Tekst źródłowy strony Gramatyka nowopołabska

Gramatyka odtworzonego języka nowopołabskiego. Korpus języka połabskiego jest zbyt ubogi, aby móc w pełni odbudować język, więc wiele dziur należało załatać. Wykrzyknik ''!'' przed formami oznacza, że są one poświadczone, znak zapytania ''?'' oznacza, że są one niepewne.
==Fonetyka i fonologja==

==Czasownik==
===Czasy===
====Praesens (Czas teraźniejszy)====
''Praesens'' (czas teraźniejszy) jest podstawowym czasem w języku połabskim. Tworzony jest od czasowników niedokonanych i oznacza czynność mającą miejsce w chwili mówienia.
====Aoristus (Czas przeszły dokonany)====
''Aoristus'' (aoryst, czas przeszły dokonany) oznacza dokonaną czynność mającą miejsce w przeszłości. Tworzony jest zarówno od czasowników dokonanych, jak i niedokonanych, choć częściej od tych pierwszych. Stosowany był szczególnie w przypadku narracji i opowieści.
====Imperfectum (Czas przeszły niedokonany)====
''Imperfectum'' (imperfekt, czas przeszły niedokonany) oznacza czynność mającą miejsce w przeszłości i trwającą. Tworzony jest głównie od czasowników niedokonanych i stosowany był do pary z aorystem.
====Praeteritum (Czas przeszły złożony I)====
''Praeteritum'' (preteritum, czas przeszły złożony I) jest odziedziczony z prasłowiańskiego, wyraża czynność mającą miejsce w przeszłości zakończoną lub (częściej) trwającą. Składa się z l-imiesłowu w odpowiedniej liczbie i rodzaju i (czasem) czasownika posiłkowego /jis, jis, ją, …/.
====Perfectum (Czas przeszły złożony II)====
''Perfectum'' (perfekt, czas przeszły złożony II) powstał pod wpływem niemieckiego odpowiednika, oznacza czynność zakończoną w przeszłości. Tworzony jest co do zasady od czasowników dokonanych, jest to czas złożony i składa się z czasownika posiłkowego /jis, jis, ją, …/ (w przypadku czasowników nieprzechodnich) lub /mom, mos, mo, …/ (w przypadku przechodnich) i imiesłowu biernego odmienionego przez osobę i liczbę.
====Futurum I (Czas przyszły prosty)====
''Futurum I'' (futur I, czas przyszły prosty) tworzony był od czasowników dokonanych i oznaczał czynność, która będzie miała miejsce i będzie zakończona w przyszłości. Formy tego czasu są gramatycznie formami osobowymi czasu teraźniejszego czasowników dokonanych.
====Futurum II (Czas przyszły złożony)====
''Futurum II'' (futur II, czas przyszły złożony) tworzony był najczęściej od czasowników niedokonanych i oznaczał czynność, która będzie miała miejsce w przyszłości. Składał się z bezokolicznika odpowiedniego czasownika i czasownika posiłkowego /că, cĕs~c, cĕ, …/ lub rzadziej /mom, mos, mo, …/.

===Formy nieosobowe czasownika===
====Imiesłów l-owy====
====Imiesłów bierny====
====Imiesłów czynny====
====Rzeczownik odczasownikowy====
===Konjugacje===
====Ia konjugacja====
Według pierwszej-a konjugacji odmieniają się czasowniki zakończone na /-ct/, /-st/, np. /rict, sect, müct, pict, straict/ czy /büst, caist, gnist, krost, vist/ i podobnych.
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy  !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| !/-ą/ ||!/-Ø/ ||  !/-ăx/, !/-ex/|| —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/-ĕs/, /-is/ || !/-i/ || /-ăs/, /-es/ ||  !/-Ø/, !/-ai/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-ĕ/, !/-i/ || !/-i/ ||  /-ăs/, /-es/ || !/-Ø/, !/-ai/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/-imă/ || /-ixmă/ || ?/-exmă/ || /-aimă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-ită/ || /-istă/  || /-estă/ || /-aită/
|-
! 1os. l. mn. 
| /-imĕ/ || /-ixmĕ/  || ?/-exmĕ/ || /-aimĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /-itĕ/ || /-istĕ/ || /-estĕ/ || /-aitĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| !/-ą/ || /-ixǫ/ || /-exǫ/ || —
|}

{| class="wikitable"
|-
! imiesłów l-owy !!  imiesłów czynny !! imiesłów bierny  !!rzeczownik odczasownikowy
|-
| /-ål, -lo, -lü, -lai, -lĕ, -lă/ ||  !/-ącĕ/|| !/-enĕ/ ||!/-inĕ/
|}
Tam gdzie podane są obok siebie formy zredukowana i niezredukowana, ta druga była używana w połączeniach z enklitykami, np. !/ricex-mĕ/, a pierwsza wszędzie indziej, np. !/ricăx/. Forma aorystu 1. os. l. poj. jest bez palatalizacji, np. !/müg/, !/sek/, /rek/.

Formy imiesłowu l-owego są wraz z palatalizacją, np. !/ricål, müzål, müzlo/. Podobnie palatalizacja ma miejsce w końcówkach imiesłowu czynnego, biernego i rzeczownika odczasownikowego.

Końcówka 1 os. l. poj. oraz 3. os. l. mn. /-ą/ wywołuje I palatalizację spółgłosek /k, g, x/.

====Ib konjugacja====
Według pierwszej-b konjugacji odmieniają się czasowniki zakończone na /-nǫt/, a także na /-nĕt/ (w tych czasownikach, w których /-n-/ nie pochodzi z tematu), np. 
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy  !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /-ną/ || !/-Ø/ || /-ńăx/, /-ńox/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| /-nĕs/, /-nis/ || /-i/ || /-ńăs/, /-ńos/  ||  !/-Ø/, !/-ai/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-nĕ/, !/-ni/ || !/-i/ ||  /-ńăs/, /-ńos/ || !/-Ø/, !/-ai/
|-
! 1os. l. podw. 
|/-nimă/ || /-ixmă/ || /-ńoxmă/ || /-aimă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-nită/ || /-istă/ || /-ńostă/ || /-aită/
|-
! 1os. l. mn. 
| /-nimĕ/ || /-ixmĕ/ || /-ńoxmĕ/ || /-aimĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
| /-nitĕ/  || /-istĕ/ || /-ńostĕ/ || /-aitĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /-ną/ || /-ixǫ/ || /-ńoxǫ/ || —
|}
W aoryście i imperfekcie czasowników, gdzie /-nǫt/ lub /-nĕt/ występuje po spółgłosce, człon /-n-/ znika, np. /voiknĕt, voik, voici/. W pozostałych czasownikach może on nie znikać lub też może pojawiać się wypadnięta spółgłoska, np. /ďainǫt, ďain, ďaini/ lub /ďainǫt, ďaib, ďaibi/.

Formy czasu przeszłego to ?/-ąl/ lub !/-ǫl/. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na !/-nenĕ/, !/-ǫtĕ/ lub /-enĕ/. Rzeczownik odczasownikowy kończy się na ?/-ninĕ/, ?/-nenĕ/, !/-enĕ/.

====II konjugacja====
Według drugiej konjugacji odmieniają się czasowniki zakończone na /-ĕt/, a także czasownik /ťautait/.
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy!! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /-ą/ || !/-aix/ || ?/-'ăx/, ?/-'ox/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| /-ĕs/, /-is/ ||  /-i/ || /-'ăs/, /-'os/ ||  !/-Ø/, !/-ai/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-ĕ/, !/-i/ ||!/-i/ || !/-'ăs/, /-'os/  || /-Ø/, /-ai/
|-
! 1os. l. podw. 
| /imă/ ||  /-aixmă/|| /-'oxmă/ || /-aimă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-ită/ || /-aistă/ || /-'ostă/ || /-aită/
|-
! 1os. l. mn. 
| !/-imĕ/ || /-aixmĕ/ || /-'oxmĕ/ ||  /-aimĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  !/-itĕ/ || /-aistĕ/ || /-'ostĕ/ || /-aitĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /-ą/ || /-aixǫ/ || /-'oxǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to !/-ål/. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na !/-enĕ/ (bez oboczności tematu), imiesłowy czynne czasu teraźniejszego kończą się na /-ącĕ/. Rzeczownik odczasownikowy kończy się na !/-enĕ/ (również bez oboczności tematu).

