Przejdź do zawartości

Język rodzki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Vilén (dyskusja | edycje)
Nie podano opisu zmian
Vilén (dyskusja | edycje)
UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „<div style="padding: 1em; font-size: 12pt; font-weight: bold; background: black; color: white"> This language is no longer available...”
Linia 1: Linia 1:
{{Język
<div style="padding: 1em; font-size: 12pt; font-weight: bold; background: black; color: white">
|kolor=lawngreen
This language is no longer available due to multiple third-party notifications of copyright infringement from claimants including:
|nazwa=język rodzki
|nazwa własna=rodzku jezuk
|twórca=[[User:Vilén|Vilén]]
|rok=2008
|alfabet=alfabet łaciński
|klasyfikacja=języki indoeuropejskie
:języki słowiańskie
::języki północnosłowiańskie (fikcyjne)
:::'''język rodzki'''
|tekst=Veche lydi rödzåt se svobödeni i örveni ve svöja dostöjenösti i pravem. Öni — nadileni s’ orzumu i sevisti i delšeni spolu poståpät ve duchu bratestva.
}}


'''Język rodzki''' (''rodzku jezuk'') to fikcyjny północnosłowiański język sztuczny używany w [[Rodzka|Rodzce]] w conworldzie [[Jawia|Jawii]]. Charakteryzuje się on silnymi wpływami języka szwedzkiego (w conworldzie nazywanego [[Swealand|swealandzkim]]) na fonologię, słownictwo i gramatykę; a także w małym stopniu [[język szlawski|języka szlawskiego]] (słownictwo, końcówka dop. l.m. ''-u'') oraz fryzyjskiego i średniowysokoniemieckiego.
* Johannes Hendrik van Steenbergen
* Karol Mikołaj Biegała
* Michał Pietrusiński


Pewne aspekty rodzkiego inspirowane są [[język sweński|językiem sweńskim]] (główna inspiracja do powstania języka), [[język rański|rańskim]], [[język wozgijski|wozgijskim]], [[język zimny|zimnym]] oraz [[język gardneński|gardneńskim]].
<p style="color: gray;">Sorry about that.</p>
 
</div>
==Alfabet i fonologia==
{| cellspacing="10" style="text-align: center;"
|- style="font-size: 1.5em;"
|  a  ||  ä  ||  å  ||  b  ||  c  || ch  ||  d  ||  e  ||  g  ||  i  ||  j  ||  k  ||  l  ||  m
|-
| [a] || [æ] || [ɒ] || [b] || [ts] || [x] || [d] || [ɛ] || [ɡ] || [i] || [j] || [k] || [l] || [m]
|- style="font-size: 1.5em;"
|  n  ||  o  ||  ö  ||  p ||  r  ||  s  ||  š ||  t  ||  u  ||  v  ||  y  ||  z || (ts) || (dz)
|-
| [n] || [ɔ] || [œ] || [p] || [r] || [s] || [ʃ] || [t] || [u] || [v] || [y] || [z] || [θ] || [ð]
|}
 
* '''g''' jest wymawiane jako [j] w końcówkach ''-åg'' i ''-eg'' oraz w niektórych wyrazach.
* '''ts dz''' w niektórych wyrazach mogą być wymawiane jako [ts dz].
 
===Akcent===
Wyrazy w języku rodzkim akcentowane są zazwyczaj na pierwszą sylabę, z wyjątkiem słów zawierających przedrostki (akcentowanych na drugą, np. ''påˈcistit''), oraz niektórych zapożyczeń z języków obcych.
 
===Mutacje===
Przed niektórymi końcówkami mogą zachodzić następujące mutacje samo- i spółgłoskowe:
 
====Przegłos (umlaut)====
Polega na zmianie najbliższej samogłoski poprzedzającej końcówkę w następujący sposób:
 
* '''a''' → ä
* '''o, å''' → ö
* '''u''' → y
 
Przy końcówkach oznaczany jest za pomocą gwiazdki '''*'''.
 
====Palatalizacja====
Polega na zmianie spółgłoski występującej tuż przed końcówką w następujący sposób:
 
* '''k''' → c
* '''g, ch''' → š
* '''sk''' → šk
* '''sg''' → šg
 
Przy końcówkach oznaczana jest za pomocą krzyża '''†'''.
 
