Conlanger - Wkład użytkownika [pl]

Język praglaczyckowyrżycki

2023-08-23T10:59:58Z

XBazyliszek:

'''Język praglaczyckowyrżycki''' - przodek języków glaczyckich i wyrżyckich, używanych przez Asztan na planecie Luc ok. 8000 lat p.n.e. Nie jest zaświadczony w piśmie, jednak został dość dobrze zrekonstruowany.

==Fonetyka==
{| class="wikitable"
|+ Samogłoski
|-
! !! Przednie !! Tylne
|-
| Przymknięte || i || u
|-
| Otwarte || ɛ || ɔ
|}

Ponadto wszystkie samogłoski występują w odrębnych fonemicznie odmianach zwykłych dźwięcznych, dyszących i skrzypiących, co zapisuje się odpowiednio V, V̤, V̰.

{| class="wikitable"
|+ Spółgłoski
|-
! !! Wargowe !! Zębowe !! Palatalne !! Welarne !! Języczkowe
|-
| Nosowe || m || n̪ || || ||
|-
| Mlaski || ʘ || ǀ || ǂ || ||
|-
| Zwarte || p || t̪ || || k ||
|-
| Szczelinowe || || θ || ç || x || χ
|-
| Drżące || || r̪ || || || ʀ
|}

===Fonotaktyka===
Większość wyrazów jest jednosylabowa, jednak zdarzają się dwu- czy nawet trzysylabowe. Dozwolona struktura sylaby to CV(C).

==Gramatyka==
Język praglaczyckowyrżycki był najprawdopodobniej językiem izolującym, którego wyrazy można podzielić na cztery klasy:
* obiekt - zasadniczo tożsamy z rzeczownikiem
* stan - zasadniczo tożsamy z przymiotnikiem, ale może też odpowiadać przysłówkom
* wymiar - zasadniczo tożsamy z liczebnikiem
* relacja - znacząco odmienny od wyrazów w językach ludzkich, w zależności od kontekstu może być przyrównywany do czasowników bądź przyimków.

===Składnia===
Wyrazy w zdaniu układają się w następującym szyku:
obiekt1 - relacja - obiekt2.
Kolejność występowania stanu i wymiaru określających obiekt jest niejasna, jednak z pewnością musiały znajdować się po tej samej stronie relacji, co obiekt, który określają. Niewykluczone jest, że pod tym warunkiem ich szyk był dowolny.

Język praglaczyckowyrżycki

2023-08-23T10:55:28Z

XBazyliszek:

Język praglaczyckowyrżycki

2023-08-23T09:51:35Z

XBazyliszek: Utworzono nową stronę "'''Język praglaczyckowyrżycki''' - przodek języków glaczyckich i wyrżyckich, używanych przez Asztan na planecie Luc ok. 8000 lat p.n.e. Nie jest zaświadczony w pi…"

Język nowoglaczycki

2023-07-23T18:53:31Z

XBazyliszek: Nowy artykuł, jeszcze będzie rozbudowywany.

Nowoglaczycki (gl. ''Krakki'' [ˈkt̪ʰɑk̟ːe], śraszt. Glač' [ˈglaʈ̟͡ʃ̠]) - ostatnia forma języka glaczyckiego, przodka większości języków używanych przez cywilizację Asztan. Powstał w Imperium Glaczyckim na planecie Luc na bazie języka średnioglaczyckiego w początkowym okresie tamtejszej rewolucji przemysłowej, tj. ok. 4300 r. p.n.e., schyłek jego zaś sięga 3000 r. p.n.e., gdy cywilizacja stała się policentryczna i nowe dialekty wyparły archaiczny język.

==Fonetyka==
{| class="wikitable"
|+ Spółgłoski
|-
! !! Wargowe !! Zębowe !! Miękkie !! Welarne !! Krtaniowe
|-
| Nosowe || m || n̪ || (n̠ʲ) || (ŋ) ||
|-
| Zwarte ejektywne || pʼ || t̪ʼ || || kʼ ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p || t̪ || || k ||
|-
| Zwarte przydechowe || pʰ, (pːʰ) || t̪ʰ, (t̪ːʰ) || || kʰ, (kːʰ) ||
|-
| Szczelinowe || || s̪, z̪ || s̠ʲ, z̠ʲ || ||
|-
| Aproksymanty || || || j~ʝ̞ || || h
|}

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski
|-
! !! Przednie krótkie !! Przednie długie !! Tylne krótkie !! Tylne długie
|-
| Przymknięte || e || e̝ː || ɯ̞ || ɯː
|-
| Półotwarte || æ || ɛː || ɒ̝ || ɔː
|-
| Otwarte || || || ɑ || ɑː
|}

===Prozodia===
Język posiada akcent wolny, będący pozostałością po dawnych tonach. W romanizacji oznacza się go na ogół akutem V́.

===Fonotaktyka===
Po zaniku szwy [ə] w średnioglaczyckim pojawiła się duża swoboda w konstrukcji sylab, można je jednak sprowadzić do schematu (C)(C)(W)V(C), gdzie C oznacza dowolną spółgłoskę, W - aproksymant, zaś V - dowolną samogłoskę. Zbitki więcej niż trzech spółgłosek niebędących aproksymantami nie miały możliwości powstać, gdyż w średnioglaczyckim panowało prawo sylab otwartych, zaś w dwóch sąsiednich sylabach nie mogły występować szwy (co wynikało z reguł staroglaczyckiej tonogenezy).

Warto dodać, że u wielu użytkowników była było usłyszeć alofoniczne [ə̥] pomiędzy dwiema różnymi spółgłoskami zwartymi, w celu wyraźnego rozróżnienia ich sposobów artykulacji.

Język starokonstantynopolitański

2023-06-08T19:08:16Z

XBazyliszek:

Fikcyjny język słowiański, należący do grupy języków greckosłowiańskich, przodek języka basylohardzkiego i gwar pontyjskich.

==Historia==
Język ten wyodrębnił się w VII w. n.e., gdy grupa Słowian dotarła pod Konstantynopol i w 693 r. niektórzy z nich zostali zaczerpnięci do oddziałów obronnych miasta. Żołnierze zamieszkali z rodzinami wewnątrz murów, a w IX w. zaczęli się przenosić także do okolicznych wsi. Język przechodzi w okres średniokonstantynopolitański x XI w., gdy ich populacja znacznie się zmniejszyła w wyniku walk z Seldżukami i język zaczął znacznie silniej ulegać greckim wpływom.

==Fonetyka==
{| class="wikitable"
|+ Spółgłoski
|-
! !! Wargowe !! Dziąsłowe !! Palatalne !! Welarne !! Krtaniowe
|-
| Nosowe || m ⟨μ⟩ || n ⟨ν⟩ || || ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p<ref name="st">Sporadycznie zapisywane jako φ, θ po samogłoskach nosowych.</ref> ⟨π⟩ || t<ref name="st" /> ⟨τ⟩ || (c̠)<ref name="pal">Spółgłoski palatalne to alofony [k, g, ɣ, x] po samogłoskach przednich [i, iː, e, eː].</ref> ⟨κ(ι/ε/η)⟩ || k ⟨κ⟩ ||
|-
| Zwarte dźwięczne || b ⟨μπ⟩ || d ⟨ντ⟩ || (ɟ̠)<ref name="pal" /> ⟨γκ(ι/ε/η)⟩ || g ⟨γκ⟩ ||
|-
| Szczelinowe dźwięczne || β~v ⟨β⟩ || ð ⟨δ⟩, z ⟨ζ⟩ || (ʝ̠)<ref name="pal" /> ⟨γ(ι/ε/η)⟩ || ɣ ⟨γ⟩ || (ɦ)<ref name="h">Występuje jedynie między samogłoskami, przed samogłoską tylną. Przez niektórych zapisywana jak przydech mocny w starogreckim, jednak przez większość skrybów pomijana w piśmie.</ref> ⟨V̔⟩
|-
| Szczelinowe bezdźwięczne || ɸ~f ⟨φ⟩ || s ⟨σ/ς⟩ || (ç̠)<ref name="pal" /> ⟨χ(ι/ε/η)⟩ || x ⟨χ⟩
|-
| Drżące || || r ⟨ρ⟩ || ||
|-
| Aproksymanty || w ⟨οὺ⟩ || l ⟨λ⟩ || j ⟨ὶ/ῒ⟩ ||
|}

