Przejdź do zawartości

Język rodzki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Conlanger
Vilén (dyskusja | edycje)
Vilén (dyskusja | edycje)
UWAGA! Zastąpienie treści hasła bardzo krótkim tekstem: „'''Język rodzki''' (''rodzku jezuk'') to zachodniosłowiański język sztuczny, charakteryzujący się silnymi wpływami języka...”
Linia 1: Linia 1:
{{Język
'''Język rodzki''' (''rodzku jezuk'') to zachodniosłowiański język sztuczny, charakteryzujący się silnymi wpływami języka szwedzkiego na fonologię, słownictwo i gramatykę. Obecnie przygotowywana jest jego [[Język rodzki/v3|nowa, czwarta wersja]].
|kolor=lawngreen
|nazwa=język rodzki
|nazwa własna=rodzku jezuk
|twórca=[[User:Vilén|Vilén]]
|rok=2008
|wersja=3.0
|alfabet=alfabet łaciński
|klasyfikacja=języki indoeuropejskie
:języki słowiańskie
::języki północnosłowiańskie (fikcyjne)
:::'''język rodzki'''
|tekst=Veše lyde jeso sårödzeni slobögni i rövni vå dostöjnösti i pravom. Öni jeso nadani så rozumu i sömeni i vinni spolu jednät vå duchu bratrestva.
}}


'''Język rodzki''' (''rodzku jezuk'') to fikcyjny północnosłowiański język sztuczny. Charakteryzuje się on silnymi wpływami języka szwedzkiego na fonologię, słownictwo i gramatykę; a także w małym stopniu [[język szlawski|języka szlawskiego]] (słownictwo, końcówka dop. l.m. ''-u'') oraz fryzyjskiego i średniowysokoniemieckiego.
Pewne aspekty rodzkiego inspirowane są [[język sweński|językiem sweńskim]] (główna inspiracja do powstania języka), [[język rański|rańskim]], [[język wozgijski|wozgijskim]], [[język zimny|zimnym]] oraz [[język gardneński|gardneńskim]].
----
'''Nom dans les autres langues:'''
{| class="wikitable sortable"
! Langue
! Nom
|-
| [[Język bałtycki|Bałthyckí]]
| jązyk rodzkí
|-
| Deutsch
| rotzische Sprache
|-
| Ελληνικά
| Ροδρική γλóσσα
|-
| English
| rothish language
|-
| Español
| idioma rodraco
|-
| [[Feldzki|Fielniska]]
| Rodziska tunga
|-
| Français
| langue rodraise
|-
| Latina
| lingua Rodrica
|-
| [[Język marski|Maro]]
| rosky
|-
| [[Olżycki|Olgittine]]
| rodtine, rece rodtic
|-
| [[język ęmucki|Ral-ęmyt]]
| Rotrajzęmut sur'atkan
|-
| Svenska
| rodska språk
|}
==Alfabet i fonologia==
{| cellspacing="10" style="text-align: center;"
|- style="font-size: 1.5em;"
|  a  ||  ä  ||  å  ||  b  ||  c  || ch  ||  d  ||  e  ||  g  ||  i  ||  j  ||  k  ||  l  ||  m
|-
| [a] || [æ] || [ɒ] || [b] || [ɕ] || [x] || [d] || [ɛ] || [ɡ] || [i] || [j] || [k] || [l] || [m]
|- style="font-size: 1.5em;"
|  n  ||  o  ||  ö  ||  p  ||  r  ||  s  ||  š ||  t  ||  u  ||  v  ||  y  ||  z || (ts) || (dz)
|-
| [n] || [ɔ] || [œ] || [p] || [r] || [s] || [ʃ] || [t] || [u] || [v] || [y] || [z] || [θ] || [ð]
|}
* '''ts dz''' w niektórych wyrazach mogą być wymawiane jako [ts dz].
* '''g''' wymawiane jest w końcówce ''-eg'' i niektórych wyrazach jako [j].
