|
|
Język biebrzański
Бябраска мова
|
| Sposoby zapisu:
|
cyrylica
|
| Typologia:
|
SVO
|
| Utworzenie:
|
Stanislaw w 2026
|
| Używany w :
|
Polska
|
| Liczba użytkowników
|
~3 000
|
| Klasyfikacja:
|
Języki indoeuropejskie
- Języki bałto-słowiańskie
- Języki słowiańskie
- Języki wschodniosłowiańskie
|
| Lista conlangów
|
Język biebrzański (biebrz. бябраска мова /bʲaˈbraska ˈmɑʋa/) – język słowiański należący do grupy wschodniosłowiańskiej, używany głównie na terenie gmin Goniądz i Trzcianne w powiecie monieckim, w województwie podlaskim. Ma status języka regionalnego, ale od kilkudziesięciu lat jest zagrożony wymarciem. Według danych z 2021 roku językiem biebrzańskim posługuje się około 3 tys. ludzi, znaczną część użytkowników stanowią osoby starsze.
Lista Swadesha
| Numer
|
Język polski
|
Język biebrzański
|
Wymowa
|
Etymologia
|
| 1.
|
ja
|
яс
|
/jas/
|
strus. ꙗзъ
|
| 2.
|
ty
|
ті
|
/tʲi/
|
strus. тꙑ
|
| 3.
|
on, ona, ono
|
он, она, оно
|
/ɑn/, /ɑˈna/, /ɑˈnɑ/
|
strus. онъ, она, оно
|
| 4.
|
my
|
мі
|
/mʲi/
|
strus. мꙑ
|
| 5.
|
wy
|
ві
|
/ʋʲi/
|
strus. вꙑ
|
| 6.
|
oni, one
|
онi
|
/ɑˈnʲi/
|
strus. они
|
Gramatyka
Słownik
