Autor Wątek: Język Idei - postoszkic  (Przeczytany 1133 razy)

Offline QRSGN

  • Przewodniczący Rady Języka Idei
  • Wiadomości: 127
  • Pochwalisze: 30 razy
  • Konlangi: Języki Idei: LšG oraz Nowoga
Język Idei - postoszkic
« dnia: Kwiecień 10, 2020, 05:19:14 »
Język Idei
UWAGA! - TO POSTOSZKIC!

Drodzy, niniejszym mam zaszczyt przedstawić Wam moje ukochane dziecko, swój jedyny, drogi sercu projekt; Język Idei. Jest to konlang tworzony przeze mnie od Pierwszego Roku Idei - roku 2015-ego. Mogliście się już z nim zapoznać na Forum, więc ten wątek proszę potraktować jako zbiór ciekawostek na jego temat, agregator linków i symboliczną jego „premierę” - nic przełomowego.
Zanim przejdę do konkretów, chciałbym wystosować skromną prośbę: śmiało wytykajcie błędy nazewnicze oraz logiczne - dzięki temu może w końcu zdobędę jakieś podstawowe słownictwo lingwistyczne.
- disklejmer poczyniony, a więc konkreta:
Dzieje konlagnu oraz geneza jego nazwy

Język Idei narodził się w mojej głowie w 2015 roku (11-tym roku mojego życia) - wtedy, pod nazwą odautorską stanowił odbicie mojej skromnej wiedzy i umiejętności korzystania z gógielnego translatora. Był także dowódem /krótkiej/ fascynacji wschodem - to właśnie przez nią dopuściłem do siebie możliwość tworzenia wyrazów jednosylabowych, a nawet próbowałem stworzyć system ideogramów, którymi bym je zapisywał.
Dużo nie ostało się z pierwszego wcielenia Języka - jedynym ostałym się elementem jest system zapisu, który nieznacznie zmienił się przez lata - oraz zaimki osobowe, których brzmienie było aktualne jeszcze do stycznia tego (2020) roku.
Jaki był cel tego języka? - miał być prosty w nauce (potencjalnie międzynarodowy) oraz „fajny”. Jednak nie przejmowałem się zanadto tymi założeniami i tworzyłem coś, co już po roku wymagało gruntownej przemiany.

LšG to drugie wcielenie Języka, które dla zmylenia przeciwnika nazywam Pierwszym Językiem Idei. Okres jego rozkwitu pokrył się z moim uczęszczaniem do gimnazjum - to właśnie wtedy zacząłem szlifować jego gramatykę, brzmienie i leksykę - prawie-świadomie. Jego nazwa akronimiczna pochodzi od wyrażenia LešeGatrrake, a jeszcze konkretniej mówiąc, od nazwy „gatryjski”, jaką przezwał go jeden z moich znajomych, któremu nieopatrznie pochwaliłem się swoim projektem. To właśnie dlatego wolę się jej pełną wersją nie posługiwać - bo nie wiem, czy aby czegoś gdzieś nie znaczy.
Jaki cel nadałem temu językowi? Starałem już nie łudzić się, że ma potencjał na język międzynarodowy. A celem głównym stało się to, by był jak najprzyjemniejszy w odbiorze, oraz przejrzysty gramatycznie. Tak na prawdę, udało się tylko to drugie, gdyż jego gramatyka była zbyt banalna, by móc być nieprzejrzystą.

Nowoga - aktualnie-najmłodsze wcielenie Języka, zwane także Drugim Językiem Idei. Jego czas przyszedł wraz z Piątym Rokiem Idei (2020) - z powodu beznadziejnego stanu leksyki Pierwszego Języka, oraz „nudy” w jego gramatyce. Jakie więc zmiany poczyniłem (czynię) w Języku? - wymieniam prawie całe słownictwo na mniej nóblangerskie z zachowaniem Syllarygi  (Fonotaktyki Nowogi), rozwijam gramatykę, by móc wyrażać w Języku wszystko klarowniej i jaśniej, buduję bardziej mi odpowiadający System Zaimkowy i dokonuję wielu innych, mniejszych i większych zmian.
Jaki tym razem postawiłem sobie cel? - Naprawić swój ukochany język, MAKE go GREAT AGAIN!
Fonetyka

