Język bwerski

Język Bwersów (bw. bwers hryn /ɓvæ:rʃ xrɪn/, dawniej też język ibwerski) zamieszkałych u wybrzeży Morza Insermeckiego. Projekt powstał w 2021 roku przez Tynnai.

Bwers hryn
Obszar	Morze Insermeckie (Złocista Przystań / Hierwan), wyspy Arkin oraz Werd
Liczba mówiących	190 tys. użytkoników
Pismo/alfabet	łacina
klasyfikacja genetyczna
klasyfikacja genetyczna	Języki Prasendilimskie Języki Północnosendilimskie Języki Imarosendilimskie Język Imar-Bwerski Prajęzyk Bwers
Status oficjalny
Obszar autonomiczny Hierwan, Wyspy Arkin i Werd
Kod	bw.
Słownik	Bwers hryn akantsmiel

Historia

[edytuj | edytuj kod] Pod koniec IX wieku naszej ery ludy Sendilimskie ruszyły na północ w poszukiwaniu lepszego klimatu oraz pożywienia, którego na południu kontynetu była znikoma ilość. Wódz Urgar II poprowadził swój lud wielkimi statkami wybudowanymi z solidnego dębu, po 30 dniach żeglugi dopłynęli do Zatoki Uinsma (dzisiejszego Hierwan), odludnego miejsca pełnego złocistych plaż, lasów oraz kamieni. Postanowili założyć tam osadę, którą nazwali Złociste Wybrzeże. Rok później dopłynęli do Wysp Arkin i Werd. Język stale się rozwijał, na ziemie przyszłych Bwersów przypływali zamożni kupcy w celu handlu dobrami, miasto się rozwijało a prosty lud z południa już nigdy nie zaznał głodu. Język wciąż ewoluował, z jednej grupy Imarosendilimskiej powstały dwa języki, omawiany tu Bwerski oraz język Imar, którzy to poszli dalej na północ. Języki te, mimo że mają wspólnego przodka, ale różnią się dziś słownictwem, czy też akcentem.

Etymologia nazwy

[edytuj | edytuj kod] Słowo Bwers pochodzi od języka Imar-Bwerskiego i oznacza tyle co "Morzanie, ludzie morza" (imarbwerski. Bhwaersh min, l.mn. bwaershan). Od X wieku ludzie przestali dodawać "min" i powstało, bhwaersh, a pózniej bwers.

Alfabet

[edytuj | edytuj kod]

Litera alfabetu i jej nazwa	IPA [edytuj | edytuj kod]
Aa (ia)	a
Āā (aa)	a:
Bb (bvi)	ɓ
Cc (ce)	c
Ċċ (che)	tʃ
Dd (de)	d
Ee (he)	e,æ
Ēē (ee)	e:, æ:
Ff (fhe)	fh'
Gg (ge)	k
Hh (hy)	x
Ii (iy)	i, ɪ
Kk (ki)	k'
Ll (le)	l
Mm (mo)	m
Nn (no)	n
Oo (o)	o
Óó (oo)	o:
Ǫǫ (auo)	ɔ̃
Pp (py)	p
Rr (ry)	ɾ
Ss (sa)	s
Tt (ty)	t
Uu (u)	u
Ųų (uoa)	ũ
Ww (vo)	v
Vv (fo)	f
Yy (e)	j
Zz (z)	z

Dyftongi	IPA
ny	ɲ
sy	ɕ
cy	t͡ɕ
gz	ʤ

Akcent wyrazowy

[edytuj | edytuj kod] Akcent pada zawsze na pierwszą sylabę w zdaniu. Przykładowo: Hbyn sykianlo ēlkiem soria nusa (Idę nad rzekę jutro). W przypadku samogłosek ā, ē oraz ó występują one zawsze w pierwszej sylabie danego słowa, chyba że są to słowa pochodzenia obcego.

Gramatyka

W języku Bwers wyróżniamy 4 główne części mowy

• Czasownik (blufhymma)
• Przymiotnik odprzysłówkowy (samoistnie przymiotnik nie występuję*) (drotymma)
• Rzeczownik (roitymma)
• Liczebnik (gvokymma) Pozostałymi częściami mowy są:
• Okolicznik trójdzielny (czasu, sposobu miejsca)
• Grupa przyimkowo-przysłókowa (wszystkie przymki i przysłówki z wyjątkiem *)

Czasy w języku Bwers

• Zaprzeszły (uvirtfe nųmkivt)
• Nieprzyszły (balasg nųmkivt)

Teraźniejszy ciągły (I) (farhesogn nųmkivt)

Czasowik

Odmienna część mowy, nie wyróżniamy tu czasowników oznaczającej czynności i jej braku. Czsowniki odmieniają sie przez osoby i liczby.

Odmiana być (gwel) we wszystkich czasach i osobach

liczba pojedyncza

pl.	bw.	odmiana	uwagi
ja	hyn	gwela	jeśli słowo kończy się na "a", to przedłużamy je (ulia -> uliā (chcieć)
ty	ter	gwelo
on /ona	sy / ky	gweln

Przymiotnik

Tylko w formie od czasownikowej;