Satyka

Satyka, język satykański t. 2253 - pierwszy zabytek językotwórczości Miłego stworzony najpewniej w drugiej połowie 2001 roku, gdy autor miał 6 lat.

Stara satyka

Mityczny rysunek dotyczący satyki. Rzekomo przedstawia lingwolabialność.

Stara satyka to zestaw oryginalnych zapisów w zeszycie "DiREKCiONALNY BLOK RYSUNKOWY", złożonym ze sklejonych kartek bloku rysunkowego.

Alfabet

ALPHABET SATiE / ALFABET SATYKi

WYGLĄD: A Ṕ Č C T́ Á Ă G H H́ POLSKA L.: A B (C) C D E F G H G+H WYMOWA: AJ PI CZA CA DI I FI GIA HI GHE ALVE

É Ĕ Ǵ Ŭ Ł,U Ň Ń Ó Ú B̌ B́ B̌ Ǩ T I J K L Ł M N (U) O P R S T JE JA KI LE UU (ŁU) NME NE JU O BI R KUI ZI TE

Ł̌ V̄ V̌ Ḱ Ĭ Z Ž Ź Ř U V W X Y Z Ż Ź RZ U VI WU EKS Y (IGAX) Z ŻI ŹZ Ż

Słownictwo

Cytat:

KOBIETA - GŬÚB́(É)T[A] GUŁBETA

CHŁOP - ČH́Ú[B́] SZUUP (SZUUBE)
DZIECKO - T(É)Č(G)[Ú] DŻICZO

WYMOWA LITER SAATYKAŃSKIH JEST PRAWIE ZGODNA Z ICH WYGLĄDEM

Inne napisy

• ŇAǨĚÙ TÙ H̀ĚA (Masio to ja) - użycie satyki jako kryptoortografii, niejasne pochodzenie litery H̀
• ǴÉǨÁ (kise/kieki) - nieodszyfrowany napis czerwonym długopisem

Nowa satyka

RWHÔ napisał:

Jestem ciekawy, co by było, jakbyś go nadal kontynuował wraz ze wszystkimi bajerami, które obecnie widzimy, w sposób bardziej profesjonalny.

Nowa satyka jest projektem języka niemal apriorycznego, tworzonego tak, aby zachować większość cech oryginalnej satyki.

Alfabet

A [ä]	P [p]	P̌ [t̼]	C [ts]	Č [tʃ]	T́ [d]	Á [ï]	F [f]	G [g]	H [h]
H́ [ɣ]	E [ɛ]	É [ɪ̯e]	Ě [ɪ̯]	I [iː]	K [k]	L [l]	Ǔ [ʊ̯]	U [uː]	M [m]
Ň [n̼]	N [n]	O [ɔ]	Ó [ɪ̯o]	Ú [o]	B [b]	B̌ [d̼]	R [r]	Ǩ [x]	S [s]
T [t]	V [v]	V̌ [ð̼]	Ḱ [ks]	Ǐ [ɘ]	Z [z]	Ž [ʒ]

• Na żółto zaznaczono litery o zmienionym znaku.
• Na niebiesko zaznaczono litery o zmienionej wymowie.
• Na różowo zaznaczono nowe litery.

Uwagi:

• Litery É, Ě, I, Ó po spółgłosce powodują jej palatalizację.

Samogłoski
jasne	pochylone	jotowane
ä a	ï á	ɪ̯æ ěa
ɛ e	ɪ̯e é
ɘ ǐ		i i
ɔ o	o ú	ɪ̯o ó
u u		ɪ̯u ěu

Fonologia

Samogłoski satyki.

Składnia

Nowa satyka jest w większości językiem analitycznym, opartym o składnię.

Zdanie pojedyncze

Składnia zdania twierdzącego.

S V (O)

Ĥěa tú čhúb.

Składnia zdania pytającego.

V S (O)

Tús tĭ čhúb?

Składnia zdania przeczącego.

P V S (O)

Ná tú ĥěa čhúb.

Składnia zdania rozkazującego.

V (S) (O)

Tús čhúb!

Zdanie złożone

Składnia zdania współrzędnego.

S V (O), (C) S V (O)

Ĥěa tú čhúb, á tĭ tús čhúb.

Składnia zdania podrzędnego.

C V S (O), S V (O)

Nú tús tĭ čhúb, ĥěa v̌oru ti.

Składnia zdania nadrzędnego.

S V (O), C V S (O)

Ĥěa v̌oru ti, nú tús tĭ čhúb.

Gramatyka

W nowej satyce występuje ograniczona odmiana.

Słownictwo

Nowa satyka zatrzymuje słownictwo starej satyki z dodanymi nowymi wartościami fonetycznymi. Proponuje się:

• gǔúb̌éta [gwod̼eta] - kobieta
• čhúb [tʃʰob] - mężczyzna
• téčú [tetʃo] - dziecko
• Ňaǩěú [n̼aço] - Masio, imię kocie
• tú [to] - być, jest, są
• ĥěa [ʝa] - ja