====Jotacja====
Polega na zmianie spółgłoski występującej tuż przed końcówką w następujący sposób:
 
* '''t''' → ts
* '''d''' → dz
* '''k''' → c
* '''s, z, g, ch''' → š
* '''sk''' → šk
* '''sg''' → šg
* '''st, sd''' → ss
 
Przy końcówkach oznaczana jest za pomocą podwójnego krzyża '''‡'''.
 
====Udźwięcznienie====
Technicznie, nie jest to mutacja, a jedynie osobliwość ortograficzna w pisowni języka rodzkiego. Polega ona na zmianie znaku spółgłoskowego na jego odpowiednik dźwięczny, jeżeli znajdzie się on w pozycji pomiędzy samogłoskami.
 
Na występowanie tej „mutacji” nie ma żadnej reguły, jako że występuje ona jedynie w niektórych słowach zależnie od ich etymologii. Słowa w których zachodzi, powinny być odpowiednio oznaczone w słowniku.
 
===Procesy fonetyczne zaszłe od języka prasłowiańskiego===
====Samogłoski====
* y → u / i (na końcu wyrazu)
* a e ę ě [na początku wyrazu] → ja jö ję jě
* ę ǫ → e o
* a o u [przed C*(ь e ě i j)] → ä ö y
* ъ, ь → e / Ø (na końcu wyrazu)
* ě → i
* o [z wyjątkiem sylaby akcentowanej, pozycji na początku lub końcu wyrazu, oraz -o- łączącego w złożeniach] → å
* ij, iji [między spółgłoskami] → i
* ij [w innych przypadkach] → ej
 
* -uj -aja -oje -ije [w końcówkach przymiotników] → -u -a -e -i
* -i [w końcówce bezokolicznika] → -Ø
 
====Spółgłoski====
* tj dj sj zj stj sdj → ts dz š ž ss ss
* Cj → C
* č ž šč ždž → c š šk šg
* tl dl → kl gl
* chl chr chv [na początku wyrazu] → l r v
 
====Istniejące nieregularności====
* W wyrazie ''Rodzka'' i pokrewnych (''rodzku'' itp.): brak wokalizacji jeru przed końcówką ''-ska'', pozostałość po poprzedniej wersji języka.
* Wyraz ''šenskina'' zamiast ''šeneškina'': brak wokalizacji jeru z powodu częstości użycia, oraz uproszczenie fonetyczne nieistniejącej nigdzie zbitki ''nšk'' (zewnętrznie, także pozostałość po poprzedniej wersji języka, gdzie uproszczenie było uzasadnione istnieniem w wielu wyrazach zbitki ''nsk'', a nieistnienie nigdzie ''nšk''; na gruncie obecnej wersji języka, tego nie da się w ten sposób wytłumaczyć).
* Uproszczenie końcówek typu ''-ågo, -ego'' do ''-åg, -eg'' z powodu częstości użycia.
* W zaimkach typu ''moja, tvoja'', zrównanie analogiczne do ''möja, tvöja'', itp., pod wpływem zaimków typu ''möj, möje, möji'', itp.
* Czasownik posiłkowy ''mäm, mäš'', itd.: skrócenie z powodu częstości użycia z czasownika ''jemät'' w przypadkach użycia posiłkowego, a także nieregularna odmiana na wzór odmiany czasównika ''dät''.
 
==Gramatyka==
===Rzeczownik===
W języku rodzkim, rzeczowniki odmieniają się przez liczby oraz przypadki, i mają przyporządkowany jeden z trzech rodzajów (męski, żeński, nijaki), oraz jeden z sześciu wzorców deklinacji (I, II, III, IV, V, VI). Należy zwrócić uwagę, że te dwie rzeczy są od siebie niezależne, i odmiana według danego wzorca nie implikuje posiadania danego rodzaju – np. mimo że do wzorca III należą w większości rzeczowniki rodzaju żeńskiego, można trafić czasem tam na rzeczownik rodzaju męskiego, jak np. '''möškina''' (''nom. m III''). Rzeczowniki męskie I deklinacji, dodatkowo posiadają także kategorię żywotności.
 