====III konjugacja====
Według pierwszej konjugacji odmieniają się jednosylabowe czasowniki zakończone na /-ait/, /-åit/ a także ich prefigowane pochodne na /-ĕt/.
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| !/-ją/ || /-aix/, /-åix/ || /-ėjăx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
|  !/-jĕs/, /-jis/  || /-i/ || /-ėjăs/  ||  
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-jĕ/, /-ji/ || /-i/ || !/-ėjăs/ || 
|-
! 1os. l. podw. 
| /-jimă/, /-jămo/ ||  ||  || 
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-jită/, !/-jăto/ ||  || || 
|-
! 1os. l. mn. 
| !/-jimĕ/ ||  ||  || 
|-
! 2os. l. mn. 
|  /-jitĕ/ ||  || || 
|-
! 3os. l. mn. 
| !/-ją/ || || || —
|}
Formy czasu przeszłego to /-ål, -ålă/, w liczbie mnogiej /-ailai/ lub /-åilai/. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na /-aitĕ/ w przypadku krótkich czasowników na /-ait/ jak /bait/.

====IV konjugacja====
Według czwartej konjugacji odmieniają się liczne czasowniki zakończone na /-ăt/, ale nie wszystkie.
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy!! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /-(j)ą/ || /-ăx/ || /-ăx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/-(j)ĕs/, /-(j)is/ || /-ă/ || /-ăs/ ||  /-Ø/, /-ai/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-(j)ĕ/, /-(j)i/ || /-ă/ || /-ăs/  || /-Ø/, /-ai/
|-
! 1os. l. podw. 
| /-(j)imă/ || /-oxmă/ || /-oxmă/ || /-aimă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-(j)ită/ || /-ostă/ || /-ostă/ || /-aită/
|-
! 1os. l. mn. 
| /-(j)imĕ/ || /-oxmĕ/ || /-oxmĕ/ ||  /-aimĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /-(j)itĕ/ || /-ostĕ/  || /-ostĕ/ || /-aitĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
|  /-(j)ą/ || /-oxǫ/ || /-oxǫ/ || —
|}
Jota w końcówkach powoduje zmiany fonetyczne, które w szczególności objawiają się cofnięciem przegłosu, np. /v́ǫzăt, vązą, vązĕs/

Formy czasu przeszłego to //. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na /-onĕ/

====Va konjugacja====
Według piątej-a konjugacji odmieniają się czasowniki zakończone na /-ot/
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy!! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /-oją/ || /-ox/ || /-ox/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/-ojĕs/, !/-ojis/ || ?/-o/ || ?/-os/ ||  !/-oj/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/-ojĕ/, !/-oji/ || ?/-o/ ||  ?/-os/ || /-oj/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/ojimă/ || /-oxmă/ || ?/-oxmă/ || ?/-ojmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-ojită/ || /-ostă/ || /-ostă/ || /-ojtă/
|-
! 1os. l. mn. 
| !/-ojimĕ/ || /-oxmă/ || /-oxmĕ/ ||  /-ojmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
| /-ojitĕ/  || /-ostĕ/ || /-ostĕ || !/-ojtĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /-ojă/, /-oją/ || /-oxǫ/ || /-oxǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to //. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na /-onĕ/

====Vb konjugacja====
Według piątej-b konjugacji odmieniają się czasowniki zakończone na /-ăt/
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy!! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| !/-ăm/, /-om/ || /-ăx/, /-ox/ || /-ăx/, /-ox/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/-ăs/, /-os/ || /-ă/, /-o/  || /-ăs/, /-os/ ||  
|-
! 3os. l. poj. 
| /-ă/, /-o/  || /-ă/, /-o/ || !/-ăs/, /-os/  || 
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/-omă/, /-ămo/ || /-oxmă/ || /-oxmă/ || 
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /-otă/, /-ăto/ || /-ostă/ || /-ostă/ || 
|-
! 1os. l. mn. 
|  /-omĕ/ || /-oxmĕ/ || /-oxmĕ/ ||  
|-
! 2os. l. mn. 
|  /-otĕ/ || /-ostĕ/ || /-ostĕ/ ||
|-
! 3os. l. mn. 
|  || /-oxǫ/ || /-oxǫ/ ||—
|}
Formy czasu przeszłego to /-ol/. Imiesłowy bierne czasu przeszłego kończą się na /-onĕ/

===Czasowniki nieregularne===
====Czasownik ''/boit/''====
Czasownik !/boit/ jest nieregularny oraz ma kilka form supletywnych. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! cz. przyszły !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| !/jis/ || /bǫdǫ/ || ?/boix/ || /bex/, /ne-băx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/jis/ || /bǫdĕs/ || ?/boi/ || /bes/, /ne-băs/ || /bǫd/, /bǫdai/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/ją/, !/jă/ || !/bǫdĕ/ || ?/boi/  || /bes/, /ne-băs/ || /bǫd/, /bǫdai/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/jismo/, ?/jismă/ || ?/bǫdemă/|| /boixmă/ || /bexmă/ || /bǫdaimă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| !/jistă/ || /bǫdetă/ || /boistă/ || /bestă/ || /bǫdaită/
|-
! 1os. l. mn. 
| !/jismoi/, !/jismĕ/ || /bǫdemĕ/ || /boixmĕ/  || /bexmĕ/ || /bǫdaimĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  ?/jiste/, /jistĕ/ || /bǫdetĕ/ || /boistĕ/ || /bestĕ/ || /bǫdaitĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| ?/są/ || /bǫdą/|| /boixǫ/ || /bexǫ/ || —
|}
Forma czasu przeszłego to /bål, bålă, bålü/, w liczbie mnogiej /båiai, bålĕ, bålă/, imiesłowy to /bǫdącĕ/.

====Czasownik ''/met/''====
Czasownik !/met/ także jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
|  !/mom/, !/ne-măm/ || /mex/ || /mex/, /ne-măx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/mos/, !/ne-măs/ || /me/ || /mes/, /ne-măs/ ||  /mej/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/mo/, !/ne-mă/ || /me/ ||  !/mes/, /ne-măs/ || /mej/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/momă/, ?/ne-momă/ || /mexmă/|| ?/mexmă/, ?/ne-mexmă/ || /mejmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
|  !/motă/, /ne-motă/ || /mestă/ || /mestă/, ?/ne-mestă/ || /mejtă/
|-
! 1os. l. mn. 
|  !/momĕ/, !/ne-momĕ/|| /mexmĕ/ || /mexmĕ/, /ne-mexmĕ/ || /mejmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /motĕ/, /ne-motĕ/ || /mestĕ/ || /mestĕ/, /ne-mestĕ/ || /mejtĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
|  ?/moją/, ?/ne-moją/ || /mexǫ/ || /mexǫ/, /ne-mexǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to /ḿol/, !/ni-ḿăl/.

Forma aorystu służy do budowania czasowników dokonanych.

====Czasownik ''/dot/''====
Czasownik !/dot/ jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! cz. przyszły !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /doją/ || ?/dom/ || || || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/dojĕs/ || ?/dos/ ||  ||  || !/doʒ, doj, düj/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/dojĕ/ || ?/do/ ||   || || /doʒ, doj, düj/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/dojimă/ || ||  || || 
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| ?/dojită/ ||  || || || /doctă, dojtă, düjtă/
|-
! 1os. l. mn. 
| /dojimĕ/ || ?/domĕ/ ||  ||  || 
|-
! 2os. l. mn. 
|  /dojitĕ/ || ?/dotĕ/ || || || /doctĕ, dojtĕ, düjtĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /doją/ || || || || —
|}
Formy czasu przeszłego to /!dol, /, imiesłów bierny to /!donĕ/.

====Czasownik ''/tet/''====
Czasownik !/tet/ jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| !/cą/, !/că/; !/ni-că/ || /tex/, /ne-tăx/ || !/tex/, /ne-tăx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/cis/, !/cĕs/, ?/c/; /ni-cĕs/ || /te/, /ne-tă/ || /tes/, /ne-tăs/ || /tej/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/ci/, /cĕ/; !/ni-cĕ/ || /te/, /ne-tă/ || /tes/, /ne-tăs/  || /tej/
|-
! 1os. l. podw. 
| ?/cimă/; ?/ni-cimă/ || /texmă/ || /texmă/ || /tejmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /cită/; /ni-cită/ || /testă/ || /testă/ || /tejtă/
|-
! 1os. l. mn. 
| !/cimĕ/; /ni-cimĕ/ || /texmĕ/ || /texmĕ/ || /tejmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  !/citĕ/; /ni-citĕ/ || /testĕ/ || /testĕ/ || /tejtĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
|  ?/cą/, ?/că/; ?/ni-cą/ || /texǫ/ || !/texǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to /ťol/.

