Tekst źródłowy strony Język pralejhamski

'''Język pralejhamski''' (''Łeiħamayeih'', IPA: /ɬejˌħamaˈjejx/) to język z rodziny gammajskiej, przodek języków lejhamskich. Jego cechami charakterystycznymi są m.in. silna synteza, prowadząca do częstego klasyfikowania go jako polisyntetyka i obecność głosek emfatycznych (faryngalizowanych): '''p' t' k' ħ''' i '''ł'''.
== Zmiany fonetyczne od pragammajskiego ==
'''1. Monoftongizacja''' <br>
/ai/ > /e/ <br>
/au/ > /o/ <br>
'''2. Dyftongizacja''' <br>
/i:/ > /ei/ <br>
/u:/ > /ou/ <br> 
/a:/ > /a/ /e/ /o/ (w zależności od otaczających samogłosek)<br>
'''3. Faryngalizacja''' <br>
/q/ /ħ/ /h/ > /ˤ/ <br>
Faryngalizacja jest umieszczana na sąsiedniej samogłosce. <br>
'''4. Lejhamska przesuwka spółgłosek''' <br>
f θ s > p' t' k' <br> 
p t k > f s h <br>
ð z ɣ > f s h<br>
b d g > p t k<br>
'''5. tzw. Prawo Tejera - przesunięcie faryngalizacji''' <br>
*W sylabach otwartych faryngalizacja pada na nagłos poprzedniej sylaby.<br>
*W sylabach zamkniętych na wygłos następnej sylaby, jeśli go nie ma to na wygłos sylaby z faryngalizacją<br>
*W innych przypadkach faryngalizacja pada na nagłos sylaby faryngalizowanej.<br>
*Jeśli faryngalizacji uległby zerowy nagłos, pojawia się tam /ħ/.<br>
'''6. Utworzenie spółgłosek emfatycznych''' <br>
pˤ tˤ kˤ > p' t' k' [ɸˤ θˤ q(ˤ)] <br>
fˤ sˤ hˤ > ħ t' ħ <br>
rˤ lˤ > ł ł [ɬˤ] <br>
'''7. Epenteza /j/ pomiędzy dwoma samogłoskami.'''