Jak mogliście w moich wszystkich poprzednich postach zauważyć - boję się tego, czego nie znam, a więc i MAFu (IPA'y). Dlatego trudno mi opisać dźwięki występujące w Języku. Na obecną chwilę drobny opis Syllarygi musi Wam wystarczyć, za jakiś czas, ubogacę ten post wideem, w którym postaram się coś więcej omówić

Syllaryga - zasada głosząca, że każda sylaba musi się zaczynać oraz kończyć spółgłoską. Ma sprawiać to, że przy stosunkowo krótkich słowach będzie można „upchnąć” dużo rdzeni, przy zachowaniu klarowności. - Jest to odpowiedź na problem LšG, gdzie występowały wyrazy nawet jednoliterowe, przez co w słowie axxxaax ciężko było stwierdzić czy składa się z morfemów(?) (wyrazów składowych) ax|xxa|ax, czy może ax|x|xa|a|x - wprowadzało to totalny chaos.
System zaimkowy Nowogi

Tworząc nowy system zaimkowy (dostępny jako załącznik) kierowałem się zasadą: „Móc wyrazić się tak dokładnie, jak to potrzebne” - dlatego z jednej strony można wyrazić się bardzo dokładnie - z drugiej, zupełnie wymijająco.

Trudno /mi/ jest opisać ten system całościowo, dlatego pozwolę sobie opisać jego /na moje/ najciekawsze elementa.