Pierwsza forma była używana w znaczeniu ''chcieć'', forma zredukowana była używana w funkcji czasownika posiłkowego tworzącego czas przyszły, a także w pozycji nieakcentowanej.

====Czasownik ''/jest/''====
Czasownik !/jest/ jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /jedą/ || /jed/ || || —
|-
! 2os. l. poj. 
| /jedĕs/ || /jedi/ ||  ||  !/jeʒ/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/jedĕ/ || /jedi/ ||   || /jeʒ/
|-
! 1os. l. podw. 
| /jedimă/ || ||  || /jeʒmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /jedită/ ||  || || /jectă/
|-
! 1os. l. mn. 
| /jedimĕ/ ||  ||  || /jeʒmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /jeditĕ/ ||  || || !/jectĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /jedą/ || || || —
|}
Formy czasu przeszłego to /jedăl~jedål, ?, ?/

====Czasownik ''/vaidĕt/''====
Czasownik /vaidĕt/ jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /vaiʒą/ || /vaid || /vaidăx/, /vaidex/|| —
|-
! 2os. l. poj. 
| !/vaiʒĕs/ || /vaidi/ || /vaidăs/, /vaides/ ||  !/vaiʒ/
|-
! 3os. l. poj. 
| !/vaiʒĕ/ || /vaidi/ || /vaidăs/, /vaides/  || /vaiʒ/
|-
! 1os. l. podw. 
| /vaiʒimă/ || || /vaidexmă/ || /vaiʒmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /vaiʒită/ ||  || /vaidestă/ || /vaictă/
|-
! 1os. l. mn. 
| /vaiʒimĕ/ ||  || /vaidexmĕ/ || /vaiʒmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /vaiʒitĕ/ ||  || /vaidestĕ/|| /vaictĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /vaiʒą/, ?/vaiʒă/ || || /vaidexǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to /vaiďol~vaiďăl, ?, ?/

====Czasownik ''/vedĕt/''====
Czasownik /vedĕt/ jest nieregularny. Poniższa tabelka przedstawia jego odmianę:
{| class="wikitable"
|-
! osoba i liczba !! cz. teraźniejszy !! aoryst !! imperfekt !! rozkaźnik
|-
! 1os. l. poj. 
| /vem/ || /vex/, /ne-văx/ || /vedăx/ || —
|-
! 2os. l. poj. 
| /ves/ || /ve/, /ne-vă || /vedăs/ ||  /veʒ/
|-
! 3os. l. poj. 
| /ve/ || /ve/, /ne-vă/ ||  /vedăs/ || /veʒ/
|-
! 1os. l. podw. 
| /vemă/ || /vexmă/ || /vedexmă/ || /veʒmă/
|-
! 2os.=3os. l. podw. 
| /vetă/ || /vestă/ || /vedestă/ || /vectă/
|-
! 1os. l. mn. 
| /vemĕ/ || /vexmĕ/ || /vedexmĕ/ || /veʒmĕ/
|-
! 2os. l. mn. 
|  /vetĕ/ || /vestĕ/ || /vedestĕ/ || /vectĕ/
|-
! 3os. l. mn. 
| /vedą/ || /vexǫ/ || /vedexǫ/ || —
|}
Formy czasu przeszłego to //, imiesłów czynny to !/vedącĕ/.

==Rzeczownik==
Rzeczownik w języku połabskim odmienia się przez sześć przypadków (mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik) i trzy liczby (pojedynczą, podwójną i mnogą). Występował synkretyzm przypadków, przede wszystkim w liczbie podwójnej zawsze mianownik był równy biernikowi, celownik narzędnikowi, a z kolei dopełniacz i miejscownik liczby podwójnej były równe odpowiednio dopełniaczowi i miejscownikowi liczby mnogiej.

Przecinek w poniższych tabelkach rozdziela końcówki akcentowane od nieakcentowanych.
===Ia deklinacja===
Według deklinacji Ia odmieniały się rzeczowniki rodzaju męzkiego zakończone na spółgłoskę. Końcówki pochodzą z dawnych o-temat i u-temat.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! twardy temat !! temat tylkojęzykowy !! miękki temat
|-
! Nom. Sg. 
| !/-Ø/ || !/-Ø/ ||!/-Ø/ 
|-
! Gen. Sg. 
| !/-o, -ă/, !/-au, -ĕ/ || !/-o, -ă/, !/-'au, -'ĕ/ || !/-'o, -'ă/, !/-'au, -'ĕ/
|-
! Dat. Sg. 
| !/-au, -ĕ/ || !/-'au, -'ĕ/ || !/-'au, -ĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| =Nom./Acc. || =Nom./Acc.||  =Nom./Acc.
|-
! Ins. Sg. 
| !/-åm, -ăm/ || !/-'åm, -'ăm/ || /-'åm, -'ăm/
|-
! Loc. Sg.
|  !/-e, -ă/¹ || !/-e, -ă/¹|| !/-'au, -'ĕ/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| /-o, -ă/|| /-o, -ă/||/-'o, -'ă/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /-ümă/ || /-'ümă/ || ?/-emă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/-ai, -ĕ/¹, !/-üvĕ/ || !/-ai, -ĕ/¹, !/'-üvĕ/ || !/-ai, -ĕ/, !/-i, -ĕ/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
| !/-üv, -ĕv/ || !/-'üv, -'ĕv/!, /-Ø/ || !/-ev, -ĕv/, /-'üv, -'ĕv/
|-
! Dat. Pl. 
| !/-üm, -ĕm/ || /-üm, -ĕm/ || /-em, -ĕm/, /-'üm, -'ĕm/
|-
! Acc. Pl. 
| !/-åi, -ĕ/ || /-'ai, -'ĕ/ || !/-e, -ă/
|-
! Ins. Pl. 
| !/-åi, -ĕ/ || /-'ai, -'ĕ/  || /-ai, -ĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
|  /-ex, -ăx/¹|| /-ex, -ăx/¹ || /-åx, -ăx/
|}
Biernik był równy dopełniaczowi u rzeczowników żywotnych i mianownikowi u nieżywotnych.

¹ – końcówka palatalizująca, powodowała oboczności w temacie, w szczególności: /'o:e/, /'ǫ:ą/, /'å:a/, /ö:ü/, /e:i/, a także w końcu tematu wywołuje palatalizację tylnojęzykowych, to jest /k:c/, /g:dz/, /x:s/.

===Ib deklinacja===
Według deklinacji Ib odmieniały się rzeczowniki rodzaju nijakiego bez rozszerzenia o spółgłoskę.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! twardy temat !! temat tylnojęzykowy !! miękki temat
|-
! Nom. Sg. 
| !/-ü, -ĕ/ || !/-'ü, -'ĕ/ || !/-i, -ĕ/ 
|-
! Gen. Sg. 
| !/-o, -ă/, !/-au, -ĕ/ || /-o, -ă/|| /-'o, -'ă/
|-
! Dat. Sg. 
| !/-au, -ĕ/ || /-'au, -ĕ/ || !/-'au, -'ĕ/ 
|-
! Acc. Sg. 
| !/-ü, -ĕ/ ||  !/-'ü, -'ĕ/ || !/-i, -ĕ/ 
|-
! Ins. Sg. 
| !/-åm, -ăm/ || /-'åm, -'ăm/ || /-'åm, -'ăm/
|-
! Loc. Sg.
|  !/-e, -ă/¹ || /-e, -ă/ || !/-ai, -ĕ/
|-
! Nom.=Acc. Du.
|  ?/-e, -ă/¹|| ?/-e, -ă/¹ || /-ai, -ĕ/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /-ümă/ || /-'ümă/ || ?/-emă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/-o, -ă/ || !/-o, -ă/ || !/-'o, -'ă/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
| !/-Ø/ || /-Ø/ || /-Ø/
|-
! Dat. Pl. 
| /-üm, -ĕm/ || /-'üm, -'ĕm/ || ?/-em, -ĕm/
|-
! Acc. Pl. 
| !/-o, -ă/ || !/-o, -ă/ || !/-'o, -'ă/
|-
! Ins. Pl.  
| !/-åi, -ĕ/ || /-'ai, -'ĕ/  || ?/-ai, -ĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
|  /-ex, -ăx/¹|| /-ex, -ăx/¹ || !/-åx, -ăx/
|}

