Autor Wątek: Mruk - Mħäelm  (Przeczytany 2793 razy)

Offline Ghoster

Mruk - Mħäelm
« dnia: Wrzesień 13, 2011, 22:35:27 »
· Mħäelm ·
· Mruk ·

Mruk (mr. Mħäelm [m̩͡ħm̩͡ɐəɫm]) jest językiem izolującym używanym przez niewielką ilość ludzi na południu Kofmy. Należy właściwie do rodziny języków mruczących, jednak zastanawiający jest fakt, iż nie wyróżnia się w owej rodzinie żadnych dialektów; wszyscy ludzie używający tego języka używają praktycznie jedynej jego odmiany. Nie wiadomo dokładnie jak powstał Mruk (istnieją teorie, iż jest to język sztuczny, który miał służyć za szyfr, jednak nie ma żadnych dowodów za tym przemawiających), ale jest aktualnie używany przez ponad trzy miliony ludzi, jest także natywnym językiem około pół miliona ludzi mieszkających w południowej Kofmie.

Zasięg używania Mruku:

Mruk jest językiem aglutynacyjno-izolującym, ponieważ gramatyka opiera się zarówno na przedrostkach jak i szyku zdania; nie można zatem zaklasyfikować tego języka do jednej z tych grup. Mruk posiada cztery przypadki (mianownik, absolutyw, ergatyw, prepozytyw), jednak przez osobę nieznającą tego języka absolutyw oraz ergatyw są praktycznie nierozróżnialne w wymowie (przedrostek ergatywu to [m̩͡h] a absolutywu [m̩͡ħ]).

Samogłoski:


W Mruku występują teorytycznie jedynie cztery samogłoski (trzy z nich mają swoją formę krótką oraz długą), jednak są one różnie wymawiane w zależności od pozycji. Mogą być realizowane jako krótkie i długie, zamknięte i otwarte (gdy są zamknięte niesione są zawsze przez głoskę [m̩]) oraz wyraźne i niewyraźne (wyraźne występują gdy samogłoska jest otwarta bądź akcentowana, niewyraźne natomiast są niesione przez samogłoski zamknięte). Trzy główne samogłoski to [ɑ], [i] oraz [u], w wersji niewyraźnej wymawia się je jako [ɐ], [ɪ] oraz [ʊ], w wersji długiej (zawsze otwartej) jako [ɑː], [iː] oraz [uː]. Dyftongi jakie występują w Mruku to: [ɐɪ], [ɐʊ], [ɪʊ] oraz [ʊɪ] (są one zawsze niewyraźne). Istnieje także czwarta, dodatkowa samogłoska (zapisywana literą /e/), która może być niewymawiana, jednak podręcznikowo traktuje się ją jako [ə], chociaż w bliskim towarzystwie głosek przymkniętych może być realizowana jako [ɨ].

Spółgłoski:
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 14, 2011, 07:02:10 wysłana przez Ghoster »