Przejdź do zawartości

Język biebrzański: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Stanislaw (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Stanislaw (dyskusja | edycje)
 
(Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 13: Linia 13:
| państwa = Polska
| państwa = Polska
| klasyfikacja =  
| klasyfikacja =  
Języki indoeuropejskie
*Języki bałto-słowiańskie
**Języki słowiańskie
***Języki wschodniosłowiańskie
****Język staroruski
*****Język biebrzański
| twórca f = [[Użytkownik:Stanislaw|Stanislaw]]
| twórca f = [[Użytkownik:Stanislaw|Stanislaw]]
}}
}}
Linia 33: Linia 26:
**** Język staroruski †
**** Język staroruski †
***** '''Język biebrzański'''
***** '''Język biebrzański'''
== Cechy charakterystyczne ==
=== Fonetyka ===
* deafrykacja staroruskiej spółgłoski /t͡s/, np. ''strus.'' отьць ⇒ ''biebrz.'' отяс /ɑˈtʲas/


== Lista Swadesha ==
== Lista Swadesha ==
Linia 77: Linia 74:
|/ɑˈnʲi/
|/ɑˈnʲi/
|''strus.'' они
|''strus.'' они
|-
|7.
|ten, ta, to
|
|
|
|-
|8.
|tamten, tamta, tamto
|
|
|
|-
|9.
|tu, tutaj
|тут
|/tut/
|''strus.'' туто
|-
|10.
|tam
|там
|/tam/
|''strus.'' тамо
|-
|11.
|kto
|кто
|/ktɑ/
|''strus.'' къто
|-
|12.
|co
|
|
|
|-
|13.
|gdzie
|гдя
|/gdʲa/
|''strus.'' къде
|-
|14.
|kiedy
|когда
|/kɑˈɡda/
|''strus.'' когда
|-
|-
|}
|}

Aktualna wersja na dzień 20:39, 18 kwi 2026

Język biebrzański
Бябраска мова
Sposoby zapisu: cyrylica
Typologia: SVO
Utworzenie: Stanislaw w 2026
Używany w : Polska
Liczba użytkowników ~3 000
Lista conlangów
Zobacz też słownik tego języka.

Język biebrzański (biebrz. бябраска мова /bʲaˈbraska ˈmɑʋa/) – język słowiański należący do podgrupy wschodniosłowiańskiej, używany głównie na terenie gmin Goniądz i Trzcianne w powiecie monieckim, w województwie podlaskim. Ma status języka regionalnego, ale od kilkudziesięciu lat jest zagrożony wymarciem. Według danych z 2021 roku językiem biebrzańskim posługuje się około 3 tys. ludzi, znaczną część użytkowników stanowią osoby starsze.

Klasyfikacja

Języki indoeuropejskie

  • Języki bałto-słowiańskie
    • Języki słowiańskie
      • Języki wschodniosłowiańskie
        • Język staroruski †
          • Język biebrzański

Cechy charakterystyczne

Fonetyka

  • deafrykacja staroruskiej spółgłoski /t͡s/, np. strus. отьць ⇒ biebrz. отяс /ɑˈtʲas/

Lista Swadesha

Numer Język polski Język biebrzański Wymowa Etymologia
1. ja яс /jas/ strus. ꙗзъ
2. ty ті /tʲi/ strus. тꙑ
3. on, ona, ono он, она, оно /ɑn/, /ɑˈna/, /ɑˈnɑ/ strus. онъ, она, оно
4. my мі /mʲi/ strus. мꙑ
5. wy ві /ʋʲi/ strus. вꙑ
6. oni, one онi /ɑˈnʲi/ strus. они
7. ten, ta, to
8. tamten, tamta, tamto
9. tu, tutaj тут /tut/ strus. туто
10. tam там /tam/ strus. тамо
11. kto кто /ktɑ/ strus. къто
12. co
13. gdzie гдя /gdʲa/ strus. къде
14. kiedy когда /kɑˈɡda/ strus. когда

Gramatyka

Słownik

Główny artykuł: Słownik:Język biebrzański

Historia

Początki kształtowania się języka biebrzańskiego to XIV wiek, kiedy po podbojach krzyżackich resztki ludności jaćwieskiej zaczęły być asymilowane przez sąsiednie ludy. Na wschód i południe od rzeki Biebrzy byli to szczególnie Rusini, którzy stopniowo zasiedlali wyludnione tereny południowej Jaćwieży.