Wersja z 00:05, 18 lip 2014

Thèvāngō Hēkrē (lub po prostu dialekt południowy) - dialekt wywodzący się z języka Tjèvāngō archaicznego.

Procesy

Charakterystyka początkowa

Pierwszą różnicą, jaka pojawiła się w języku była alofonia przy palatalizacji [ɣ]: standardowa [j] na północy miała wariant [ʝ].

Kolejna alternatywa pojawiła się przy samym [ɣ], zastępowanym bezdźwięcznym [x]. Ten fonem pojawiał się więc w dwóch miejscach: jako substytut <j> oraz jako przydech. W tym ostatnim przypadku przez pewien czas działał normalny mechanizm palatalizacji [x]>[xʲ], jednak w wyniku analogii ów przydech również zaczął się palatalizować [x]>[ʝ].

W konsekwencji, spółgłoski ciężkie <tj> i <dj> [dɣ] były wymawiane bezdźwięcznie [tx].

Dalsze zmiany

Zanik głosek ciężkich (powodujący zmiany długości sylab i przesunięcia akcentu)
3.
4.

Fonetyka

Samogłoski

Samogłoski
	Przednie		Centralne		Tylne
	długie	krótkie	długie	krótkie	długie	krótkie
Przymkięte	[iː] ī	[i] i	[ɨː] ȳ	[ɨ] ŷ	[uː] ū	[u] u
Prawie przymknięte		[ɪ] y
Półprzymknięte	[eː] ḕ	[e] è			[oː] ō	[o] o
Półotwarte	[ɛː] ē	[ɛ] e			[ɔː] o	[ʌ] à [ɔ] o
Otwarte			[aː] ā	[a] a

[ɛ] > [ə] [e] > [i]

Spółgłoski

Spółgłoski
		Bilabialne	Wargowo-zębowe	Zębowe	Dziąsłowe	Podniebienne	Miękkopodniebienne
Nosowe	twarde	[m] m			[n] n		[ŋ] n
Nosowe	miękkie	[mʲ] mì				ɲ [nì]
Zwarte	twarde	[p] p [b] b			[t] t [d] d		[k] k [g] g
Zwarte	miękkie	[pʲ] pì [bʲ] bì			[tʲ] tì [dʲ] dì		[kʲ] kì [gʲ] gì [ʝ] ĵ
Szczelinowe	twarde		[f] f [v] v	[θ~ð] tl			[x] h
Szczelinowe	miękkie		[fʲ] fì [vʲ] vì, vlì	[θʲ] tlì			[xʲ] î [ɣ] llì, nlì
Aproksymanty	twarde
Aproksymanty	miękkie
Drżące	twarde				[r] r
Drżące	miękkie				[rʲ] rì
Boczne	twarde				[l] l	[ʎ] nl, ll
Boczne	miękkie					[ʎ] lì

Zaniknęły spółgłoski ciężkie, zmieniając brzmienie, zanikając bądź rozdzielając się na dwie głoski. Podczas reinterpretacji podziału sylab archaiczne reguły iloczasu wciąż obowiązywały, wskutek czego zmienił się iloczas niektórych sylab:

tjè.vā.ngo.nō > thi.van.gō.nō

Dalszą konsekwencją takiej zmiany jest przesunięcie akcentu:

tjè.vā.ngo.nṓ > thi.van.gṓ.nō

Akcentowane samogłoski rozwijały się inaczej niż ich nieakcentowane odpowiedniki, więc proces ten prowadził do większych zmian barwowych.

Spółgłoski ciężkie
Znak graficzny	IPA
ng	ŋg
kv	kf(~gv)
tl	θ(~ð)
j	ɣ(~x)
tj	dɣ(~tx)
tj	dɣ
vl	ʋ
ll, nl	ʎ
C+r	["C"r]

@@ Linia 117: / Linia 117: @@
 | [tʲ] tì [dʲ] dì
 |
-| [kʲ] kì [gʲ] gì [j''~ʝ''] ĵ
+| [kʲ] kì [gʲ] gì [ʝ] ĵ
 |- align=center
 ! rowspan=2|'''Szczelinowe'''
@@ Linia 139: / Linia 139: @@
 ! <small>twarde</small>
 |
-| [ʋ] vl
+|
 |
 |
@@ Linia 188: / Linia 188: @@
 |}
-Zaniknęły spółgłoski ciężkie, zmieniając brzmienie, zanikając bądź rozdzielając się na dwie głoski. Podczas reinterpretacji podziału sylab archaiczne reguły iloczasu wciąż obowiązywały, wskutek czego zmienił się iloczas niektórych sylab np. tjè.'''vā.ngo'''.nō > tjè.'''van.gō'''.nō. Dalszą konsekwencją takiej zmiany jest przesunięcie akcentu tjè.vā.ngo.'''nṓ''' > tjè.van.'''gṓ'''.nō. Akcentowane samogłoski rozwijały się inaczej niż ich nieakcentowane odpowiedniki, więc proces ten prowadził do większych zmian barwowych.
+Zaniknęły spółgłoski ciężkie, zmieniając brzmienie, zanikając bądź rozdzielając się na dwie głoski. Podczas reinterpretacji podziału sylab archaiczne reguły iloczasu wciąż obowiązywały, wskutek czego zmienił się iloczas niektórych sylab:
+tjè.'''vā.ngo'''.nō > thi.'''van.gō'''.nō
+Dalszą konsekwencją takiej zmiany jest przesunięcie akcentu:
+tjè.vā.ngo.'''nṓ''' > thi.van.'''gṓ'''.nō
+Akcentowane samogłoski rozwijały się inaczej niż ich nieakcentowane odpowiedniki, więc proces ten prowadził do większych zmian barwowych.
 {| class="wikitable" style="text-align:center"