<references />

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski ustne
|-
! !! Przednie krótkie !! Przednie długie !! Tylne krótkie !! Tylne długie
|-
| Przymknięte || i ⟨ι⟩ || iː ⟨ῖ⟩ || || uː ⟨οῦ⟩
|-
| Środkowe || e ⟨ε⟩ || eː ⟨η⟩ || o̝ ⟨ο⟩ ||
|-
| Otwarte || || || ɑ ⟨α⟩ || ɒ̝ː ⟨ω⟩
|}

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski nosowe
|-
! !! Przednie !! Tylne
|-
| Otwarte || ĩ ⟨ιμ / ιν / ιγ⟩ || ũ ⟨ουμ / ουν / ουγ⟩
|-
| Przymknięte || || ɑ̃ ⟨αμ / αν / αγ⟩
|}

==Gramatyka==
===Rzeczownik===
Rzeczowniki składają się z rdzeni i końcówek fleksyjnych. Mają trzy rodzaje (męski, żeński i nijaki) i odmieniają się przez trzy liczby: pojedynczą, podwójną i mnogą. Odmieniają się przez 6 przypadków: mianownik, biernik, celownik, dopełniacz, narzędnik, miejscownik. Język miał trzy typy deklinacji: (I) o końcówkach -''ος'' (-''os'') (m.), -''ις'' (-''is'') (m.), -''ας'' (-''as'') (n.), -''ες'' (-''es'') (n.); (II) o końcówkach -''ω'' (-''ā'') (ż.), -''ὶω'' (-''jā'') (ż.); (III) o końcówce -''ου'' (-''ū'') (ż.).

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja I
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza -''os'' !! Liczba podwójna -''os'' !! Liczba mnoga -''os'' !! Liczba pojedyncza -''is'' !! Liczba podwójna -''is'' !! Liczba mnoga -''is'' !! Liczba pojedyncza -''as'' !! Liczba podwójna -''as'' !! Liczba mnoga -''as'' !! Liczba pojedyncza -''es'' !! Liczba podwójna -''es'' !! Liczba mnoga -''es''
|-
| M. || σουν-ος || σουν-ω || σουν-αῒ || γγαστ-ις || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶαῒ || λαῒτ-ας || λαῒτ-ω || λαῒτ-ω || μαρ-ες || μαρ-ὶωῒ || μαρ-ὶαῒ
|-
| B. || σουν-ω || σουν-ω || σουν-ανς || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶανς || λαῒτ-ας || λαῒτ-ω || λαῒτ-ω || μαρ-ες || μαρ-ὶωῒ || μαρ-ὶαῒ
|-
| C. || σουν-αῢ || σουν-αμω || σουν-αμος || γγαστ-ὶαῢ || γγαστ-ιμω || γγαστ-ιμος || λαῒτ-αῢ || λαῒτ-αμω || λαῒτ-αμος || μαρ-ὶαῢ || μαρ-εμω || μαρ-εμος
|-
| D. || σουν-ω || σουν-ωὺ || σουν-ο || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶωὺ || γγαστ-ὶα || λαῒτ-ω || λαῒτ-ωὺ || λαῒτ-ο || μαρ-ὶω || μαρ-ὶωὺ || μαρ-ὶο
|-
| N. || σουν-ομι || σουν-αμω || σουν-ωῒς || γγαστ-ιμι || γγαστ-ιμω || γγαστ-ὶωῒς || λαῒτ-αμι || λαῒτ-αμω || λαῒτ-ωῒς || μαρ-εμι || μαρ-εμω || μαρ-ὶωῒς
|-
| Ms || σουν-αῒ || σουν-ωὺ || σουν-αῒχο || γγαστ-ηῒ || γγαστ-ὶωὺ || γγαστ-ὶαῒχο || λαῒτ-αῒ || λαῒτ-ωὺ || λαῒτ-αῒχο || μαρ-ηῒ || μαρ-ὶωὺ || μαρ-ὶαῒχο
|}

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja II
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga
|-
| M. || -(ὶ)ω || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ως
|-
| B. || -(ὶ)ων || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ουνς
|-
| C. || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ωμω || -(ὶ)ωμος
|-
| D. || -(ὶ)ως || -(ὶ)ωὺ || -ο/-ι
|-
| N. || -(ὶ)ων || -(ὶ)ωμω || -(ὶ)ωμῖς
|-
| Ms || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ωὺ || -(ὶ)ωχο
|}

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja III
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga
|-
| M. || κρ-ου || κρ-ουὶ || κρ-ους
|-
| B. || κρ-ουν || κρ-ουὶ || κρ-ουνς
|-
| C. || κρ-ουἁῒ || κρ-ουμω || κρ-ουμος
|-
| D. || κρ-ους || κρ-ουὡὺ || κρ-ο
|-
| N. || κρ-ουν || κρ-ουμω || κρ-ουμῖς
|-
| Ms || κρ-ουὶ || κρ-ουὡὺ || κρ-ουχο
|}

===Przymiotnik===
Przymiotniki odmieniają się przez sześć przypadków, trzy liczby i trzy rodzaje. Ich deklinacja jest bardzo regularna i można ją sprowadzić do jednego schematu dla każdego rodzaju.

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja przymiotników
|-
! Przypadek !! Rodzaj męski !! Rodzaj żeński !! Rodzaj nijaki !! Liczba
|-
| M. || μωλ-ος || μωλ-ω || μωλ-ας || Pojedyncza
|-
| B. || μωλ-ω || μωλ-αν || μωλ-ας
|-
| C. || μωλ-αῢ || μωλ-ωῒ || μωλ-αῢ
|-
| D. || μωλ-ω || μωλ-ως || μωλ-ω
|-
| N. || μωλ-αμι || μωλ-ων || μωλ-αμι
|-
| Ms || μωλ-αῒ || μωλ-ωῒ || μωλ-αῒ
|-
| M. || μωλ-ω || μωλ-ωῒ || μωλ-ω || Podwójna
|-
| B. || μωλ-ω || μωλ-ωῒ || μωλ-ω
|-
| C. || μωλ-αμω || μωλ-ωμω || μωλ-αμω
|-
| D. || μωλ-ωὺ || μωλ-ωὺ || μωλ-ωὺ
|-
| N. || μωλ-αμω || μωλ-ωμω || μωλ-αμω
|-
| Ms || μωλ-ωὺ || μωλ-ωὺ || μωλ-ωὺ
|-
| M. || μωλ-αῒ || μωλ-ως || μωλ-ω || Mnoga
|-
| B. || μωλ-ανς || μωλ-ουνς || μωλ-ω
|-
| C. || μωλ-αμος || μωλ-ωμος || μωλ-αμος
|-
| D. || μωλ-ο || μωλ-ο || μωλ-ο
|-
| N. || μωλ-ωῒς || μωλωμῖς || μωλ-ωῒς
|-
| Ms || μωλ-αῒχο || μωλ-ωχο || μωλ-αῒχο
|}

Język starokonstantynopolitański

2023-06-04T18:56:11Z

XBazyliszek:

Fikcyjny język słowiański, należący do grupy języków greckosłowiańskich, przodek języka basylohardzkiego i gwar pontyjskich.

