Ânguneth - Historia wersji

Raceg o 00:23, 9 mar 2026

2026-03-09T00:23:17Z

← poprzednia wersja		Wersja z 02:23, 9 mar 2026
Linia 13:		Linia 13:

	== Historia ==		== Historia ==
	Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Âmbelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}~~. Z~~ tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.		Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Âmbelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę. W roku {{RokEryKyonu\|1160}} z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.

	Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym zniknął ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.		Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym zniknął ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.

Raceg: /* Historia */

2026-03-09T00:22:37Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 02:22, 9 mar 2026
Linia 13:		Linia 13:

	== Historia ==		== Historia ==
	Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i ~~Ângwelema~~, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.		Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Âmbelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.

	Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym zniknął ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.		Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym zniknął ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.

Raceg: /* Historia */

2026-03-08T22:54:15Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 00:54, 9 mar 2026
Linia 19:		Linia 19:
	W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz święcony pradawny, zaginiony”.		W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz święcony pradawny, zaginiony”.

	W okresie diaspory ~~wzrasta~~ liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym, rogatym jelcu.		W okresie diaspory wzrosła liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym, rogatym jelcu.
	[[Kategoria:Kyon]]		[[Kategoria:Kyon]]
	[[Kategoria:Historia Kyonu]]		[[Kategoria:Historia Kyonu]]
	[[Kategoria:Edeneni i Sallador]]		[[Kategoria:Edeneni i Sallador]]

Raceg o 22:05, 8 mar 2026

2026-03-08T22:05:49Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:05, 9 mar 2026
Linia 9:		Linia 9:
	Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym, rogatym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.		Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym, rogatym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.
	[[Plik:AngunethArtist.png\|mały\|Sposób przedstawienia Ângunetha w ikonografii]]		[[Plik:AngunethArtist.png\|mały\|Sposób przedstawienia Ângunetha w ikonografii]]
	[[Plik:AngunethArcheo.png\|mały\|Rekonstrukcja realistyczna wyglądu miecza Ângunetha z czasów wczesnego Wszechkrólestwa (XXX w. [[EK]]). Po lewej wzór na płaskiej głowicy.]]		[[Plik:AngunethArcheo.png\|mały\|Rekonstrukcja realistyczna wyglądu miecza Ângunetha, w stanie z czasów wczesnego Wszechkrólestwa (XXX w. [[EK]]). Po lewej wzór na płaskiej głowicy.]]
	W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.		W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.

Raceg o 22:05, 8 mar 2026

2026-03-08T22:05:08Z

← poprzednia wersja		Wersja z 00:05, 9 mar 2026
Linia 1:		Linia 1:
	{{Kyon aktywny}}		{{Kyon aktywny}}
			<br>
			{{EdenenIntro}}
			<br>

	'''Ânguneth''' noszący epitet '''Nerrinâssë''' (z [[Język salladorski\|sal.]] ''brat-miecz'') — legendarny miecz z okresu początków [[Salladorczycy\|Salladoru]], stworzony jako pamiątka po synu króla Vârina I, Ângunethie, który zginął w bitwie przeciwko tubylcom z Sallaforum.		'''Ânguneth''' noszący epitet '''Nerrinâssë''' (z [[Język salladorski\|sal.]] ''brat-miecz'') — legendarny miecz z okresu początków [[Salladorczycy\|Salladoru]], stworzony jako pamiątka po synu króla Vârina I, Ângunethie, który zginął w bitwie przeciwko tubylcom z Sallaforum.

Raceg: /* Historia */

2026-03-08T20:15:45Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 22:15, 8 mar 2026
Linia 4:		Linia 4:

	== Wygląd i ikonografia ==		== Wygląd i ikonografia ==
	Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.		Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym, rogatym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.
	[[Plik:AngunethArtist.png\|mały\|Sposób przedstawienia Ângunetha w ikonografii]]		[[Plik:AngunethArtist.png\|mały\|Sposób przedstawienia Ângunetha w ikonografii]]
	[[Plik:AngunethArcheo.png\|mały\|Rekonstrukcja realistyczna wyglądu miecza Ângunetha z czasów wczesnego Wszechkrólestwa (XXX w. [[EK]]). Po lewej wzór na płaskiej głowicy.]]		[[Plik:AngunethArcheo.png\|mały\|Rekonstrukcja realistyczna wyglądu miecza Ângunetha z czasów wczesnego Wszechkrólestwa (XXX w. [[EK]]). Po lewej wzór na płaskiej głowicy.]]
Linia 16:		Linia 16:
	W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz święcony pradawny, zaginiony”.		W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz święcony pradawny, zaginiony”.

	W okresie diaspory wzrasta liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym jelcu.		W okresie diaspory wzrasta liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym, rogatym jelcu.
	[[Kategoria:Kyon]]		[[Kategoria:Kyon]]
	[[Kategoria:Historia Kyonu]]		[[Kategoria:Historia Kyonu]]
	[[Kategoria:Edeneni i Sallador]]		[[Kategoria:Edeneni i Sallador]]

Raceg: /* Historia */

2026-03-08T20:15:05Z

Historia

← poprzednia wersja		Wersja z 22:15, 8 mar 2026
Linia 12:		Linia 12:
	Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Ângwelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.		Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Ângwelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.

	Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym ~~znika~~ ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.		Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym zniknął ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.

	W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz pradawny, zaginiony”.		W roku {{RokEryKyonu\|4456}} pisarz salladorski Gâbharchadh opisuje go jako „miecz święcony pradawny, zaginiony”.

	W okresie diaspory wzrasta liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym jelcu.		W okresie diaspory wzrasta liczba przedstawień ikonograficznych założycieli Salladoru z Ângunethem dzierżonym w dłoni przez Vârina we współczesnej jego formie o zagiętym, dwusegmentowym jelcu.

