Tekst źródłowy strony Wojna nowotrusko-sechtońska

{{Secht Intro}}
{{Trugia intro}}
{{Wojna
|tło tekstu=black
|conworld tekst kolor=white
|conworld=''Część conworldu [[Kyon|<font color="white"><b><u>KYON</u></b></font>]]''.
|seria konfliktów=wojny trusko-sechtońskie
|nazwa konfliktu=<font size="5" face="Cardo">Wojna Nowotrusko-Sechtońska</font>
|grafiki=[[Plik:Secht defence against Trug.jpg|200px]][[Plik:Trugowie Mugadir.jpg|200px]]<br/><small>Narada wojskowych sechtońskich · Truscy najeźdzcy</small>
|strona A=[[Plik:Flaga Trugów.png|150px]]<br/>'''[[Państwo Nowotruskie]]'''
|strona B=[[Plik:SechtCoA.png|140px]]<br/>'''[[Secht|Konfederacja Państw Sechtu]]'''
|rok = 9380 - 9426 EK
|czas = 46 lat Kyonu - 17 lat ziemskich
|miejsce = Obszar [[Tarfiy]]
|przyczyna = azyl udzielony przez [[Secht]] wobec przywódców [[Powstanie w Mugadirze|powstania w Mugadirze]] z 9380 roku
|wynik= zwycięstwo [[Secht]]u<br/>• wycofanie się wojsk truskich z [[Tarfiy]]<br/>• zobowiązanie się Sechtu do zmniejszenia neutralności wspierającej ruchy antytruskie<br/>• zaburzenia [[Szlak Lasu|Szlaku Lasu]] i [[Szlak Ognia|Szlaku Ognia]] <br/>• odcięcie wojsk truskich operujących w [[Talonbat|Talonbacie]] i ich kapitulacja <br/>• głód i epidemie w Tarfiy oraz w mniejszym stopniu w Qabōr Māgdōr
|strona A - politycy = 
|strona A - wojskowi = 
|strona A - straty = niewielkie w [[Tarfiy]], umiarkowane w [[Mugadir]], bardzo duże w [[Qabōr Māgdōr]]
|strona B - politycy = [[Plik:SechtFlag.png|30px]] '''Rada Konfederacji [[Secht]]u na czele z Qadvārem II Cichym''' 
|strona B - wojskowi = [[Plik:SechtFlag.png|30px]] Wezyr Wojny Peħtar Sāvōr
|strona B - straty = znaczne w [[Tarfiy]], niewielkie w [[Qabōr Māgdōr]]
}}
{{Nowotruskie wojny religijne}}

'''Wojna nowotrusko-sechtońska 9380 - 9426 [[EK]]''' ([[język nowosechtoński|nscht.]] «{{Unicode|ܬܪܓ-ܣ݇ܚܬ ܕܵܒܘ݆ܢ|Serto}}» ''‹Trg-Səħt Dabun›'') - konflikt zbrojny (najpierw ''proxy'', a potem bezpośredni) pomiędzy [[Państwo Nowotruskie|Państwem Nowotruskim]] a [[Secht|Konfederacją Państw Sechtu]] na obszarze [[Tarfiy]], który trwał {{RokKyonu|46}} lat [[EK]]. Była to wyniszczająca wojna, która wpłynęła na sytuację polityczną, ekonomiczną i kulturalną w regionie [[Kanisja|Kanisji]] oraz w całym obszarze [[Pas Życia|Pasa Życia]], ze skutkami odczuwalnymi przez wiele dekad.

= Tło i przyczyny konfliktu =
Po 9300 roku Trugowie, niesieni ekspansją i [[Religia nowotruska|nową wiarą]], przetoczyli się jak walec po obszarach [[Środkowy Kyon|środkowego Kyonu]] i części Kanisji - w {{RokEryKyonu|9374}} zajęli miasto [[Mugadir]]. W tym samym czasie planowano rozpoczęcie kolejnej wojny, z [[Mhasal|Mhasalem]].

