Język wikajski
| wikajski vicae | |
|---|---|
| Utworzenie: | tqr w 2006, 2012 |
| Sposoby zapisu: | cothi-vicae, łacinka |
| Kody | |
| Conlanger–3 | pri.vic.tqr |
| Przykład | |
| Powszechna Deklaracja Praw Człowieka ro-ailuni caemaoa potho fianoi onthomene hi fianoi lothene di deme hi di curili atheie eninteno pothenai maei videce eninteno ti aelotho hi curilo eninteno gomithe fetho yoao caipene laene ro-ailuni eninteno | |
| Lista conlangów | |
|
Zobacz też słownik tego języka. |
Język wikajski (vicae, dosł. mowa) - język stworzony dla conworldu około 2006 roku, w 2012 odkurzony i dość mocno poprawiony, już jako niezależny język. Podstawową cechą wyróżniającą ten język jest używanie języka formalnego, potocznego i kilku pośrednich stopni w różnych sytuacjach jako mowy grzecznościowej.
Język formalny i język potoczny
Zasadniczo istnieją dwie wersje tego języka, różniące się gramatyką i wymową, prawie nie różniące się natomiast słownictwem. Różnice między oboma językami spowodowane są sztucznym stworzeniem języka formalnego, aby "udostojnić" brzmienie poprzednich języków. Język potoczny jest językiem powstałym na bazie języka formalnego, z wpływami starego języka (przedformalnego).
Fonologia języka
Trzeba rozróżnić fonologię języka formalnego od fonologii języka potocznego. Ta druga zmienia się bardzo pomiędzy różnymi dialektami, jak i nawet pomiędzy osobami.
Samogłoski
| Zapis | IPA - język formalny | IPA - język potoczny | Przykład |
|---|---|---|---|
| a | /a/ | /a/ | alaim ("władca") |
| e | /ɛ/ | /e/ | eilos' ("lud, zgromadzenie") |
| e (koniec wyrazu) | /ɛ/ | /ɐ/ | lathe ("ląd") |
| u | /u/ | /ou/ | vilune ("dach") |
| o | /ɔ/ | /au/ | vion ("błysk") |
| ae | /æ/ | /aje/ | aelo ("światło") |
| i | /i/ | /i/ | nilune ("śmierć") |
| i (w hi) | /œ/ | /i/ | hi ("i") |
| oa | /œ/ | /oja/ | inthoa ("nurt") |