Raceg o 20:06, 8 mar 2026

2026-03-08T20:06:04Z

← poprzednia wersja		Wersja z 22:06, 8 mar 2026
Linia 5:		Linia 5:
	== Wygląd i ikonografia ==		== Wygląd i ikonografia ==
	Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.		Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.
			[[Plik:AngunethArtist.png\|mały\|Sposób przedstawienia Ângunetha w ikonografii]]
			[[Plik:AngunethArcheo.png\|mały\|Rekonstrukcja realistyczna wyglądu miecza Ângunetha z czasów wczesnego Wszechkrólestwa (XXX w. [[EK]]). Po lewej wzór na płaskiej głowicy.]]
	W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.		W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.

Raceg: /* Wygląd i ikonografia */

2026-03-08T19:33:56Z

Wygląd i ikonografia

← poprzednia wersja		Wersja z 21:33, 8 mar 2026
Linia 1:		Linia 1:
	{{Kyon aktywny}}		{{Kyon aktywny}}

	'''Ânguneth''' noszący epitet '''Nerrinâssë''' (z [[Język salladorski\|sal.]] ''brat-miecz'') — legendarny miecz z okresu początków [[Salladorczycy\|Salladoru]], ~~wykuty~~ jako pamiątka po synu króla Vârina I, Ângunethie, który zginął w bitwie przeciwko tubylcom z Sallaforum.		'''Ânguneth''' noszący epitet '''Nerrinâssë''' (z [[Język salladorski\|sal.]] ''brat-miecz'') — legendarny miecz z okresu początków [[Salladorczycy\|Salladoru]], stworzony jako pamiątka po synu króla Vârina I, Ângunethie, który zginął w bitwie przeciwko tubylcom z Sallaforum.

	== Wygląd i ikonografia ==		== Wygląd i ikonografia ==
	Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o ~~lekko~~ niebieskozielonkawym zabarwieniu, ~~z modlitwą w [[Język salladorski\|języku salladorskim]] i~~ okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.		Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o niebieskozielonkawym zabarwieniu i płaskiej, okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.

	W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.		W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.

	== Historia ==		== Historia ==
	Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Ângwelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa ~~wykuto~~ miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.		Jak podaje [[Galinánta]], król Salladoru, Vârin I Wielki miał dwóch synów, którzy byli bliźniakami: Ângunetha i Ângwelema, których imiona w [[Język praedeneński\|języku praedeneńskim]] i [[Język salladorski\|salladorskim]] oznaczają ''początek kraju'' i ''początek królestwa''. Dorastali oni w powstającym Salladorze, który rozszerzał swoją potęgę.w roku {{RokEryKyonu\|1160}}. Z tej przyczyny nawiązał się konflikt między Salladorczykami, a zamieszkującym pobliskie tereny ludem Aressulów. W tej wojnie w roku {{RokEryKyonu\|1166}} zginął Ânguneth, a na pamiątkę jego męstwa odlano miecz nazwany jego imieniem. W późniejszych latach posługiwał się nim Vârin, który gdy w roku {{RokEryKyonu\|1196}} doznał poważnej kontuzji, podarował go Âmbelemowi. Âmbelem zaś przed śmiercią przekazał go swojemu synowi Ŷnifórowi. Ŷnifór zaś zapisał w spadku swojemu synowi Nelŷghinowi. Nelŷghin zaś po otrzymaniu powierzył go bliskiemu śmierci Alesowi, a Ales swojemu synowi Vilântosowi. Vilântos zaś postanowił miecz odrestaurować i uczynić z niego insygnium.

	Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym znika ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.		Od tego czasu był on nieodzowym elementem koronacji i sybolem władzy króla i wszechkróla Salladoru. Rzekomo przetrwał on około {{RokKyonu\|2400}} lat kyońskich, aż w końcu przepadł z niewiadomych przyczyn za rządów wszechkróla Âtharina około {{RokEryKyonu\|3600}}, po czym znika ze źródeł historycznych i nie ma o nim dalej wzmianek.

Raceg: /* Wygląd i ikonografia */

2026-03-08T18:52:03Z

Wygląd i ikonografia

← poprzednia wersja		Wersja z 20:52, 8 mar 2026
Linia 4:		Linia 4:

	== Wygląd i ikonografia ==		== Wygląd i ikonografia ==
	Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko liściokształtnej głowni o lekko niebieskozielonkawym zabarwieniu i okrągłej głowicy. W rzeczywistości jednak był mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest ~~zapewne~~ oznakiem patyny.		Przedstawiany jest zazwyczaj jako długi miecz stalowy z dwusegmentowym, zagiętym jelcem, o lekko zdobionej, liściokształtnej głowni o lekko niebieskozielonkawym zabarwieniu, z modlitwą w [[Język salladorski\|języku salladorskim]] i okrągłej głowicy z ośmioramienną gwiazdą. Salladorscy ikonografowie, którzy są za ten wizerunek odpwiedzialni, zapewne wzorowali się na opisie miecza z księgi ''[[Aronlânta]]''.

			W rzeczywistości jednak był on mniejszy (ok. 60 cm) i zrobiony z brązu, zważywszy na dominującą technologię militarną w tym miejscu i czasie. Charakterystyczny zaś jelec zaś zapewne w ogóle nie istniał w takim rozmiarze i przeznaczeniu, a jego kształt pochodzi od wzoru swoistego proto-jelca, który służył utrzymaniu struktury miecza i był często zdobiony. Niebieskozielonkawy „połysk” zaś jest najpewniej oznakiem patyny.

	== Historia ==		== Historia ==