====Odmiana nieokreślona====
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | &nbsp;
! colspan="2" | I
! colspan="2" | II
! colspan="2" | III
! colspan="2" | IV
! colspan="2" | V
! colspan="2" | VI
|-
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
|-
| ''nom.''
| -Ø    || -i
| -o/-e || -a
| -a    || -i
| -Ø    || -i
| -Ø    || -i, -a
| -e    || -eta
|-
| ''gen.''
| -a  || -u
| -a  || -u
| -i  || -u
| -i  || -ej
| -i  || -u
| -eti || -etu
|-
| ''dat.''
| -u  || -em
| -u  || -em
| -i * || -am
| -i  || -em
| -i  || -em
| -eti || -etem
|-
| ''acc.''
| -Ø, -a || -i, -u
| -o/-e  || -a
| -o    || -i
| -Ø    || -i
| -Ø    || -i, -a
| -e    || -eta
|}
 
W I deklinacji, końcówka biernika zależy od posiadania przez rzeczownik żywotności – rzeczowniki nieżywotne przyjmują końcówki ''-Ø / -i'', zaś żywotne, ''-a / -u''. W mianowniku i bierniku liczby mnogiej rzeczowników V deklinacji, z kolei końcówka zależy od rodzaju – rzeczowniki rodzaju męskiego i żeńskiego przyjmują końcówkę ''-i'', zaś rodzaju nijakiego, końcówkę ''-a''.
 
W kilku utartych wyrażeniach znajdują się pozostałości dawnych narzędnika i wołacza. Są to m.in.: ''Böše!'' „Boże!”, ''nötsim'' „nocą” czy ''sebogöm'' „żegnaj”.
 
====Odmiana określona====
Rzeczowniki określone tworzone są przez dodanie odpowiedniej końcówki odmiany określonej do odmienionego przez liczbę rzeczownika w mianowniku. Dodatkowo, jeżeli rzeczownik kończy się na spółgłoskę, przed końcówkę wstawia się ''-e-'' (w rodzaju męskim) bądź ''-a-'' (w rodzaju żeńskim), zaś jeżeli kończy się na ''-o'', zamieniane jest ono na ''-å-''.
 
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | &nbsp;
! colspan="2" | r. męski
! colspan="2" | r. żeński
! colspan="2" | r. nijaki
|-
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
|-
| ''nom.''
| -t  || -ti
| -ta || -ti
| -to || -ta
|-
| ''gen.''
| -tåg || -tich
| -ti  || -tich
| -tåg || -tich *
|-
| ''dat.''
| -tåm || -tim
| -tö  || -tim
| -tåm || -tim *
|-
| ''acc.''
| -t    || -ti
| -te * || -ti
| -to  || -ta
|}
 
Formy określonej używamy, gdy:
 
* Wspomniano przedmiot po raz kolejny w tekście lub rozmowie.
* Z sytuacji lub kontekstu wiadomo o jaki przedmiot chodzi.
* Przedmiot jest jedyny w swoim rodzaju.
* Przedmiot wysuwa się na plan pierwszy jako przedstawiciel grupy pokrewnych przedmiotów, jest uważany za przedstawiciela rodzaju.
* Mówiący sygnalizuje, że chodzi mu o wszystkie elementy pewnego zbioru skończonego i wymiernego.
 
====Użycie przypadków====
'''Mianownik''' używany jest:
 
* Jako podmiot zarówno zdań przechodnich, jak i nieprzechodnich.
* Jako forma słownikowa.
 
'''Dopełniacz''' używany jest:
 
* W funkcji posesywnej w relacjach przynależności.
* W funkcji partytywnej.
* Jako dopełnienie bliższe, gdy mowa jest o części.
* Przy uczestnictwie w czynności, zarówno jako agens, jak i pacjens.
* W funkcji opisowej, np. ''den <u>pöbidi</u>'' „dzień zwycięstwa”.
 
'''Celownik''' używany jest:
 
* Jako dopełnienie dalsze.
* Po przyimkach oznaczających znajdowanie się w danym miejscu, np. ''ve domu'' „w domu”.
 
