Język staroajdyniriański

Język staroajdyniriański Tıabhar aydīnıerıané
Utworzenie:	Borlach
Używany w (Kyon):	Ajdynir (dawniej)
Regiony (Kyon):	Ajdyniriana, południowe wybrzeża Morza Słonego
Liczba użytkowników (Kyon)	brak (jako język ojczysty)
Sposoby zapisu:	pismo ajniadańskie, alfabet łaciński
Typologia:	fleksyjny SOV
Klasyfikacja:	Języki itradżyckie Języki południowo-itradżyckie Języki ajniadańskie Języki północno-ajniadańskie Język staroajdyniriański
Lista conlangów

Zobacz też słownik tego języka.

Język staroajdyniriański, alternatywnie również język staroajdynirski (sajd. tıabhar aydīnıerıané [tʲabʰar ajdi:nʲɛrʲane]), we współczesnym ajdyniriańskim znany jako cabhar sefrāydīnirani [t͡sabʱaɾ sɛfɾa:jdɨɲiɾʲaɲi] (dosłownie "język staroajdyniriański") — język Ajdyniru z doby Starego Państwa oraz język literacki i lingua franca używany w tamtym okresie na terenach większości Ajdyniriany. Święty język dżarizmu, stale używany wielu modlitwach, ceremoniach i rytuałach.

Język staroajdyniriański uznaje się za wymarły, nie ma już żadnych osób które posługiwałyby się nim jako językiem ojczystym, wciąż jest on jednak nauczany a jego znajomość jest mile widziana pośród wykształconych obywateli Imperium. W staroajdyniriańskim spisano niezwykle bogatą literaturę zarówno świecką jak i religijną, wiele konserwatywnych szkół i sekt wciąż spisuje w nim traktaty religijne i filozoficzne.

Fonologia

Samogłoski

Krótkie:

a	ą	e	ę	é	i	o	u
[a]	[ã]	[ɛ]	[ɛ̃]	[e]	[i]	[ɔ]	[u]

Długie:

ā	ī	ō	ū
[a:]	[i:]	[ɔ:]	[u:]

Dyftongi

ae	ea	eo	ai
[aɛ]	[ɛa]	[ɛɔ]	[ai]

Spółgłoski

b

bh

ch

chh

chı

d

dh

f

g

gh

gı

h

ḥ

hw

k

kh

kı

ḱ

[b]

[bʱ]

[ʈ͡ʂ]

[ʈ͡ʂʱ]

[ʈ͡ʂʲ]

[d]

[dʱ]

[f]

[g]

[gʱ]

[gʲ]

[x]

[χ]

[xʷ]

[k]

[kʱ]

[kʲ]

[k']

q

qu

l

m

mı

n

nı

p

ph

pı

ṕ

r

rh

rı

s

sh

sı

ŝ

[q]

[qʷ]

[l]

[m]

[mʲ]

[n]

[nʲ]

[p]

[pʱ]

[pʲ]

[p']

[r]

[rʱ]

[rʲ]

[s]

[sʱ]

[sʲ]

[ɬ]

ṣ

ṣı

t

th

tı

ť

v

w

z

zh

zı

ẓ

ẓı

j

jh

jı

[ʃ]

[ʃʲ]

[t]

[tʱ]

[tʲ]

[t']

[v]

[w]

[z]

[zʱ]

[zʲ]

[ʐ]

[ʐʲ]

[dʒ]

[dʒʱ]

[dʒʲ]

dj

djh

djı

x

[d͡ʑ]]

[d͡ʑʱ]

[d͡ʑʲ]

[ɣ]

• 1 - w archaicznym staroajdyniriańskim istniało [ɸ] lub [θ], które w klasycznej staroajdyniriańszczyźnie przeszły w [f]
• 2 - w języku archaicznym występowało również [χʷ], które zlało się z [xʷ]
• 3 - w języku archaicznym występowało również [ɬʷ], które zlało się z [ɬ]

Rozbieżność hw a qu wynika z nieujednoliconego sposobu zapisu archaicznego staroajdyniriańskiego, oraz najprawdopodobniej ajniadańskiego, gdzie spółgłoski labializowane były zapisywane w różnych tekstach zarówno z u jak i w. Z biegiem czasu większość spółgłosek labializowanych zanikła, a [xʷ] zostało ujednolicone do zapisu hw, [qʷ]~[kʷ] natomiast do qu.