===Ic deklinacja===
Według deklinacji Ic odmieniały się rzeczowniki rodzaju nijakiego z rozszerzeniem o spółgłoskę. Tą spółgłoską mogło być -n-, np. /jaimą, jaimenă/, -nt-, np. /stiną, stińǫtă/, lub też -s- np. /nebü, nibesă/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! -n- !! -nt- !! -s-
|-
! Nom. Sg. 
| !/-ą/ || !/-ą/ || !/-ü/
|-
! Gen. Sg. 
| /-ińo, -ĕńo/ || /-ąťo, -ăťo/ ||!/-iśo, -ĕśo/
|-
! Dat. Sg. 
| /-ińau, -ĕńau/ || /-ąťau, -ăťau/ || /-iśau, -ĕśau/
|-
! Acc. Sg. 
| !/-ą/ || !/-ą/ || !/-ü/
|-
! Ins. Sg. 
| /-ińåm, -ĕńåm/ || /-ąťåm, -ăťåm/ ||/-iśåm, -ĕśåm/
|-
! Loc. Sg.
|  /-ińau, -ĕńau/ || /-ąťau, -ăťau/ ||!/-iśau, -ĕśau/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| !/-ĕnai/ || /-ătai/ || !/-ĕsai/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /-ĕnemă/ || /-ătemă/ || /-ĕsemă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/-enă/ || !/-'ǫtă/ || !/-esă/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
| /-en, -ĕn/ || /-'ǫt/ || /-es, -ĕs/
|-
! Dat. Pl. 
| /-enĕm/ || /-'ǫtĕm/ || /-esĕm/
|-
! Acc. Pl. 
|!/-enă/ || /-'ǫtă/ || /-esă/
|-
! Ins. Pl. 
| /-enĕ/ || /-'ǫtĕ/ || /-esĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
| /-inăx/ || /-ątăx/ || /-isăx/
|}

===II deklinacja===
Według deklinacji II odmieniały się rzeczowniki rodzaju żeńskiego, a także rodzaju męzkiego zakończone na -ă.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! twardy temat !! temat tylnojęzykowy !! miękki temat
|-
! Nom. Sg. 
| !/-o, -ă/ || !/-o, -ă/ || !/-'o, -'ă/ 
|-
! Gen. Sg. 
| !/-åi, -ĕ/ || !/-våi, -vĕ/ || !/-e, -ă/
|-
! Dat. Sg. 
|  !/-e, -ă/ || /-ve, -vă/ || !/-ai, -ĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| !/-ǫ/ || !/-ǫ/ || !/-ą, -ă/
|-
! Ins. Sg. 
| /-ǫ/ || /-ǫ/ || !/-ą, -ă/
|-
! Loc. Sg.
|  !/-e, -ă/ || /-ve, -vă/ || /-ai, -ĕ/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| !/-e, -ă/ || /-ve, -vă/ || !/-ai, -ĕ/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| !/-omă/ || !/-omă/ || /-'omă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/-åi, -ĕ/|| !/-våi, -vĕ/ || !/-e, -ă/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
|  !/-Ø/ || /-Ø/ || /-Ø/
|-
! Dat. Pl. 
|  /-om, -ăm/ || !/-om, -ăm/ || /-'om, -'ăm/
|-
! Acc. Pl. 
| !/-åi, -ĕ/|| !/-våi, -vĕ/ || !/-e, -ă/
|-
! Ins. Pl. 
| !/-omĕ/ || /-omĕ/ || /-'omĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
| ?/-ox, -ăx/ || /-ox, -ăx/ || /-'ox, -'ăx/
|}
Według deklinacji tylnojęzykowej odmieniały się przede wszystkim rzeczowniki żeńskie o temacie na /k, g, x/, ale także zapożyczenia o temacie na /t/, np. /korto, kortvåi; klüto, klütvåi/.

===III deklinacja===
Według deklinacji III odmieniały się rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone na spółgłoskę lub rozszerzające swój temat o element -v-.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! temat na spółgłoskę !! temat rozszerzony twardy || temat rozszerzony miękki
|-
! Nom. Sg. 
| !/-Ø/ || !/-åi, -ĕ/ ||!/-'ai, -ĕ/
|-
! Gen. Sg. 
| !/-i, -ĕ/ || /-vi, -vĕ/ ||/-vi, -vĕ/
|-
! Dat. Sg. 
| /-ai, -ĕ/ || /-vai, -vĕ/||/-vai, -vĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| !/-Ø/ || !/-iv/ ||!/-iv/
|-
! Ins. Sg. 
| !/-ą, -ă/ || /-vą, -vă/ || /-vą, -vă/
|-
! Loc. Sg.
| /-ai, -ĕ/ ||  /-vai, -vĕ/||/-vai, -vĕ/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| /-ai, -ĕ/ || /-ve, -vă/ || /-ve, -vă/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /-'omă/ || /-vomă/ || /-vomă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/-ai, -ĕ/ || !/-våi, -vĕ/ || !/-våi, -vĕ/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
| ?/-ai, -ĕ/ || /-åv, -ăv/ || /-'åv, -'ăv/
|-
! Dat. Pl. 
| /-'åm, -'ăm/ || /-vom, -văm/ ||/-vom, -văm/
|-
! Acc. Pl. 
| !/-ai, -ĕ/ || !/-våi, -vĕ/ || !/-våi, -vĕ/
|-
! Ins. Pl. 
| !/-'omĕ/ || /-vomĕ/ || /-vomĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
| /-'åx, -'ăx/|| /-vox, -văx/ ||/-vox, -văx/
|}
W deklinacji z rozszerzeniem -v- końcówka biernika /-iv/ prawdopodobnie wtórnie szerzyła się do mianownika wypierając go, gdyż przy niektórych rzeczownikach jest poświadczona wyłącznie forma biernika.

===Rzeczowniki nieregularne===
Istniał także szereg rzeczowników nieregularnych, które miały odmianę mieszaną lub były jedynymi reprezentantami swojej klasy deklinacyjnej. 
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! oko !! ucho !! człowiek !! matka !! dziecko !! kamień 
|-
! Nom. Sg. 
| !/våťü/ || !/vaux́ü/ || !/clåvăk/ || !/motai/ || !/detą/, !/detă/ || !/komoi/
|-
! Gen. Sg. 
|  ||  || /clåvekă/ ||  ||  || 
|-
! Dat. Sg. 
|  ||  || /clåveťĕ/ ||  ||  || 
|-
! Acc. Sg. 
|  ||  || /clåvekă/ || /moter/ ||  || 
|-
! Ins. Sg. 
|  ||  || /clåveťăm/ ||  ||  || 
|-
! Loc. Sg.
|  ||  || /clåvecă/ ||  ||  ||  
|-
! Nom.=Acc. Du.
| !/vicai/ || !/vausai/ ||  ||  ||  || 
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| !/vicaimă/ || /vausaimă/ ||  ||  ||  || 
|-
! Nom. Pl. 
| !/vicesă/, /våkă/ || !/vausesă/, !/vauxă/ || !/ľaudi/ ||  || !/detai/ || !/kominĕ/
|-
! Gen. Pl.=Gen. Du.
| /vices/ ||  ||  ||  ||  || ?/komin/
|-
! Dat. Pl. 
| /vicesĕm/ ||  || /ľauďåm/ ||  ||  || /komińăm/
|-
! Acc. Pl. 
| !/vicesă/, /våkă/ ||  !/vausesă/, !/vauxă/ || /ľaudai/ ||  || /detai/ || !/kominĕ/
|-
! Ins. Pl. 
| /vicesĕ/, /viťĕ/ || /vausisĕ/, /vaux́ĕ/ ||  ||  ||  || /komińomĕ/
|-
! Loc. Pl.=Loc. Du.
| /vicisăx/, /vicăx/|| /vausisăx/, /vausăx/ || /ľauďåx/ ||  ||  || /komińăx/
|}