'''Biernik''' używany jest:
 
* Jako dopełnienie bliższe zdań przechodnich.
* Po przyimkach oznaczających ruch do danego miejsca, np. ''ve dom'' „do domu”.
 
===Przymiotnik===
Przymiotniki odmieniają się przez liczbę i rodzaj, nie odmieniają się za to przez przypadki. Przyjmują one końcówki:
 
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! l. poj.
! l. mn.
|-
| ''r. męski''
| -u
| rowspan="3" | -i
|-
| ''r. żeński''
| -a
|-
| ''r. nijaki''
| -e
|}
 
Przymiotniki stopniowane są przez wstawienie ''-iš- *‡'' dla stopnia wyższego, bądź ''-ast *‡'' dla stopnia najwyższego przed końcówką przymiotnika, np. ''vusu'' „wysoki” → ''vyšišu'' „wyższy”, ''vyšastu'' „najwyższy”.
 
Niektóre przymiotniki posiadają nieregularną formę stopnia wyższego i najwyższego:
 
{| class="wikitable"
! Przymiotnik
! Stopień wyższy
! Stopień najwyższy
|-
| '''dobru''' (''dobry'')
| bölišu
| bölastu
|-
| '''malu''' (''mały'')
| menišu
| menastu
|-
| '''veliku''' (''duży'')
| vecišu
| vecastu
|-
| '''zelu''' (''zły'')
| görišu
| görastu
|}
 
====Szczątkowa odmiana przymiotników====
Jak już wcześniej wspomniano, zasadniczo rodzkie przymiotniki odmienne są jedynie przez liczbę i rodzaj, zaś nie odmieniają się przez przypadki. Wyjątkiem jest kilka szczególnych przypadków, gdy przymiotniki funkcjonalnie zachowują się jak rzeczowniki – głównie w przypadku nazwisk, jednoczłonowych nazw miejscowości, oraz form rozszerzonych o końcówkę ''-t-'' (przed, i po której występuje samogłoska odpowiednia dla danego rodzaju/liczby, np. ''velikutu, velikata, velikete, velikiti''), które oznaczają konkretne osoby odznaczające się daną cechą, często funkcjonujące np. jako przezwiska.
 
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | &nbsp;
! colspan="3" | l. poj.
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r. męski
! r. żeński
! r. nijaki
|-
| ''nom.''
| -u
| -a
| -e
| -i
|-
| ''gen.''
| -åg
| -e
| -eg
| -ich
|-
| ''dat.''
| -åm
| -i
| -em
| -um
|-
| ''acc.''
| -u
| -o
| -e
| -i
|}
 
===Czasownik===
====Odmiana regularna====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | I
! colspan="2" | II
! colspan="2" | III
! colspan="2" | IV
! colspan="2" | V
! colspan="2" | VI
|-
|''inf.''
| colspan="2" | -t *
| colspan="2" | -t *
| colspan="2" | -it
| colspan="2" | -t *
| colspan="2" | -t *
| colspan="2" | -åvät
|-
|''sup.''
| colspan="2" | -t
| colspan="2" | -t
| colspan="2" | -it
| colspan="2" | -t
| colspan="2" | -t
| colspan="2" | -åvat
|-
! colspan="13" | imiesłowy
|-
|''czynny''
| colspan="2" | --ötsu *
| colspan="2" | -jötsu
| colspan="2" | -ötsu
| colspan="2" | -ötsu
| colspan="2" | -jötsu
| colspan="2" | -ujötsu
|-
|''bierny''
| colspan="2" | -nu
| colspan="2" | -nu
| colspan="2" | -enu ‡
| colspan="2" | -enu *†
| colspan="2" | -tu
| colspan="2" | -åvanu
|-
! colspan="13" | czas teraźniejszy
|-
! ''osoba''
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
|-
| ''1.''
| --o *‡ || --em *‡
| -jo    || -jem *
| -o ‡  || -im
| -o    || -em *†
| -jo    || -jem *
| -ujo  || -yjem
|-
| ''2.''
| --eš *‡ || --ete *‡
| -ješ *  || -jete *
| -iš    || -ite
| -eš *†  || -ete *†
| -ješ *  || -jete *
| -yješ  || -yjete
|-
| ''3.''
| --et *‡ || --åt *‡
| -jet *  || -jåt
| -it    || -et
| -et *†  || -åt
| -jet *  || -jåt
| -yjet  || -ujåt
|-
! colspan="13" | czas przeszły I
|-
| ''1.''
| -ch    || -chåm
| -ch    || -chåm
| -ach ‡  || -achåm ‡
| -ich *† || -ichåm *†
| -jech * || -jechåm *
| -yjech  || -yjechåm
|-
| ''2.''
| -še *  || -šete *
| -še *  || -šete *
| -äše ‡  || -äšete ‡
| -iše *† || -išete *†
| -ješe * || -ješete *
| -yješe  || -yješete
|-
| ''3.''
| -šet *  || -cho
| -šet *  || -cho
| -äšet ‡  || -acho ‡
| -išet *† || -icho *†
| -ješet * || -jecho *
| -yješet  || -yjecho
|-
! colspan="13" | tryb rozkazujący
|-
| &nbsp;
| --i *‡ || --ite *‡
| -j *  || -jte *
| -i    || -ite
| -i *†  || -ite *†
| -j *  || -jte *
| -yj    || -yjte
|}
 
