Malinowski

język malinowski xáikuata Málinuaska
Utworzenie:	Miły w 2010
Cel utworzenia:	nieświadoma inspiracja językiem abchaskim
Status urzędowy
Oficjalna regulacja:	Malinowska Rada Kultury (w conworldzie)
Kody
Conlanger–3	uwp.mal.mil
Lista conlangów

Zaznaczono tereny używania języka malinowskiego. Zaciemniono teren Malinowy.

Język malinowski (xáikuata Málinuaska 'ʒɜɪkʷɔtɐ 'maʎɪnʷɔskɐ) - język słowiański ze świata Jawii. Występują w nim dwa fonemy samogłoskowe, które w zależności od pozycji i akcentu mogą mieć po 8 alofonów. Zapisywany cyrylicą i alfabetem łacińskim (w 1990 Malinowska Rada Kultury przyjęła oficjalną transkrypcją), posiada także własny alfabet.

24 lutego (24 Mwáxany) to dzień języka malinowskiego (dxínu waxáikuatcai Málinuaskyai). Nauka o języku malinowskim to malinwistyka (Málinuawikuata).

Przybliżone przemiany fonetyczne

• palatalizacja malinowska (č´, c´, dž´, dz´, š´ > ć, dź, ś > ky, gy, hy)
  • możliwe, że zaszła jeszcze na etapie prajęzyka, zastępując palatalizacje prasłowiańskie, wówczas: k, g, x > ky, gy, hy / przed i, ě, e, ę, ь, j
• metateza or-, ol-, er-, el- do ra, la, rě > r´a, lě > l´a na początku wyrazu, ara, ala, ěra > ´ara, ěla > ´ala w środku
• zanik nosowości (ą, ę > a, ě)
• zmiękczenie spółgłosek przed samogłoskami przednimi (i, ь, e, ě, ju)
• zaokrąglenie spółgłosek przed samogłoskami tylnymi (u, o, czasem ъ)
• wzmocnienie miękkości (t´, d´, s´, z´, r´ > tc, dx, c, x)
• zanik jerów słabych i przemiana mocnych w "i"
• uproszczenie systemu samogłosek (i, y, u, ju > i; ě, a, o > a; e > ai, czasem ě, o > ai)

Fonologia

Spółgłoski

Szeregi spółgłosek (jasne, zaokrąglone, miękkie) odzwierciedlają relacje morfologiczne.

wargowe	zwarte		szczel.		nosowe
jasne	b	p	v		m
zaokrąglone	bʷ bu	pʷ pu	βʷ vv		mʷ mu
miękkie	bʲ by	pʲ py	vʲ vy		mɲ͡ my

dziąsłowe	zwarte		szczel.		nosowe	półotw.	boczne
jasne	d	t	z	s	n	ɹ r	l
zaokrąglone	dʷ du	tʷ tu	zʷ zu	sʷ su	nʷ nu	w	ɫ ll
miękkie	d͜ʒ dx	t͜ʃ tc	ʒ x	ʃ c	nɲ͡ ny	ʒ x	ʎ ly

tylnojęzykowe	zwarte		szczel.		półotw.
jasne	g	k	x h		j	w
zaokrąglone	gʷ gu	kʷ ku	ʍ f
miękkie	ɟ gy	c ky	ç hy			j

• C - spółgłoska jasna
• L - spółgłoska zaokrąglona
• P - spółgłoska miękka

Samogłoski

Alofony trzech fonemów samogłoskowych.

po spółgłoskach	a	á	ai	ái	i	í
jasnych	ɐ	'a	ɜ	'ɜɪ	ə	'ɨ
zaokrąglonych	ɔ	'ɒ	o	'ɔu	ʊ	'u
miękkich	ɛ	'æ	e	'ɛi	ɪ	'i