==Zaimek==
===Zaimki osobowe===
Zaświadczone są niektóre przypadki zaimków pierwszej i drugiej osoby liczby pojedycznej i podwójnej. Zaimki liczby podwójnej niestety są niepoświadczone, proponuję więc system zaimków poświadczony w blizko spokrewnionym słowińskim
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! 1 os. l. poj. !! 2 os. l. poj. !! 1 os. l. podw. !! 2 os. l. podw. !! 1 os. l. mn. !! 2 os. l. mn. !! zaimek zwrotny
|-
! Nom. 
| !/joz/, !/jo/ || !/tåi/, !/tĕ/ || ?/mo, me/ || ?/vo, ve/ || !/moi/ || !/jai/, ?/voi/ || —
|-
! Gen. 
| !/mane/, !/mană/ || /tibe/, !/tibĕ/ || /nos/, /năs/ || /vos/, /văs/|| !/nos/, !/năs/ || /vos/, /văs/ || /sibe/, /sibĕ/
|-
! Dat. 
| !/mine/, /mină/ || !/tebe/, !/tebĕ/ || /nomă/ || /vomă/  || !/nom/, !/năm/ || /vom/, /văm/ || /sebe/, /sebĕ/
|-
! Dat. clit. 
| !/mĕ/ || !/tĕ/ || — || — || /năm/ || /văm/ || ?/sĕ/
|-
! Acc. 
|  !/mane/, !/mą/ || !/tibĕ/, !/tą/ ||/nos/, /năs/ || /vos/, /văs/|| !/nos/, /năs/ || /vos/, /văs/ || !/sibĕ/, !/są/
|-
! Acc. clit.
|  !/mĕ/ || !/tĕ/ || /năs/ || /văs/ || !/năs/ || /văs/ || !/să/
|-
! Ins.
| ?/manǫ/ , ?/mănǫ/ || ?/tübǫ/, !/tăbǫ/ || /nomă/ || /vomă/ ||  !/nomĕ/ || !/vomĕ/ || ?/sübǫ/, !/săbǫ/
|-
! Loc.
| /mane/, /mană/ || /tibe/, /tibĕ/ || /nos/, /năs/ || /vos/, /văs/ || /nos/, /năs/ || /vos/, /văs/ || /sibe/, !/sibĕ/
|}
W mianowniku zaimek osobowy ''joz''/''jo'' ma dwie formy stosowane w zasadzie wymiennie, bez zauważalnej reguły.

W przypadkach zależnych mamy na ogół dwie formy każdego zaimka. Pierwsza z nich jest akcentowana, druga natomiast pojawia się '''bezpośrednio''' po przyimku, to jest przyimek ściągnął z niej akcent.

Zaimki liczby podwójnej mogły mieć formy /mo, vo/ w rodzaju męskim oraz /me, ve/ w rodzaju żeńskim i nijakim, podobnie jak w przypadku zaimków łużyckich, pomorskich i słoweńskich, gdzie powstało pod wpływem liczebnika /dåvo, dåve/.

Odmiana zaimka osobowego /vån, vånă, vånă/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/vån/ || !/vånă/ || /vånü/
|-
! Gen. Sg. 
| !/jig/, !/jĕg/, !/nĕg/ ||  ?/ji/, ?/jĕ/, ?/nĕ/ || /jig/, /jĕg/, /nĕg/
|-
! Dat. Sg. 
| !/jim/, !/mĕ/, /nĕm/ || ?/ji/, ?/jĕ/, ?/nĕ/ || /jim/, /mĕ/, /nĕm/
|-
! Acc. Sg. 
| ?/jǫ/, ?/jǫ/, ?/nǫ/ || /ją/, /jă/, /nă/ || /ji/, /jĕ/, /nĕ/
|-
! Ins. Sg. 
| /naim/ || ?/ną/, /nă/ || /naim/ 
|-
! Loc. Sg.
| /jim/, /nĕm/ || ?/ji/, ?/nĕ/ || /jim/, /nĕm/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| ?/våno/ || ?/vinai/ || ?/vinai/ 
|-
! Gen.=Loc. Du. 
| /jaix/, /nĕx/ || /jaix/, /nĕx/ ||/jaix/, /nĕx/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /naimo/ || /naimo/ || /naimo/ 
|-
! Nom. Pl. 
| !/vinai/ || /vånåi/ || /vånă/ 
|-
! Gen. Pl. 
| /jaix/, /nĕx/ || /jaix/, /nĕx/ ||/jaix/, /nĕx/
|-
! Dat. Pl. 
| !/jaim/, /nĕm/ || !/jaim/, /nĕm/ || !/jaim/, /nĕm/ 
|-
! Acc. Pl. 
| /je/, /nă/ || /je/, /nă/ ||  /jo/, /nă/
|-
! Ins. Pl. 
| ?/naimĕ/ || ?/naimĕ/|| ?/naimĕ/
|-
! Loc. Pl. 
|  /nĕx/ ||  /nĕx/ ||/nĕx/
|}

===Zaimki wskazujące===
Poniższa tabela przedstawia odmianę zaimka wzkazującego /tǫ, to, tü/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| /tǫ/ || /to/ || /tü/
|-
! Gen. Sg. 
| !/tüg/ || ?/tej/  || !/tüg/
|-
! Dat. Sg. 
| /tümĕ/ || ?/tej/ || /tümĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| /tǫ/ || /tǫ/ || /tü/
|-
! Ins. Sg. 
| /taim/ || /tǫ/ || /taim/
|-
! Loc. Sg.
| /tüm/ || ?/tej/ ||  /tüm/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| /to/ || ?/tai/ || ?/tai/
|-
! Gen.=Loc. Du. 
| /tex/ || /tex/ ||/tex/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /temă/ || /temă/ || /temă/
|-
! Nom. Pl. 
| /tai/ || /tåi/ || /to/
|-
! Gen. Pl. 
| /tex/ || /tex/ || /tex/
|-
! Dat. Pl. 
| /tem/ || /tem/ || /tem/
|-
! Acc. Pl. 
| /tåi/ || /tåi/ || /to/ 
|-
! Ins. Pl. 
| /temĕ/ || /temĕ/ || /temĕ/
|-
! Loc. Pl. 
| /tex/ || /tex/ || /tex/
|}


Odmiana zaimka wzkazującego /sǫ, si, sü/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/sǫ/ || !/so/ || !/si/
|-
! Gen. Sg. 
| !/seg/ || ?/sij/ || !/seg/
|-
! Dat. Sg. 
| /semĕ/ || ?/sij/ || /semĕ/ 
|-
! Acc. Sg. 
| !/sǫ/ || /są/ || !/si/
|-
! Ins. Sg. 
| /saim/ || /są/ || /saim/
|-
! Loc. Sg.
| !/sem/ || ?/sij/ || /sem/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| ?/so/ || ?/sai/ || ?/sai/ 
|-
! Gen.=Loc. Du. 
| /saix/ || /saix/||/saix/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /saimă/ || /saimă/ || /saimă/
|-
! Nom. Pl. 
| /sai/ || /se/ || /so/ 
|-
! Gen. Pl. 
| /saix/ || /saix/ || /saix/
|-
! Dat. Pl.
| /saim/ || /saim/ || /saim/
|-
! Acc. Pl. 
| /se/ || /se/ || /so/
|-
! Ins. Pl. 
| /saimĕ/ || /saimĕ/ || /saimĕ/
|-
! Loc. Pl. 
| /saix/ || /saix/ || /saix/ 
|}

===Zaimki pytajne===
Odmiana zaimków pytajnych /kåtü/ oraz /cü/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! osobowy !! rzeczowny
|- 
!Nom. 
| !/kåtü/ || !/cü/
|-
! Gen. 
| !/ťüg/, /kåtüg/ || !/ceg/
|-
! Dat. 
| !/ťümau/, !/kåtümĕ/ || /cemau/
|-
! Acc. 
| !/ťüg/, /kåtüg/ || !/cü/, !/ceg/
|-
! Ins. 
|  /ťaim/, /kåtem/ || /caim/
|-
! Loc. 
| /ťüm/, /kåtüm/ || /cem/
|}