* W przypadku czasowników zakończonych w bezokoliczniku na ''-ät -öt'', forma podstawowa zakończona jest na ''-a -o''.
* W I konjugacji, jeżeli przed końcówką występują dwa myślniki, dodawana jest ona do formy powstałej przez usunięcie końcówki bezokolicznika wraz z samogłoską ją poprzedzającą.
 
Niektóre czasowniki posiadają odmienny rdzeń w formach bezokolicznika, supinum i imiesłowu biernego, a odmienny w pozostałych formach, np.:
 
* '''brät''' ('''bera-''') ''vb. I'' — np. ''branu'', ''bero'', ''bereš'', ''berachåm'', ''beri''.
* '''pit''' ('''pe-''') ''vb. V'' — np. ''pitu'', ''pejo'', ''peješ'', ''pejech'', ''pej''.
 
====Czasowniki nieregularne====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | być
! colspan="2" | dawać
! colspan="2" | jeść
! colspan="2" | żyć
|-
|''inf.''
| colspan="2" | bit
| colspan="2" | dät
| colspan="2" | jitt
| colspan="2" | šit
|-
|''sup.''
| colspan="2" | bit
| colspan="2" | dat
| colspan="2" | jitt
| colspan="2" | šit
|-
! colspan="15" | imiesłowy
|-
|''czynny''
| colspan="2" | bötsu
| colspan="2" | dajötsu
| colspan="2" | jidötsu
| colspan="2" | šivötsu
|-
|''bierny''
| colspan="2" | —
| colspan="2" | danu
| colspan="2" | jidzenu
| colspan="2" | —
|-
! colspan="15" | czas teraźniejszy
|-
! ''osoba''
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
|-
| ''1.''
| rowspan="3" | jest
| rowspan="3" | sot
| däm || dam
| jim || jime
| šivo || šivem
|-
| ''2.''
| däs || däte
| jis || jite
| šiveš || šivete
|-
| ''3.''
| dast || dadet
| jist || jidet
| šivet || šivåt
|-
! colspan="15" | czas przeszły I
|-
| ''1.''
| bech  || bichåm
| dädich || dädichåm
| jidich || jidichåm
| šivach || šivachåm
|-
| ''2.''
| beše  || biste
| dädiše || dädišete
| jidiše || jidišete
| šiväše || šiväšete
|-
| ''3.''
| bešet  || biše
| dädišet || dädicho
| jidišet || jidicho
| šiväšet || šivacho
|-
! colspan="15" | tryb rozkazujący
|-
| &nbsp;
| böd  || bödite
| dädz || dädite
| jidz || jidite
| šivi || šivite
|}
 
====Czasowniki posiłkowe====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | mieć (pf.)
! colspan="2" | być (fut.)
! colspan="2" | być (cond.)
|-
| ''1.''
| mäm  || mam
| bodo || bödem
| bim  || bim
|-
| ''2.''
| mäš  || mate
| bödeš || bödem
| bi    || bite
|-
| ''3.''
| mät || majåt
| bödet || bodåt
| bi    || bo
|-
| ''tr. rozk.''
| mäj || mäjte
| böd || bödite
| —  || —
|}
 
====Czasy====
=====Czas teraźniejszy=====
Może służyć także do wyrażania przyszłości, np. ''Sutra, jedzem ve dom'' „Jutro, idziemy do domu”.
 