Atak na Mhasal miał być poprowadzony dwoma głównymi kolumnami, jedną wzdłuż wybrzeża, a drugą przez góry do [[Górny Mhasal|Górnego Mhasalu]]. Oprócz tego planowano dywersyjno-oportunistyczny atak od południa, poprzez Wielką Pustynię i [[Talonbat]]. Miał on nie tyle walczyć z Mhasalem, ale poprzez dyplomację, groźby i podstępy zebrać wsparcie, armię i wasali w [[Wardia|Wardii]], i dopiero potem ewentualnie ruszyć do walki. Aby zsynchronizować wyprowadzone ataki, ustalono że Talonbat będzie zajęty do {{RokEryKyonu|9409}}, a w następnym roku nastąpi właściwy atak. Podejrzewa się, że Trugowie nie zdawali sobie z ogromu dystansów i trudności terenu - inaczej by nigdy nie planowali marszu tak ogromnej armii [[Szlak Ognia|Szlakiem Ognia]].

Plany zostały jednak mocno pokrzyżowane przez wydarzenia w Mugadirze. Główną przyczyną wojny było udzielenie azylu przez [[Secht]] dla przywódców [[Powstanie w Mugadirze|powstania w Mugadirze]], które wybuchło w {{RokEryKyonu|9380}}. Secht odmówił wydania zbiegów, co Trugia uznała za akt wrogości. Wzajemna nieufność między oboma państwami, wspierana rywalizacją o dominację nad szlakami handlowymi oraz kulturowymi wpływami w zachodnim Kyonie, pogłębiała konflikt.

== Siły ==

=== Trugia ===
Trugowie dysponowali sporą armią, ale samych [[Trugowie|Trugów]] było tam niewielu. Szacuje się, że całe wojsko truskie liczyło ok. 66 tys. żołnierzy, w tym:

* 30 tys. brockiej jazdy (konnicy i wielbłądów)
* 4 tys. elitarnych żołnierzy truskich (konnica i wojska inżynieryjne, w tym artylerzyści)
* 5 tys. truskich Mitengów
* 5 tys. Zambijczyków
* 22 tys. piechoty mugadirskiej (której lojanlość była dość niepewna)

Większość tych żołnierzy miała uczestniczyć w kampanii talonbacko-wardyjskiej. Niestety, wybuch wojny zniweczył te plany - Trugowie na zajęcie Talonbatu mogli przeznaczyć zaledwie 21 tysięcy żołnierza - połowę Brotów, całość Mitengów oraz tysiąc Trugów. W wojnie nowotrusko-sechtońskiej po stronie Trugów walczyło więc ok 45 tysiące ludzi.<ref>Dotyczy to całej wojny, początkowo w zajęciu Tarfiy uczestniczyła cała armia. Rozdzielenie nastąpiło w trakcie okupacji Tarfiy i przed sforsowaniem muru hetyńskiego.</ref>

=== Secht ===
Atak nadszedł niespodziewanie dla Sechtu - ufał on mocno w swoje fortyfikacje i nie dowierzał, że jakikolwiek stepowy lud może spróbować je sforsować. Przez prawie cały czas przyjmował on postawę defensywną, nie angażował się w walkę w otwartym polu. Sporym zaskoczeniem dla nich było też powszechne stosowanie przez Trugów artylerii, w tym mobilnej, transportowanej na grzbietach wielbłądów.

= Przebieg wojny =
Wojna rozpoczęła się w {{RokEryKyonu|9398}}, gdy wojska truskie zajęły [[Tarfiy]], strategiczny region leżący na pograniczu Sechtu. Po tym Trugowie szybko wkroczyli do wschodniej [[Hetynia|Hetynii]] i [[Urania|Uranii]], jednak natrafili na silny opór ze strony wojsk sechtońskich, wspieranych przez lokalne garnizony oraz ludność cywilną. Fortyfikacje chroniące Hetynię i Uranię były też dużo mocniejsze od tych broniących Tarfiy od północy.