===Zaimki przeczące===
Odmiana zaimków pytajnych /nekåtü/ (/nĕkåtü/ według Polańskieg) oraz /nic/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! osobowy !! rzeczowny
|- 
!Nom. 
| ?/nekåtü/ || !/nic/
|-
! Gen. 
| !/niťüg/ || /niceg/
|-
! Dat. 
| /niťümau/ || /nicemau/
|-
! Acc. 
| /niťüg/ || /nic/
|-
! Ins. 
| /niťaim/ || /nicaim/
|-
! Loc. 
| /niťüm/ || /nicem/
|}

===Zaimki dzierżawcze===
Zaimki dzierżawcze dzieliły się na odmienne i nieodmienne
{| class="wikitable"
|-
!  1 os. l. poj. !! 2 os. l. poj. !! 1 os. l. mn. !! 2 os. l. mn. !! zaimek dzierżawczy zwrotny
|-

| !/müj, müjă, müji/ || !/tüj, tüjă, tüji/ ||  !/nos, nosă, nosi/  || !/vos, vosă, vosi/ || !/süj, süjă, süji/
|-
|}

Zaimki dzierżawcze trzeciej osoby były nieodmienne, najprawdopodobniej także zaimki pierwszej i drugiej osoby liczby podwójnej. W roli zaimka dzierżawczego występował wówczas odpowiedni zaimek osobowy w dopełniaczu

Odmiana zaimków dzierżawczych na przykładzie /müj, müjă, müji/ (końcówki przeniesione):
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/müj/ || !/müjă/ || !/müji/
|-
! Gen. Sg. 
|  /müjĕg/  || ?/müjij/ || /müjĕg/
|-
! Dat. Sg. 
| /müjemĕ/ || /müjă/|| /müjemĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| !/müj/ || !/müją/  || !/müji/
|-
! Ins. Sg. 
| /müjĕm/ || !/müjă/ || /müjĕm/
|-
! Loc. Sg.
| !/müjĕm/ || !/müjĕ/ || !/müjĕm/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| ?/müjo/ ||?/müjai/|| ?/müjai/
|-
! Gen.=Loc. Du. 
| /müjĕx/ ||/müjĕx/ || /müjĕx/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /müjaimă/ || /müjaimă/ || /müjaimă/
|-
! Nom. Pl. 
| !/müjai/ || /müjă/|| !/müjă/
|-
! Gen. Pl. 
| /müjĕx/ ||/müjĕx/ || /müjĕx/
|-
! Dat. Pl. 
| !/müjĕm/ ||!/müjĕm/ || !/müjĕm/ 
|-
! Acc. Pl. 
| !/müjă/ || /müjă/ || /müjă/
|-
! Ins. Pl. 
| /müjaimĕ/ || /müjaimĕ/ || /müjaimĕ/
|-
! Loc. Pl. 
| /müjĕx/ ||/müjĕx/ || /müjĕx/
|}
Wszystkie odmieniane zaimki dzierżawcze miały te same końcówki i tę samą krzywą akcentową.

===Zaimek uogólniający===
Odmiana zaimka uogólniającego /vis, visă, visa/
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/vis/ || ?/visă/ || !/visi/
|-
! Gen. Sg. 
| ?/visĕg/ ?/viseg/|| || 
|-
! Dat. Sg. 
| || || 
|-
! Acc. Sg. 
| /vis/, /visĕg/ || !/visą/ || !/visi/
|-
! Ins. Sg. 
| || /visą/ ||
|-
! Loc. Sg.
| /visĕm/ || ||/visĕm/ 
|-
! Nom. Pl. 
| !/visai/ || /vise/ || /visă/
|-
! Gen. Pl. 
| /visĕx/ || /visĕx/ ||/visĕx/ 
|-
! Dat. Pl. 
| !/visĕm/|| /visĕm/ ||/visĕm/
|-
! Acc. Pl. 
| /vise/ || /vise/ || /visă/
|-
! Ins. Pl. 
| /visaimĕ/ || /visaimĕ/ || /visaimĕ/
|-
! Loc. Pl. 
| /visĕx/ || /visĕx/ || /visĕx/
|}
Zaimek ten najprawdopodobniej, jak w innych językach słowiańskich, nie tworzył liczby podwójnej. Używano w tym znaczeniu zaimka ''oba, obie, obie''.

==Przymiotnik==
Przymiotnik w języku połabskim przyjmował z reguły końcówkę zredukowaną, zależną od miękkości tematu, rodzaju, przypadku i liczby. Wszystkie końcówki zebrano w poniższej tabeli. Przecinek oddziela przymiotniki miękkotematowe (np. /tritĕ, triťă, tritĕ; prenĕ, preńă, prenĕ/) od twardotematowych (np. /b́olĕ, b́olă, b́olă/).
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/-ĕ/|| !/-ă/|| !/-ĕ/, !/-ă/
|-
! Gen. Sg. 
| !/-ĕg/, !/-ăg/ || ?/-ă/ || !/-ĕg/, /-ăg/
|-
! Dat. Sg. 
| !/-ümĕ/ || /-ăj/ || /-ümĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| =Nom./Acc. || !/-ǫ/ || !/-ĕ/, !/-ă/
|-
! Ins. Sg. 
| /-ĕm/, /-ăm/ || /-ǫ/ || /-ĕm/, /-ăm/
|-
! Loc. Sg.
|  /-ĕm/ || !/-ăj/||  /-ĕm/
|-
! Nom.=Acc. Du.
| /-ă/ || /-ă/ || !/-ă/
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| /-aimă/, /-åimă/ || /-aimă/, /-åimă/ || /-aimă/, /-åimă/
|-
! Nom. Pl. 
| ²/-ĕ/ || !/-ă/ || !/-ă/
|-
! Gen. Pl. 
| !/-ĕx/ || /-ĕx/ ||/-ĕx/
|-
! Dat. Pl. 
| /-ĕm/ || /-ĕm/ || /-ĕm/
|-
! Acc. Pl. 
| ?/-ĕ/, !/-ă/|| !/-ă/ || !/-ă/
|-
! Ins. Pl. 
| /-aimĕ/, /-åimě/ || /-aimĕ/, /-åimě/ || /-aimĕ/, /-åimě/
|-
! Loc. Pl. 
| !/-ĕx/ || /-ĕx/ ||/-ĕx/
|}

Oprócz odmiany długiej szczątkowo zachowana została odmiana krótka. Końcówki odmiany krótkiej były zawsze niezredukowane
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/-Ø/ || !/-o/ || /-i/, !/-ü/
|-
! Gen. Sg. 
| || ||
|-
! Dat. Sg. 
| || ||
|-
! Acc. Sg. 
| =Nom./Acc. || /-ǫ/ ||  /-i/, !/-ü/
|-
! Ins. Sg. 
| !/-åm/ || /-ǫ/ || !/-åm/
|-
! Loc. Sg.
|   ||  ||  
|-
! Nom.=Acc. Du.
| || ||
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| || ||
|-
! Nom. Pl. 
|  ||  || 
|-
! Gen. Pl. 
|  || ||
|-
! Dat. Pl. 
|  || || 
|-
! Acc. Pl. 
| ||  || 
|-
! Ins. Pl. 
|||  || 
|-
! Loc. Pl. 
|  ||  ||
|}
=== Stopniowanie przymiotnika===

=== Przysłówek ===

== Liczebnik ==
=== Liczebniki główne ===
Liczebnik /jadån/ odmieniał się tak, jak twardotematowy zaimek wskazujący.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek i liczba !! r. męski !! r. żeński !! r. nijaki
|-
! Nom. Sg. 
| !/jadån/ || /jånă/ || !/jånü/
|-
! Gen. Sg. 
| /janăg/ || || /janăg/
|-
! Dat. Sg. 
|/janümĕ/ || || /janümĕ/
|-
! Acc. Sg. 
| =Nom./Acc. || /janǫ/ ||  !/janü/
|-
! Ins. Sg. 
| || /janǫ/ ||
|-
! Loc. Sg.
|   || /jană/ ||  
|-
! Nom.=Acc. Du.
| || ||
|-
! Dat.=Ins. Du. 
| || ||
|-
! Nom. Pl. 
| /janai/ ||  || /jană/
|-
! Gen. Pl. 
|  || ||
|-
! Dat. Pl. 
|  || || 
|-
! Acc. Pl. 
| /janĕ/ ||  || /jană/
|-
! Ins. Pl. 
|||  || 
|-
! Loc. Pl. 
|  ||  ||
|}
<br>
Poniżej tabelka odmiany liczebnika /dåvo/. Liczebnik ten wymuszał na rzeczowniku liczbę podwójną i związek zgody.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! r. męski !! r. żeński i nijaki
|-
! Nom.=Acc. 
| !/dåvo/ || !/dåve/
|-
! Gen.=Loc.
|colspan="2"| !/dåvüx/
|-
! Dat.=Ins. 
|colspan="2"| !/dvemă/
|}
Obok /dvemă/ poświadczono także /dvemo/, jednak było to w pieśni, więc mogło wynikać z jej metryki, a nie z samych zasad akcentuacji.

