Język wikajski

wikajski vicae
Utworzenie:	tqr w 2006, 2012
Sposoby zapisu:	cothi-vicae, łacinka
Kody
Conlanger–3	pri.vic.tqr
Przykład
Powszechna Deklaracja Praw Człowieka formalny ro-ailuni caemaoa potho fianoi onthomene hi fianoi lothene di deme hi di curili atheie eninteno pothenai maei videce eninteno ti aelotho hi curilo eninteno gomithe fetho yoao caipene laene ro-ailuni eninteno potoczny ro-ailuni em'potho f'onthomene hi'fi'lothene deme'di hi'curili'di atheie ma'videce aelotho'ti hi'curilo fetho'ya'go caipene ro-ailuni'lae
Lista conlangów

Zobacz też słownik tego języka.

Język wikajski (vicae, dosł. mowa) - język stworzony dla conworldu około 2006 roku, w 2012 odkurzony i dość mocno poprawiony, już jako niezależny język. Podstawową cechą wyróżniającą ten język jest używanie języka formalnego, potocznego i kilku pośrednich stopni w różnych sytuacjach jako mowy grzecznościowej.

Język formalny i język potoczny

Zasadniczo istnieją dwie wersje tego języka, różniące się gramatyką i wymową, prawie nie różniące się natomiast słownictwem. Różnice między oboma językami spowodowane są sztucznym stworzeniem języka formalnego, aby "udostojnić" brzmienie poprzednich języków. Język potoczny jest językiem powstałym na bazie języka formalnego, z wpływami starego języka (przedformalnego).

Fonologia języka

Trzeba rozróżnić fonologię języka formalnego od fonologii języka potocznego. Ta druga zmienia się bardzo pomiędzy różnymi dialektami, jak i nawet pomiędzy osobami.

Samogłoski

Samogłoski języka formalnego i odpowiadające im dźwięki języka potocznego

Zapis	IPA - język formalny	IPA - język potoczny	Przykład
a	/a/	/a/	alaim ("władca")
e	/ɛ/	/e/	eilos' ("lud, zgromadzenie")
e (koniec wyrazu)	/ɛ/	/ɐ/	lathe ("ląd")
u	/u/	/ou/	vilune ("dach")
o	/ɔ/	/au/	vion ("błysk")
ae	/æ/	/aje/	aelo ("światło")
i	/i/	/i/	nilune ("śmierć")
i (w hi)	/œ/	/i/	hi ("i")
oa	/œ/	/oja/	inthoa ("nurt")