Alfabet

Cyrylica	Łacinka	Alfabet malinowski	Transkrybcja fonemiczna	Uwagi
А́ а́	Á á	Ó	/'a/	akcentowane /a/
А а	A a	O	/a/	nieakcentowane /a/
Б б	B b	Ь	/b/
Бъ бъ	Bu bu	ЬV	/bʷ/
Бь бь	By by	Ь'	/bʲ/
В в	Vv vv	BV	/β/
Вь вь	Vy vy	B'	/vʲ/
Ѵ ѵ	V v	B	/v/	w 1954 przeniesiona z końca alfabetu
Г г	G g	C	/g/
Гъ гъ	Gu gu	CV	/gʷ/
Д д	D d	Δ	/d/
Дъ дъ	Du du	ΔV	/dʷ/
Ѓ ѓ	Gy gy	C'	/ɟ/
Ж ж	X x	Z'	/ʒ/
З з	Z z	Z	/z/
Зъ зъ	Zu zu	ZV	/zʷ/
І́ і́	Í í	Í	/'i/	akcentowane /i/
І і	I i	I	/i/	nieakcentowane /i/
И́ и́		'Í		akcentowane, zamiast ьі́
И и		'I		nieakcentowane, zamiast ьі
Ј ј	J j	"	/j/
К к	K k	K	/k/
Къ къ	Ku ku	KV	/kʷ/
Л л	L l	Λ	/l/
Лъ лъ	Ll ll	ΛV	/ɫ/
Љ љ	Ly ly	Λ'	/ʎ/
М м	M m	M	/m/
Мъ мъ	Mu mu	MV	/mʷ/
Мь мь	My my	M'	/mɲ/
Н н	N n	N	/n/
Нъ нъ	Nu nu	NV	/nʷ/
Њ њ	Ny ny	N'	/ɲ/
О́ о́		VÓ		akcentowane, zamiast ъа́
О о		VO		nieakcentowane, zamiast ъа
Пп	P p	П	/p/
Пъпъ	Pu pu	ПV	/pʷ/
Пьпь	Py py	П'	/pʲ/
Рр	R r	P	/ɹ/
Сс	S s	S	/s/
Ҫҫ	Su su	SV	/sʷ/
Т т	T t	T	/t/
Тъ тъ	Tu tu	TV	/tʷ/
Ќ ќ	Ky ky	K'	/c/
У у	W w	VV	/w/
Ф ф	F f	XV	/ʍ/
Х х	H h	X	/x/
Хь хь	Hy hy	X'	/ç/
Ч ч	Tc tc	T'	/t͜ʃ/
Џ џ	Dx dx	Δ'	/d͜ʒ/
Ш ш	C c	S'	/ʃ/
Ы́ ы́		VÍ		akcentowane, zamiast ъі́
Ы ы		VI		nieakcentowane, zamiast ъі
Я́ я́		'Ó		akcentowane, zamiast ьа́
Я я		'O		akcentowane, zamiast ьа

Zaimki

Końcówki osobowe

os.	l.poj.	l.mn.
1.	-(a)my	-(a)n
2.	-(a)tc	-(a)v
3.	-(a)ny
zwr.	-c(a)

Końcówki osobowe pełnią szereg funkcji:

• służą do oznaczania konstrukcji posiadacza
• są używane w koniugacji przedmiotowej
• występują w odmianie zaimków.

Końcówki osobowe mogą być doklejone bezpośrednio do przedimków - w ten sposób zaimki odmieniają się lokatywnie.

*	v(in)-	z(in)-	na-	pxi(j)-	nad(i)-	puad(i)-
1 sg	vimy we mnie	zimy mną	namy o mnie	pximy przy mnie	nadimy na mnie/nade mną	puadimy pode mną

Deklinacja

W malinowskiej deklinacji wyróżnia się pięć przypadków: mianownik, biernik, celownik, miejscownik, ablatyw.

Rzeczowniki mogą mieć jeden z dwóch rodzajów. Przymiotniki zgadzają się z rzeczownikami pod względem rodzaju, przypadka i liczby. Deklinacje są rozróżniane według końcówki słowa, a nie rodzaju.