===Mutacje===
Przed niektórymi końcówkami mogą zachodzić następujące mutacje samo- i spółgłoskowe:
====Przegłos (umlaut)====
Polega na zmianie najbliższej samogłoski poprzedzającej końcówkę w następujący sposób:
* '''a''' → ä
* '''o''' → ö
* '''u''' → y
Przy końcówkach oznaczany jest za pomocą gwiazdki '''*'''.
====Palatalizacja====
Polega na zmianie spółgłoski występującej tuż przed końcówką w następujący sposób:
* '''k''' → c
* '''g, ch''' → š
* '''sk''' → št
* '''sg''' → šd
Przy końcówkach oznaczana jest za pomocą krzyża '''†'''.
====Jotacja====
Polega na zmianie spółgłoski występującej tuż przed końcówką w następujący sposób:
* '''t''' → ts
* '''d''' → dz
* '''k''' → c
* '''s, z, g, ch''' → š
* '''sk''' → št
* '''sg''' → šd
* '''st, sd''' → ss
Przy końcówkach oznaczana jest za pomocą podwójnego krzyża '''‡'''.
====Udźwięcznienie====
Technicznie, nie jest to mutacja, a jedynie osobliwość ortograficzna w pisowni języka rodzkiego. Polega ona na zmianie znaku spółgłoskowego na jego odpowiednik dźwięczny, jeżeli znajdzie się on w pozycji pomiędzy samogłoskami.
Na występowanie tej „mutacji” nie ma żadnej reguły, jako że występuje ona jedynie w niektórych słowach zależnie od ich etymologii. Słowa w których zachodzi, powinny być odpowiednio oznaczone w słowniku.
===Procesy fonetyczne zaszłe od języka prasłowiańskiego===
====Samogłoski====
* y → u / i (na końcu wyrazu)
* a e ę ě [na początku wyrazu] → ja je ję jě
* ę ǫ → e o
* a o u [przed C*(ь e ě i j)] → ä ö y
* ъ, ь →
** → å, e (w pozycjach mocnych, w akcentowanej sylabie wyrazu, w wyrazach jednosylabowych, w przedrostkach, czasem epentetycznie)
** → Ø (w innych przypadkach)
* ě → i
* VjV ulega kontrakcji w niektórych przypadkach, dając różne wyniki [TODO: do szczegółowego opracowania]
====Spółgłoski====
* tj dj sj zj stj sdj → ts dz š ž ss ss
* Cj → C
* č ž šč ždž → c š št šd
* tl dl tn dn → kl gl kn gn
* chl chr chv [na początku wyrazu] → l r v
* ъl ьl ъr ьr → å å år er
* ol el or er → lo le ro re ('ol or' dają czasem na początku wyrazu 'la ra')
====Istniejące nieregularności====
* Uproszczenie końcówek typu ''-ego, -emu'' do ''-eg, -em'' z powodu częstości użycia.
* W zaimkach typu ''moja, tvoja'', zrównanie analogiczne do ''möja, tvöja'', itp., pod wpływem zaimków typu ''möj, möje, möji'', itp.
* Czasownik posiłkowy ''mäm, mäš'', itd.: skrócenie z powodu częstości użycia z czasownika ''jemät'' w przypadkach użycia posiłkowego, a także nieregularna odmiana na wzór odmiany czasównika ''dät''.
==Gramatyka==
===Rzeczownik===
W języku rodzkim, rzeczowniki odmieniają się przez liczby oraz przypadki, i mają przyporządkowany jeden z trzech rodzajów (męski, żeński, nijaki), oraz jeden z sześciu wzorców deklinacji (I, II, III, IV, V, VI). W niektórych rzeczownikach, po dodaniu końcówki niezerowej, zanika ostatnie '''e''' bądź '''å''', najczęściej w wyrazach zakończonych na ''-åk'', ''-åv'' i ''-ec'', np. ''cånåk'' → ''cånki''. Wyrazy takie są odpowiednio oznaczone w słowniku.