==Historia==
Język ten wyodrębnił się w VII w. n.e., gdy grupa Słowian dotarła pod Konstantynopol i w 693 r. niektórzy z nich zostali zaczerpnięci do oddziałów obronnych miasta. Żołnierze zamieszkali z rodzinami wewnątrz murów, a w IX w. zaczęli się przenosić także do okolicznych wsi. Język przechodzi w okres średniokonstantynopolitański x XI w., gdy ich populacja znacznie się zmniejszyła w wyniku walk z Seldżukami i język zaczął znacznie silniej ulegać greckim wpływom.

==Fonetyka==
{| class="wikitable"
|+ Spółgłoski
|-
! !! Wargowe !! Dziąsłowe !! Palatalne !! Welarne !! Krtaniowe
|-
| Nosowe || m ⟨μ⟩ || n ⟨ν⟩ || || ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p<ref name="st">Sporadycznie zapisywane jako φ, θ po samogłoskach nosowych.</ref> ⟨π⟩ || t<ref name="st" /> ⟨τ⟩ || (c̠)<ref name="pal">Spółgłoski palatalne to alofony [k, g, ɣ, x] po samogłoskach przednich [i, iː, e, eː].</ref> ⟨κ(ι/ε/η)⟩ || k ⟨κ⟩ ||
|-
| Zwarte dźwięczne || b ⟨μπ⟩ || d ⟨ντ⟩ || (ɟ̠)<ref name="pal" /> ⟨γκ(ι/ε/η)⟩ || g ⟨γκ⟩ ||
|-
| Szczelinowe dźwięczne || β~v ⟨β⟩ || ð ⟨δ⟩, z ⟨ζ⟩ || (ʝ̠)<ref name="pal" /> ⟨γ(ι/ε/η)⟩ || ɣ ⟨γ⟩ || (ɦ)<ref name="h">Występuje jedynie między samogłoskami, przed samogłoską tylną. Przez niektórych zapisywana jak przydech mocny w starogreckim, jednak przez większość skrybów pomijana w piśmie.</ref> ⟨V̔⟩
|-
| Szczelinowe bezdźwięczne || ɸ~f ⟨φ⟩ || s ⟨σ/ς⟩ || (ç̠)<ref name="pal" /> ⟨χ(ι/ε/η)⟩ || x ⟨χ⟩
|-
| Drżące || || r ⟨ρ⟩ || ||
|-
| Aproksymanty || w ⟨οὺ⟩ || l ⟨λ⟩ || j ⟨ὶ/ῒ⟩ ||
|}

<references />

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski ustne
|-
! !! Przednie krótkie !! Przednie długie !! Tylne krótkie !! Tylne długie
|-
| Przymknięte || i ⟨ι⟩ || iː ⟨ῖ⟩ || || uː ⟨οῦ⟩
|-
| Środkowe || e ⟨ε⟩ || eː ⟨η⟩ || o̝ ⟨ο⟩ ||
|-
| Otwarte || || || ɑ ⟨α⟩ || ɒ̝ː ⟨ω⟩
|}

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski nosowe
|-
! !! Przednie !! Tylne
|-
| Otwarte || ĩ ⟨ιμ / ιν / ιγ⟩ || ũ ⟨ουμ / ουν / ουγ⟩
|-
| Przymknięte || || ɑ̃ ⟨αμ / αν / αγ⟩
|}

==Gramatyka==
===Rzeczownik===
Rzeczowniki składają się z rdzeni i końcówek fleksyjnych. Mają trzy rodzaje (męski, żeński i nijaki) i odmieniają się przez trzy liczby: pojedynczą, podwójną i mnogą. Odmieniają się przez 6 przypadków: mianownik, biernik, celownik, dopełniacz, narzędnik, miejscownik. Język miał trzy typy deklinacji: (I) o końcówkach -''ος'' (-''os'') (m.), -''ις'' (-''is'') (m.), -''ας'' (-''as'') (n.), -''ες'' (-''es'') (n.); (II) o końcówkach -''ω'' (-''ā'') (ż.), -''ὶω'' (-''jā'') (ż.); (III) o końcówce -''ου'' (-''ū'') (ż.).

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja I
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza -''os'' !! Liczba podwójna -''os'' !! Liczba mnoga -''os'' !! Liczba pojedyncza -''is'' !! Liczba podwójna -''is'' !! Liczba mnoga -''is'' !! Liczba pojedyncza -''as'' !! Liczba podwójna -''as'' !! Liczba mnoga -''as'' !! Liczba pojedyncza -''es'' !! Liczba podwójna -''es'' !! Liczba mnoga -''es''
|-
| M. || σουν-ος || σουν-ω || σουν-αῒ || γγαστ-ις || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶαῒ || λαῒτ-ας || λαῒτ-ω || λαῒτ-ω || μαρ-ες || μαρ-ὶωῒ || μαρ-ὶαῒ
|-
| B. || σουν-ω || σουν-ω || σουν-ανς || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶανς || λαῒτ-ας || λαῒτ-ω || λαῒτ-ω || μαρ-ες || μαρ-ὶωῒ || μαρ-ὶαῒ
|-
| C. || σουν-ου || σουν-αμω || σουν-αμος || γγαστ-ὶαῢ || γγαστ-ιμω || γγαστ-ιμος || λαῒτ-ου || λαῒτ-αμω || λαῒτ-αμος || μαρ-ὶαῢ || μαρ-εμω || μαρ-εμος
|-
| D. || σουν-ω || σουν-ωὺ || σουν-α || γγαστ-ὶω || γγαστ-ὶωὺ || γγαστ-ὶα || λαῒτ-ω || λαῒτ-ωὺ || λαῒτ-α || μαρ-ὶω || μαρ-ὶωὺ || μαρ-ὶα
|-
| N. || σουν-ομι || σουν-αμω || σουν-ωῒς || γγαστ-ιμι || γγαστ-ιμω || γγαστ-ὶωῒς || λαῒτ-αμι || λαῒτ-αμω || λαῒτ-ωῒς || μαρ-εμι || μαρ-εμω || μαρ-ὶωῒς
|-
| Ms || σουν-αῒ || σουν-ωὺ || σουν-αῒχο || γγαστ-ηῒ || γγαστ-ὶωὺ || γγαστ-ὶαῒχο || λαῒτ-αῒ || λαῒτ-ωὺ || λαῒτ-αῒχο || μαρ-ηῒ || μαρ-ὶωὺ || μαρ-ὶαῒχο
|}

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja II
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga
|-
| M. || -(ὶ)ω || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ως
|-
| B. || -(ὶ)ων || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ουνς
|-
| C. || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ωμω || -(ὶ)ωμος
|-
| D. || -(ὶ)ως || -(ὶ)ωὺ || -ο/-ι
|-
| N. || -(ὶ)ων || -(ὶ)ωμω || -(ὶ)ωμῖς
|-
| Ms || -(ὶ)ωῒ || -(ὶ)ωὺ || -(ὶ)ωχο
|}

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja III
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga
|-
| M. || κρ-ου || κρ-ουὶ || κρ-ους
|-
| B. || κρ-ουν || κρ-ουὶ || κρ-ουνς
|-
| C. || κρ-ουἁῒ || κρ-ουμω || κρ-ουμος
|-
| D. || κρ-ους || κρ-ουὡὺ || κρ-ο
|-
| N. || κρ-ουν || κρ-ουμω || κρ-ουμῖς
|-
| Ms || κρ-ουὶ || κρ-ουὡὺ || κρ-ουχο
|}

Język starokonstantynopolitański

2023-06-03T15:52:33Z

XBazyliszek:

Fikcyjny język słowiański, należący do grupy języków greckosłowiańskich, przodek języka konstantynopolitańskiego i gwar pontyjskich.

