Język bukiński

Język bukiński, bukińszczyzna (bk. būkųzke, būkųzky iazyk, būkųzka mowa) - zachodniosłowiański język sztuczny. Posługuje się nim lud Buków. Projekt powstał z inicjatywy Tynnai w 2025 roku.

būkųzky iazyk
Obszar	Pomorze, Polska
Liczba mówiących	52 tys. użytkowników
Pismo/alfabet	łacina
klasyfikacja genetyczna
klasyfikacja genetyczna	Języki indoeuropejskie Języki bałtosłowiańskie Języki słowiańskie Języki zachodniosłowiańskie Języki lechickie Grupa środkowolechicka Język prabukiński Język średniobukiński Język nowobukiński (bukiński standardowy)
Status oficjalny
Pomorze, Polska
Kod	bk
Słownik	Ślauwik bukųzkyi mowy

Historia

Ludy Bukowskie osiedliły się w Polsce z początkiem XIII n.e; prawdopodobnie przybyli z wyspy Wolin, choć niektóre źródła podają, że przybyli z terenów Prus, dzisiejszego terytorium rosyjskiego obwodu kaliningradzkiego. Język posiada wiele cech języków bałtyckich oraz już nieistniejącej grupy pomorskiej języków lechickich. Posiada także zapożyczenia z języka kaszubskiego, litewskiego oraz rosyjskiego.

Alfabet

Alfabyt

bukiński	IPA
Aa	a
Åå
Āā	a:
Bb	b
Cc	c
Dd	d
Ee	e
Ëë
Ff	f
Gg	g
Hh	h
Ii	i
Īī	i:
Kk	k
Ll	l
Łł
Mm	m
Nn	n
Oo	o
Ōō	o:
Pp	p
Rr	r
Ss	s
Tt	t
Uu	u
Ųų
Ww	v
Yy
Zz
Żż

Uwagi:

Tłumaczenia

Deklaracja praw człowieka

Wsiytczāi lidië rodzų sa wulne ë rōwne wu swych czistnoce ë swych prawach. Māių dostiene rozimom ë simoniei ë māių påstapywaut wubac druchen wu duchu bracinotī.

Modlitwa Pańska

Odcza nasz, jaszy jës wu nebezach

niach sa swiocy twa miana

niach przindza twa krålestwa

niach mudzaie twa wola

jak wu nebesaich tak uz na żemli

Chlebe neszego pawszadniagu dei nōm dzysaī

ë adpastų nōm nachie winy

jako ë my adpåstame nażym winowajsom

A nie dopusta na naz pokuszenio

ale naz zbaw oda złego. Āmen

Porównanie języków

polski	kaszubski	połabski drzewiański	bukiński
ogień	òdżiń	viďėn	woigyn
woda	wòda	wådă	wådai
zima	zëma	zaimă	zīma
śnieg	sniég	sneg	snieg
wieczór	wieczór	vicer	wyciar
wiatr	wiater	v́otĕr	wietr
ręka	rãka	rǫkă	rųka