====Odmiana====
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | nieokreślona
! colspan="2" | I
! colspan="2" | II
! colspan="2" | III
! colspan="2" | IV
|-
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
|-
| ''nom.''
| -Ø    || -i
| -o, -e || -a
| -a    || -i
| -Ø    || -i
|-
| ''gen.''
| -a  || -u
| -a  || -u
| -i  || -u
| -i  || -i
|-
| ''dat.''
| -u  || -om
| -u  || -om
| -i * || -am
| -i  || -em
|-
| ''acc.''
| -Ø    || -i
| -o, -e || -a
| -o    || -i
| -Ø    || -i
|-
! rowspan="2" | określona
! colspan="2" | I
! colspan="2" | II
! colspan="2" | III
! colspan="2" | IV
|-
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
! l. poj. || l. mn.
|-
| ''nom.''
| -åt        || -iti
| -oto, -eto || -ata
| -ata      || -iti
| -åta      || -iti
|-
| ''gen.''
| -ateg  || -utich
| -ateg  || -ytich
| -iti    || -utich
| -iti    || -itich
|-
| ''dat.''
| -utem  || -otim
| -utem  || -otim
| -ite *  || -atim
| -ite    || -etim
|-
| ''acc.''
| -åt        || -iti
| -oto, -eto || -ata
| -öte      || -iti
| -åte      || -iti
|}
W kilku utartych wyrażeniach znajdują się pozostałości dawnych narzędnika i wołacza, np. ''Böše!'' „Boże!”.
====Użycie====
'''Formy określonej''' używamy, gdy:
* Wspomniano przedmiot po raz kolejny w tekście lub rozmowie.
* Z sytuacji lub kontekstu wiadomo o jaki przedmiot chodzi.
* Przedmiot jest jedyny w swoim rodzaju.
* Przedmiot wysuwa się na plan pierwszy jako przedstawiciel grupy pokrewnych przedmiotów, jest uważany za przedstawiciela rodzaju.
* Mówiący sygnalizuje, że chodzi mu o wszystkie elementy pewnego zbioru skończonego i wymiernego.
'''Mianownik''' używany jest:
* Jako podmiot zarówno zdań przechodnich, jak i nieprzechodnich.
* Jako forma słownikowa.
'''Dopełniacz''' używany jest:
* W funkcji posesywnej w relacjach przynależności.
* W funkcji partytywnej.
* Jako dopełnienie bliższe, gdy mowa jest o części.
* Przy uczestnictwie w czynności, zarówno jako agens, jak i pacjens.
* W funkcji opisowej, np. ''den <u>vytestva</u>'' „dzień zwycięstwa”.
'''Celownik''' używany jest:
* Jako dopełnienie dalsze.
* Po przyimkach oznaczających znajdowanie się w danym miejscu, np. ''vå domu'' „w domu”.
'''Biernik''' używany jest:
* Jako dopełnienie bliższe zdań przechodnich.
* Po przyimkach oznaczających ruch do danego miejsca, np. ''vå dom'' „do domu”.
===Przymiotnik===
Przymiotniki odmieniają się przez liczbę, rodzaj i przypadki. Przyjmują one końcówki:
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | &nbsp;
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r.m.
! r.n.
! r.ż.
|-
| ''nom.''
| -u
| -e
| -a
| -i
|-
| ''gen.''
| colspan="2" | -eg
| rowspan="2" | -ej
| -ich
|-
| ''dat.''
| colspan="2" | -em
| -im
|-
| ''acc.''
| -u
| -e
| -o
| -i
|}
Stopień wyższy tworzy się przez wstawienie przed końcówką przymiotnika wrostka ''-š- *†'' (po zbitkach spółgłoskowych: ''-eš- *†''), zaś stopień najwyższy – przez dostawnienie do formy stopnia wyższego przedrostka ''nä-'', np. '''staru ~ stäršu ~ nästäršu''' „stary ~ starszy ~ najstarszy”.
