Język rybiniecki
| Język rybiniecki Rybiněcka rěca | |
|---|---|
| Utworzenie: | Terrus38 w 2020 |
| Używany w : | Niemcy (regionalny) |
| Liczba użytkowników | 68 (2018) |
| Sposoby zapisu: | alfabet łaciński |
| Klasyfikacja: | Języki indoeuropejskie
|
| Lista conlangów | |
Język rybiniecki (ryb. Rybiněcka rěca [ˈrɘ.bi.nʲɪt͡s.ka rʲɪt͡sa]) - język z grupy języków zachodniosłowiańskich (do której należą również polski, języki łużyckie, połabski, czeski i słowacki), będącej gałęzią rodziny indoeuropejskiej. Jest uznany językiem regionalnym, urzędowym w powiecie Ribnitz-Damgarten w Niemczech. Jak na rok 2018 68 osób jest biegłych/rodzimymi użytkownikami języka rybinieckiego. Językiem tym posługują się przede wszystkim mieszkańcy powiatu Ribnitz-Damgarten. W spisie nie były brane pod uwagę osoby z diaspory rybinieckiej, występującej w centralnej Polsce (ok. 40 osób)i wschodnim USA (ok. 100 osób). Nie wiadomo ile z tych osób zna język rybiniecki, i w jakim stopniu.
Fonologia
Język rybiniecki ma bardzo bogaty inwentarz fonetyczny, z niektórymi dźwiękami nietypowymi dla języków słowiańskich.
Spółgłoski
| dwuwargowa | wargowo-zębowa | dziąsłowa | zadziąsłowa | retrofleksyjna | podniebienna | welarna | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| nosowa | m | n | |||||
| zwarta | p, b | t, d | d | k, g | |||
| zwarto-szczelinowa | t͡s | t͡ʃ | t͡ʂ* | ||||
| szczelinowa | f, v | s, z | ʃ, ʒ | ʂ*, ʐ* | x, ɣ* | ||
| półotwarta | j | ||||||
| drżąca | r | ||||||
| boczna | l | ʎ |
* spółgłoski występujące tylko alofonicznie