==Historia==
Język ten wyodrębnił się w VII w. n.e., gdy grupa Słowian dotarła pod Konstantynopol i w 693 r. niektórzy z nich zostali zaczerpnięci do oddziałów obronnych miasta. Żołnierze zamieszkali z rodzinami wewnątrz murów, a w IX w. zaczęli się przenosić także do okolicznych wsi. Język przechodzi w okres średniokonstantynopolitański x XI w., gdy ich populacja znacznie się zmniejszyła w wyniku walk z Seldżukami i język zaczął znacznie silniej ulegać greckim wpływom.

==Fonetyka==
{| class="wikitable"
|+ Spółgłoski
|-
! !! Wargowe !! Dziąsłowe !! Palatalne !! Welarne
|-
| Nosowe || m ⟨μ⟩ || n ⟨ν⟩ || ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p ⟨π⟩ || t ⟨τ⟩ || (c̠) ⟨κ(ι/ε/η)⟩ || k ⟨κ⟩
|-
| Zwarte dźwięczne || b ⟨μπ⟩ || d ⟨ντ⟩ || (ɟ̠) ⟨γκ(ι/ε/η)⟩ || g ⟨γκ⟩
|-
| Szczelinowe dźwięczne || β~v ⟨β⟩ || ð ⟨δ⟩, z ⟨ζ⟩ || (ʝ̠) ⟨γ(ι/ε/η)⟩ || ɣ ⟨γ⟩
|-
| Szczelinowe bezdźwięczne || ɸ~f ⟨φ⟩ || s ⟨σ/ς⟩ || (ç̠) ⟨χ(ι/ε/η)⟩ || x ⟨χ⟩
|-
| Drżące || || r ⟨ρ⟩ || ||
|-
| Aproksymanty || w ⟨οὺ⟩ || l ⟨λ⟩ || j ⟨ὶ/ῒ⟩ ||
|}

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski ustne
|-
! !! Przednie krótkie !! Przednie długie !! Tylne krótkie !! Tylne długie
|-
| Przymknięte || i ⟨ι⟩ || iː ⟨ῖ⟩ || || uː ⟨οῦ⟩
|-
| Środkowe || e ⟨ε⟩ || eː ⟨η⟩ || o̝ ⟨ο⟩ ||
|-
| Otwarte || || || ɑ ⟨α⟩ || ɒ̝ː ⟨ω⟩
|}

{| class="wikitable"
|+ Samogłoski nosowe
|-
! !! Przednie !! Tylne
|-
| Otwarte || ĩ ⟨ιμ / ιν / ιγ⟩ || ũ ⟨ουμ / ουν / ουγ⟩
|-
| Przymknięte || || ɑ̃ ⟨αμ / αν / αγ⟩
|}

==Gramatyka==
===Rzeczownik===
Rzeczowniki składają się z rdzeni i końcówek fleksyjnych. Odmieniają się przez 6 przypadków: mianownik, biernik, celownik, dopełniacz, narzędnik, miejscownik. Język miał trzy typy deklinacji: (I) o końcówkach -''ος'' (-''os'') (m.), -''ις'' (-''is'') (m.) -''ας'' (-''as'') (n.); (II) o końcówkach -''ω'' (-''ā'') (f.), -''ὶω'' (-''jā'') (f.); (III) o końcówce -''ου'' (-''ū'') (f.).

{| class="wikitable"
|+ Deklinacja I
|-
! Przypadek !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga !! Liczba pojedyncza !! Liczba podwójna !! Liczba mnoga
|-
| M. || σουν-ος || σουν-ω || σουν-αῒ || γγαστ-ις || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|-
| B. || σουν-ω || σουν-ω || σουν-ανς || γγαστ-ὶω || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|-
| C. || σουν-ου || σουν-αμω || σουν-αμος || γγαστὶαῢ || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|-
| D. || σουν-ω || σουν-ωῢ || σουν-ωμ || γγαστ-ὶω || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|-
| N. || σουν-ομι || σουν-αμω || σουν-ωῒς || γγαστ-ιμι || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|-
| Ms || σουν-αῒ || σουν-ωῢ || σουν-αῒχο || γγαστ-ηῒ || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki || Treść komórki
|}

Język starokonstantynopolitański

2023-06-02T17:56:22Z

XBazyliszek: Utworzono nową stronę "Fikcyjny język słowiański, należący do grupy języków greckosłowiańskich, przodek języka konstantynopolitańskiego i gwar pontyjskich. ==Historia== Język ten…"

Języki greckosłowiańskie

2023-05-31T10:54:36Z

XBazyliszek:

Języki greckosłowiańskie - fikcyjna podgrupa języków słowiańskich, których przodek oddzielił się od prasłowiańskiego w III w. n.e., czyli jeszcze przed pierwszą palatalizacją, a potem ulegał silnym greckim wpływom.

==Drzewo genealogiczne==
Pragreckosłowiański:

- prapółnocnogreckosłowiański:
* epirski
* starokonstantynopolitański > konstantynopolitański
* gwary pontyjskie

- prapeloponeski > staropeloponeski:
* peloponeski
* japoński.

==Historia==
Pierwsze wzmianki o tej grupie Słowian pojawiają się w bizantyńskich tekstach z końca IV w. i są tam nazwani jako ''Σλαουενε'', co w prasłowiańskim w III w. najprawdopodobniej brzmiało *''slawēne''. Od V w. grupa zaczęła się osiedlać na terenach Cesarstwa Bizantyńskiego. Szybko się tam rozprzestrzenili, do VII w. docierając aż na Peloponez i do Azji Mniejszej. W celu ich chrystianizacji greccy kapłani tłumaczyli na ich języki Biblię. Z I tysiąclecia n.e. ostały się nieliczne fragmenty, a to kilka z nich:

===Modlitwa pańska===
ok. 520 r., język prapółnocnogreckosłowiański

ΑΤΙΚΟΥΣ ΝΑΣΙΟΥΣ Ι ΝΑ ΟΥΡΑΝΗ ΕΣΤΙ ΤΟῪΑΪΕΣ ΙΝΕΝ ΜΠΑΝΔΙ ΣΟΥΑΝΤΑΣ ΜΠΑΣΙΛΑΪΣΤΟῪΑΣ ΤΟῪΑΪΑΣ ΠΡΙΤΤΙ ΤΟῪΑΪΑ ΟῪΑΛῚΑ ΜΠΑΝΔΙ ΑΚΑ ΝΑ ΟΥΡΑΝΗ ΤΑΚΑ ΝΑ ΖΕΜΙΟΥ ΑΡΤΟΥΣ ΣΑΝΤῚΟΥΝΟΥΣ ΝΤΑΟΥΑ ΝΟΥ ΝΤΙΝΙΣ ΣΙΣ Α ΠΑΫΣΤΙ ΑΤΙ ΓΓΡΑΪΧΟΥ ΝΟΥ ΑΚΑ ΜΟΥ ΠΑΫΣΤΙΜΟΥΣ ΑΤΙ ΓΓΡΑΪΧΑΫ̀ΙΝΙΚΟΥΜΙΣ ΝΑΣῚΟΥΜΙΣ Α ΝΕ ΟΥΑΔΙ ΝΑΣΟΥΣ ΚΟΥΝ ΟῪΑΔΤΙΕΝΙΑΫ ΑΤΙ ΛΕ ΙΖΜΠΑΟῪΙ ΝΑΣΟΥΣ ΑΤΙ ΖΟΥΛΑ ΜΠΑ ΤΟΥΑΪΕΣ ΒΑΣΙΛΑΪΣΤΟῪΑΣ Α ΜΑΚΤΙΣ Α ΣΛΑῪΑ ΚΟΥΝ ΟῪΑΪΚΟΥΜΙΣ ΣΑΝΘΙ ΑΜΗΝ

Transliteracja:

Atikus nāsjus, i nā uranē esti, twajes inę bądī swątas. Basilajstwas twajas prīdī, twājā waljā bądī, āka nā uranē, tāka nā zemjū. Artus sątjunus dāwā nū dinis sis. Ā pawstī ati grajxū nū, āka mū pawstīmus ati grajxawinīkumis nāsjūmis. Ā ne wadī nāsus kun wadjenijaw ati, le izbāwī nāsus ati zulā. Ba twajes basilajstwas ā maktis ā slāwā kun wajkumis sąti. Amēn.

