone spółgłoski, szczególnie ss i łł, w pewnych miejscach brzmią lepiej, stąd ci różni Radziwiłłowie, Kołłątaje, Kossakowie, Ossolińscy, także Wittowtowie, Poczobuttowie itd. (może w wyniku wpływów włoskich w czasach królowej Bony?). Przeszło to na chyba na Moskali, którzy w XVII wieku byli pod silnym wpływem polsko-litewskiej kultury i polskiego języka, nawet jeśli rzeczywiście samo podwojone с w Россия to wpływ greki.
Tytuł: Odp: Język nowosłowiański (Новословѣньскъ Ѩзꙑкъ)
Wiadomość wysłana przez: Dynozaur w Październik 26, 2016, 16:13:51
Tak, to chyba na tej samej zasadzie, co Angole nierzadko wsadzali "th" w różne miejsca (wbrew etymologji i wymowie), żeby było "eleganciej".