Podobnie odmieniał się zaimek /våbo/.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! r. męski !! r. żeński i nijaki
|-
! Nom.=Acc. 
| ?/våbo/ || !/vibe/
|-
! Gen.=Loc.
|colspan="2"| /våbüx/
|-
! Dat.=Ins. 
|colspan="2"| !/vibemă/
|}
W bierniku po przyimku występowała także postać zredukowana - !/no vĕbe/.

Poniżej tabelka odmiany liczebnika /tåri, trai/. Liczebnik ten wymuszał na rzeczowniku liczbę mnogą i związek zgody.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! r. męski !! r. żeński i nijaki
|-
! Nom. 
| !/tåri/ || !/trai/
|-
! Gen. 
| ?/tårüx/ || ?/tåraix/
|-
! Dat. 
| ?/tårüm/ || ?/tåraim/
|-
! Acc. 
| /trai/ || /trai/ 
|-
! Ins. 
| ?/tårümĕ/ || !/tåraimĕ/
|-
! Loc. 
| ?/tårüx/ || ?/tåraix/
|}

Poniżej tabelka odmiany liczebnika /citĕr/. Liczebnik ten wymuszał na rzeczowniku liczbę mnogą i związek zgody.
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! r. męski !! r. żeński i nijaki
|-
! Nom. 
| !/citĕr/ || /citĕr/
|-
! Gen. 
| ?/citĕŕüx/||?/citĕraix/ 
|-
! Dat. 
| ?/citĕŕüm/ || ?/citĕraim/
|-
! Acc. 
| /citĕr/ || /citĕr/
|-
! Ins. 
| ?/citĕŕümĕ/ ||?/citĕraimĕ/ 
|-
! Loc. 
| ?/citĕŕüx/ ||?/citĕraix/ 
|}

Liczebniki od 5 do 10, tj. /pąt, sist, sidĕm, visĕm, divąt, disąt/ odmieniają się jak żeńskie rzeczowniki o temacie zakończonym na spółgłoskę. Występują w jednej formie wspólnej dla wszystkich rodzajów. Wymuszały na rzeczowniku liczbę mnogą i związek rządu, t.zn. rzeczownik występował w dopełniaczu liczby mnogiej. Poniższa tabelka przedstawia odmianę na przykładzie liczebnika /pąt/ (podobnie odmieniały się /sist, divąt, disąt/) oraz /sidĕm/ (podobnie odmieniał się /visĕm/).
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! 5,6,9,10 !! 7,8
|-
! Nom. 
| !/pąt/ || !/sidĕm/ 
|-
! Gen. 
| /pątĕ/ || /sidmĕ/
|-
! Dat. 
| /pątĕ/|| /sidmĕ/
|-
! Acc. 
| /pąt/ || /sidĕm/ 
|-
! Ins. 
| /pątă/|| /sidmă/
|-
! Loc. 
| /pątĕ/ || /sidmĕ/
|}

=== Liczebniki porządkowe ===
* pierwszy - !/parĕ/, !/prenĕ/, !/erstĕ/
* drugi - !/törĕ/
* trzeci - !/tritĕ/
* czwarty - !/citjortĕ/
* piąty - !/ṕǫtĕ/
* szósty - !/sestĕ/
* siódmy - /sedmĕ/
* ósmy - !/våsmĕ/
* dziewiąty - !/div́ǫtĕ/
* dziesiąty - !/diśǫtĕ/
* jedenasty - ?/janådistĕ/
* dwunasty - /dvenădistĕ/
* trzynasty - /trainădistĕ/
* czternasty - ?/citĕrnădistĕ/
* piętnasty - /pątnădistĕ/
* szesnasty - /sesnădistĕ/
* siedemnasty - /sedĕmnadistĕ/
* osiemnasty - /visĕmnădistĕ/
* dziewiętnasty - /divątnădistĕ/
* dwudziesty - /disątnădistĕ/

=== Liczebniki zbiorowe ===
* dwoje - !/dåvoj/
* oboje - !/våboj/
* troje - !/tåroj/
* czworo - !/citvărü/
* pięcioro - !/pątărü/
* sześcioro - !/sistărü/
* siedmioro - !/sidmărü/
* ośmioro - !/vismărü/
* dziewięcioro - !/divątărü/
* dziesięcioro - !/disątărü/

Liczebniki zbiorowe nie odmieniały się przez rodzaje, jednak /dåvoj, våboj, tåroj/ odmieniały się przez przypadki według poniższego wzorca:
{| class="wikitable"
|-
! przypadek !! dwoje !! oboje !! troje 
|-
! Nom.=Acc. 
| !/dåvoj/ || !/våboj/ ||!/tåroj/
|-
! Gen.=Loc.
| /dåvüjĕx/ || !/våbüjĕx/ || /tårüjĕx/
|-
! Dat. 
| /våbüjaimă/ || /våbüjaimă/ || /tårüjĕm/
|-
! Ins. 
| /våbüjaimă/ || /våbüjaimă/ || /tårüjaimĕ/
|}

== Przyimek ==
=== Przyimki miejsca ===
* /ai/ - u, przy (z dopełniaczem), np. /ai dåvüx grauk/
* /no/ - na, w (z biernikiem i miejscownikiem), np. /no pic/, /no zimĕ/ 
* /prid/ - przed (z biernikiem i narzędnikiem), np. /prid są/, /prid gărdåm/
* /püd/ - pod (z biernikiem i narzędnikiem), np. /püd są/, /püd nibĕśåm/
* /så/ - z (z dopełniaczem i narzędnikiem), np. /så nibĕśo/, /så vicaimă/
* /vå/ - w, do (z biernikiem i miejscownikiem), np. /wå wågărd/, /vå nebüśai/
=== Przyimki czasu ===
* /dü/ - do (z dopełniaczem)
* /prid/ - przed (z narzędnikiem), np. /prid nidelă/

== Spójnik ==
== Partykuła ==
Lista partykuł:
* ''ne'', ''ni'' – pierwsza forma była używana z czasownikami /met/ i /müct/, a druga z wszystkimi pozostałymi. W przypadku czasowników /met/, /boit/ i /tet/ mogła ona ściągać akcent przy przeczeniu, dlatego formy negacji tych czasowników mogą być zredukowane.

== Składnia ==
===Partytyw===
===Czasy===
===Czasowniki rozdzielnie złożone===

==Słowotwórstwo==
===Przyrostki tworzące rzeczowniki===
* -aidlĕ (<*-idlo): tworzy nazwy narzędzi, odczasownikowy, np. /stovaidlĕ/, /mötüvaidlĕ/, /mücaidlĕ/.
* -aikă (<*-ika): tworzy nazwy zawodów, wykonawców czynności, męzkie jak i żeńskie, odczasownikowy, np. /låzaikă/, /bezaikă/, /peraikă/.
* -aină (<*-ina): tworzy nazwy przedmiotów, zjawisk, odprzymiotnikowy i odrzeczownikowy, np. /låisaină/, /brizaină/, /glåvaină/.
* -aistĕ (<*-išče): tworzy nazwy miejsc, odrzeczownikowy, np. /gordaistĕ/, /postvaistĕ/, /sidlaistĕ/.
* -ą (<*-ę): tworzy nazwy osobników młodych, odrzeczownikowy, np. /blaizą/, /büzą/, /rovną/.
* -ăr (<*-ařь): tworzy nazwy zawodów, wykonawców czynności, odrzeczownikowy i odczasownikowy, np. /gresnăr/, /lekăr/, /bǫkăr/.
* -ĕ (<*ьje): tworzy nazwy rzeczowników zbiorowych, np. /perĕ/, /klåsĕ/, /blånĕ/.
* -kă (<*-ъka): 1) tworzy zdrobnienia, stosowany do rzeczowników rodzaju żeńskiego, np. /bopkă/, /defkă/, /zopkă/. <br> 2) przyrostek tworzący zdrobnienia imion obojga płci, np. /Ånskă/, /Moraikă/.
* -nĕk (<*-nikъ): tworzy nazwy zawodów, wykonawców czynności, odrzeczownikowy, np. /crivnĕk/, /gloznĕk/, /grobalnĕk/.
* -'onĕk (<*-janъkъ): tworzy nazwy osobowe odgeograficzne, stosowany do rzeczowników, poświadczono tylko /ďörconĕk/, /ďörconi/.
* -'onkă (<*-janъka): tworzy nazwy osobowe odgeograficzne, stosowany do rzeczowników, żeńska wersja poprzedniego, poświadczono tylko /döŕonkă/
* -skă (<-ske): tworzy nazwy zawodów, wykonawców czynności rodzaju żeńskiego, np. /brüderskă/, /lasterårskă/.
* -üvă (<*ova): tworzy nazwy żon wykonawców czynności, np. /vartüvă/.