== Faza oblężeń ==
Głównym elementem wojny były wyniszczające oblężenia miast Sechtu, które były długo bronione dzięki solidnym fortyfikacjom oraz wsparciu z organizowanych w głębi kraju posiłków. Trugowie zmuszeni byli prowadzić kampanię w trudnych warunkach, co doprowadziło do szerzenia się epidemii i głodu w ich szeregach. Największe straty poniesiono podczas oblężeń w latach 9405-9409, które zakończyło się niepowodzeniem. Sechtończycy umiejętnie korzystali ze swoich murów, wpuszczając wojska do wewnątrz i blokując im odwrót - zniszczyli w ten sposób kilka znacznych oddziałów, ale skutkiem tej strategii duża część ziem Sechtu została przez Trugów zniszczona, a ludność wymordowana.

== Kontratak Sechtu ==
Od {{RokEryKyonu|9410}} Secht rozpoczął kontratak, odzyskując część utraconych terenów i wprowadzając elementy wojny partyzanckiej, co znacznie osłabiło zdolności ofensywne Trugii. Wojska sechtońskie skutecznie blokowały szlaki zaopatrzeniowe oraz atakowały rozproszone oddziały truskie.

= Zakończenie wojny =
Wojna zakończyła się w {{RokEryKyonu|9426}} podpisaniem traktatu pokojowego, na mocy którego Trugia zmuszona była wycofać swoje wojska z Tarfiy i wschodniej Hetynii oraz Uranii. Secht zobowiązał się do zaprzestania wspierania ruchów antytruskich, choć w rzeczywistości tajnie kontynuował wspieranie [[Mugadirczycy|Mugadirczyków]] sprzeciwiających się truskiej władzy.

= Skutki wojny =
Wojna znacząco osłabiła oba państwa. Trugia doznała poważnych strat ludzkich i gospodarczych, oraz straciła impet do ekspansji - pierwszy raz wojska nowotruskie zostały powstrzymane. Secht, mimo zwycięstwa, poniosł znaczne straty materialne i ludnościowe, a jego miasta i fortyfikacje wymagały odbudowy. Trugia osłabiła swoją pozycję na zachodnim Kyonie, co doprowadziło do dalszej autonomizacji [[Mugadir|Mugadiru]] oraz utraty wpływów w regionie.

Wojna odcięła też wojska truskie operujące w Talonbacie, i przyspieszyły ich kapitulację. Konieczność rzucenia większości sił na Secht, nie Talonbat i Wardię, także wpłynęło dość znacznie na operacjach w Mhasalu i Talonbacie. Dopiero w {{RokEryKyonu|9402}} wojska truskie stanęły pod Talonbatem i rozpoczęły jego mozolne zajmowanie. W {{RokEryKyonu|9420}}, po zajęciu Talonbatu, zginął w zasadzce truski dowódca ekspedycji, Siraureis Sanrain<ref>Notabene [[Truscy Ajdynirczycy|truski Ajdynirczyk]] i [[Żysudrydzi|Żysudryda]].</ref>. Odcięte wojska truskie w Talonbacie poddały się w 9427.

Jednocześnie wojska truskie w Mhasalu doznały kilku klęsk, a w 9419 zginął Zoudris, naczelny wódz wyprawy. Być może, gdyby nie wplątanie w pełnoskalową wojnę z Sechtem, wojska truskie byłyby w stanie dotrzeć do Wardii i otworzyć kolejny front w walkach z Mhasalem. Z drugiej strony jednak, różnie się ocenia szanse na powodzenie pierwotnego planu. Być może był on niewykonalny i Trugowie niedocenili Wielkiej Pustyni.

= Zobacz też =
* [[Powstanie w Mugadirze]]
* [[Mugadir]]
* [[Państwo Nowotruskie]]
* [[Secht]]