===Rdz 1:1-7===
ok. 740 r., język starokonstantynopolitański

Α' ΝΑ̃ ΠΑΚΙΝΤΙΚΑΥ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΝΕΠΠΑ Α̃ ΖΕΜῚΑΝ Β' ΖΑ̃ΣΙ ΖΕΜῚΑ̃ ΜΠΗΑ̃ΧΕ ΝΕΑΥΚΛΑΤΤΕΝΑ̃ Α̃ ΠΑΡΖΝΤΙΝΑ̃ ΤΙΜΟῩ ΜΠΗΑ̃ΧΑΝ ΝΑ̃ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΟῪΑΔΟΥ Α̃ ΝΤΑΥΧΟΥΣ ΜΠΑΚΚΙ̃ ΛΕΤΗΑ̃ΧΕ ΝΑ̃ΤΟΥ ΝΙ̃ΜΙ̃ Γ' ΤΟΥΤΤΟῩ ΡΕΚΕ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΜΠΑΝΤΤΙ̃ ΣΟῪΑῚ̈ΤΟΥΣ ΤΑΣ ΜΠΟῩΣΤΟΥ ΣΟῪΑῚ̈ΤΟΥΣ Δ' ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΟῪΕῚ̈ΤΤΕΝ ΤΟΥΣ ΝΤΑΠΠΡΟΥΣ ΕΣΤΙ ΝΤΑῚ̈ΛΙ̃ ΤΟΥΣ ΑΤΟΥ ΤΙΜΟῩ Ε' Α̃ ΝΤΑ̃ΟῪΑ̃ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΣΟῪΑῚTΑ̃Υ ΙΝΕΝ ΝΤΙΝΙΣ ΖΑ̃ΣΙ ΤΙΜΗ ΝΑΚΤΙΣ ΤΑ̃ΚΑ ΜΠΟΥΧΕΝ ΟῪΕΚΕΡΟΥΣ Α̃ ΡΑ̃ΝΑ ΠΙΡΟῪΟΥΣ ΝΤΙΝΙΣ Ϝ' ΖΑ̃ΣΙ ΡΕΚΕ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΣΕΝ ΚΛΕΠΕΣ ΟΥ ΣΕΡΝΤΟΥΚΑΥ ΟῪΑΤΤΟΥ Α̃ ΝΤΑῚ̈ΛΙ̃ ΑΤΟΥ ΤΑ̃ΚΑ Α̃ ΤΑ̃ΚΑ Ζ' ΤΑΣ ΚΛΕΠΕΣ ΑΡΜΠῚΟΥ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΔΑῚ̈ΛΙ̃ Ε ΠΑΤΟΥ [tu rękopis się urywa]

Transliteracja:

1 Nā pakįtikaw twarī bagus neba ā zemją, 2 zāsi zemjā bēāxe neawkladenā ā parzdinā: timū bēāxą nā twarī wadu ā dauxus bagī letēāxe nātu nīmī. 3 Tudū reke bagus: bądī swajtus. Tas būstu swajtus. 4 Bagus wejdę tus dabrus esti, dajlī tus atu timū. 5 Ā dāwā bagus swajtaw inę "dinis" zāsi timē - "naktis". Tāka būxę wekerus ā rāna - pirwus dinis. 6 Zāsi reke bagus: twarī sę klepes u serdukaw wadu ā dajlī atu tāka ā tāka. 7 Tas klepes arbju bagus dajlī e patu...

Fonologiczny przekład na wspólnosłowiański:

1 Na počętьku tvori bogъ nebo a zemľǫ, 2 zasь zemľa běaše neukladena a porzdьna: tьmy běaxǫ na tvori vodъ a duxъ boži letěaše natъ nimi. 3 Tъdy reče bogъ: bǫdi světъ. To bystъ swětъ. 4 Bogъ vidę tъ dobrъ estь, děli tъ otъ tьmy. 5 A dava bogъ světu inę "dьnь" zasь tьmě - "noťь". Tako byšę večerъ a rano - pьrvъ dьnь. 6 Zasь reče bagъ: twori sę klepe vъ serdъku vodъ a děli atъ tako a tako. 7 To klepe orbľь bogъ děli je potъ...

Języki greckosłowiańskie

2023-05-29T12:11:34Z

XBazyliszek:

Języki greckosłowiańskie - fikcyjna podgrupa języków słowiańskich, których przodek oddzielił się od prasłowiańskiego w III w. n.e., czyli jeszcze przed pierwszą palatalizacją, a potem ulegał silnym greckim wpływom.

==Drzewo genealogiczne==
Pragreckosłowiański:

- prapółnocnogreckosłowiański:
* epirski
* starokonstantynopolitański > konstantynopolitański
* gwary pontyjskie

- prapeloponeski > staropeloponeski:
* peloponeski
* japoński.

==Historia==
Pierwsze wzmianki o tej grupie Słowian pojawiają się w bizantyńskich tekstach z końca IV w. i są tam nazwani jako ''Σλαουενε'', co w prasłowiańskim w III w. najprawdopodobniej brzmiało *''slawēne''. Od V w. grupa zaczęła się osiedlać na terenach Cesarstwa Bizantyńskiego. Szybko się tam rozprzestrzenili, do VII w. docierając aż na Peloponez i do Azji Mniejszej. W celu ich chrystianizacji greccy kapłani tłumaczyli na ich języki Biblię. Z I tysiąclecia n.e. ostały się nieliczne fragmenty, a to jeden z nich (ok. 740 r., język starokonstantynopolitański):

Α' ΝΑ̃ ΠΑΚΙΝΤΙΚΑΥ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΝΕΠΠΑ Α̃ ΖΕΜῚΑΝ Β' ΖΑ̃ΣΙ ΖΕΜῚΑ̃ ΜΠΗΑ̃ΧΕ ΝΕΑΥΚΛΑΤΤΕΝΑ̃ Α̃ ΠΑΡΖΝΤΙΝΑ̃ ΤΙΜΟῩ ΜΠΗΑ̃ΧΑΝ ΝΑ̃ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΟῪΑΔΟΥ Α̃ ΝΤΑΥΧΟΥΣ ΜΠΑΚΚΙ̃ ΛΕΤΗΑ̃ΧΕ ΝΑ̃ΤΟΥ ΝΙ̃ΜΙ̃ Γ' ΤΟΥΤΤΟῩ ΡΕΚΕ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΜΠΑΝΤΤΙ̃ ΣΟῪΑῚ̈ΤΟΥΣ ΤΑΣ ΜΠΟῩΣΤΟΥ ΣΟῪΑῚ̈ΤΟΥΣ Δ' ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΟῪΕῚ̈ΤΤΕΝ ΤΟΥΣ ΝΤΑΠΠΡΟΥΣ ΕΣΤΙ ΝΤΑῚ̈ΛΙ̃ ΤΟΥΣ ΑΤΟΥ ΤΙΜΟῩ Ε' Α̃ ΝΤΑ̃ΟῪΑ̃ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΣΟῪΑῚTΑ̃Υ ΙΝΕΝ ΝΤΙΝΙΣ ΖΑ̃ΣΙ ΤΙΜΗ ΝΑΚΤΙΣ ΤΑ̃ΚΑ ΜΠΟΥΧΕΝ ΟῪΕΚΕΡΟΥΣ Α̃ ΡΑ̃ΝΑ ΠΙΡΟῪΟΥΣ ΝΤΙΝΙΣ Ϝ' ΖΑ̃ΣΙ ΡΕΚΕ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΤΟῪΑΡΙ̃ ΣΕΝ ΚΛΕΠΕΣ ΟΥ ΣΕΡΝΤΟΥΚΑΥ ΟῪΑΤΤΟΥ Α̃ ΝΤΑῚ̈ΛΙ̃ ΑΤΟΥ ΤΑ̃ΚΑ Α̃ ΤΑ̃ΚΑ Ζ' ΤΑΣ ΚΛΕΠΕΣ ΑΡΜΠῚΟΥ ΜΠΑΚΚΟΥΣ ΔΑῚ̈ΛΙ̃ Ε ΠΑΤΟΥ [tu rękopis się urywa]