W wyrazach zakończonych na ''-k-'' i ''-ok-'', końcówki te przy stopniowaniu zanikają, np. '''slodku ~ slödšu ~ näslödšu'''.
Niektóre przymiotniki posiadają nieregularną formę stopnia wyższego i najwyższego:
{| class="wikitable"
! Przymiotnik
! Stopień wyższy
! Stopień najwyższy
|-
| '''dobru''' (''dobry'')
| lipšu
| nälipšu
|-
| '''malu''' (''mały'')
| menšu
| nämenšu
|-
| '''velku''' (''duży'')
| vetšu
| nävetšu
|-
| '''zålu''' (''zły'')
| göršu
| nägöršu
|}
===Czasownik===
====Odmiana regularna====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | Ia
! colspan="2" | Ib
! colspan="2" | IIa
! colspan="2" | IIb
! colspan="2" | III
! colspan="2" | IVa
! colspan="2" | IVb
! colspan="2" | IVc
|-
|''inf.''
| colspan="2" | -ät
| colspan="2" | -t, -öt
| colspan="2" | -ät
| colspan="2" | -it
| colspan="2" | -it
| colspan="2" | -it
| colspan="2" | -yt
| colspan="2" | -et
|-
! colspan="19" | imiesłowy
|-
|''czynny''
| colspan="2" | -ötsu *‡
| colspan="2" | -ötsu
| colspan="2" | -ätsu
| colspan="2" | -etsu
| colspan="2" | -ötsu ‡
| colspan="2" | -ejötsu
| colspan="2" | -ujötsu
| colspan="2" | -mötsu
|-
|''bierny''
| colspan="2" | -anu
| colspan="2" | -enu *†
| colspan="2" | -anu
| colspan="2" | -inu
| colspan="2" | -enu ‡
| colspan="2" | -itu
| colspan="2" | -utu
| colspan="2" | -etu
|-
! colspan="19" | czas teraźniejszy
|-
! ''osoba''
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
|-
| ''1.''
| -om *‡ || -eme *‡
| -om    || -eme *†
| -am    || -ame
| -em    || -eme
| -om ‡  || -ime
| -ejom  || -ejeme
| -ujom  || -yjeme
| -mom  || -meme
|-
| ''2.''
| -eŝ *‡ || -ete *‡
| -eš *† || -ete *†
| -äš    || -äte
| -eš    || -ete
| -iš    || -ite
| -eješ  || -ejete
| -yješ  || -yjete
| -meš  || -mete
|-
| ''3.''
| -e *‡ || -o *‡
| -e *† || -o
| -a    || -ajo
| -e    || -ejo
| -i    || -e
| -eje  || -ejo
| -yje  || -ujo
| -me  || -mo
|-
! colspan="19" | czas przeszły I
|-
| ''1.''
| -ach    || -achom
| -ach *‡ || -achom *‡
| -ach    || -achom
| -ach ‡  || -achom ‡
| -ach ‡  || -achom ‡
| -ejech  || -ejechom
| -yjech  || -yjechom
| -mech  || -mechom
|-
| ''2.''
| -äše    || -äste
| -äše *‡ || -äste *‡
| -äše    || -äste
| -äše ‡  || -äste ‡
| -äše ‡  || -äste ‡
| -eješe  || -ejeste
| -yješe  || -yjeste
| -meše  || -meste
|-
| ''3.''
| -ǎše    || -acho
| -ǎše *‡ || -acho *‡
| -ǎše    || -acho
| -ǎše ‡  || -acho ‡
| -ǎše ‡  || -acho ‡
| -eješe  || -ejecho
| -yješe  || -yjecho
| -meše  || -mecho
|-
! colspan="19" | tryb rozkazujący
|-
| &nbsp;
| -i *‡ || -ite *‡
| -i *† || -ite *†
| -äj  || -äjte
| -ej  || -ejte
| -i    || -ite
| -ej  || -ejte
| -yj  || -yjte
| -mi  || -mite
|}
Niektóre czasowniki posiadają odmienny rdzeń w formach bezokolicznika i imiesłowu biernego, a odmienny w pozostałych formach, np.:
* '''brät''' ('''bera-''') ''vb. Ia'' — np. ''branu'', ''berom'', ''bereš'', ''berach'', ''beri''.