=====Czas przeszły I (imperfectum)=====
Służy do wyrażania przeszłości, zarówno w aspekcie dokonanym, jak i niedokonanym.
 
=====Czas przeszły II (perfectum)=====
Służy do wyrażania zdarzeń przeszłych dokonanych, które mają skutki w teraźniejszości, bądź też nieokreślony jest czas ich wykonania.
 
Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego „mieć (pf.)” + imiesłowu biernego, np. ''ja mäm kypenu''.
 
=====Czas przyszły niedokonany=====
Może być używany jedynie z czasownikami niedokonanymi, i tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego „być (fut.)” + bezokolicznika, np. ''ja bodo kupåvät''.
 
=====Czas przyszły dokonany=====
Może być używany jedynie z czasownikami dokonanymi, i wyrażany jest za pomocą formy czasu teraźniejszego, np. ''ja kypo''.
 
====Tryby====
=====Tryb rozkazujący=====
Służy do wyrażania rozkazów, życzeń lub próśb.
 
W przypadku pierwszej i trzeciej osoby, wyrażany jest on analitycznie, poprzez wstawienie słowa ''da'' lub ''pysti'' na początku zdania, i użycie czasownika w trybie oznajmującym.
 
=====Tryb przypuszczający=====
Wyraża niepewność, warunkowość lub wyrażone pośrednio życzenie. Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego „być (cond.)” + czasownika w czasie przeszłym I, np. ''ja bim kypach''.
 
===Zaimki===
====Osobowe i dzierżawcze====
{| class="wikitable"
! colspan="2" rowspan="3" | &nbsp;
! colspan="6" | osobowe
! colspan="4" | dzierżawcze
|-
! colspan="2" | nom.
! colspan="2" | dat.
! colspan="2" | acc.
! colspan="3" | l. poj.
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! &nbsp; || +C
! dł. || kr.
! dł. || kr.
! r.m.
! r.ż.
! r.n.
|-
! colspan="12" | liczba pojedyncza
|-
| colspan="2" | ''1.''
| jas  || jam
| meni || mi
| mene || me
| möj
| möja
| möje
| möji
|-
| colspan="2" | ''2.''
| ti  || tis
| töbi || ti
| tebe || te
| tvöj
| tvöja
| tvöje
| tvöji
|-
| rowspan="3" | ''3.''
| ''r.m.''
| colspan="2" | on
| nomu || mu
| nogo || go
| colspan="4" | onåg
|-
| ''r.ż.''
| colspan="2" | ona
| nöj  || ji
| nöji || je
| colspan="4" | onöji
|-
| ''r.n.''
| colspan="2" | ono
| nomu || mu
| nogo || go
| colspan="4" | onåg
|-
! colspan="12" | liczba mnoga
|-
| colspan="2" | ''1.''
| mi  || misme
| colspan="2" | nam
| nas || ni
| näš
| näša
| näše
| näši
|-
| colspan="2" | ''2.''
| vi  || viste
| colspan="2" | vam
| vas || vi
| väš
| väša
| väše
| väši
|-
| colspan="2" | ''3.''
| colspan="2" | öni
| nim  || im
| nich || ich
| colspan="4" | önich
|-
! colspan="12" | zaimki zwrotne
|-
| colspan="2" | &nbsp;
| colspan="2" | —
| söbi || si
| sebe || se
| svöj
| svöja
| svöje
| svöji
|}
 
* Forma oznaczona ''+C'' używana jest w zastępstwie wyrażeń z czasownikiem „być”.
* Forma krótka zaimków nie może być używana po przyimkach.
 