Transliteracja:

1 Nā pakįtikaw twarī bagus neba ā zemją, 2 zāsi zemjā bēāxe neawkladenā ā parzdinā: timū bēāxą nā twarī wadu ā dauxus bagī letēāxe nātu nīmī. 3 Tudū reke bagus: bądī swajtus. Tas būstu swajtus. 4 Bagus wejdę tus dabrus esti, dajlī tus atu timū. 5 Ā dāwā bagus swajtaw inę "dinis" zāsi timē - "naktis". Tāka būxę wekerus ā rāna - pirwus dinis. 6 Zāsi reke bagus: twarī sę klepes u serdukaw wadu ā dajlī atu tāka ā tāka. 7 Tas klepes arbju bagus dajlī e patu...

Fonologiczny przekład na wspólnosłowiański:

1 Na počętьku tvori bogъ nebo a zemľǫ, 2 zasь zemľa běaše neukladena a porzdьna: tьmy běaxǫ na tvori vodъ a duxъ boži letěaše natъ nimi. 3 Tъdy reče bogъ: bǫdi světъ. To bystъ swětъ. 4 Bogъ vidę tъ dobrъ estь, děli tъ otъ tьmy. 5 A dava bogъ světu inę "dьnь" zasь tьmě - "noťь". Tako byšę večerъ a rano - pьrvъ dьnь. 6 Zasь reče bagъ: twori sę klepe vъ serdъku vodъ a děli atъ tako a tako. 7 To klepe orbľь bogъ děli je potъ...

Języki greckosłowiańskie

2023-05-27T19:17:45Z

XBazyliszek: W trakcie budowy

Matmathcom

2023-05-11T19:27:52Z

XBazyliszek: Pierwsza wersja

Matmathcom (matura + "mathematics" + "communication") - sposób komunikacji opracowany przez XBazyliszka dzięki inspiracji jego przyjaciela, mający na celu umożliwić wymienianie w sposób ukryty prostych komunikatów na maturze z matematyki. Wykorzystuje on przedmioty, które można mieć na egzaminie i jego używanie polega na odpowiednim z nich dźwięków w odpowiedniej kolejności i przekazywaniu za ich pomocą informacji dotyczących wzorów do stosowania w określonych zadaniach z arkusza.

==Zasób dźwięków==
===Z użyciem długopisu===
Stuknięcie o arkusz lub ławkę - d1.

Krótkie przejechanie po arkuszu lub ławce - d2.

Pstryknięcie - d3.

===Z użyciem kartki===
Głośne przerzucenie kartki - k1.

Dość głośne przesunięcie kartki lub arkusza - k2.

===Z użyciem własnego ciała===
Pociągnięcie nosem - N.

Kaszlnięcie lub chrząknięcie - K.

==Tworzenie komunikatów==
Komunikaty w matmathcomie składają się z dwóch członów: kategorii komunikatu i jego wartości. Za ich pomocą wyraża się, jaki wzór lub twierdzenie jest potrzebne do rozwiązania określonego zadania. Rozpoczęcie konwersacji musi być poprzedzone trzykrotnym K.

Kategorie komunikatów to:
* numer zadania, wprowadzany poprzez N;
* numer strony na maturalnej karcie wzorów z matematyki, wprowadzany poprzez K;
* numer "kropy" na danej stronie karty wzorów; wprowadzany poprzez k1.

Każda z tych kategorii przyjmuje wartość liczbową, będącą sumą wprowadzanych pojedynczych liczb o wartościach 1 (d1) i 5 (d3).

Pytanie wprowadza się poprzez podanie kategorii numeru zadania i jego wartości, natomiast odpowiedź poprzez numer strony karty wzorów, a następnie numer "kropy".

W przypadku, gdy osoba pytająca miała na myśli inny etap zadania, może to zasygnalizować poprzez d2 (wcześniejszy) lub k2 (późniejszy).

===Przykładowa konwersacja===
A: K-K-K. (Ej!)

A: N-d3-d1-d1-d1-d1? (Jak zrobić zadanie nr 9?)

B: K-d3-d3-d3-k1-d1-d1. (Strona nr 15, kropa nr 2. [twierdzenie sinusów])

A: k2 (To już mam, ale co dalej?)

B: K-d3-d3-d3-d3-d1-k1-d1. (Potem str. 21, kropa 1. [okrąg opisany na czworokącie])

Na przykładzie arkusza z matematyki rozszerzonej od CKE z marca 2021 r.

==Ostrzeżenie==
Matmathcom powstał jedynie w celach humorystycznych i nie zaleca się jego stosowania w praktyce. Autor nie bierze odpowiedzialności za wszelkie problemy i przykrości spowodowane jego użyciem.

Język praboreański

2022-08-25T15:32:52Z

XBazyliszek:

'''Praboreański''' (sape) - ostatni wspólny przodek języków boreańskich, czyli większości współczesnych i historycznych języków świata. Używany był około 43 000 lat p.n.e. w okolicach dolin Tygrysu i Eufratu.

Mimo iż jest on oparty na paru przypuszczalnych cechach lingwistycznych (tj. obecność wielu spółgłosek niepłucnych, prosta fonetyka i gramatyka, ograniczone słownictwo oraz niektóre słowa zaczerpnięte z pranostratycznego), to jednak jest to zasadniczo język fikcyjny i nie powinien być traktowany jako faktyczna rekonstrukcja.

== Fonetyka ==
=== Spółgłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Dwuargowe !! Dziąsłowe !! Podniebienne !! Miękkopodniebienne !! Języczkowe !! Krtaniowe
|-
| Ejektywne || pʼ || tʼ || || kʼ || qʼ ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p || t || || k || q || ʼ
|-
| Zwarte dźwięczne || b || d || || g || G ||
|-
| Szczelinowe || f || s || ś || x || X || h
|-
| Zwarto-szczelinowe || || || c || || ||
|-
| Aproksymanty || w || || j || || ||
|-
| Boczne aproksymanty || || l || || || ||
|-
| Drżące || || r || || || R ||
|-
| Nosowe || m || n || (ɲ) || (ŋ) || ||
|}

=== Samogłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Przednie !! Centralne !! Tylne
|-
| Przymknięte || i y || || u
|-
| Średnie || e ē || || o ō
|-
| Otwarte || || a ā ||
|}

== Gramatyka ==
Z racji iż język praboreański jest bardzo stary, ma mało rozwiniętą gramatykę. Choć wśród użytkowników występuje duża dowolność, co do układania zdań, to jednak dominuje szyk SOV. Wśród części mowy można znaleźć jedynie rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki i czasowniki, choć niekiedy używa się też przymiotników w roli przysłówków (występuje także partykuła ''nie''). Żadne ze wspomnianych części mowy się nie odmieniają ani nie mają specyficznej budowy (wyjątkiem są czasowniki, które kończą się na ''-s''). Występuje tylko jeden zaimek dzierżawczy, reszta jest zastępowana przez odpowiadające im zaimki osobowe. Brakuje podziału na rodzaje.