* '''mökt''' ('''mog-''') ''vb. IIb(v)'' — np. ''mogom'', ''möšeš'', ''mogoch'', ''möši''.
====Czasowniki nieregularne====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | być
! colspan="2" | dawać
! colspan="2" | jeść
|-
|''inf.''
| colspan="2" | byt
| colspan="2" | dät
| colspan="2" | jitt
|-
! colspan="15" | imiesłowy
|-
|''czynny''
| colspan="2" | bodötsu
| colspan="2" | dajötsu
| colspan="2" | jidötsu
|-
|''bierny''
| colspan="2" | —
| colspan="2" | danu
| colspan="2" | jidenu
|-
! colspan="15" | czas teraźniejszy
|-
! ''osoba''
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
|-
| ''1.''
| jem || jesme
| däm || dame
| jim || jime
|-
| ''2.''
| ješ || jeste
| däš || däte
| jiš || jite
|-
| ''3.''
| je || jeso
| da || däje
| ji || jide
|-
! colspan="15" | czas przeszły I
|-
| ''1.''
| bich    || bichom
| dädzach || dädzachom
| jidzach || jidzachom
|-
| ''2.''
| biše    || biste
| dädzäše || dädzäste
| jidzäše || jidzäste
|-
| ''3.''
| biše    || bicho
| dädzäše || dädzacho
| jidzäše || jidzacho
|-
! colspan="15" | tryb rozkazujący
|-
| &nbsp;
| bödi || bödite
| dädz || dädite
| jidz || jidite
|}
====Czasowniki posiłkowe====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! colspan="2" | mäm
! colspan="2" | mach
! colspan="2" | tso
! colspan="2" | bim
|-
! ''osoba''
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
! l.p. || l.m.
|-
| ''1.''
| mäm  || mame
| mach || machom
| tsom || tseme
| bim  || bime
|-
| ''2.''
| mäš  || mäte
| mäše || mäste
| tseš || tsete
| bi  || bite
|-
| ''3.''
| ma  || majo
| mäše || macho
| tse  || tso
| bi  || bo
|}
====Czasy====
=====Czas teraźniejszy=====
Może służyć także do wyrażania przyszłości w przypadku czynności dokładnie umiejscowionych w czasie, np. ''Jedeme vå dom zutra.'' „Jutro idziemy do domu”.
=====Czas przeszły I (imperfectum)=====
Używamy go gdy coś stało się w przeszłości w określonym czasie. Jeśli czas czynności jest znany, nie ma potrzeby jego podawania.
=====Czas przeszły II (perfectum)=====
Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego ''mäm'' + imiesłowu biernego w rodzaju nijakim (w przypadku czasowników nieprzechodnich – bezokolicznika + końcówki ''-e''), np. ''ja mäm kypene''. Używamy go w następujących sytuacjach:
* Gdy czynność nie jest określona w czasie, jej czas jest nieznany bądź nieistotny dla przekazu, np. ''Ona ma byte vå Botstadu.'' „Ona była w Botstadzie”.
* Gdy czynność, która odbyła się i zakończyła w przeszłości ma następstwa w chwili obecnej, np. ''Ludomila ma såpite prevšeg mångo.'' „Ludmiła wypiła za dużo” – wskutek czego np. nie może teraz prowadzić auta.
* Gdy odcinek czasu zdefiniowany w zdaniu jeszcze się nie skończył, co wcale nie oznacza, że czynność musi trwać właśnie w tej chwili.
=====Czas zaprzeszły=====
Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego ''mach'' + imiesłowu biernego w rodzaju nijakim (w przypadku czasowników nieprzechodnich – bezokolicznika + końcówki ''-e''). Używamy go, gdy mówimy o dwóch zdarzeniach, które miały miejsce w przeszłości, przy czym jedno zdarzyło się wcześniej od drugiego.
