Tekst źródłowy strony Wojny pojckie

{{Wojny pojckie}}
'''Wojny pojckie''' ({{RokEryKyonu|9046}}–{{RokEryKyonu|9151}}) to seria dwóch konfliktów pomiędzy [[Królestwo Shan|Qin]] a [[Ajdynir|Ajdynirem]], toczonych głównie o kontrolę nad [[Pojcja|Pojcją]], [[Dairaishzin|Dairaishzinem]] i strefą wpływów w basenie [[Morze Słone|Morza Słonego]]. Wojny zakończyły się całkowitym zwycięstwem Ajdyniru, podporządkowaniem Pojcji i Dairaishzinu, a w drugiej fazie także ostatecznym upadkiem Qin, który został sprowadzony do roli wasala.

== Tło ==
Na początku X tysiąclecia ery Kyonu Qin znajdowało się u szczytu potęgi. Po pokonaniu [[Państwo Truskie|Trugii]] i zwycięstwie w [[Wojna qińsko-esmijska|wojnie esmijskiej]], państwo podporządkowało sobie kupieckie republiki północnego [[Morze Słone|Morza Słonego]]. Flota qińska blokowała szlaki handlowe i kontrolowała kluczowe porty, co pozwoliło na umocnienie hegemonii na północy.  

Zabezpieczywszy północne granice, Qin zwrócił się na południe. Celem stała się [[Pojcja]], podzielona i słaba, oraz bogaty [[Dairaishzin]], którego neutralność była gwarantowana w traktatach pokojowych. W {{RokEryKyonu|9046}} wojska qińskie wkroczyły do miasta, tłumiąc antyqińskie rozruchy i wprowadzając garnizon. Posunięcie to uderzało w interesy Ajdyniru, który tradycyjnie czerpał zyski z apolitycznego statusu Dairaishzinu.  

Równocześnie ujawniono treść [[Qińsko-brocki traktat o przyjaźni (9016)|qińsko-brockiego traktatu]], sugerującego zakusy Qin na Ajdynir. Wszystko to sprawiło, że do otwartego konfliktu była już tylko kwestia czasu.

== Pierwsza wojna pojcka (9046–9082) ==
{{Główny artykuł|Pierwsza wojna pojcka}}

Pierwsza wojna pojcka rozpoczęła się od nieudanej próby odbicia Dairaishzinu przez połączone siły ajdynirsko-pojckie. Qińska flota zadała wówczas przeciwnikom dotkliwą porażkę, a ofensywa Qin przeniosła się na terytorium Pojcji.  

Przez kolejną dekadę Pojcja była teatrem wyniszczających walk – Ajdynir zmuszony był równocześnie tłumić lokalne bunty i odpierać rajdy. W tym okresie cesarz Ajdyniru przywrócił tytuł [[Pan nad Pojtami]], zmuszając władcę Pojcji do uznania zwierzchności.  

Po umocnieniu pozycji w Pojcji, Ajdynir przeprowadził ofensywę przeciw [[Państwo Truskie (protektorat Qin)|Trugii]], przekształcając ją w satrapię. Przełomem okazała się druga bitwa o Dairaishzin ({{RokEryKyonu|9070}}), w której Ajdynir, wsparty sojuszem z [[Liga Srebrnych Miast|Ligą Srebrnych Miast]], zdołał przełamać qińską dominację morską i odzyskać miasto.  

Wojna ciągnęła się jeszcze ponad dekadę, ale Qin, zrujnowany gospodarczo i pozbawiony floty, musiał w {{RokEryKyonu|9082}} prosić o pokój. Traktat potwierdził niezależność Dairaishzinu, w praktyce włączając go do strefy wpływów Ajdyniru. Pojcja została uzależniona politycznie, a Ajdynir umocnił swoją pozycję jako nowa potęga regionu.

== Odbudowa Qin ==
Po klęsce Qin skupił się na odzyskaniu dawno utraconych północnych prowincji - [[Harensuran|Harensuranu]]; i sił zbrojnych. Utrata Trugii i wpływów w Pojcji była ciosem, ale dzięki bogatym zasobom północy państwo wciąż posiadało potencjał, by ponownie rzucić wyzwanie Ajdynirowi.  

Ajdynir w tym czasie rozszerzał swoje imperium na południu, angażując się w kosztowne kampanie, co sprawiło, że część elit regionu wierzyła jeszcze w możliwość odwrócenia sytuacji.

== Druga wojna pojcka (9124–9150) ==
{{Główny artykuł|Druga wojna pojcka}}

Korzystając z zaangażowania Ajdyniru na południu, Qin uderzył niespodziewanie w {{RokEryKyonu|9124}}, odzyskując część wybrzeży Pojcji i odnosząc pierwsze sukcesy. Sytuacja szybko zmieniła się jednak w wojnę na wyniszczenie, której Qin – jako państwo o gospodarce opartej na handlu zamorskim – nie był w stanie prowadzić na równych warunkach.  

Przełom nastąpił w {{RokEryKyonu|9140}}, gdy Ajdynir zawarł układ z [[Broci|Brotami]], uzyskując zgodę na przemarsz wojsk przez ich ziemie. Dzięki temu armie ajdyniriańskie mogły obejść naturalne przeszkody [[Delta Wielkiej Rzeki|Delty]] i [[Jezioro Słoneczne|Jeziora Słonecznego]], uderzając bezpośrednio na serce Qin.  

Kampania lądowa, prowadzona w latach 9141–9150, stopniowo wyniszczyła państwo. Flota qińska została ostatecznie rozbita, handel zamarł, a społeczeństwo pogrążyło się w kryzysie. W {{RokEryKyonu|9150}} Qin skapitulował, uznając się za wasala Ajdyniru.

== Skutki ==
Wojny pojckie zakończyły epokę rywalizacji o hegemonię nad Morzem Słonym. Zwycięski Ajdynir przeobraził się w imperium o niespotykanej dotąd potędze, kontrolując zarówno Pojcję, Dairaishzin i republiki kupieckie, jak i dawne ziemie Trugii. Qin, dotychczasowa dominująca siła regionu, został sprowadzony do roli wasala i utracił ambicje imperialne.  

Konsekwencją dla całego Środkowego Kyonu było powstanie jednolitej strefy wpływów Ajdyniru, która zdominowała politykę i handel regionu na następne sto lat.
[[Kategoria:Wojny pojckie]]