Osoba określająca przedstawicielstwo - tworzy się ją poprzez dodanie cząstki „za” do zaimka osobowego - na przykład: ajza oznacza „ja oraz moja grupa” - ta forma jest przydatna w takich wyrażeniach jak „Proponuję państwu skorzystanie z naszej najnowszej oferty” - znaczą one bowiem „Ja w imieniu firmy(=ja i moi kompani) proponuję państwu ofertę mojej firmy(= moją i moich kompanów)”.
Można jej użyć także w wyrażeniu „W mojej klasie jest 12 dziewcząt” - tak naprawdę nie jest to moja klasa, tylko „moja oraz reszty osób” - dlatego użyjemy tu osoby „ajza”
Dzięki tej osobie można także klarowniej się wypowiedzieć w sytuacji, gdy jakaś firma upada - gdy powiemy „Moja (aj) firma bankrutuje”, przekażemy, że firma, której jesteśmy WŁAŚCICIELAMI upada - gdy powiemy „Moja (ajza) firma bankrutuje”, znaczy to, że firma w której pracujemy (a która nie należy do nas) upada.
Określanie płci - jak już kiedyś pisałem, użytkownicy Języka kwestię płci uważają za równie prywatną jak ich orientacja psychoseksualna czy ulubiony smak wafelków - dlatego absurdalnym wydaje się im zaznaczanie jej zaimkami. Z drugiej strony, bywa że zawołanie kogoś, określając zaimkiem jego płeć jest koniecznie potrzebne - wtedy mają końcówki „ha” (dla mężczyzn) oraz „hah” (dla kobiet), które są doklejalne do prawie wszystkich osób - na przykład: „ajhah” = ja, kobieta - „daha” = ty, mężczyzna - „dashah” = wy, kobiety. Jedynie 3-cia osoba może zaskoczyć - tam ze względu na historię tworzenia się zaimków mamy po prostu „ha” = on - „hah” = ona - zamiast zestawień typu „hoha” = ono, mężczyzna.
Pięć wariantów pierwszej osoby liczby mnogiej - każdy z nich ma inną funkcję i znaczenie - opisałem je przykładowymi dialogami w załączonym dokumencie - jednak nie jestem pewien co do aktualności podejścia prezentowanego w nich - dlatego postaram się i w tym poście je pokrótce opisać.
1NPA - pierwsza osoba, neutralna płciowo, liczby mnogiej, w wariancie pierwszym „A” = my, które stanowi parafrazę wyrażenia: „ja oraz ty/wy” - bez „nich”
1NPB - pierwsza osoba, neutralna płciowo, liczby mnogiej, w wariancie drugim „B” = my, które stanowi parafrazę wyrażenia: „ja oraz ty/wy oraz ono/on/ona/oni/one”
1NPC - pierwsza osoba, neutralna płciowo, liczby mnogiej, w wariancie trzecim „C” = my, która stanowi parafrazę wyrażenia: „ja oraz moja grupa/ono/on/ona/oni/one” - możliwe, że zauważyliście, że ta osoba (ajza) pokrywa się brzmieniem z pierwszą osobą liczby pojedynczej, przedstawicielskiej „ja oraz moja grupa” - bo tak właśnie jest - te zaimki są wzajemnie tożsame, jednak zastanawiam się nad wprowadzeniem końcówki fleksyjnej czasownika, która by te dwie sytuacje użycia zaimka „ajza” rozróżniała.
1NPD - pierwsza osoba, neutralna płciowo, liczby mnogiej, w wariancie czwartym „D” = my, które jest parafrazą wyrażenia: „ja oraz ty/wy oraz moja grupa” - czym się tak osoba różni od 1NPB („ja oraz ty/wy oraz ono/oni”)? Przykład: ja, przewodniczący klasy udaję się do nauczyciela celem przekonania go do przełożenia kartkówki, mówię: Proszę pani, tak będzie dla nas (dla ciebie, dla mnie oraz dla mojej klasy) lepiej - wszystkim nam poprawią się statystyki! - gdym użył 1NPB, nauczyciel by się zastawiał o kim mówię, bo 1NPB oznacza „ja oraz ty/wy oraz oni - oni, którzy w chwili mówienia są obok mnie i których przedstawicielem nie jestem”.
1NPE - pierwsza osoba, neutralna płciowo, liczby mnogiej, w wariancie piątym „E” = my, które jest parafrazą wyrażenia: „ja oraz ty/wy oraz on/ona/ono/oni/one oraz nasza grupa” - za przykład może posłużyć analogiczna do przytoczonej przy 1PND sytuacja, w której jednak udaję się do nauczyciela „w obstawie”.
Ja!? - czyli pierwsza osoba, neutralna płciowo i liczbowo - używana jest jako skrótowa wersja długich form liczby pojedynczej np: 1NPA. Można jej także użyć jako „wyminięcie” informacji jako kto się mówi.
Ty! - czyli druga osoba, neutralna płciowo i liczbowo - używana jest przez dostawców oprogramowania do formułowania zapytań, np.: „czy na pewno chcesz wyłączyć komputer?” - tym wyrażeniu użyto by drugiej neutralnej, a nie drugiej „zwykłej” osoby, nie wiadomo przecież, kto jest odbiorcą tego komunikatu/zapytania, dlatego nonsensem byłoby określanie liczby czy płci zaimkiem.
Ono! - czyli trzecia osoba, neutralna płciowo i liczbowo - używana na przykład w sytuacji, gdy rozmawia się z kimś i wprowadza temat jakiejś osoby/grupy - wtedy zaimek ten bliski jest polskiemu „tamci”
Osoba superneutralna - jest to osoba łącząca polską osobę drugą oraz trzecią - można jej użyć na przykład podczas rozmowy z Niemcem: „Pomiędzy wami sami barbarzyńcy, wybiliście miliony Polaków!” w języku polskim używa się tu zaimka „wy”, jednak nie odnosi się on tak naprawdę do grupy osób, do której mówimy, ale do całej zbiorowości do „ciebie” - Niemca stojącego przede mną - do „niego” - Niemca stojącego obok - do „nich” - Niemców którzy są gdzieś indziej i do nich nie mówimy - oraz do „nich”  - Niemców z poprzednich wieków.
Myślę, że na dobry początek tyle informacji wystarczy, a i już słońce się do mych okien zbliża, więc pozwolę sobie na dziś temat zakończyć - za jakiś czas chętnie go rozwinę
« Ostatnia zmiana: Maj 15, 2020, 06:12:55 wysłana przez QRSGN »
Najlepszego Dnia - wszyscy ludzie Idei
 