Grupy deklinacyjne

	I -C	II -L	III -a	IV -P
Liczba pojedyncza
N	lyat	sinu	duihya	matcaix
Ac	lyata	sinui	duihyai	matcaixai
D	lyatui	sinuaji	duihyi	matcaixi
L	lyatcai	sinui	duihyi	matcaixai
Ab	lyatuam	sinuim	duihyaim	matcaixim
Liczba mnoga
N	lyata	sinuajai	duihya	matcaixi
Ac
D
L
Ab

W rozwoju języka malinowskiego doszło do zaniku prasłowiańskiej grupy V i wyrównania tematów (np. kry > kwivy, imę > myainy, mati > matcaix, telę > tcailyatc, slovo > sllavyaic). Tak, jak w przypadkach zależnych, temat jest zakończony spółgłoską palatalizowaną i zaliczany do czwartej grupy.

Odmiana lokatywna

Do rzeczownika w bierniku jest przyłączany przyimek, np.

• matcaix (matka) - wamatcaixai (matki)
• duihya (duch) - vinduihyai (w duchu)
• sinu (syn) - zinsinui (synem)
• lyat (rok) - nalyatcai (o roku)

Koniugacja

Odmiana czasowników wykazuje cechy fleksyjne i aglutynacyjne.

Ponadto nie ma osobnego czasownika "mieć" i zamiast niego używa się konstrukcji posesywnych i "być" (np. Mam książkę. = Jest moja książka.)

Koniugacja podmiotowa

bezokolicznik
*	bítci	C -atci	P -itci
czas teraźniejszy
1. sg	áim	C -a	P -a
2. sg	áic	P -aic	P -ic
3. sg	áist	P -ai	P -i
1. pl	áim	P -aim	P -im
2. pl	áitca	P -aitca	P -itca
3. pl	sát	C -at	P -at
czas przeszły
1. sg	byáh	C -aha	P -aha
2. sg	byáhyai	C -ahyai	P -ahyai
3. sg	byáhyai	C -ahyai	P -ahyai
1. pl	byáfaim	C -afaim	P -afaim
2. pl	byáhyaitca	C -ahyaitca	P -ahyaitca
3. pl	byáhat	C -ahat	P -ahat
czas przyszły
1. sg	báda	C -aksa	P -iksa
2. sg	bádxaic	C -aksaic	P -iksaic
3. sg	bádxai	C -aksai	P -iksai
1. pl	bádxaim	C -aksaim	P -iksaim
2. pl	bádxaitca	C -aksaitca	P -iksaitca
3. pl	bádat	C -aksat	P -iksat
tryb rozkazujący
2. sg	bádx	P -i	P -
1. pl	bádxam	P -am	P -am
2. pl	bádxatca	P -atca	P -atca

Koniugacja przedmiotowa

os.	l.poj.	l.mn.
1.	-(a)my	-(a)n
2.	-(a)tc	-(a)v
3.	-(a)ny
zwr.	-c(a)

Czasowniki przechodnie mogą odmieniać się przez osoby dopełnienia, doklejając końcówki osobowe.

*	vyidxa widzę	vyidxic widzisz
1. sg	-	vyídxicamy widzisz mnie
2. sg	vyídxatc widzę cię	-
3.	vyídxany widzę jego/ją	vyídxicany widzisz jego/ją
1. pl	vyídxan widzę nas	vyídxican widzisz nas
2. pl	vyídxav widzę was	vyídxicav widzisz was
refl.	vyídxas widzę się	vyídxicsa widzisz się

Liczebniki

1. jánu

2. dvá

3. txá

4. kyatirá

5. pyátc

6. hyástc

7. cámy

8. wásmy

9. dxávyatc

10. dxácatc

11. jánadxac

12. dvánadxac

13. txánadxac

14. kyatiránadxac

15. pyánadxac

16. hyásnadxac

17. cánadxac

18. wásnadxac

19. dxávyanadxac

20. dvadxácatci

30. txaidxácatci

40. kyatirdxácatci

50. pyadxácatci

60. hyasdxácatci

70. camydxácatci

80. wasmydxácatci

90. dxavyadxácatci

100. stuá

200. dvyásta

300. txásta

400. kyatirásta

500. pyátcistu

600. hyástcistu

700. cámyistu

800. wásmyistu

900. dxávyatcistu

1000. tícatc

Zobacz też

• Malinua