====Pozostałe zaimki====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! pytające
! wskazujące
! nieokreślone
! upowszechniające
! przeczące
|-
! który?
| ''kotru''
| rowspan="3" | '''''si / tu'''''
| ''nekotru''
| ''kešgu''
| ''šadenu''
|-
! kto?
| '''keto'''
| '''neko'''
| '''''veku'''''
| '''niko'''
|-
! co?
| '''co'''
| '''neco'''
| rowspan="2" | '''vecho'''
| rowspan="2" | '''nic'''
|-
! ile?
| kölik
| tölik
| nekölik
|-
! czyj?
| ''cej''
| —
| ''necej''
| —
| ''nicej''
|-
! jaki?
| ''kaku''
| ''taku''
| ''nekaku''
| —
| —
|-
! jak?
| kak
| tak
| nekak
| —
| —
|-
! kiedy?
| kega
| sega / tega
| nekega
| vega
| niga
|-
! gdzie?
| kede
| tut / tam
| nekede
| vede
| nide
|-
! dokąd?
| koda
| soda
| nekoda
| vekoda
| nikoda
|-
! dlaczego?
| påcem
| påtom
| —
| —
| —
|}
 
Zaimki pochylone odmieniają się przez liczbę i rodzaj, zaś pogrubione odmieniają się dodatkowo przez przypadki. Jeżeli podano dwie formy oddzielone ukośnikiem, pierwsza to forma bliższa, zaś druga to forma dalsza.
 
=====Odmieniające się przez liczbę i rodzaj=====
{| class="wikitable"
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r.m.
! r.ż.
! r.n.
|-
| kotru
| kotra
| kotre
| kotri
|-
| nekotru
| nekotra
| nekotre
| nekotri
|-
| kešgu
| kešga
| kešge
| kešgi
|-
| šadenu
| šadena
| šadene
| šadeni
|-
| cej
| ceja
| ceje
| ceji
|-
| necej
| neceja
| neceje
| neceji
|-
| nicej
| niceja
| niceje
| niceji
|-
| kaku
| kaka
| kake
| käki
|-
| taku
| taka
| take
| täki
|-
| nekaku
| nekaka
| nekake
| nekäki
|}
 
=====Odmieniające się przez przypadki=====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! keto
! co
! neko
! neco
! vecho
! niko
! nic
|-
| ''nom.''
| keto
| co
| neko
| neco
| vecho
| niko
| nic
|-
| ''gen.''
| kogo
| cego
| nekåg
| neceg
| vechåg
| nikåg
| niceg
|-
| ''dat.''
| komu
| cemu
| nekåm
| necem
| vechåm
| nikåm
| nicem
|-
| ''acc.''
| kogo
| co
| nekåg
| neco
| vecho
| nikåg
| nic
|}
 
=====Odmieniające się przez liczbę, rodzaj i  przypadki=====
{| class="wikitable"
! rowspan="3" | &nbsp;
! colspan="4" | si
! colspan="4" | tu
! colspan="4" | veku
|-
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r.m. || r.ż. || r.n.
! r.m. || r.ż. || r.n.
! r.m. || r.ż. || r.n.
|-
| ''nom.''
| colspan="2" | si || se    || si
| tu    || ta    || to    || ti
| veku  || veka  || veke  || veki
|-
| ''gen.''
| sego  || rowspan="2" | sej    || sego  || sich
| togo  || rowspan="2" | töj    || togo  || tich
| vekåg  || rowspan="2" | veköj  || vekåg  || vekich
|-
| ''dat.''
| semu  || semu  || sim
| tomu  || tomu  || tim
| vekåm  || vekåm  || vekim
|-
| ''acc.''
| si, sego || colspan="2" | so || si
| tu, togo || te    || to    || ti
| vekåg    || veko  || veke  || vekich
|}
 
==Zobacz też==
* [[Słownik języka rodzkiego]]
* [[Język_rodzki/Przykładowe_teksty|Przykładowe teksty]]
 
[[Kategoria:Język rodzki]]

Wersja z 17:32, 23 sty 2012

This language is no longer available due to multiple third-party notifications of copyright infringement from claimants including:

  • Johannes Hendrik van Steenbergen
  • Karol Mikołaj Biegała
  • Michał Pietrusiński

Sorry about that.