===Przyrostki tworzące przymiotniki===
* -enĕ (<*-enъjь): tworzy przymiotniki związane z substancjami, materjałami, odrzeczownikowy, np. /våunenĕ/, /clåvăcenĕ/, /gnüjenĕ/.
* -ĕ (<*-ьjь): tworzy przymiotniki od nazw zwierząt, niekiedy roślin, np. /korvĕ/, /godĕ/, /gǫsĕ/.
* -ĕn (<*-inъ): tworzy przymiotniki dzierżawcze od nazw osób kończących się na -a, np. /Morajĕn/, /ľoľĕn/, /moterĕn/.
* -nĕ (<-*ьnъjь): tworzy przymiotniki związane z przedmiotami, wyrażające cechę powiązania z nimi, należenia, np. /plauznĕ/, /x́aiznĕ/, /lesnĕ/.
* -(üv)otĕ (<*-(ov)atъjь): tworzy przymiotniki związane z przedmiotami, wyrażające cechę ich posiadania, np. /drenüvotĕ/, /glådüvotĕ/, /varxüvotĕ/, /nügotĕ/. Rozszerzenie -üv- dochodzi po rzeczownikach rodzaju męzkiego.
* -üv(ĕ) (<-*ovъ(jь)): tworzy przymiotniki dzierżawcze od nazw osób kończących się na spółgłoskę, np. /malnaiťüv/, /Maixelevĕ/, /torťüvĕ/.
===Przyrostki tworzące czasowniki===
Tabelka przyrostków czasownikowych wraz z niemieckimi, łużyckimi i polskimi odpowiednikami znaczeniowymi
{| class="wikitable"
|-
! połabski !! niemiecki !! łużyckie !! czeski !! polski
|-
! !/dü/-, 
| zu- || do, dó- || do- || do-
|-
! !/prai-/
|
|-
! !/pü-/, !/pö-/
|be- || po-, pó- || po- || po-
|-
! !/rüz-/, !/röz-/
|
|-
! ?/sǫ-/
| mit- || sobu- || sou- || współ-
|-
! !/våkărst-/
|
|-
! /våpăk-/
| wieder- || zaso || || 
|-
! !/våz-/
|
|-
! !/viz-/
|
|-
! !/voi-/
| aus- || wu- || vy- || wy-
|}

== Zasady tworzenia leksyki ==

=== Zapożyczenia w leksyce międzynarodowej ===
W przypadku słów, które można odnieść do leksyki międzynarodowej (m.in. grekolatynizmy czy rozpowszechnione w licznych językach europejskich pożyczki z francuzkiego, włoskiego, angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego i innych), należy uznawać, że nie przyszły one do połabskiego bezpośrednio, lecz za pośrednictwem niemieckim i to forma niemiecka (brzmienie oraz zapis) stanowi podstawę do wywodzenia formy połabskiej. W zapisie ortograficznym zaleca się, aby nie wykorzystywać liter w sposób sprzeczny z ich użyciem w wyrazach połabskich. W przyswajaniu wyrazów obcych do języka połabskiego należy stosować się do poniższych reguł (w większości naśladują one zasady przyswajania wyrazów obcych przez języki łużyckie):
# Rzeczowniki rodzaju męzkiego i nijakiego zapożyczane są do rodzaju męzkiego (jeśli kończą się na -e, to jest ono odrzucane, np. /biolog/, zaś rzeczowniki rodzaju żeńskiego (niezależnie od tego, czy kończą się na -''e'', -''a'', -''tät'', czy spółgłoskę) są zapożyczane do rodzaju żeńskiego i otrzymują końcówkę /-ă/ niezbędną dla odmiany, np. /analiză, kameră, univerzită, kultură/.
# Rzeczowniki kończące się na grupy spółgłoskowe typu -''tr'', -''zm'' zostają poddane rozbiciu tejże spółgłoski przez epentyczne /ĕ/, jak w rodzimych słowach typu /vipĕr, v́otĕr, pesĕn/), np. /litĕr, metĕr, socializĕm/. Epentyczne /-ĕ-/ znika w formach przypadków zależnych, gdzie grupa spółgłoskowa jest łagodzona następującą po niej samogłoską.
# W innych przypadkach niż wyżej wymienione nie pojawiają się dodatkowe samogłoski zredukowane i co więcej, w przypadku zapożyczeń również obowiązuje zasada padania akcentu wyrazowego na ostatnią niezredukowaną sylabę.
# Dyftongi  ''au'', ''ai''~''ei'' oraz ''eu'' są wymawiane jako /au/, /ai/, /åi~oi/, np. /autor, australajă, gastarbaitĕr, noitrum, oiropă/, jednak na piśmie nie zaleca się ich zapisywać przy pomocy standardowych liter oznaczających połabskie dyftongi, aby nie ingerować zbytnio w zapis słowa.
# Obce ''i'', ''y'' są wymawiane /i/ i zapisywane jednakowo, np. /fizikă, psixolog/
# Obce ''ä''~''ae'' jest wymawiana /e/, np. /hemoglobin, egipt/.
# Obce ''ö''~''oe''~''eu'' (ostatnie w pożyczkach z francuzkiego) jest wymawiana /ö/ i zapisywana jednakowo, niezależnie od pochodzenia, np. /fen, ökonomajă, frizör/.
# Obce ''ü''~''u'' (ostatnie w pożyczkach z francuzkiego) jest wymawiana /ü/ i zapisywana jednakowo, niezależnie od pochodzenia, np. /kostüm, menü, parfüm, büro/.
# Obce ''ph'', ''th'', ''rh'', ''qu'', ''x'' są zapisywane i wymawiane jednakowo jak ''f'', ''t'', ''r'', ''kw'', ''ks'', np. /fizikă, temă, ritmus, kvadrat, eksonim/.
# Obce ''s'', ''ss'', ''ß'' oddawane jest zgodnie z wymową, np. /univerzită, diskusajă, poezăja/, jednak w nagłosie preferowane jest /s-/, np. /sinus, socializĕm/.
# Końcowe -''ie(n)'', -''ia'', -''ei'' oddaje się przez /-ajă/, np. /italajă, morajă, mongolajă/, zaś -''äa'', -''ea'', -''öe'' przez /-ejă/, np. /pangejă, epopejă/.
# Niemieckiemu ''z'', niezależnie od pochodzenia, odpowiada /c/, np. /cink, cenit, cifră, coolog/.
# Obce dźwięki ʃ, ʒ, t͡ʃ, d͡ʒ i zbliżone są oddawane przez /š, ž, č, ǯ/, np. /mašină, šax, inženiör, garažă, meč, taǯikistan, ǯungĕl/
# Rosyjskie ''в, л, х, ш, ч, ж'' oddaje się poprzez /v, l, x, š, č, ž/. Rosyjskie е oddawane jest jako /je/ po samogłoskach, a w przeciwnym wypadku jako /e/, np. /belgorod, leningrad, novosibirsk, volgă, kamčatkă/. Pozostałe znaki jotowane, czyli ''ё, я, ю'', są oddawane regularnie jako /jo, ja, ju/ lub zmiękczają poprzednią spółgłoskę, np. /ťumen, ŕazan, oŕol/. Miękki znak jest ignorowany, gdyż połabski nie dopuszcza spółgłosek palatalnych w innej pozycji niż przed samogłoską. Podobnie dokonuje się transkrypcji z innych języków używających cyrylicy.


[[Kategoria: Język połabski]]