Np. ''Kådi Jeleg mäše vrötsene zå mista, såzvönäše sestri.'' „Gdy Oleg wrócił z miasta, zadzwonił do siostry”.
=====Czas przyszły I=====
Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego ''tso'' + bezokolicznika. Używamy go, jeżeli mówimy o planach, zamiarach, postanowieniach, np. ''Ja tso sycit me rodzkeg.'' „Nauczę się rodzkiego”. Czas ten może być używany jedynie dla czasowników w aspekcie dokonanym.
=====Czas przyszły II=====
Tworzony jest za pomocą czasownika ''jett'' + bezokolicznika. Używamy go, jeżeli mówimy o zdarzeniach, na które nie mamy wpływu, np. ''Jedet dåšdit.'' „Będzie padać”.
====Tryby====
=====Tryb rozkazujący=====
Służy do wyrażania rozkazów, życzeń lub próśb.
=====Tryb przypuszczający=====
Wyraża niepewność, warunkowość lub wyrażone pośrednio życzenie. Tworzony jest za pomocą czasownika posiłkowego ''bim'' + czasownika w czasie przeszłym I, np. ''ja bim kypach''.
<!-- ===Zaimki===
Niektóre (odpowiednio oznaczone) zaimki odmieniają się wg odmiany zaimkowej, i przyjmują końcówki:
{| class="wikitable"
! rowspan="2" | &nbsp;
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r.m.
! r.n.
! r.ż.
|-
| ''nom.''
| -Ø
| -e
| -a
| -i
|-
| ''gen.''
| colspan="2" | -ej
| rowspan="2" | -ej
| -ich
|-
| ''dat.''
| colspan="2" | -em
| -im
|-
| ''acc.''
| -Ø
| -e
| -o
| -i
|}
====Osobowe i dzierżawcze====
{| class="wikitable"
! colspan="2" rowspan="3" | &nbsp;
! colspan="5" | osobowe
! rowspan="3" | dzierżawcze
|-
! rowspan="2" | nom.
! colspan="2" | dat.
! colspan="2" | acc.
|-
! dł. || kr.
! dł. || kr.
|-
! colspan="12" | liczba pojedyncza
|-
| colspan="2" | ''1.''
| jas
| meni || mi
| mene || me
| <u>möj</u>
|-
| colspan="2" | ''2.''
| ti
| töbi || ti
| tebe || te
| <u>tvöj</u>
|-
| rowspan="3" | ''3.''
| ''r.ż.''
| ona
| nej  || je
| nejo || jo
| nen
|-
| ''r.m.''
| on
| rowspan="2" | nemu || rowspan="2" |  mu
| rowspan="2" | nego || rowspan="2" |  go
| rowspan="2" | nev
|-
| ''r.n.''
| ono
|-
! colspan="12" | liczba mnoga
|-
| colspan="2" | ''1.''
| mi
| colspan="2" | nam
| colspan="2" | nas
| <u>näš</u>
|-
| colspan="2" | ''2.''
| vi
| colspan="2" | vam
| colspan="2" | vas
| <u>väš</u>
|-
| colspan="2" | ''3.''
| öni
| colspan="2" | nim
| colspan="2" | nich
| nichov
|-
! colspan="12" | zaimki zwrotne
|-
| colspan="2" | &nbsp;
| —
| söbi || si
| sebe || se
| <u>svöj</u>
|}
* Podkreślone zaimki dzierżawcze odmieniają się przez przypadki, liczbę i rodzaj wg odmiany zaimkowej.
* Istnieje także zaimek nieokreślony '''jön''', występujący jedynie w mianowniku i używany w zdaniach typu ''Jön ne möšet kyrit'' „Nie można palić”.
* Forma krótka zaimków nie może być używana po przyimkach.