== Słownik ==
ʼafi – mały

ʼaga – on/ona/ono

ʼagari – cztery

ʼak – ja

ʼaba – krótki

ʼapkaj – owad/pająk

ʼāpres – mówić/myśleć

co – ucho

cos – słyszeć

faxi – piasek/pył

fciśis – pływać

foga – jezioro/morze

foma – kwiat

fotʼe – niebo

fotʼewat – deszcz

ha – nie

ja – dzień

jabe – gorący

jafotʼe – słońce

kʼaj – zwierzę

kʼajnes – polować

kʼar – serce

kʼe – mężczyzna/mąż/człowiek

kʼē – mięso

kʼeri – przywódca klanu/ojciec rodu

lahe – jedzenie

lahes – jeść

ma – matka

mahus – rodzić

maj – my

me – mój

mibos – latać

mubas – iść/biegać

naGe – kość

nes – szukać

nu – jeden

nut – ptak

nytʼi – jajo

ʼotʼa – ryba

pa – dwa

paka – córka

paku – dziecko

pakur – syn

pe – noga

pōse – smutny/przestraszony

pʼa – ojciec

pʼedes – robić

pʼu – drzewo

pʼule – owoc

qokpu – las

qobo – pięć

qu – ręka

qʼar – gdzie

qʼep – kiedy

qʼit – jak

qʼo – kto/co

ra – kobieta/żona

rulan – kamień

Ru – głowa

sak – trzy

sape – usta/język

sax – bóg/duch

sec – ogień

secas – palić się

so – oko

sos – widzieć

tʼa – wy/oni/one

tʼe – ty

wa – noc

wabe – zimny

wat – woda

wafotʼe – księżyc

waXos – spać

xa – ten/tamten

xi – wysoki

Xu – duży

Xura – góra

Xuri – martwy

Xutśis – zabić

Xuryci – krew

== Przykładowy tekst ==
Opowiadanie ''Król i bóg'' w języku praboreańskim:

kʼeri ha paku. kʼeri pakur nes. kʼeri saxkʼe ʼāpres: „ʼak pakur nes”. saxkʼe kʼeri ʼāpres: „ʼāpres tʼe saxwat”. kʼeri saxwat mubas. ʼaga saxwat ʼāpres: „saxwat, me cos”. saxwat fotʼe. saxwat mubas. „tʼe qʼo nes?”. „ʼak pakur nes”. „pʼedes” saxwat ʼāpres. kʼeri ra pakur mahus.

Dosłowne tłumaczenie:

Król nie miał dzieci. Król chciał syna. Król powiedział do kapłana: "chciałbym syna". Kapłan powiedział królowi: "Porozmawiaj z bogiem". Król poszedł do boga. Powiedział do boga: "boże, usłysz mnie". Bóg był w niebie. Bóg przyszedł. "Czego chcesz?". "Ja chcę syna". "Tak zrobię" rzekł bóg. Żona króla zrodziła syna.

Język praboreański

2022-08-25T15:32:14Z

XBazyliszek: /* Słownik */

'''Praboreański''' (sape) - ostatni wspólny przodek języków boreańskich, czyli większości współczesnych i historycznych języków świata. Używany był około 43 000 lat p.n.e. w okolicach dolin Tygrysu i Eufratu.

Mimo iż jest on oparty na paru lingwistycznych przypuszczalnych cechach lingwistycznych (tj. obecność wielu spółgłosek niepłucnych, prosta fonetyka i gramatyka, ograniczone słownictwo oraz niektóre słowa zaczerpnięte z pranostratycznego), to jednak jest to zasadniczo język fikcyjny i nie powinien być traktowany jako faktyczna rekonstrukcja.

== Fonetyka ==
=== Spółgłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Dwuargowe !! Dziąsłowe !! Podniebienne !! Miękkopodniebienne !! Języczkowe !! Krtaniowe
|-
| Ejektywne || pʼ || tʼ || || kʼ || qʼ ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p || t || || k || q || ʼ
|-
| Zwarte dźwięczne || b || d || || g || G ||
|-
| Szczelinowe || f || s || ś || x || X || h
|-
| Zwarto-szczelinowe || || || c || || ||
|-
| Aproksymanty || w || || j || || ||
|-
| Boczne aproksymanty || || l || || || ||
|-
| Drżące || || r || || || R ||
|-
| Nosowe || m || n || (ɲ) || (ŋ) || ||
|}

=== Samogłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Przednie !! Centralne !! Tylne
|-
| Przymknięte || i y || || u
|-
| Średnie || e ē || || o ō
|-
| Otwarte || || a ā ||
|}

== Gramatyka ==
Z racji iż język praboreański jest bardzo stary, ma mało rozwiniętą gramatykę. Choć wśród użytkowników występuje duża dowolność, co do układania zdań, to jednak dominuje szyk SOV. Wśród części mowy można znaleźć jedynie rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki i czasowniki, choć niekiedy używa się też przymiotników w roli przysłówków (występuje także partykuła ''nie''). Żadne ze wspomnianych części mowy się nie odmieniają ani nie mają specyficznej budowy (wyjątkiem są czasowniki, które kończą się na ''-s''). Występuje tylko jeden zaimek dzierżawczy, reszta jest zastępowana przez odpowiadające im zaimki osobowe. Brakuje podziału na rodzaje.

== Słownik ==
ʼafi – mały

ʼaga – on/ona/ono

ʼagari – cztery

ʼak – ja

ʼaba – krótki

ʼapkaj – owad/pająk

ʼāpres – mówić/myśleć

co – ucho

cos – słyszeć

faxi – piasek/pył

fciśis – pływać

foga – jezioro/morze

foma – kwiat

fotʼe – niebo

fotʼewat – deszcz

ha – nie

ja – dzień

jabe – gorący

jafotʼe – słońce

kʼaj – zwierzę

kʼajnes – polować

kʼar – serce

kʼe – mężczyzna/mąż/człowiek

kʼē – mięso

kʼeri – przywódca klanu/ojciec rodu

lahe – jedzenie

lahes – jeść

ma – matka

mahus – rodzić

maj – my

me – mój

mibos – latać

mubas – iść/biegać

naGe – kość

nes – szukać

nu – jeden

nut – ptak

nytʼi – jajo

ʼotʼa – ryba

pa – dwa

paka – córka

paku – dziecko

pakur – syn

pe – noga

pōse – smutny/przestraszony

pʼa – ojciec

pʼedes – robić

pʼu – drzewo

pʼule – owoc

qokpu – las

qobo – pięć

qu – ręka

qʼar – gdzie

qʼep – kiedy

qʼit – jak

qʼo – kto/co

ra – kobieta/żona

rulan – kamień

Ru – głowa

sak – trzy

sape – usta/język

sax – bóg/duch

sec – ogień

secas – palić się

so – oko

sos – widzieć

tʼa – wy/oni/one

tʼe – ty

wa – noc

wabe – zimny

wat – woda

wafotʼe – księżyc

waXos – spać

xa – ten/tamten

xi – wysoki

Xu – duży

Xura – góra

Xuri – martwy

Xutśis – zabić

Xuryci – krew

== Przykładowy tekst ==
Opowiadanie ''Król i bóg'' w języku praboreańskim:

kʼeri ha paku. kʼeri pakur nes. kʼeri saxkʼe ʼāpres: „ʼak pakur nes”. saxkʼe kʼeri ʼāpres: „ʼāpres tʼe saxwat”. kʼeri saxwat mubas. ʼaga saxwat ʼāpres: „saxwat, me cos”. saxwat fotʼe. saxwat mubas. „tʼe qʼo nes?”. „ʼak pakur nes”. „pʼedes” saxwat ʼāpres. kʼeri ra pakur mahus.

Dosłowne tłumaczenie:

Król nie miał dzieci. Król chciał syna. Król powiedział do kapłana: "chciałbym syna". Kapłan powiedział królowi: "Porozmawiaj z bogiem". Król poszedł do boga. Powiedział do boga: "boże, usłysz mnie". Bóg był w niebie. Bóg przyszedł. "Czego chcesz?". "Ja chcę syna". "Tak zrobię" rzekł bóg. Żona króla zrodziła syna.

Język praboreański

2022-08-25T15:30:24Z

XBazyliszek: Rozbudowanie opisu, poprawka w fonetyce, dodanie słownika, poprawki w tekście, tłumaczenie tekstu.