Offline QRSGN

  • Przewodniczący Rady Języka Idei
  • Wiadomości: 127
  • Pochwalisze: 30 razy
  • Konlangi: Języki Idei: LšG oraz Nowoga
Odp: Język Idei - rzeczownik
« Odpowiedź #1 dnia: Czerwiec 18, 2020, 23:42:07 »
Řeczownik

jakby kto pytał, dlaczemu niekonsekwentnie zapisuję rz/ř oraz cz/č, to powiedzcie mu, że to dlatego, żem człowiek niekonsekwentny


Rzeczownik w Nowodze nie posiada rodzaju i nie odmienia się przez przypadki - jednak na pocieszenie ma inne ficzury:

Liczba

Rzeczownik odmienia się przez liczbę absolutną, pojedynczą, mnogą oraz mnogą dystrybutywną. (W poniższych przykładach XXX oznacza rzeczownik)

- liczba absolutna - tworzy się poprzez marker: a'XXX - przykłady użycia:
   
Człowiek wyraża emocje - A'rrečtejzetfanqt = wyrażanie emocji jest cechą człowieka / wszyscy ludzie wyrażają emocje

wszystkie drogi - A'rryots - chociaż można powiedzieć nalfop še'rryots (dosł. wszystek dróg/wszystkie drogi) - to ta druga forma jest kolokwializmem

- liczba pojedyncza - tworzy się poprzez marker: e'XXX - przykłady użycia:

Człowiek wyraża emocje - E'rrečtejzetfanqt = (ten) człowiek wyraża emocje

droga - E'rryots

- liczba mnoga - tworzy się poprzez marker: o'XXX - przykłady użycia:

Ludzie wyrażają emocje - O'rrečtejzetfanqt = (ci) ludzie wyrażają emocje

drogi - O'rryots

Liczba absolutna vs ład gramatyczny Nowogi

Liczba absolutna to nowy nabytek gramatyczny Języka - wprowadził on zamieszanie, ponieważ przejął część funkcji liczby mnogiej oraz pojedynczej. Wraz z liczbą absolutną do gramatyki wstąpił także marker liczby pojedynczej - okazało się więc, że przed każdym rzeczownikiem musi stać marker liczby - a jako że użytkownikom Nowogi takie rozwiązanie się ze względu na jego sztuczność nie podoba, zauważa się tendencję do opuszczania markera liczby - nie tylko absolutnej i pojedynczej, ale także i mnogiej - na brak konsekwencji w tym aspekcie wpływa też fakt, że większość przyimków nie dozwala wstawiania markera liczby między siebie a rzeczownik. 
Na przykładzie zdania Człowiek(Ludzie) wyraża(-ją) emocje. zauważyć także można, że w Nowodze zaczyna wykształcać się pewna forma określania określoności - w niektórych bowiem przypadkach a może być postrzeganie jako (edit:przedimek) nieokreślony - zaś e oraz o jako określony.
- dystrybutywna liczba mnoga - tworzy się poprzez XXX'e - a jej użycie wyjaśniłem w tym poście (i dwóch kolejnych) - uwaga leksyka tam jest nieaktualna - pochodzi z Pierwszego Języka
Marker zależności

Marker zależności (š') ma w Nowodze szerokie zastosowanie, określa bowiem wiele zależności pomiędzy rzeczownikami a innymi częściami mowy, a także między poszczególnymi rzeczownikami. Odmienia się przez liczbę (ša' šo' še').
Użycie markera š:

- of lub von - na przykład:
(That's) a car of Qrsgn. -> e'newftuk še'Qrsgn
ein Bruder von Qrsgn -> e'newfqk še'Qrsgn
- „biernik” - na przykład:
Widzę (kogo?, co?) dom. -> Ajtejheeh še'laxgra.
- „wsparcie” niektórych przyimków - na przykład:
dom dla Qrsgna -> e'fiax foše'Qrsgn (fo=na + š = dla)
natura z urbanizacją -> a'wetlawf intša'fiastawf
« Ostatnia zmiana: Lipiec 26, 2020, 19:19:47 wysłana przez QRSGN »
Najlepszego Dnia - wszyscy ludzie Idei