Autor Wątek: Narzecze wysokopolskie  (Przeczytany 216960 razy)

Online Ainigmos

Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2040 dnia: Listopad 22, 2020, 09:56:50 »
Mój
rondo - krążyt (od prasłowiańskiego krążyti)
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
 

Offline Boletto

Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2041 dnia: Listopad 22, 2020, 11:30:56 »
Polski tak nie działa(ł).
 

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderatór
  • Wiadomości: 5 865
  • Pochwalisze: 212 razy
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Konlangi: Ziemskie, Kyońskie, Adnackie; autor neszszszczyzny
Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2042 dnia: Listopad 22, 2020, 11:44:12 »
Mój
rondo - krążyt (od prasłowiańskiego krążyti)
Stary, jesteś pewien? Wiesz o tym, że te -ti to sufiks, a nie było żadnego sufiksu -tъ?

Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2043 dnia: Listopad 22, 2020, 22:06:11 »
Był sufiks -tъ i to dość powszechny, przynajmniej Boryś, z tego co pamiętam, odtwarza dość sporo słów jako zawierających ten sufiks.

https://en.wiktionary.org/wiki/Reconstruction:Proto-Slavic/-tъ

Przykładu to "pot", rekonstruowany jako "pek  ("piec/piekę") + -tъ.", czy "młot".

Pytanie czy był w ogóle jeszcze produktywny w prasłowiańskim, bo w polszczyźnie to już na pewno(?) nie.

Ale dokładnych odpowiedników "potu" czy "młota"w innych IE zdaje się nie ma, więc chyba mógł być jeszcze produktywny.

Tak czy siak, z tego co widzę, to nie łączył się z czasownikami z "-iti", jak krǫžiti
 

Offline Dynozaur

  • Audytor w: Komisja Ustalania Nazw Miejscowości
  • Wiadomości: 3 747
  • Pochwalisze: 288 razy
  • Wiecznie obserwowany
Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2044 dnia: Listopad 23, 2020, 12:58:20 »
Nie kombinowałbym z tak archaicznymi sufiksami - jak ktoś chce sobie stworzyć oryginalny slawlang to okej (tylko trzeba umiejętnie), ale nie w czymś, co ma jednak być osadzone w systemie morfologicznym i słowotwórczym języka polskiego. Nie da się na kanwie nowopolskiego (a nawet i staropolskiego - bo tutaj już grzebiemy naprawdę w głębokiej prasłowiańszczyźnie) słowotwórstwa tworzyć poprawnych tworów z tym sufiksem - za dużo się zmieniło od czasów, kiedy stracił on produktywność.

Zresztą, w takim **krążycie sufiksem nie jest -tъ, tylko -itъ, a takiego po prostu nie było (t.zn. był przymiotnikowy sufiks -itъ jak w o-p(ł)wity, pracowity it.p., ale to zupełnie inna historja i semantycznie tu nie pasuje).

A na rondo proponowałbym zokrążenie, analogicznie do skrzyżowania albo poetycko brzmiący wianek/wieniec.
« Ostatnia zmiana: Listopad 23, 2020, 13:19:12 wysłana przez Dynozaur »
ZÎWE WENSKA!
Joz jis råd, cu wå Wilķaj Wida ni sǫ al murste pasî.

Polaku, poślub Rusinkę! P0lki zostawmy Murzynom.
 

Online Ainigmos

Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2045 dnia: Wczoraj o 17:50:11 »
Mój z fizyki nieeponimicznie:
efekt Dopplera – dalwełnie (od staropolskiego przedrostka dal „daleko” i wełnie „różnica częstotliwości fali wysyłanej przez jej źródło i rejestrowanej przez obserwatora ruchomego względem tego źródła” od wełń „fala”)

Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja
 

Offline Henryk Pruthenia

  • Der Untermenschenbändiger
  • Moderatór
  • Wiadomości: 5 865
  • Pochwalisze: 212 razy
  • Pieśń Arjów!
    • Mój konlangerski dorobek
  • Konlangi: Ziemskie, Kyońskie, Adnackie; autor neszszszczyzny
Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2046 dnia: Wczoraj o 22:23:01 »
Znasz jakiekolwiek słowo po polsku z prefiksem dal- z wyjątkiem dalajlama? Xd

Online Ainigmos

Odp: Narzecze wysokopolskie
« Odpowiedź #2047 dnia: Dzisiaj o 05:43:41 »
Znasz jakiekolwiek słowo po polsku z prefiksem dal- z wyjątkiem dalajlama? Xd
Znam na przykład dalmierz w fizyce, więc żeby nie było, że inspiruję się w wysokopolszczyźnie czymś zdupnym.

« Ostatnia zmiana: Dzisiaj o 05:52:04 wysłana przez Ainigmos »
Słownictwo nie może upodobnić się do poharatanego wykorzeniającymi wtrętami drzewa bez korzeni - oto hasło czyścielskiego słowodzieja