'''Praboreański''' (sape) - ostatni wspólny przodek języków boreańskich, czyli większości współczesnych i historycznych języków świata. Używany był około 43 000 lat p.n.e. w okolicach dolin Tygrysu i Eufratu.

Mimo iż jest on oparty na paru lingwistycznych przypuszczalnych cechach lingwistycznych (tj. obecność wielu spółgłosek niepłucnych, prosta fonetyka i gramatyka, ograniczone słownictwo oraz niektóre słowa zaczerpnięte z pranostratycznego), to jednak jest to zasadniczo język fikcyjny i nie powinien być traktowany jako faktyczna rekonstrukcja.

== Fonetyka ==
=== Spółgłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Dwuargowe !! Dziąsłowe !! Podniebienne !! Miękkopodniebienne !! Języczkowe !! Krtaniowe
|-
| Ejektywne || pʼ || tʼ || || kʼ || qʼ ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p || t || || k || q || ʼ
|-
| Zwarte dźwięczne || b || d || || g || G ||
|-
| Szczelinowe || f || s || ś || x || X || h
|-
| Zwarto-szczelinowe || || || c || || ||
|-
| Aproksymanty || w || || j || || ||
|-
| Boczne aproksymanty || || l || || || ||
|-
| Drżące || || r || || || R ||
|-
| Nosowe || m || n || (ɲ) || (ŋ) || ||
|}

=== Samogłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Przednie !! Centralne !! Tylne
|-
| Przymknięte || i y || || u
|-
| Średnie || e ē || || o ō
|-
| Otwarte || || a ā ||
|}

== Gramatyka ==
Z racji iż język praboreański jest bardzo stary, ma mało rozwiniętą gramatykę. Choć wśród użytkowników występuje duża dowolność, co do układania zdań, to jednak dominuje szyk SOV. Wśród części mowy można znaleźć jedynie rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki i czasowniki, choć niekiedy używa się też przymiotników w roli przysłówków (występuje także partykuła ''nie''). Żadne ze wspomnianych części mowy się nie odmieniają ani nie mają specyficznej budowy (wyjątkiem są czasowniki, które kończą się na ''-s''). Występuje tylko jeden zaimek dzierżawczy, reszta jest zastępowana przez odpowiadające im zaimki osobowe. Brakuje podziału na rodzaje.

== Słownik ==
ʼafi – mały
ʼaga – on/ona/ono
ʼagari – cztery
ʼak – ja
ʼaba – krótki
ʼapkaj – owad/pająk
ʼāpres – mówić/myśleć
co – ucho
cos – słyszeć
faxi – piasek/pył
fciśis – pływać
foga – jezioro/morze
foma – kwiat
fotʼe – niebo
fotʼewat – deszcz
ha – nie
ja – dzień
jabe – gorący
jafotʼe – słońce
kʼaj – zwierzę
kʼajnes – polować
kʼar – serce
kʼe – mężczyzna/mąż/człowiek
kʼē – mięso
kʼeri – przywódca klanu/ojciec rodu
lahe – jedzenie
lahes – jeść
ma – matka
mahus – rodzić
maj – my
me – mój
mibos – latać
mubas – iść/biegać
naGe – kość
nes – szukać
nu – jeden
nut – ptak
nytʼi – jajo
ʼotʼa – ryba
pa – dwa
paka – córka
paku – dziecko
pakur – syn
pe – noga
pōse – smutny/przestraszony
pʼa – ojciec
pʼedes – robić
pʼu – drzewo
pʼule – owoc
qokpu – las
qobo – pięć
qu – ręka
qʼar – gdzie
qʼep – kiedy
qʼit – jak
qʼo – kto/co
ra – kobieta/żona
rulan – kamień
Ru – głowa
sak – trzy
sape – usta/język
sax – bóg/duch
sec – ogień
secas – palić się
so – oko
sos – widzieć
tʼa – wy/oni/one
tʼe – ty
wa – noc
wabe – zimny
wat – woda
wafotʼe – księżyc
waXos – spać
xa – ten/tamten
xi – wysoki
Xu – duży
Xura – góra
Xuri – martwy
Xutśis – zabić
Xuryci – krew

== Przykładowy tekst ==
Opowiadanie ''Król i bóg'' w języku praboreańskim:

kʼeri ha paku. kʼeri pakur nes. kʼeri saxkʼe ʼāpres: „ʼak pakur nes”. saxkʼe kʼeri ʼāpres: „ʼāpres tʼe saxwat”. kʼeri saxwat mubas. ʼaga saxwat ʼāpres: „saxwat, me cos”. saxwat fotʼe. saxwat mubas. „tʼe qʼo nes?”. „ʼak pakur nes”. „pʼedes” saxwat ʼāpres. kʼeri ra pakur mahus.

Dosłowne tłumaczenie:

Król nie miał dzieci. Król chciał syna. Król powiedział do kapłana: "chciałbym syna". Kapłan powiedział królowi: "Porozmawiaj z bogiem". Król poszedł do boga. Powiedział do boga: "boże, usłysz mnie". Bóg był w niebie. Bóg przyszedł. "Czego chcesz?". "Ja chcę syna". "Tak zrobię" rzekł bóg. Żona króla zrodziła syna.

Język praboreański

2022-08-25T12:35:02Z

XBazyliszek: Nowy artykuł, jeszcze będzie rozbudowywany.

'''Praboreański''' (sape) - ostatni wspólny przodek języków boreańskich, czyli większości współczesnych i historycznych języków świata. Używany był około 43 000 lat p.n.e. w okolicach dolin Tygrysu i Eufratu.

== Fonetyka ==
=== Spółgłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Dwuargowe !! Dziąsłowe !! Podniebienne !! Miękkopodniebienne !! Języczkowe !! Krtaniowe
|-
| Ejektywne || pʼ || tʼ || || kʼ || qʼ ||
|-
| Zwarte bezdźwięczne || p || t || || k || q || ʼ
|-
| Zwarte dźwięczne || b || d || || g || G ||
|-
| Szczelinowe || f || s || ś || x || X || h
|-
| Zwarto-szczelinowe || || c || || || ||
|-
| Aproksymanty || w || || j || || ||
|-
| Boczne aproksymanty || || l || || || ||
|-
| Drżące || || r || || || R ||
|-
| Nosowe || m || n || (ɲ) || (ŋ) || ||
|}

=== Samogłoski ===
{| class="wikitable"
|-
! !! Przednie !! Centralne !! Tylne
|-
| Przymknięte || i y || || u
|-
| Średnie || e ē || || o ō
|-
| Otwarte || || a ā ||
|}

== Gramatyka ==
Z racji iż język praboreański jest bardzo stary, ma mało rozwiniętą gramatykę. Choć wśród użytkowników występuje duża dowolność, co do układania zdań, to jednak dominuje szyk SOV. Wśród części mowy można znaleźć jedynie rzeczowniki, przymiotniki, liczebniki, zaimki i czasowniki, choć niekiedy używa się też przymiotników w roli przysłówków (występuje także partykuła ''nie''). Żadne ze wspomnianych części mowy się nie odmieniają ani nie mają specyficznej budowy (wyjątkiem są czasowniki, które kończą się na ''-s'').

== Przykładowy tekst ==
Opowiadanie ''Król i bóg'' w języku praboreańskim:

kʼeri ha paku. kʼeri pakur nes. kʼeri saxkʼe ʼāpre: „ʼak pakur nes”. saxkʼe kʼeri ʼāpre: „ʼāpre tʼe saxwat”. kʼeri saxwat mubas. ʼaga saxwat ʼāpre: „saxwat, me cos”. saxwat fotʼe. saxwat mubas. „tʼe qʼo nes?”. „ʼak pakur nes”. „pʼedes” saxwat ʼāpre. kʼeri ra paku mahus.