* Zaimki zwrotne używane są jedynie w trzeciej osobie. W pozostałych przypadkach, używa się zaimków odpowiednich dla danej osoby, np. ''mujo me, myješ te, myjet se'' „myję się, myjesz się, myje się”.
====Pozostałe zaimki====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! pytające
! wskazujące
! nieokreślone
! upowszechniające
! przeczące
|-
! który?
| <u>kotru</u>
| rowspan="3" | tut / tamåt
| <u>nekotru</u>
| <u>kåšgu</u>
| <u>šignu</u>
|-
! kto?
| ''kåto''
| ''neko''
| <u>veku</u>
| ''niko''
|-
! co?
| ''co''
| ''neco''
| rowspan="2" | ''vecho''
| rowspan="2" | ''nic''
|-
! ile?
| kölik
| tölik
| nekölik
|-
! czyj?
| '''cej'''
| —
| '''necej'''
| —
| '''nicej'''
|-
! jaki?
| <u>kaku</u>
| <u>taku</u>
| <u>nekaku</u>
| —
| —
|-
! jak?
| kak
| tak
| nekak
| —
| —
|-
! kiedy?
| kåga
| sega / tåga
| nekåga
| vega
| niga
|-
! gdzie?
| kåde
| tude / tam
| nekåde
| vede
| nide
|-
! dokąd?
| koda
| soda
| nekoda
| vekoda
| nikoda
|-
! dlaczego?
| pocem
| potom
| —
| —
| —
|}
Zaimki pochylone odmieniają się przez przypadki. Zaimki podkreślone odmieniają się przez liczbę, rodzaj i przypadki tak jak przymiotniki, zaś pogrubione – wg odmiany zaimkowej. Zaimki '''tut''' i '''tamåt''' odmieniają się nieregularnie.
Jeżeli podano dwie formy oddzielone ukośnikiem, pierwsza to forma bliższa, zaś druga to forma dalsza.
=====Odmieniające się przez przypadki=====
{| class="wikitable"
! &nbsp;
! kåto
! co
! neko
! neco
! vecho
! niko
! nic
|-
| ''nom.''
| kåto
| co
| neko
| neco
| vecho
| niko
| nic
|-
| ''gen.''
| kågo
| cego
| nekoj
| necej
| vechoj
| nikoj
| nicej
|-
| ''dat.''
| kåmu
| cemu
| nekom
| necem
| vechom
| nikom
| nicem
|-
| ''acc.''
| kågo
| co
| nekoj
| neco
| vecho
| nikoj
| nic
|}
=====Odmiana zaimków ''tut'' i ''tamåt''=====
{| class="wikitable"
! rowspan="3" | &nbsp;
! colspan="4" | tut
! colspan="4" | tamåt
|-
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
! colspan="3" | l. pojedyncza
! rowspan="2" | l. mn.
|-
! r.m. || r.n. || r.ż.
! r.m. || r.n. || r.ż.
|-
| ''nom.''
| tut  || tuto  || tuta  || tuti
| tamåt || tamto || tamta || tamti
|-
| ''gen.''
| colspan="2" | tutoj  || rowspan="2" | tutöj  || tutich
| colspan="2" | tamtoj || rowspan="2" | tamtöj || tamtich
|-
| ''dat.''
| colspan="2" | tutom  || tutim
| colspan="2" | tamtom || tamtim
|-
| ''acc.''
| tut  || colspan="2" | tuto  || tuti
| tamåt || colspan="2" | tamto || tamti
|}
==Zobacz też==
* [[Słownik języka rodzkiego]]
* [[Język_rodzki/Przykładowe_teksty|Przykładowe teksty]]
-->
[[Kategoria:Język rodzki]]
[[Kategoria:Język rodzki]]

Wersja z 17:04, 17 lip 2013

Język rodzki (rodzku jezuk) to zachodniosłowiański język sztuczny, charakteryzujący się silnymi wpływami języka szwedzkiego na fonologię, słownictwo i gramatykę. Obecnie przygotowywana jest jego nowa, czwarta wersja.